장음표시 사용
251쪽
mutuetur; et igneum aliquid dicit, et stamineum,
et sanguineum, et croceum, et strinum, et Rum
reum Russus enim color, et ruher nihil a colorero differunt, neque proprietates eius omnes dem Clararit, mydoc autem et 'odpila, et must P. et potat hahere quasdam distantias coloris rufi videntur vel augentes eum, vel remittentes, vel mixta quadam specie temperantes. Tum Fronto ad Favorinum, Non insicias , inquit , mus , qui lingua
graeca, quam tu videre legisse, prolixior fusiorque sit, quam nostra sed in iis tamen coloribus, qui hos modo dixisti , denominandis , non proinde inopes sumus, ut tibi videmur. Non enim haec sunt sola voeabula rufum colorem demonstrantia, quae tu modo dixisti, missus et ruber; sed alia quoque hahemus plura, quam quos Producta abs te graeca sunt. Fulvus enim , et flavus, et rubidus , et Phoeniceus, et rutilus, o luteus, et spadix , appellationes sunt rufi coloris, aut acuentes eum, quasi incendentes et aut cum colore viridi miscentes, aut nigro infuscantes aut virenti sensim albo illuminantes. Nam phoeniceus, quem tu graec bot sinoos dixisti noster est, et rutilus, et spadix phoeniceiisus os oc, qui factus graece noster est, exuberantiam, splendoremque significae ruboris, quales
sunt fructus palmae arboris, non admodum sole incocti, unde spadicis et phoenice nomen est Spa- die enim Dorici vocant avulsum e palma termitem eum fructu Fulvus autem videtur de rufo atque
viridi mixtus, in aliis plus viridis . in aliis plus rufilia hereri sicut poeta verhorum diligentissimus ,
virgilius. Et nota iudieium clario Frontonis, qui eo aliis tria hos seriptoribus Chana delogit, ex quo opus suum instruerat
252쪽
DIpam,quilam dicit et iaspidem. fiam galaros, et ful-νum urum, et rennm Discim, et vivum e nem. Sic Q. Ennius in annalibus rere uiuo dixit. novus contra videtur ex viridi et rota catho concretus sic fatientes comae, et quod mirari quo tam video frondes Iearum a Virgilio dicuntur ore. Sic multo ante aeuvios et amfctram dixit, et aυtim pulverem; euius versus, quoniam sunt iucundissim . lihens commemini: Cedo ecimen pedem Omphis avis: avum ut Pul
mnibus isdem quibus bis saepe permulsi,
ohIucimi Lossitudinemque minuet manuum mollitudine. Rubidus autem est rufus atrior et nigrore multo mixtus Lutetis contra rufus color est elutior; unde ei quoque nomen esse factum videtur. Non ergo inquit , mi Favorine, species rufi oloris plores apud Graecos, quam apud nos nominantur. Sed ne viridis quidem color pluribus ab illis quam a nobis vocabulis dieitur. Neque non potuit Virgilius, colorem equi significare viridem volens, caeruleum magis dicere equum, quam glaucum sed maluit verbo uti notiore graeco , quam inusitato latino. Nostris autem Latinis veteribus caesi dicta est, quae a GraecisisAreon mire, ut Nigidius ait, de eotore caeli,qoasi caelia Postquam hae Fronto dixit tum Favorinus scientiai rerum uberem, verborumque eius elegantiam exoseulatus absque te, inquit, uno forsitan lingua profecto graeca longe anteisset se tu , mi Fronto, quod in versu omerie est, id facis. Loi sire ira d tu ais pniatasTos 2ηκασ'.
253쪽
Sed quum omnia libens audivi , quas peritissime
dixisti, tum maxime quod varietatem flavi coloris enarrasti, fecistique ut intelligerem verba illa ex annali quartodecimo Ennii amoenissima , quas minime intelligebam i Verrunt extemplo placide more marmore flavo,
Caeruleum spumae more confert rcite pulsum. non enim videbatur caeruleum mare cum ma
more avo convenire. Sed quum sit ita ut dixisti. flavus olor viridi et albo mixtus pulcherrime Prorsus spumas virentis maris flavum marmor appellavit.
quod ovudrigarius, eum multis mortalibus dixit; quid et quantum disserret si dixisset, eum multis
Vias sunt Claudii quadrigxrii ex annalium eius nimxui. s.
