Platonis Res publica;

421쪽

επειδὴ φικέσθαι, ευθυς δεῖ ἰέναι προς την Λάχεσιν προφητην ουν τινα σφὰς πρῶτον μὲν ἐν τάξει διαστησaι, ἔπειτα λαβόντα κ των της Λαχεσεως γονάτων κληρους τε καὶ βίωνπaραδείγματα, ἀναβάντα ἐπί τι βημα ψηλον εἰπεῖν ε'Avάγκης θυγατρος κόρης Λαχεσεως λόγος ψυχαὶεφημεροι, ἀρχη λλης περιοδοὶ θνητο γενους θανατηφόρου. Ου ομὰς δαίμων ληξεται, ἀλλ' ἡμεῖς δαίμονα ἱρησεσθε. πρῶτος δ' ὁ λαχθων πρῶτος αἱρείσθω βίον συνέσταιανάγκης. ψρετη δε δέσποτον, ην τιμῶν καὶ τιμάζων

χείας τελευτώσας ειναι δε καὶ δοκίμων νδρῶν βίους, τους μὲν πτὶ εἴδεσιν καὶ κατα κάλλη καὶ την ἄλλην ἰσχυντε καὶ 4γωνίaν του δ' πὶ γένεσι καὶ προγόνων θρεταῖς, γκα αδοκίμων κατα ταῖτα, ωσαύτως δε και γυναικῶν. λυχης δε τάξιν υκ ἐν ναι δια τ ὰναγκαίως χειν ἄλλον ἐλομένην βίον ὰλλοίαν γίγνεσθαι τα δ' ἄλλα ὰλληλοι τε καὶ πλου- τοις καὶ πενίαις τα δε νόσοις, τα δ' ἡγιείαις μεμGχθαι, τὰ δε και μεσου τούτων. ἔνθα δή, ὼς οικεν, ἁ φιλε

422쪽

Γλαυκων, petra κίνδυνος νθρώπω καὶ δια ταυτα μάλιστα ἐπιμελητέον πως ἔκαστος μῶν των ἄλλων μαθημάτων ὐμελησας τούτου του μαθήματος καὶ ζητητης καὶ μαθητης ἔσται, ἐάν ποθεν ἶός γ μαθsi καὶ Θυρsi τις αυτον ποιήσει δυνατον καὶ επιστήμονα βίον καὶ χρηστον καὶ πονη- ρον διαγιγνώσκοντα το βελτίω εκ των δυνατῶ ἰεὶ παντ-aχου αἱρεῖσθαι aναλογιούμενον πάντα τα νυνδη ρηθεντακα συντιθεμεν ὰλληλοι και διαιρούμενα προς ρετην βίου πῶς χει, εἰδεναι τι κάλλος πενία ' πλούτω κραθεν και μετα ποίας τινος ψυχῆς ξεως κακον η γαθον εργάζεται, καὶ τί ευγε νειαι και δυσγενειαι καὶ ἰδιωτεῖαι και ρχαι και ἰσχυε και ὰσθενειαι καὶ υμαθία καὶ δυσμαθία και πάντατα τοιαυτα των φύσει περὶ ψυχὴ οντων κα των πικτητων τί συγκεραννύμενα προς ἄλληλα εργάζεται, στλεξ ἁπάντωναυτῶν δυνατον εἶναι συλλογισάμενον ιρεῖσθαι, προς τηντης ψυχῆς φύσιν ἀποβλεποντα, τόν τε χείρω και τον ὰμείνω βίον, χείρω με καλουντ ος αυτὴν κεῖσε ἄξει εἰς Οἰδικω τερα γίγνεσθαι, ἀμείνω δε οστις ει το δικαιοτεραν τα δε ἄλλα πάντα χαίρειν είσει εωράκaμεν γαρ τι ζῶντί τε καὶ τελευτήσαντι ἴτη κρατίστη ψεσις ἀδαμαντίνως δη619 δεῖ ταύτην την δόξαν χοντα εις ιδου ἰενaι οπως ν η Ωιεκεῖ ἰνεκπληκτος τοῦ πλούτων τε καὶ τῶν τοιούτων κακῶν, καὶ, εμπεσων εἰς τυραννίδας καὶ ἄλλας τοιαύτας πράξεις πολλὰ μεν εργάσηται καὶ ανήκεστα κακά, ετ δε αυτος μείζω πάθη, λλα γνῶ τον μεσον Λει τῶν τοιούτων βίον αἱρεῖσθαι και φεύγειν τα περβάλλοντα κατερωσε καὶ ε τῶδε τὼ βίω κατὰ τ δυνατον καὶ ε πavτὶ τὼ πειτα οἴτω γαρ l ευδαιμονεστατος γίγνεται ἄνθρωπος. Και γ ου και τότε ὁ κειθεν ἄγγελος ηγγελλε τον με προφήτην ἴτω ειπειν Και τελευταίω πιόντι, ξῖν νὼ ελομενω, συντόνως ζῶντι κεῖται βίος αγαπητός, υ

423쪽

ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ Ι X. Isbκακος. μητε λαρχων αἱρέσεως μελείτω μήτε ὁ τελευτων

ἄνευ φιλοσοφίας ἰρετης μετειληφότα ἰς δε καὶ εἰπεῖν, υκ

εωρακότας, υκ ἐπιδρομης τὰς ἱρεσεις ποι σθαι. διυ δὴ καὶ μεταβολη των κακῶν καὶ τῶν aγαθῶν ταις πολλaις τῶν ψυχῶν γίγνεσθαι καὶ δια την του κληρου τυχην επει εἴ τις ἰεί, ὁπότε εἰς oi ενθάδε βίον φικνοῖτο, γιῶς φιλοσοφοι και ὁ κληρος υτω της ιρέσεως μ' ἐν τελευταίοις

