Claudii Dausquii Tornacensis Orthographia latini sermonis vetus et nova. Opus non solum amplitudine suâ, quâ superat omnia quae hactenus de orthographia edita sunt; ... Parisiis apud Fredericum Leonard typographum regis, serenissimi Delphini, & cleri

발행: 1677년

분량: 256페이지

출처: archive.org

분류: 로마

121쪽

ORTHOGRAPHICA. 83 IN DELO R. INDECORIS. Accius hi Athamante apud Pri ianum: Cuivi si rita

ta caris: mortem fugere tarpem haud conuenit.

M VLTICOLOR picto per nubila deuolat arcu, de Laudibus hortuli. Pompeianus de Irider

MULTICOLORIVS. Gellius lib.rr. cap. IC Sicar mattha a dmmin, ct multicoloria, ct multiformia. Sic Uer uolorem redem. quoiniam notate iure suo Britanius.

LABOS. ODOS, VAΡΟS Quinctil. lib. I. c. Lucroe lib.6. - permanat odos, stigini vapori. Post, Labor, odor V ον. COLos EXSANGUIS. Val. Probus e Salluistis. Color ubi non Θ

ROBOR, EBOR. MARMOR nonnullis arrogat Fabius lib. I. cap. 4. aut 6. Alii

Robur, Ebur, Marmur. Fl. Sosipater lib.I. Marmor,RObor per o Phocas in Arte: E iar, Robor. ct Fenor rationabiliter anuuinerant, inquit.

ΛDOR veteres Adur Graecis conHrmius, quibus Α'2ίρ. Est & Glossario: adus

PRIOR etiam in neutro genere. VM. Antias in 6. Annalium: Hoc Senatusconsultum prior factum est. Claudius in I LX. Annalium: sis prior bellum. quod cum his gesstum erat , meminissent. Ibidem : Vbi decreuerunt, commemor ut Graccho Dedus prior Pompeianum non esse seruatum.

POSTERIOR similiter. Cassus Hemina annalem situm quumni hoc timIo inscripsit. BELLUM. PUNICUM. POSTERIOR

US, A.

LIENIGENUS, ALIENIGENA . Valer. Max.lib. I. cap.r. Alienigena exercitatio. Lib. t. Alιenigena exempla. Lib., cap. . alienigena studia. Libin c. s. asenueni in dies. Probatque hae in Valer. Maximo liniones Priscianus lib.6.

IGNI GENUS Apuleio : Unigena Bacchus Metam . Ovid. lib. 4. v NIC E N A prudentio. & Ciceroni mandis unigena dicitur lib. de uniuersv NIGENVS alibi reperias.

ABYDUS, ABYDOS, ABYDUM. Ovid. in Epistolis:

Instetvlu omnu Abydos eat. Idem: Quaera fui ab on erat. Plin. lib. s. cap. 32. Abydum. AEACVS AEACOS. Metam.ς. Cum videat fessu Rhadamanthon,ct Aeacon amis. Lib. I 3. Aeacon agnouit summin i

122쪽

EPIRus, EPIRO S. Utrumque notatura Semio Georg.2.6epraesertur ira a Coziam Romam. Statius AchiII. . - Fraemu celem Epiros am r.

METHODUS, METHODOS. Auson. in Grilat

NAXUS,NΑXΟS. Metamorphosia. Naxm, .ut Liber, sina nitenstrati NE RITUS, NERITO S. Aen. 3 Neritos πιι μο Iasis -- Quod nomen aliter, quam per o scribi posse infici tar Erythraeus. Maior Graecia Narnas per A scripsisse videtur ex paragmo Narit L . NOTUS, NOTOS. Lucamus. In NM qiugumina. Priscianus Peri in I

Statium . . a.

