장음표시 사용
271쪽
o Λύκος ἀετὸν φεύγει παρωμία ἐπὶ των ἀφυλάκτων. Λύκος ἔχανεν παροιμία λέγονυσου δὲ τον λυκον, ἐπεινάν αρπάσαι τί βουληται, κεχηνότα παραγίνεσθαιε αὐτο Ἀταν ουν μη λοιβη o προαιρεῖται, κατα- κενοῖ αὐτον χανεῖν - ίν' ἐπὶ των συνελπιζοντων
10 χρηματιεῖσθαι, λαμαρτανοντων δὲ λεγουσιν Ἀριστοφάνης Θεσμοφορώζουσαι β . Aυκος περὶ φρεαρ χορεύει et παροιμία επὶ των πονουν- των - τι μάτην καὶ oτι άπeακτος περίεισιν, τανδι ση μη δυνάμενος πιειν ἐπὰν διώκοντος αὐ-υ15 το διωκομενον εμπες εἰς φρέαρ. Λυκόσπαδες : πποι αἱ 'Eνετιδες. Λυκόποδας Ἀριστοφά ς - ιστε ηι τους προς Ἱππίαν ἄγωνισαμέR-ἰπὶ Λειψυδρίαι α γενναίους ἔλαθον γαρ τους ρυφόρους τῶν τυράννων διὰ 20 o κατειλεῖσεαι δέρμασι τους ποδας, καὶ λυκοποδας ἀναι η δια το λύκον ἔχειν Ἀπίσημον ἐπὶ ταις
Λυκου δεκάς έρως πρὸς πῶς Ἀθηνηισι δικαστηρίοις των θηρίων μορφα ἔχων προς-- ωροδοκῶντες 25 κατὰ δεκα συνεστρέφοντο. Λυκου δεκάς παροιμιωδες επεὶ Λυκος Γερως Αρυτο
273쪽
Λυσν ἀντι 'ου λυσάτω Νόμαν Ν παραλαβων κεκ μένος παρὰ του πληγέντος δεδεμ ενον ἀτον μηλυση, πρὶν αν ὁ δουλος πείσυ τὸν πληγέντα. Λύσιοι θεοι οἱ καθάρσιοι λυτικοὶ κακων. Λυσέμαχος ο μὲν Λημοσθένης ἐπιτω περὶ των ἀνε- λειων μνημονεύει, πιιστείδου ην ιος του δικαίου' ου δὲ Λυκουργος, μελοποιος ην εὐτελη Λυσιτελὲς καὶ λυσιτελει πρων συλλαβη μακρά
ὐ-ο Θρακων καὶ φυγόντες εἰς ροφωνίου, κατ οναρεκείνου Λιονυσον ἔσεσθαι βοηθὸν φησαντος, ωθυ- Io viri επιθέμενοι τοῖς αξὶν λυσαν ἀλληλους καὶ Λιο-- Λυσέου ἱερον ἴδρυ-ντο, ς' orae λείδης Ποντικος ως ' Mrτοφάνης δὲ, ἁ- λυτρωσα- σθαι Θηβαίους παρα μείων Αμπελον. Λυσιτελές ω λιμον η συμφέρον.
Λυτρα μι-θός' η τὰ παρεχόμενα περ ὰλευθερίας ἐπὶ το λυτρώσασθαι βάρβαρον υλείας. Λυχνα ουδετέρως Ηρόδοτο 26 Λυχνις: σκληρος καὶ διαπης Πάριος λιθος. Λυχνίον et η λυχνια λυa νία λεκτέον, ουχὶ λυχνιαν.
274쪽
275쪽
ριερος λόγου πομνύ- ες παραλαμβάνορον, μα τον Λια λέγοντες ' εστι δὲ και επίρρημα πευκτικον. 15 Μάγαδις : ψαλτικον πανον ουτα Σοφωελης. Μαγγα-υειν : μίσγειν καὶ κυκαν καὶ ἀρτυειν. μαγγανεία ην ηροῖς μαγείαν μάλι-τα δὲ η τῶν ἀγυρτων ουτω λέγεται.
Μάγαρον ου μέγαρον, εἰς τὰ μω κὐιερὰ κατα- 20 τίθενται Ουτως Μένανδρος. Μάγα : σανὶς τετράγωνος πόκυφος δεχομένη φ' εαυτης τὰς της κιθάρας νευράς.