tertiodecimo Concione dimissa, Metellus in Capitolium Penit cum uvis mortesibus inde domum proficiscitur tot civitas eum reduxit quum is liber, eaque verha M. Frontoni, nobis, ei, ac plerisque aliis assidentibus legerentur . et cuidam haud sane viro indocto videretur multis mortalibus pro hominibus multis inepte frigideque in histori , nimisque id poetice dixisse i tum Fronto illi, cui hoc videhatur Aia tu inquit, aliaram homo rerum iudicii elegantissimi mortalibus multis ineptum thi videri et frigidum Nihil autem rhitrare ausae fuisse. quod vir modestus, atque Puri ac prope quotidiani sermonis mortesioris maluit quam hominibus dicere eamdemque eredis futuram filisse multitudinis demonstrationem, si cum multis hominibus, ac non, cum
254쪽
multis mortalibus diceret Ego quidem, inquit . sic
existimo nisi si me scriptoris istius, omnisque antiquae orationis amor atque veneratio caeco ess iudiei facit, longe atque longe esse amplius, Prolixius, fortius, in sigmficanda totius prope civitatis multitudine mortiae quam homines dixisse. diamque multorum hominum appellatio intra modicum quoque numerum cohiberi atque includi, test multi autem mortales, nescio quo pacto et quodam sensu inenarrabili, omne fere genus quod
in civitate est et ordinum et aetatum et sex V
comprehendunt quod scilicet quadrigarius, ita ut res erat, ingentem atque promiseriam multitudinem volens ostendere , cum muliis mortalibus uetellum in Capitolium,erusse dixit A preetinisopos , quam si eum vitis hominthus dixisset. Ea nos omnia, quae Fronto dixit, quum ita ut par erat, non approbantes tantum, sed admirantes quoque audiremus videte tamen, inquit, ne existituetis semper atque in omni loco mortales multos, pro multis hominibus esse dicendum, ne plane fiat graecum illud de Varronis satyra Proverbium , et diri ' φακ μυρo ' Ηo iudicium Frontonis etiam de parvis minutisque vocabulis non Praetermittendum putavi, ne nos forte fugeret, lat retque subtilior huiuscemodi verborum considerntio. An harena, caelum, triticum pluralia inpeniantur Item quadrigas, inimicitiae, nonnullMtie Proeteieci ciIi voccibulo, an singulari numero comperietntur p
cederem, quando erat a magistris auditionibusque obeundis otium, ad Frontonem Cornelium visendi
In lente unguentum a quod dicitur, re absurda.
255쪽
gr tia pergebam, sermonibusque eius purissimis bonarumque doctrinarum plenis fruebar. Nec umquam factum est, quotiens eum vidimus, loquentemque an divimus, qui rediremus fere cultiores doctior sque, veluti fult illa quodam die sermocinatio illius, levi quidem de re, sed a latinas tamen linguae studio non abhorrens. Nam quum quispiam familiaris eius hene eruditus homo, tum Poeta illustris, liberatum se esse aquas intercutis morbo dieeret quod har nis calentihus esset usus itum illo dens Fronto, Morho quidem , inquit, cares . sed veri, vitio non cares Caius enim Caesar
ille perpetuus dietator Cn. Pompeii socer, a quo familia et appellatio Caesarum deinceps propagata est, vir ingenii praecellentis, sermonis praeter alios suae aetatis castissimi , in libris quos ad M. Ciceronem de Analogia conseripsit harenas vitiose diei existimabat, quod haren numquam multitudinis numero appellanda sit, sicuti neque coelum ,
neque triticis'. Contra autem quiadi iacis, etiamsi currus unus equorum quatuor iunctorum agmen unum sit, plurativo semper numero dicendas putat, sicut arma, et moenici, et comitia, et inimicitias ibi quid contra ea dicis, poetarum pulcherrime, quo et te urges, et non esse id vitium demonstres. De caela, inquit ille , et tritico non inficias eo, quin singulo semper numero dicenda sint, neque de rmis, et moeniis, et comitiis, quin figura multitudinis perpetua censeantur, videbimus autem post de inimicitiis et quadrigis Aefortassean de quadrigis veterum auctoritati concessero, inimicilium tamen, sicut insciticim, et impotentiam, et iniuriam, quae ratio est quam Ohrem