RHADAMANT HOS vide Macae. SAEVUS, SAEVOS. Terentii Codiem aliqui reuam sari s ex amore est IAliqui Maronis teste Pierior saι- - aeacide tela laut Nemr- . SAMUS. SAMO S. Supra Dam; inquerentaei fide surimis Eusebii Exemplaribus .as per O, pauculis δε- Per V. - . SCORPIVS Sed Georg. r. Pinus legit - Ευς- contrarit Hem Sc τω Tullius in Arateis r-E .ror. προ- a. ..--vManilius lib. I. - acri Scorpus icta. Ineonflanter eadem pagella bis Frari per V. Lucillius lib. 4α - Scorpis Maia ravita Sed anne Srevis legendum i Ex his vaneicizFl. pri discriment Scorpis bellicares est, u est,farreat Sereptis Mimax Nam belli instrumentum ex similiuidine veneninanimesculi nomen sortitur. De bellim missili istius tamen Perpetuo tenore διαρο scripsit, s ta

123쪽

Metam.I3. - Saxum graue Sisyphon ruet. SPERCHIUS, SPERCHIO S. Achilleide prima: - Deae Sperchios abis at obuim Ibidem: Et trauia Sperchiss aqua -- TENEDUS, TE NE DO S. Verrina 3. Cκ- ex nomine Tenem per V. Ea fides est Chirographorum: etsi editorum est renetis per o, ni Aen.a. Est in constecta meias Priscianus in Perimes: Termiηat iram Imbras pariter, Tened i mercens. TMOLUS in Maronis Georgicis: in Thebaide 7. Te Tmeis, re Nise ferax TYRUS, TYRUS. Aen. 4. Aut f antiqua Tyros. Mela lib. l .cap. II. In Phoenicra eII 0re1 - Ο idii Metam .is. Et Phoenissa Tros ZACYNTHUS, ZACYNTHOS. Aen. 3. - Nemorasa Zacynthm vulgati fere Libri omne : antiqui nonnulli Zac thus per V. Denique Capo, de Ca vi Varroni lib.2. de R R. cap. 7.

CONGREX, Congregis. Ausonius. epist io. Congrege Vulgo. August.l. I x.de Ciuit.c.s. Congregus Isidorus libra. Orig cap.7. Aliae tauregae, id est,regarim volantes.sEGREX, SEGRE GV 4 Seneca Hippolyto: Segregem stas per agros Ausonius in Parentalibus: Ipse lao vinos segreginanitrio.

US, UM, T

ACINVs, A C I N V M. Columella lib.ra. cap et. Haec ratis ruisse facit acina. Ibidem e Crasse. νarias sunt acina. Cato: Acina de reis miscellis decerpite. Gell.lib.7 cap.eto. ex Catullo: Ebriosa Mina ebriosim s. AN F R A CT VS, AN FRACTUM. Varro lib. 6. de L L. ex Attior

Terrarum anfracta remsam.

ANGIPORTVS. ΛNGIPORTUM non est peruium, Terent. Adelphis. Vide

Nonium.

124쪽

ORTHOGRAPHICA. 83

ANTIDOTUS, ANTIDOTVM. Gess. lib. II. cap.ris. Husin regis antidotae celebra

Ap SYNTHIVS, APSYNTHIUM. Varro Quinquatribus : Absynibimm mi bibam

Varroni Basteum est cingvlam e corio bullis smatum. B A P IIS M V S. B Α PT IS M V M. Gregorius M. m.eto. in Evangelia ζ Baptismum Fad prioata solueret. Isidorus hb.6.or .c. I9. ba sutum nominandi casu 1aepius usurpat quam extremitatem Beda quoque agnoscit, cum attulisset Banimas,Baptisma. Similiter Σπασμὸς a Arbstoteles vero lib.de Anim. Io, cap. . saepius usurpauit. CALAM IS TRUS. Calamiitrum, Sosipater. CANDELABRUS. BRVM. Caecilius Meretrice: Memini ibi eavdelabrum ligneum Montem. Nota Arnobi, lib. I. Candelabrum, Mulum ratione eadem iugatas. ct candelabeν. CEREBRUS, CEREBRVM. Plautus Mostellaria; Imo etiam cerebrum quoque mnem

e cis ite emunxsti meum.

