Vitae parallelae: Ad optimorum librorum fidem accurate editae

162쪽

μενος. ἴτω γὰρ ἔθος ἐστὶ Ῥωμαιοις προσκυνῶν τοῖς μους, περιστρεφομένους. δειν δ' ηδη προ μυνὐντα τοῖς ἐνα- ς, προσειρασθαι τε ρε ιν - τὰ Miluus- των παρά τοδι πολεμοις ὁπλῶν -

168쪽

νορι- πεντακοσια

169쪽

οἱ συνθώνus Ῥωμαιοις ἐνέδωκαν, ωθουμενοι φόνωπολλέ καὶ αἱμασι πρις το στρατουπεδον - νται me περ πεντακισχιλίους ἀποθανεῖν, ἀποκτεινα δὲ υ μαμυωχυ πλειο-οῦ Ἀεντακοσιους 'O δε ψιος

-- μεν οὐ διαβεβαιουται γενεσθαι μεγάλη χτταν,οvM πεσεῖν νεκρούς τοσουτους των πολεμίων κλεος

δε μεγα Μαρκελλεν, καὶ Ῥωμαιοις ἐκ κακων θάρσος απι της μαχης ἐκεινης - μι θαυμαστόν, - ουχὶ δ μμαχον, οὐδ' αηττητον, ia τι καὶ παδῶν δυνώμενον δφρονι μενοι πολέμιον. XU. σι καὶ θατέρου των πάτων ἀποθανδροτος, ἐκάλει Μύρκεuo ὁ δημος ἐπὶ την διαδοχὴν

καὶ πὰσαις με ἀπεδειχθη ταῖς νηφοις πατος ' πιβροντησαντος Misos θεου, καὶ των ἱερέων ουκαῖσιον τιθεμένων το σημεῖον, ἐμφανω δἐ κωλλινοκνούντων, καὶ δεδιδτων τον δημον, υτις εγρο σατο την ἄσην ου μέντοι την στρατειαν ἔφυγεν, Ma ἀνθίπατος ἀναγορευθεὶς καὶ πάλιν πως - - λαν ἐπανελθών εις et στραrdπεδον, κακῶς ἐποιειτο ἡ ηρημένους τὰ του Φοίνικος 'ra δ' oξεῖαν ἐπἄvro θέμενος βοηθειαν ἐκεῖνος κε προκαλουμένι ρμἐν κ αραεαεως υκ βουληθη διαγωνισασθαι, τρεφαντι δἐ δ πλεῖμον εὐάρπαγον τα στρατον, καὶ μηκέτι nροοδεχομένω μάχην, περ λέγε διαδο δύρατα των ναν- ων μεγάλα τοῖς πεζοῖς, κανδι

170쪽

νιους, ἀκοντιστὰς μεν οὐκ οντας, σἰκμαῖς δαχρω- μενον ἐκ χειρὁ βραχεισις. ιδ καὶ δοκουσι δεῖξαι τὰ νωτα Ῥωμαιοις, οσοι συνέβαλον, καὶ -

γν ἀπροφάσιστον νῶν, ἀποβαλύντες ἐξ L-των

νεκροῖς μεν γενομένους πεντακισ aovς πάν-των

ἐλεφάντων τέσσαρας μεν πεσδντας, δύο δε λους ἀλήντας 'o δ' ην μέγιστον, ημερε τριτη μετὰ τὴν χην ἱππεῖς βηρ- κά. ομάδων μιγάδες αὐτομω

νιβα τουτο παθύντος ἄλλ' ἐκ ποικιλ καὶ πολυ- τυπων συνηρμόσμενον ἐθνων βαρβαρικων στράτη α-λειστον χρόνον ἐν μια γνώμη διαφυλώξαντος. O τοι μεν ουν πιστοὶ παρέμειναν ει απαν-υτου - του Μαρκέλλω καὶ τοι με αυτιν στρατηγοῖς. XIII. Q Μάρκεuo ἀποδει θεὶς πατος τἀτριτον εις Σικελίαν πλευσεν. ι γὰρ Ἀννίβου πηὸτὁ πύλεμον ευπραεδα καρχηδονίους ἐπηραν, θις ἀντιλαμβάνεσθαι της νησον, μάλιστα τεταραγνμένων τω περὶ τὰς Συρακουσας μετὰ τρο δερο νιμον του et υράννου τελευτὴν οι κἄVPωμαιων νικῶ προαπεσταλμένη δύναμις, καὶ στραrη ς - οὐ ταυτην παραλαμβάνοντι τω Μαρκέλλου προ πιπτουσι ' μάιοι πολλοὶ συμφορῆ κεχρημένοι τοιαυτη των περὶ κάννας πυγrαξαμένων M'-- νιβαν οἱ μν εφυγον, οἱ δἐ ζωντες ηιωοαν, --υ