Tαυτην γαρ δἰ εφη την θέαν ἰξίαν εἶναι δειν, ἔκασται αἱ ψυχαὶ γρουντο του βίους ἐλεινην τε γαρ δ ν εἶναι και 2o γελοίαν καὶ θαυμασίαν κατα συνηθειaν ast του προτέρου βίου τα πολλὰ αἱρεῖσθαι ἰδεῖν μὲν γαρ ψυχ)m ἔφη την ποτε ορψεως γενομένην κυκνου βίον αἱρουμένην, μίσει του γυναικείου γένους δια ον υ εκείνων θάνατον υ ἐθελουσαν εν γυναικὶ γεννηθεῖσαν γενέσθαι ἰδεῖν δὲ την αμυρου

424쪽

ἀηδόνος ελομένην ἰδεῖν δὲ καὶ κυκνον μεταβάλλοντα εις ἰνθρωπίνου βίου αἴρεσιν, καὶ ἄλλα ζωα μουσικα σαυτως. ti κοστην δὲ λαχουσα ψυχην ἐλέσθαι λεοντος βίον εἶναι δε την ἴαντος του ελαμωνίου, φευγουσαν ανθρωπον γενέσθαι, μεμνημενην της των πλων κρίσεως την δ' πὶ τούτω 'Aγαμέμνονος ἔχθρ ταυτην του νθρωπίνου γένους διὰ τα πάθη ετο διαλλαξαι βίον ἐν μέσοις δελαχουσαν την 'Aταλάντης ψυχην, κατιδουσαν μεγάλας τιμας αθλητου ανδρός, ου δύνασθαι παρελθεειν, αλλα λαβ ν μετα δε ταυτην Αεῖν την Ἐπειου του Πανοπέως εἰς τεχνικης γυναικος ἰουσαν φύσιν πόρρω δ' εν υστάτοις ἰδεῖν την του γελωτοποιο Θερσίτου πίθηκον ἐνδυομένην κατα τυχην δὲ την δυσσεως λαχουσαν πασων υστάτην αἱρησομένην ἰέναι, μνημ' δε των προτέρων πόνων φιλοτιμίας λελωφηκυῖαν τειν περιιοῖσαν χρόνον πολυν βίον ανδρος ἰδιώτου πράγμονος, καὶ μόγις ευρεῖν κείμενόν που και παρημελημενον

αλλων δὴ θηρίων σαύτως εις ἀνθρώπους ἰέναι καὶ εἰς αλληλα, τα μὲν δικα εις τα ἄγρια, τὰ δὲ δίκαια ει τα ημερα μεταβάλλοντα, καὶ πάσας μείξεις μείγνυσθαι. Ἐπειδὴ δ' υ πάσας τὰς ψυχας τους βίους φησθαι,

ωσπερ λαχον εν τάξει προσιεναι προς την Λάχεσιν ε κείνην δ' κάστω ν ειλετο δαίμονα, τουτον φύλακα συμ- πέμπειν του βίου και ποπληρωτην των αἱρεθέντων. v πρῶτον με ἄγειν αυτην προς την Κλωθω πο την κείνης χεῖρά τε καὶ επιστροφην της του ἰτράκτου δίνης, κυρουντα ην λαχων εἴλετο μοῖραν ταύτης δ' φαψάμενον αυθις επὶ την της Ἀτροπου ἄγειν νησιν, μετάστροφα τα επικλω - σθεντα ποιουντα εντευθεν δε δη μεταστρεπτὶ τοῦ τον της G2 'Aνάγκης εναι θρόνον, καὶ δι' κείνου διεξελθόντα, πειδη

425쪽

σφὰς ηδη σπέρας γιγνομένης παρα τον 'Aμέλητα ποτaμόν, ου λυδωρ ἀγγεῖον ουδεν στέγειν. μέτρον μεν ουν τι τουυδατος πασιν ναγκαῖον εἶναι πι ν, τους δε φρονησε μησω μενους πλεον πίνειν του μέτρου τον δε αδε πιόντα πάντων ἐπιλανθάνεσθαι. επειδὶ δε κοιμηθηναι καὶ μέσας νύκτας γενέσθαι, βροντην τε καὶ σεισμον γενέσθαι, καὶ ἐντευθεν ξαπίνης ἄλλον ἄλλγὶ φέρεσθαι ἄνω εἰς την γένεσιν,

Καὶ ουτως, ω Γλαυκων, μυθος ἐσώθη καὶ Ουκ πώλετο, καὶ μὰ a σώσειεν, a πειθώμεθα αυτω, καὶ τον της Ληθης ποτaμον εῖ διαβησόμεθα καὶ την ψυχ)ὶν υ μιaνθησόμεθα. ἀλλ' civ μοὶ πειθώμεθα, νομίοντες θάνατον ψυχην καὶ δυνατην πάντα με κακα ανέχεσθαι, πάντα δε γαθά, της ἄνω ὁδουίε εξόμεθα καὶ δικαιοσύνην μετὰ φρονησεως παντὶ τρόπω επιτηδεύσομεν, να καὶ μῖν αυτοῖς φίλοι μεν καὶ τοῖς θεοῖς, αυτου τε μένοντες ἐνθάδε, καὶ πειδὰν τα θλα αυτης κομιγμεθα, σπερ οἱ νικηφόροι περιαγειρόμενοι, καὶ ενθάδε και ν τι χιλιέτει πορεία, ην διεληλύθαμεν, υ