Arrias cingulus, ct ideo maximus. Saepicule. Ovid. a. sui operis: Et noxa velocem cingula laedar equum

Idem in a. Nec brevis in ruas rivala pressa suas. Calpurnius Ecl. 6. Alter ι rituaι ιMerata cingula tactae. CLAUUS, CLAVR CLAVUM. Horgas, Toma,Toruxmponit Adamantius apud Cassiodorum. Post pauca: Caluus Calua adiutagit. VC OVVS, CLIVUM. Mommius : Ille ardua nitemfortunae escendere cis . Cato: Loca aura, ct clina depressa. C O L LUS, COLLUM. Lucillius: missursum nodo seorsum tanquam collat re . Quo 'ruper Fabius lib. r.cap.6. Nec eo lis mihi Calam persuaserit. COM PITV S, COMPITUM. Varro de scenieti originibus libro 3. Vbi compitaν nataliquis. Caecilius I itthe: Ubi adicientem rempirum. CORIANDRVS, CORIANDRUM. Apicius lib.A. c. I. Ceri Bum νiridem.

iii mella lib. ro. - ramosas tinc coriandra. Idem lib.ri.c. 3.3c Ia. COR IUS. CORI v M. Plautus: Iam tibi tau meritu erasus coram redditus est. In Poenulor os facile cerus contriuisti bubulas. Varro Eumenidibus. Nunc carius rimum tans depauit.. CORNUS, CORNV. Lucret. lib.2. Praetπea ιηmm er c mum transit Lucan. in 7. - Comus tibi cura finistri. Et Metamorph.s. Flexile c reum. Plin.lib. 28. cap. 3. Cer mi cornus cis in Meth cap. q. simque.

-- CREPITUS, CREPITUM. Naevius: Tantum νbi molle crepitum fialem, tintima a s RRCUS, CROCU M tignitur Curtii in lib. 3. Variantia haec Arnobio notata lib. I. ramosaepius usitata. Celso lib. 3 cap.ra. Crocam in recto. Diomedes tamen inter semper neu tralia singularia ponit Crocam fibro I. Stat contra Apuleius disertim libro Io. Metamorph.

. . VL VI. CVLLEVM. Varro de Re Rustica libro I. Is Dgala imra, de .allea

125쪽

CVNI CVLVS, CUNICULUM hoc, Varro r alij bine, Caper de verbis dubiis.

Festus: Cuniculum, id est, foramensub terra occultum. DENARIUS. Gracci Δ αριον. Sic lib. 3.3. Ieg.Io.D de verb.obl. Pandectae Flor. DO RSUS. DORSUM. Plautus Milite: Timeo.quid rerumgeserim: ita dor in tot innubia

D VPONDIUS, DUPONDIVM. Varro lib. 8.de L L. EMPLASTRUS, EMPLASTRVM Gell. lib. 16. cap. 7. Laberio in Alexandreatribuit Empiadnιm Οὐουμέρως, non gehure foeminino, ri isti novit semidocti. QBdestius andum y Emplastrum aerualieni Celsus eodem genere neutro lib.s cae r 7. saepius. At S. 1gnatius Gellio fuit antiquior, cui epith8. scriptum : Ου παν τρωἰαρι τῆ - του ἰαπλαςρω θεραπευετω. Nm omne νulavi eodem curatur emplastro. Alias quoque apud Dioscoridem eodem genere ἔ apud Galenum ma1-

culta.

F L U V I A, F L U U IV S. Sisen na histor. lib. . Qnod Opidum tumulo in excesse propter mare. paruu moenibus inter duas fluuivi intrarisamum collocatum. Idem : Transgressin fluviam, quae secundum Herculaneum ad mare pertinebaι Quod forsan ςmeιτικῶς olim, pleniusque dictum Flauiascatebra. post desolata voce. Vti Fluiuio Imus, vel canalis, aut quid simile. FORUS, FORUM. Lucillius: -Forino vn ornatia lucernis. Victorinus in orthogr. F in. statvi iam in sero, quam in nam, o torculari. FRETUS, FRETUM. Vtrumque notatur Arnobio lib. I. Lucreti lib.6. Nain stetin ipsie animi permiscet stigia ad aestum. Varro Gallo: Inter Italiam, Siciliam,qm e thetus inter Rhegium, o Mesanao. Prisc.lib. 6. ugae debueram esse secundae, retusum est quando quartae decimauere, Italia sibilis, radin, vulgus, fretia. GELVs. GELA, GELUM, GELU . Cato cap. o. Negelu noceas --. Actius Prometheo: Profusu' amme hiberno gelaι. Afranius: Cilices quum bii dat gelus. Gelu , IIα Dros, Gloss. Lucret lib.6. Gelam quod continet inse. Idem lib. . Afiduus, geli capus mortalibus aufert. Varro lib. l . de R R. cap 43. Venenum enim gelum radicibus tenella sub terra. Prisc. l. s. & 6. Gela, unde nostratibus antiquiismi scripsere teste Stephano:

Ποταυὴ Γελα. ὁ γ ποταμος, ἔτι Non ν πάχνων γεννα. ταυτί M sse τη σπικῶν pwνη, α Σικελων Γέλαν λιγetu. Eadem verba reponuntur a Suida. Eastini: HAM Gelae. Fluvius autem sic dicitura musta prema. quam generat. Sic eum Opicorum, ct Siculorum sermone Gelam dici. Gefer.

GENUS, GENV. Cicero in Α rateis: Tertia sub cauda ad genus ipsum Iumina pandit.

Ibidem: Ac propter laeuumgenus omni ex parte Iocata .

Ita linit Aldus Man. Ita saepius Tullius. G L A DIU S. GLADIUM. Varro Iib. I. de R R. cap. s. Vocatur vagina, uti qua latet condatum gladium. Gladia, T κ, Glossae Philoxe. Varro lib. io de L L. auctor est a multis Gladiam. O Gladius 1cribi. Fabio hi non pmbati, cuius vox: Gladia qui dixerunt, genere ex Iderunt, I. I. c. . HUMUS, HUMUM Gracchus in Thyeste: Mersit sequentis humidum plantis tamκm. Liuius in Adone Humum humidum pedibin fodit.

IBER, IBERUS. I RERUM pro stuvio. Priscian, lib. s. INCESTUS, INCESTVM e iurispri. dentiae monumentis promit ruisioni Παρlργων libro singulari.

Addo ex . Tuscul. qq. Corruptelao, ct a Utera. incasta denique. IN TYRUS, IN TYBUM. Lucillius Sat.libs. Inisus praetereaperib praeten Mep is. Pomponius in Placenta: Rustici edunt lubenter paedicti tristis aIros immus. Maro Georg. - Et amaris intuba fibru. Vide seriem. LAMPSACVs. LAMPSACUM. Ovid. Lampsacus hoc Mimal fuita est mactare Priapa. Lampsacum Plin. lib. s. cap. 32.

LAQUEUS passim . Lapsti Lexicon Cyrillo arrogaturu- :

126쪽

ΟRTHOGRAPHICA. 89 LECTUS, LECTUM L. ry. g. Item Celsus D. de auro arg. in Pandest. Flor. LORUS, LORVM. ει άς, Io Lexicon Cyrilli pro

LVCRVS, LVCRVM. Plauti Persa: Nunc ea narrabo, mis tu pergrandem lucrum satira. Ita Noniuri ita Gulielmius cap. a. qq in Persam . LUTUS, LVIVM. Maria Inscriptior . SI. LVTVS. SI. PULVIS. TARDAT. TE. FORTE. VIATOR

Claudius Annalibus, Imbri latus erat mulIM. Lutum, vel in luto reperias. Caelarium scripsit referente Capro. Hermolaus Bam rus: πατρο proprie coenum est, a que latas ceromati per spin.

MANDATUS. MANDATVMex lcgibuq BriGn. Παρέργ in lib. sinsulari. M O N V M E N T V S. MONUMENTUM. Romae in hortis s. Sebaitiani: QV I S O U E. HUNC. MONUMENTUM SIVE. VENDIDERIT ibidem in vinea Carpensi: HUNC. MONUMENTUM. E X T E R V MRomae apud Carpensem: ARA. ANTE MONUMENTUM. COMMUNEM Epigramma in S Ptaxedis pauimento Ant. Winglii; diligerui eiusque germani Hi

sonymi inccum communicatum:

Λ ELI V S. VALENTINUS. OPTIO PEREGRINORUM HUNC MONUMENTUM. SIVE. SEPULCRUM

MOR GENTIA Silii l. r . Morgentιum Stephano. MVNDVS. MVNDUM. Lucili. Legauit quidam uxori mundum omne . pexumi.