256쪽
C. Caesar vel dietam esse a Veterihus, vel dicendam a no his non putat quando Plautus, lingua latinas decus, delicium quoque hinc dixerit pro deliciis Mea, inquit, volupicis me delicio. Inimicitiam autem Q. Ennius illo memoratissimo libro dixit:
Eo inquit ingenio natus sum et cimicitiam atque inimicitiam in fronte promptam gero. Sed enim harenas parum latine dici, quis, oro te, at in aut scripsit aut dixit ae propterea peto, ut si C. Caesaris liber pro manibus est, promitu heas ut quam confidenter hoc dicat, aestimari a te possit. Tune prolato libro de Analogia primo, verba hae ex eo pauca memoriae mandavi. Nam quum praedixisset, neque coelum triticum ' , neque cirem multitudinis signifieationem pati rNum tu, inquit, tarum rerum natum,ccidere arbiteretris, quod unam terram, et plures terros, et urbem
et urbes et imperium et imperi diccimus , neque quadrims in unam nominis Nuram redigere , Neque harenet in talitudinis appellestionem coripertere Pοssimus reis deinde verbis lectis sibi Fronto ad illum poetam, Videtur ne tibi, inquit, C. Caesar de statu verhi contra te satisque aperte, satisque
constanter pronunciasse Tum permotus auctoritate
libri poeta Si a Caesare , inquit, ius provocandi
foret, ego nune ab ho Caesaris libro provocassem. Sed quoniam ipse rationein sententiae suae reddere supersedit, nos te nunc rogamus, ut dicas , quam
esse causam vitii putes et in quadriaci dieenda , et in harenis Tum Fronto ita respondit ovodries semper, etsi multiiugae non sunt, nititudinis tam Pn numero tenentur quoniam quatuor simul equi uneti
257쪽
qvαdrigin quasi quadriivgo vocantur. Neque dehet prorsus appellatio equorum plurium includi in singularis numeri unitatem Eamdemque hi rationem hahendam, sed in specie disparia nam quum harena singulari numero dicta, multitudinem tamen, eteopiam signincet minimarum , ex quibus constat, partium , indocte et inscite harenae dici videntur rtanquam id vocabulum indigeat numeri amplitudine, quom ei singulariter dici ingenita sit naturalis sui multitudo. Sed haec ego , inquit , non ut huius sententiae legisque fundus subscriptorque fierem , sed ut ne Caesaris viri docti, opinionemdπαραμυθη o destituerem. Nam cum coelum semper Aικώ dieatur, more et terra non semper, et Pul-νis et Ventus, et fumus non semper cur inciti cIcis, et caeremonicis scriptores veteres nonnumquam
singulari numero appellaverum Iericis, et rindi-Nm , et inferiasu et exequieti numquam Cur mel et vinum , atque id genus cetera, numerum multitudinis capiunt, lac non capiat quaeri, inquam, ista omnia et enucleari, et excutita hominibus
negotiosis in civitate tam occupata non queunt.
quin his quoque ipsis, quae iam dixi, demoratos
vos esse video, alicui, opinor, negotio destinatos. Ite ergo nunc, et quando forte erit otium , quaerite an quαdrigam, et cirenas dixerit e cohorte illa dumtaxat antiquiore vel oratorum aliquis, vel Poetarum id est, classicus, assiduusque aliquis seriptor, non proletarius. aec quidem Fronto requirere nos iussit vocabulari non ea re, opinor, quod scripta esse in nullis veterum thris existimaret, sed ut nobis studium lectitandi, in quaerendis rarioribus verbis , exerceret. Quod unum ergo
258쪽
rarissimum videbatur invenimus quadrigam numero singolari dictam, in libro satyrarum M. Varronis. qui inscriptus est aedemetricus. arenas autem nous inia dictas minore studio quaerimus quia Praeter C. Caesarem, quod equidem meminerim nemo id doctorum hominum dedit.
Verba praeter propter in usu vulgi prodita, etiam Ennii fuisse.