276쪽
Mαγίς μάχαιρα καὶ μάγειρος, ὁ τὰς μάζα μερι
ζων. 10 Μάγνον Σοφοκλη 'oδυσχ in τὸν μέγαν τὸν ἀπωρώσσωπα καὶ καθαίροντα Μάγους τους μαγγανεύοντας καὶ ριπείαν ι τραγικοὶ λέγουσιν. Μαροδ αρις ' φυτὸν σιλφιω μνάμον κοὐ βττον Io δριμυ' νιοι τον του σιλφιω καυλόν- Μα ια οὐκ ἐπὶ του μὰ τὸν χια λεγον, os olimia
risu' ἐχ-- δὲ αὐτα, ἀντὶ μα - ωσπερ καὶ τὸ νη- - τὸ ναρ θεν καὶ - ναι χια ψουσι καὶ νά. 2o Μαδαγένειον τὸν μαδαρὰ ea οντα γένει Μάζα ἄρτος φύραμα.
Inc. f. ω. c. s. 3 Sic, quasi nil deesset. Aeeeiit ab alio, ut puto.
277쪽
Μαιμιακτηρίωka καὶ οἶτος μην Ἀθηνησι, ' εὐνομάσθη δὲ ἀπὸ της μαιμάξεως τῆς περς την ' ἄμπελον μαιμάξαντες γὰρ, o εστιν ορμησαντὸς ἐτρύγησαν
ἄμπελον καὶ οἶνον ποίησαν. 20 Μαιμάσσει γ σφυζει προθυμεῖ κυματωται πηδα' καχλάζει κλονεῖται. Μωμοι-τηρίων a μην παρὰ Ἀθη σιν ωνομασθη
δὲ ἀπο ιος μαμάκτου φαιμάκτης δε εστιν ενθουσιωδης καὶ ταρακτικος ἀρχην δὲ λαμβάνον26 τος του χειμονος, εν ταυταγι τανι μηνὶ Ἀη τα ράττεται καὶ μεταβολην Ισχει.
278쪽
κοα γὰρ οὐ κοπιῶν το . primo: κοννειν in κοεῖ, το νοειν vertit manus antiqua.
Inc. f. 6 I. c. I. Sina spiritu.
279쪽
Μακραν τίμ:ησιν τοῖς δικά υσι πινάκιων εδι ', ἐνωνεγραφον μακρὰν γραμμην, τε τινα καταλαμβάνοιεν ν τωι τιμηματι βραχεῖαν δὲ, οτ άν ἀπολυοιεν κα μη καταδικάζοιεν.
6 Μακρά : εἰς τόπον καὶ ε τόπωι μακρόθεν - ἐκτοπου λεγουσι δὲ καὶ τὸ μακρὰν ε τοπου πολ- λάκις.
Μακραίωνας μακροβίους. Μακροι χαίρει οἰμώζειν στενάζειν. 10 Μακρον ποιῶ : ἀντὶ του μηκύνω συτω Φιλιππί ς Μακροκεφάλου γ εθνος Ἀστιν Ἀστω καλιάμενον ' Παλαίφατος δε φησιν - ς τῶν emta εν τυαβυης υπεράνω Κόλχων οἰκεῖν τους μακροκε φάλους. 5 Μακροπόνηρος εἰς μακρον κτείνων την ποκηρίαν καὶ μνησικακων. 'Μάκτρα λιθινον η κεραμεουν σκευος εστι δὲ καὶ ξύλινον εν - τὰς μάζας ἀναδεύου ν' υτως 'Αριστοφάνης-20 Μάκτρα και καρδοπον ' δι χῶς λεγουσιν. Μάλα εἰκότως πάνυ δικαίως.-γιακίζεται εν ταῖς νοσοις φασιν Ἀττικοὶ τὰς γυνο α μαλακίζεσθαι τους δὲ ανδρας ἀσθενεῖν,
25 Μαλακόν : ἁπαλόν η καὶ ο ασελγης. Μαλακος καὶ μαλθακός ἐκατ'0ως Θουκυδδης δὲ ανευτου ' καὶ μαλακίζεσθαι, οδα μαλθακίζεσθαι.