No Dus, NODUM, Cyrilli Lexicon. OCEANUS. Ο C E A N V M Priscian. lib. s. Allienus Periegesi:

Vrget aquas, glaucoci, rapax rotat agmine molam Gurgitis oceaηι i

sta hic adiectivi vis inesse potest, ni in Venantio Fortunato lib. 7.

Quidquid ab occanti circvlvi ambit aquis. OCIMUS, OCIMUM. Aemilius Macer Inter preteritas numerabiIur octam Herbas. Persius: Cantauerit ocima vernae. Sosipater utrumque agnoscit. I ad iuriem.

US, OSSUM, OSSU. Pacuuius in Chryse: Apum inhumatum. Accius Annalibus. Harim Asa, ferox, infensa infMitur Uis.

Essigies est illius ex Od. E γχυe sid ui γα, ςιtaso -- Probus obnititur: Quidam ollum dicunt: sed error, inquit. ossu priscorum est, uti cx eo Osua plerisque Inscriptionibus. PALUS, PALUM. Varro Hex binis: Quid ta non vides in mineu, quod tria pala Fabeant, tripulas dici PA P V P V S. Papnnmergo nascitur in palustribin aerapti, Plin lib. q. cap II PATIBULUS, PATIBULV M. Licinius Rerum Ronian .libat. Dcligat ad palibuisse deligantur, ct circvi feruntur,cruci do Runtur. PECV, PECU. Plautus Bacchidibus r Pastor harum dormit, cum bassc eor a peca balia totis. Idem Putante: Non rides me referre vi Idum rete sine squamoso pecu. Festus : Pecuam cum dixit M. Cato per cassem gemit num a s stilari dissus recti firmauit, quo utebantur antiqui, id est Pecu, acrisIR T nitru, cenu, veru Nonius super illo Virgilii: - Mute in Venereti pecuaria primus. Non Pecu, inquit, ut ait in Pompeiana Cicero; ab eo quod eli Pecu venit, ut a Genu Genua. PENVS. PENUM, P L N v. Caesar Strabo in oratione, qua Sulpitio respondit: Deinde propinquos nonros Musulas, domo de agrata penore volebamus prinare. Afranius: Inpenumheriis. Nota per transennam Plautus Poenulo: Annuin penus. Lucillius inagna penio parvo statio cossumta peribit. Plautus Captiuis: Dicam seni curet sibi aliud penm. Priseianus libro f. credit Horatis Exemplaribus in I. Epistes. Annonae prosit, portet st

menta. penu B. . m

127쪽

Cato lib. 11. de R R. Qualis parentur, sarcaamur. Idem lib. set . Eum qualum. aut calicem terra ampleto.

Aut flumen Reniam , aut pluuiis deserabitur arcus. ICTUS, RICTUM. Lucretius: - Iacens rictam, Irons trata manebas. Idem: Mollia ricta fremunt duras nudantia dantes. Silius Italicus in a. Terribilem attoliens excesse vertice rictum. Catullus ad Aemilium: Rivum. qualem risu, in aesta Metentu malae cumis haberesist. Sol in.cap. 3. Cas ιnos rictus.

S A G V S, SAGUM. Ennius, Terris igitur sagia pinguis opertat. SAGUNT HVS Silio Italico viee saeptis nia: Sagunt hum v unarum fit, Liuiust .at. SCVTVS. SCUTA, SCUTUM. Turpilius Demiurgo: Quia Mn minis Idas hamiamm, quam scatis regit Subest ratio: Graecis Σκ Irγ. Lucilliu Scutam ligneolam c.rabro is xit. SERTUS. SERTA. SERTUM, seu potius Serti, SertM,Serra. Charisius I.r .antiquos serra, ct Serivi scriptitasse ostendit e Cor. Seuero. Huc ades sonia crιnem circamdare serta. seruius ad illud Virgilii: -- Seriucta recentibus halant. Veteribus & Serta, o Serta θ sertas fuisse notat. Sic tamen ut cum Serras dicerent, FIMG. cum Serras, Coronas intelligerent. Firmo id ex pleniore D. Cypriani eloquio in epistola 11. Coronas manu rema Iratas. Ex his scribendum in Plinio I. 3r. Cum vero e foribus ferent Serta a sereri L ertive appellaiantur non ut vulgo, seruiae an. Thebaid. l. 3 Dam ηat νertice serta Diript -Τurtia locutio integra continetur Inscriptione prope s. Apollinarem rET. FLORES. GRATI NYMPHIS. ET. LILIA SERTA

SEXUS, s EXV. Afranius in priuignor orbus νiriis sexu adulatiit fibi. Sallust L a. histor.