Alavivi me quondam et Celsinum Iulianum
Numidam ad Frontonem Cornelium , pedes tunc graviter aegrum, ire et visere atque ibi, qui introducti sumus, offendimus eum euhantem in scimp dio gradiciensi, circum undique sedentihus multis doctrina an genere aut fortuna nobilihus viris. Assisiphant ahri aediui complures halneis novis moliendis adhibitin ostendebantque depictas in membranulis varias species halnearum. Ex quihus quum elegisset unam formam speciemque veris interrogavit, quantus esset Pecuniae conspectus, ad id ratum opus absolvendum quumque architectus
dixisset necessaria videri esse sestertia ferme trecenta unus ex amicis Frontonis et Praeter propter,
inquit, alia quinquaginta. Tum Fronto dilatis sermonibus, quos hahere de balnearum sumtu institerat, aspiciens ad eum amicum, qui dixerat quinquaginta es e alia opus praeter propter quid hoc verbi esset, Prme Pruter interrogavit. Atque ille amicus. Non meum, inquit, hoc verbum eat, sed multorum hominum , quos loquentes id audias. Quid autem id verbum significet, non ex me, sed
ex grammatico quaerendum est ac simul digito Disitired by Cooste
259쪽
demonstrat grammaticum haud ineelebri nomine Romae docentem, sedentem. Tum grammaticus usitati pervulgatique verbi obseuritate motus, quaerimus, inquit, quod honore quaestionis minime dignum est nam nescio quid hoc praenimis plebeium est, et in opificum sermonibus quam in hominum doctorum, notius. At enim Fronto, iam voce atque vultu intentiore, Itane, inquit, magister, dehonestum tibi deculpatumque hoc verbum videtur, quo et M. Cato, et M. Varro et pleraque aetas superior ut necessario et latino usi sunt Atque ibi Iulius Celsinus admonuit in tragoedia quoque Ennii, quae Iphigenia inscripta est, idipsum de quo quaerebatur , scriptum esse, et a grammaticis contaminari magis solitum quam enarrari quocirca statim proserri Iphigeniam Q. Ennii iubet in eius tragoediae choro inseriptos esse hos versus legimus iotio qui nescit uti, his negotii habet, Oucim quum est negotium in negotio. Nam cui quod agm institutum est, nullo negotio Id git studet hi, mentem citque nimum tam
Otioso in otio animus nescit quid velit m idem est: neque domi nunc nos, nec multici stimus,
Imus huc, hinc illuc Dum illuc ventum est, ire illinc lubet, Incerte errat mimus i praeter Propter vim pioitur. Iloe hi lectum est eum deinde Fronto ad grammaticum iam labentem, Audistine, inquit, magister optime, Ennium tuum dixisse praeter pruter, et eum sententia quidem tali , quali severissimae philosophorum esse obiurgationes solenti Petimus
260쪽
igitur dicas, quoniam de Enniano iam verho quaeritur , qui sit notus huiusce versus sensus Incerte errαt cinimus praeter propter vim vivitur. Et grammaticus sudans multum, ac ruhens ubium, quum id plerique prolixius riderent, exsurgitiet abiens, Tibi, inquit, Fronto postea uni dicam. ne inscitiores audiant, ac discant atque in omnes, relicta ibi quaestione verbi, consurreximus. Ouos pumiliones dicimus , graece voesovei appellari. STAAAN sorte una in vestibulo palatii sal, antes Fronto Cornelius et Festus Postumius et Apollinaris Sulpicius atque ego ibi assistens, cum quibusdam aliis, sermones eorum , quos de litterarum disciplinis hahebant, curiosius captabam. Tum Fronto Apollinari. Fac me, inquit oro, magister, ut sim certus an recto supersederim nanos dicere parva nimis statura homines , maluerimque eos pumiliones appellare quoniam hoc scriptum esse in libris Veterum memineram nanos autem sordidum Psse verbum, et harbarum credebam Est quidem hoc, inquit Apollinaris, in consuetudine imperiti vulgi frequens, sed barbarum non est, censeturque limgum graecae originei asouc enim Graeci vocaverunt brevi atque humili corpore homines paulum supra terram exstantes idque ita dixerunt, adhibita quadam ratione etymologiae , cum sententia vocahuli
Aristoteles de Part. Animal. Lib. v. Cap. o. iat Naviai fle
est is, euius pars superior magna est, inferior, Turum motum