Beispielsammlung zur Theorie und Literatur der Schönen Wissenschaften

336쪽

so et iid, Exi e fri

has: omne vafer vitium ridentis Iaeeus amici Tangit, et admissus circum praecordia ludit

L. L

337쪽

L. Ep. VII. Quin me dies tibi pollicitus me rure futurum,

Sextilem totum mendax desideror. Atqui Si me vivere vis sanum, recteque valentem, Quam mihi das aegro, dabis aegrotare timenti. Maecenas, venianici dum ficus prὶma, calorque Designatorem decorat lictoribus atris. Dum pueris omnis pater, et matereula pallet: Ossiciosaque edulitas, et opella forensis Adducit febres, et testamenta resignat.

Quod si bruma nives Albanis illinet agris,

Ad mare descendet vates tuus, et sibi parcet, Contractusque leget, te, dulcis amice, reviset Cum Zephyris, si concedes, et hirundine prima. Non quo more pyris vesci Calaber jubet hospes,

Tu me fecisti loeupletem. Vescere sodest

Iam satis est At tu quantum vis tolles Benigne. Non invisa feres pueris munuscula parvis. Tam teneor dono, quam si dimittar onustus. V Iibet laee porcis horiae eomedenda relinques.

Prodigus et stultus donat, quae spernit et oditi Haec seges ingratos tulit et seret omnibus annis. Vir bonus et sapiens digni ait esse paratum; Nec tamen ignorat, quid distent aera lupinis. Dignum praestabit me etiam pro Iaude merentis. Quod i me noles usquam discedere, reddes Forte latus, nigros angusta fronte eapillos Reddes dulce loqui reddes ridere de eorum. Forte per angustam tenuis vulpecula rimam Repserat in cameram frui hemin pastaque rursus Ire foras pleno tendebat corpore frustra

Cui mustela proculci si vis, ait, effugere istine hMacra cavum repetes arctum, quem in aera subisti.

Hac ego si compellar imagini; cuncta resigno. Nec somnum plebis laudo satur altilium, nec otia divitiis Arabum liberrima muto. Saepe verecundum laudasti rexque, Paterque

338쪽

Audisti eoram, nee verbo parcius absens: Inspiee, si possum donata reponere laetus. I aud male Telemachus, proles patientis lynici Non est aptus equis Ithaca locus, ut neque latris Porrectus spatiis, neque multae prodigus herbae. Atride, magis apta tibi tua dona relinquam. Parvum parva decent mihi jam non regia Roma, Sed vaeuum Tibur placet, aut imbelle Tarentum. Strenuus et fortis, causisque Philippus agendis Clarus, ab ossiciis octavam circiter horam Dum redit, atque foro nimium distare Carinas Iam grandis natu queritur conspexit, ut aiunt, Adrasum quendam vacua tonsoris in umbra, Cultello proprios purgantem leniter ungues. Demetri, puer hic non laeve iussa Philippi Aecipiebat abi, quaere, et refer. ad domo, vir,

Cuius Iortunae, quo fi yaire, quove patrono 3It, redit, et narrat, Vulteium nomine Menam, praeconem, tenui censu, sine crimine notum, Et properare loco, et cessare, et quaerere, et uti, Gaudentem parvisque sodalibus, et Lare certo, Et ludis, et post decisa negotia, campo. Scitari libet ex ipso, quaecunque refer. die Ad eoenam veniar. Non sane credere Mena.

Mirari se eum tacitui quid multa Τ benigne Respondet. megat ille mihi Τ Negat improbus , et Negligit, aut horret. Vultejum mane Philippus

Vilia vendentem tunicato scruta popello Occupat, et salvere jubet prior ille Philippo Excusare laborem, et mercenaria vincia; quod non mane domum venisset denique, quod non providisset eum. Si ignovisse putato Me tibi, s coenas hodie mecum. Ut libet. Erbo

s nonam venier nunc , rem renuus auge.

Ut ventum ad coenam est dicenda, tacenda locutus; Tandem dormitum dimittitur. vile ubi saepe oecultum visus decurrere piscis ad hamum. Mane cliens, et iam certus conviva iubetur Rure sub urhau indictis comes ire Latinis. Impositos mannis arvum coelumque Sabinum

. . .

ae 4 Non

339쪽

. . -o Et sibi dum requiem, dum risus undique quaerit; Dum septem donat sestertia, mutua septem Promittit persuadet uti mercetur age si uis. Mercatur ne te longis ambagibus ultra Quam satis est, morer, ex nitido fit rusticus, atque Sulcos, et vincta crepat mera praeparat ulmos Immoritu madiis et amore senescit habendi. Verum ubi oves furto, morbo periere capellae, Spem mentita seges, hos est enectus arando; offensus damnis, media de nocte caballum Arripit, iratusque Philippi tendit in aedes. Quem simul aspexit scabrum intonsumque Philippus; Durum, ait, VuIrei, nimis, attentusque ut deris Esse mihi. Pol, me miserum, patrone, vocares, Si velles, inquit, verum mihi ponere nomen. Quod te per genium, dextramque deosque penates, obsecro, et obtestor, vitae me redde priori lQui simul aspexit, quantum dimissa petitis Praestenes mature redeat, repetatque relicta. Metiri se quemque suo modulo ae pede, verum est

340쪽

am mihi deterior eanis adspergitur aetas; Iamque meos ulius ruga senilis arar: Iam vior, et quasso languent in corpore vires; Nee, iuueni lusus qui placuere, placent. Ne si me subito videas, agnoseere poisis: Aetatis facta est tanta ruina meae. Confiteor faeere haec lannos sed et altera ausa est. Anxietas animi, continuusque labor. Nam mea per longos si quis mala digerat annos, Crede mihi Pylio Nestore maior ero. Cernis, in duris et quid boue firmius aruis Fortia taurorum corpora frangat opus. Quae nunquam vacuo solita est cessare novali, Fructibus adsiduis lasci senescit humus.