Vndi ab virile, o mulubre sexu pre νιώ, ct tecta omnium vis Mur. Sisenna lib. a. SINUS, SINUM pro vase. plautus Curculione: His cam vana 'tiis fertur. Varro de vita P R. Ii . Vbi reat rinam in mensa positum, aut galeola,atitsinum SPARVS, SPARUM. Maro: Agrestus manus armat s arus Lucillius: Tam stara, tum murices portantur, tragula payro.

SPECVS, SPE CA, SPECVM. Ennius latris: Inferum vastos stetis.

Cato: S eca a posita. qua aqua deuia astrat. Ausoniti. Billulat pubivi pecum, quod nefaι erat patera, penetravit. Ovid Metam. r. Est oecus in media natura factis, an arta ambigvum

STADIUS, STADIVM. Macrob. I. r. in somnium se. eap.r . octoginta si Las Mnexcedit acres contra ridentis. Strabo l. . Σταουι ei δ' εἰσἰ, . r. Itaque spisso v1u Graeci. T A B V S. το Sosipater agnoscit: Tabam alii. T E R G V S, I, TERGUM Plaut. Asinaria: Habeo vimM.familiarem tergumne quaera seris. THES AVRVS Graecis. Latinisque Angelomio P raef. in lib. Regum τIdic inuenies thesara recοχ ita Patrum. Bega in vita B. Cuiberti Maga thesaura serentes. THYMUS, THYMUM. Plin lib. I. cap. 4 Cam thymum Oxu florerε inc φιuhr. Varro lib. 3. de Re Rustica. Vt hoc ad sanitatem a limum. apiam: sic ad melli cium, tismam. Mox: Trimum bonum ct frequens eu. Aristoteles Itb s. de Animalibus saepius, c.6 . Ο τυ ο τὸ μιν axea. Scribunt & Graeci φιγοωον,-ειρον. TIGNUM, T lGNV, ex quo Tigmara Romae in aedibus porcariorum:

COLLEGI. FABRORVM. TIGNVARI ORVM

Cyrilli Lexicon : Δοκοι Tumia, Tignum, Trabes. TONITRUS, TONITRU. Vide nostra siliana: Plautus Amphitruone: S repitu

128쪽

ORTHOGRAPHICA. 9I TRIBUTUS, TRIBUTUM a plerisque veterum teste Gellio lib. I 3. cap.Iy. Cato

in originibus. Nae in lubricum dirigerentur, eum tribuιu exigeretM. Plautus in Epidicorat tributis quom imperatin est, negant pendi potesse: His quom tributin maior penditur, pendi potest. VADUS, VADU M. Sallust. hist. lib. I. Haut facilem pugnantibus ratam: cuncta iam quinusuu opportuniora. v MBILICUS, UMBILICUM. Imp. Flauius: Quarrvi Mum laciniqui ct totam compsiastianis gras quoddam inuenitur umbilicum. VTERVS, UTERUM. Plautus Aulularia.

Pern mea nutrix: obsecro , uterum desu.

Turpilius Philopatro: Dister3 misera : uterum cruciatur mihi. Apuleius Apol. I. O infelix nerum tuam Pudentilla lVULGUS, VULGUM, Vtrumque in quarto casu recte scriptum Prisciano libro 6. Lucili. Satyr, lib. 23. Dilectum video studiose res ι habere. Maro in a.

- Spargere voces In rastum ambiguas --

vvLTvRNUS, VULT vRNVM, Prisc. l. s. Silius autem epitheti morer Viatarna

LIGUS, LIGUR. Maror Vane Ligur. Lucanib.r. Et nunc tonse Ligur Quam extremitatem adierit. Ligures ,& Ligura . Liguι origo a Graecis , Λίγυο, Λιγυων apud Polybium. Sallust. in a. Hiltor. Nomine Cosa, mulier Ligus.

