Lucian

301쪽

DIALOGUES OF COURTESANS 13

302쪽

παστὰς et νεπεμψάμην, moκλέα - πρυτανευοντα νυν καὶ Πασίωνα τον ναύκληρον καὶ τον συνέφηβον σου Μελισσον, καιτοι ἔναγχροσποθανόντος ων - παν- και κύριον αὐτονοντα της οὐσίας πω δε σε τον Φάωνα μόνον ἁ ν ουτ τινα προσβλέπουσα ἔτερον υτε

304쪽

συνεπίνετε Θράσων καὶ συ ea Λ λος,

ον ἁδες ἀσχολούμ--ελάλει γὰρ Θράσωνι- προκύφας πως εὐστόχως προσηκόντισας ἐς τον κολπον αὐρος οὐδ λαμῖν γε πειρώμενος ἐμέ ἡ δε φιλήσασα --ξ των μαστων ' τω ἀποδέσμε παρεβύσατο. 2. ταλα δν τίνος

306쪽

ἐλύπησα ἐγώ; τίνα ἔτερ- Πον οὐ προ μονον, ζω οὐ μέγα. Λυσία, τουτο ποιεῖττώναιον δε- λυπων μεμηνος ἐπὶ σοι; ἔστι τις θεος ἡ 'Aδράστεια κι - τοιαυταί 'συ δέ ποτε λυπηρον τάχα, ἁν ἀ- 'ς τι περὶ ἐμos, κειμένην με τοι βρόχν ἐμαυτην ἀπο- ωσαν φλ το Φρέαρ ἐπι- λην --ουσαν, ἔν γέ τινα τρόπον ἀρη- θανάτου, μηκέτ' ἐνομίην β ομένη πομπεύσεις τότειος μέγα καὶ λαμπρον ἔργον ἐργασάμενος. τί με ποβλέπει καὶ πρίν τοὐς δόντας εἰ γαρ τι ἐγκαλεῖς, εἰπε, Πυθιὰς μῶν ἄ- δι--σάτω τί -- ota ἀποκρινάμενος - αν καταλαῶν με ὁρῆς, o Πυθιάς, ora πάσχω sero Λυσίου;

308쪽

ἐστίν.

310쪽

'Πεσσαν ταύτην την νυν δακρύουσαν αὐτον ἐπιστάντα αὐτῆ ποτε μετὰ νεανίου καθευδούση