DILUVIUM, DILUVIES. Maror Diluuio ex illa

Horat. lib. 3. Od.29. Cum sera diluvies quietes. . . Lib. . Od. I . Dιlualem m. a. . Lucret lib.6. pars etιam glebarum ad dolavitem reuocatur Imbribus

PROLUVIES, PROLUVIVM. Aen. 3. - Foedissima ventris

Veteribus. T

ARCHITECTUS, ARCHITECTO. No 1. PL architectonem nescis quem

129쪽

CASUUM VARIANTIA

CAPUT SECUNDUM SECTIO PRIMA.

Primi flexis Gnitivorum mariam orthog hia.

ENITIVORVM quoque mariant vItimantes sillabae. In prima quie z-l clam declinatione Genithius A E bi uocali finitur: quandoq; priscis A I.

γ quandoque sillaba AS. Nota sunt: Animasμιι i. dquia Lucret. Beneuenti

verba: Omnes fere, qui de Orthographia aliquidscriptum reliquorunt, praecipium n 1 ta foeminina casu πεminatiuo a frita numero plarati m AE exire, ut aetara raMm per A, G, 1 ιι ψιa numerum 'gularem ostendere, ut butus Aelial: insuas a P. eis , qui PICT a I

VESTIS 'seri stre , is quod Graeci per I poli 'mum hanc sillabam scribant propter exilitatem literae. Η τα ausem propinna alam productientin iuramalteri vocali non possunP I vero quae est breuis, eadem, ιρην, aptior ad hanc structuram visa est. Quam potestatem apud nos habeι θ I, quae est longa, ct bre, Tandem sine controuersia ubiuis cinnun iubet Α E scribi, addito: Nam qui non potest dinoscerasvra siriptarum vocum numem,ct casum. valde est heias, Vide in eandem sententiam Quinctilianum tractam nostro de Antiquoriim orthographia.

ΛURA I. vel ' AVRAS. Aen.1. Nihil ille .ec auraε. Nec sonitas memor Ubi Seruius: Haec est antiqua lectio. Namse apud mines trahebarur interium a Graeco gerimus 'ν-Dru. Hinc ect, ct Paterfamilias , cr Mainfamilias, quae duo tantum nomina remansierunt: nec huiax auraedicιmus . nec huius cuIurias secundum Sallustium , qui vir: Castella cuitedias thesauroram pro Custodiae.

Et ita etiam Asper legit, & Charisius lib. i. plenius: Castella custodias thesauroram in dedatianem Misciperentur. Astras autem anteriore laco Maronis probant Pierius, Iul.Scaliger lib. 6. cap. 8s. de Causis Linguae Latina .

AVRAS, vide dicta proxime. ΑvTOMATIAS Iego in Cornesii Nepotis Timoleonte i Dassi suMdem sacellam Aureiam fur constituerat. Nam cur toto libello haec una vocula Graecis icitatur elementis. nisi Graeculi nominis affectationet C V R A S. Αecius Phinidisi Nec ulla cinas Inis interea dater. D IA N A S sons est, Camerina gignitur unda, Priscian. Perimesi. i ESCAS. Liuius in Odyssea: Atque escas habemuι men ιν m. FORTUNAS. Liuius: Ei vemit in mentem hominum fortuna . LATONAS. Liuius in Odyssi Mercuriin. mmi, ea filius Latoa M O N E T A S. Liuius in Odysseat Nam diva Monetas filiam docuit. ORNI THOGONIAS. Diomedes lib.i. MMer AemiliMs ornaburatas secundo. P A N D Ο R Α S. Plin. lib. 36. cap.s in base autem quod caelatum est: PANDO RAS. GENESIM appellauit. Nisi Graecis elementis exaratum putas. PAΤRES FA M ILIAS passim . Aliter extulit Varm libro 3. de Re Rustica cap.3. Etiam patresfamitiae rure. Cato de R R. Patremfamiliae agrum censerere studere oportet. Colum. lib. 8.de R R. capi I. Pavorum educatio magis niani patrisfamili- , quam tetrici Ilici curam poscit. Itemplis. lib.p. epistolarum. TERRAS. Naevius in Carmine Belli Punicit Rhincus, ais Pur Myeus φη terras. VIAS. Ennii is Annalium 7. Dux ipse τiας Quod pro Viae scriptum princianus agnoscit.

130쪽

ORTHOGRAPHICA. 9

Secundiflexm Genitivorum marians orthographia.

SECUNDAE DECLINATIONIS casus patrius ab nominibus in Im, 3c Illium scribendum diu. multumque omnibus aetatibus a plerisque omnibus disputatum est. Per II geminum recte eum casum exprimi dubiosum non est :&rine I unico. dum tamen apicato culmine superet vicinorum elementorum ordinem : hanc enim compendii notam habuere librarii familiarem. Apex itaque est alterius I vicem, ut patebit ex Tractatu de Notis. Exempla veterum sunt ri, Is MAMI avs. Iteni t N RIs pro Inferiis in antiquo Lapide, quem C. Curtius, C L. Antiochus pater, & A ricinia Nais mater Ballo filio possierunt:

Porro ut una pro geminis scribatur I vocalis, non admittit Caper, dc detractione corinrumpi casum Terentianus Scaurus clamat, qui literam I non tantum in Genitivo nominum huiusmodi geminari, ut ANTONII, TREMELLII veri etiam Vocativos nullan pati detractionem, ut O ANTONII, O TREMELLII singulari numero dicendum, dc scribendum esse censet. Huius sententiae subscribit Valerius Probus in Arte, dum quacri ait . qua de causa O MERCURII per duo II scribatur, quam ita reddit et Quoniam quaecumq, nomina Ablativo casu numeri singulam O titera termi uantur , ct Nommatiuo casu numeri siugularis p S Iillaba post I literam definiuntur et haec νοcativo casu numeri 'guuru pari xuvme rasiliatarum scribantur: ct ideo O MERCU RI I per duaι II literas scribi pronunciat. Inuenies tamen diuertum quid in Institutis eiuslem , iis exemplaribus quae vulgata sunt a praele tina in nominibus propriis. Scribit & Aldus Manutius libro I. Grammatic. o Vir δ vocali tertia duplicata. Velitis Lonsus quantum pertinet ad Genitivum geminum II omnino quaerit, O, qua litera Datiuiis finit, in I mutata: Iulio, Iubj : Pallio, Passij. Geminat eandem vocalem Caecilius Vindex vultque Lucι a Lucus, a Lucius Lusu fieri: sic Magi a Magul. a Magi Maso Quae vero de Vocativo altercatio est,aetatis nostrae literati om nes in Charisj sententiam concelicta; Uud memineris, quod omma nomina mapalina, quae MNUS dictabam , I habent in Genuiuasngulari eodem 1 literamgeminatam recipi κnt: in catiuo νero,ne 'nisi sit Genui fingulari, mam I recipiunt. Quod autem apex longulus in I sit loco alterius, signum alterius depulsi est, non quod e nciari debeat, aut indicio vox syllaba esse auctior: est enim breuior. Sic Urbe. Pataurcura peculi, Fata I cI Pauperu ct rugurI scribendum Priscianus Praecipit l. 7. Consentius in Arte admittit. Sic apud Lucretium et

Nec ratio remedI eonmanis certa dabatur.

Apud Ovidium in peruetere Libro ad Ottam: Sacritui genia est : sic instituere prinus. Martialis: Quia Trems . Antoni, quod luxuriaris, via. Charisius , qui Genitivum numero syllabarum minorem esse Nominatiuo non posse contendit, magis cos denotatos ait qui maluerunt per Vnum I ImperI, IngenI dicere . qua ex regula Imperi j, ingem geminata II litcra. Neque tamen inficiatur placuisse Virgilio per unum I scriberer Ilie urbem PatauI, cuius dictionis scriptio recepta iam consuetudine est, α vetustis adiimcta Inscriptionibus. In vetere monumento effosibin Quirinali:

INTER DUOS PARIETES AMBITvS PRIVAT ,

Adducit idem Charisius ex Lucillio l. q. - Porro fi νύ in L MI.

- Ferri collum ut Corneli. CornificIque.

&. Papilli pueri , Iacilli hoc retia siet. Plinius quoque dubii serm is quinto dicit esse qui dem rationem per duo II scribendi , sed multa iam Consuetudine superari. Consuetudini

Terentius Scaurus obstrepit his r Propter quam causam ego etiam vocat vis horum per dao II fion νι con

SEARCH

MENU NAVIGATION