Laurentii Pignorii Symbolarum epistolicarum liber in quo nonnulla ex antiquitatis iuris ciuilis et historiae penu depromuntur & illustrantur multaque auctorum loca emendantur & explicantur

발행: 1628년

분량: 237페이지

출처: archive.org

분류: 로마

51쪽

ueamus 2 Minutius Felix in Dctauio. QP-cilius simulacro Serapidis denotat5 ut vulgus superstitiosus solet manum ori

admouens osculum labijs impressit. is hoc in conspectu salutationes facere , uti norat Vitruvius Lib. Iv. Cap. v. quod etiam Demastheni ansam praebuit , ut Antipatrum hiantem delude et , narrat Lucianus Encom. Demosth. iis in . ille enim manum ori afmouens, tamquam Deum salutaturus, si mulo venenum haust , occubuim; illico . e Lec fuit apud veteres perfecta precationis clausula , cui fribit idem Auctor in Commentariolo de factatione et ubi Indorum pro

ces , cum Graecorum veneratione componit .

Verum , ct illud obseruatione dignum eu, in precibus se gratulationibus consueuisse vel res ignorum mentum osculari ; ot de aereo se mulachrq, 'culis Agrigentini testatur Orcior, Lib. Iv. Drrem, cuius mentum est ructus ea A causa paullo essent attritiora. et Bigia etiam radis s ot etiam aliquid de A Uptiacis meis permisse am argento formata , mulis patebant, Ct inquit Appuleius Lib.xi qua sine q) vis pignore contenderim a ma-

52쪽

. L A v R. P I G N OaR I I. 3 gia Saluatoris, quae merosolimis etiam nunc coli tradunt tari fide dignissimi comparent . quod ObDeus Opt. Max. indulset Iuuina Virgini Patauinae , O Proto ara ri noctrae, cuius genibus , ct digitis marmora alioqui durissima,cessere sc Celuti Veneti octenduntes, O nos alias oueredebamus in vetere columina , qua temere , ne dicam impia', in alios visus coniessit . O san. antiquus scriptor Itinerari, merosol mirant adnotat in templo Salomonis suo aevo paruisse riuigia clauorum militum, qui Zachariam occiderunt , iis totam aream , ut putes in cera pixum esse . Haec ad te pluribus Vir Clarisiime , b quidem dicti exemplo , cuius Au Principis Genium ct merito veneraris. ide sermones r m singulis non nisi in scriptis , cr e libello habebat inquit Suetonitas Cap. LXXXIE Uale. Verona, pene in procinctu . MDCV.

53쪽

38 SYMBOLAR. EPISTOLICAR.cio. tum quia Lgris referta in optimis admiraculum usis tum quia Tabulis agundat simographicis i mographicisis summo artificio elaboratis . ouenaebas tu quae tua euhumanitas mihi ct Andreae Victore leto Bassa-nens sodali meo veterem Mappulam Orbis calamo descriptam, se coloribus distinctam , quam dixi ego a veteribus fuisse assimilatam Fundae . recitauie; protinus carmina risi

fiam, qua sunt in principio Perietem.

Non tamen assiduo teres undiq;margine circum

Clauditur haec. bifido sed brachia Littore pandes Arctatur rapidos cursus ad Solis utrinque Assimilis Funda tu illico annotam brachia Fundae , veluti v

nrates Pueri vctant. Abieci ego fundam sun a perforara fuisse , viri habent futua

carmina vel Ciceronis , vel Laureae Tullij , edita a Piraeo Epigrammatum veterum Pagisna XXX. Fundu vario vocat que pocim mittere Fuda , Ni tamen exciderit qua caua Funda pater.

Et profecto obseruatum mihi est, veteres comsuese rei minus notas notioribus assimilare, eo consilio , ut per eas res, quas Natura uelini frequenter pariunt , in re emes res im

54쪽

quas Avienus Nuci pinea comparauit. Aequus utrimq; modus proteditur ut simul ambas si conferre sibi quisquam velit, una parum per ut credatur humus , media; interflua ponti subtrahat exemplo quali nux pinea forma est . singula versanti talis succedat imago Europae,& Lybiae. Item Peloponnesus Platani folio , apud eumdem Avienum . Insula se tursum Pelopis visentibus offert, Insula, quae platani solio compar seder- Pontus Euxinus Arcui Scythico apud Pomponium Melam Lib. I. C. XIX. Inaeia Rhombo , eodem Avieno tem ,

---latera agris undiq; in India Quattuor esse tener coeant tot & anguli ab omni Parte sibi obliquo claudentes extima terrae Ceu species rhombo est

Montem Calpen ranae similem facit antiquus Grammaticus ad Sat. xIv. Iuvenalis . min, ma ct retificialia quaedam in more habuerunt phsicii rebus , quarum species perennant, exprimere , veluti diuinantes illa non aternum mansera . sc Athenaeus Lib. III .in princ. Ph

rasium comparat folio Faba Ac pria. Fc Plu

55쪽

XVIII. Cap. I. Sicas Aprorum dentibu ,

de sicari 'e ct Husidem sturae cultelli , qui

bus ' ostri Cerdones Cluntur , OTuo ara Triticietti . M )dem mmor Tib. XXV. Cap. xi. personas Comicas Lonchitidiata Lib.xxiv. Cap. XV. Penularum Papita Centunculo ii Oeiusdem generis innumera , quae Pliniui , qui fuit Natura a secretis , socerti indagatione pervectigauit . unde etiam factum eo , ut recentiores quidam Europam ingenioso commemto Regina Bantis figura expresserint , ct uni, uersum Sestium Leonis icone . Vale Vir . Reuerendisse. O bonarum Litterarum amanti Esime . in Urbe hoc anno turbulento. MDCUL

L. P. VINCENTIO CONTARENO

v IRO EXCEL LENTI Ssa Min

Epist. XII.

Q Peopabamus hecterna die, domi meae Carsulammmmmmatum argenteorum , in

qua nummi duo sti grandet; est qui muA

56쪽

1 A vp. P P GAN O Ruae , E q1tas drachmas penderent, artifici , in videbestar Graecanici, oratios , V. Cl. , allicum runt. in eorum alterius o quidem grandioris aduersa facie , Ruiebamus caput mu-. ebre, forma satis luculenta , cd pillos ambiebat corona ex harundine satis conspicua s alludentibus in Drum quattuor prafibui , qui figura Delphines referesunt. i' facie auersa decurrebat uadriga , qam fi tator moderabatur. sperne Victoria fertum explicabat Agitatori ueluti impositura . inferane thorax, Cassis cum Crisiab. Nummus minor aduersus erat pene idem , tum Bioris tamen conformationis , er conchula ,

prater piges , auctior . auersu oste' ab caput acris Equi , ut inquit maximas Po tarum , cui pon/ arduum certiicem assurgit Palma, notatis infra notis ignotis qui e tenrogabas tu me , m nummos proferrem in lucem Luterarum , in ructum net aiebasea notitia', ehis modi argentea aenim ta, inquit Prudentius, possit explicare l.

, ut ut me nouerim nec parem re,

stimationi tuae, nec ibi opissas firmathm, quai

reposcit haec ornanda Sparta , mor'. I 'Innera

geram , est obsequar amori in me tuor mis

57쪽

x Si MAOLAM EPIsTO LICAR. mos ego censeo percussos fuisse Oracusis iam Sicilia. caput mulieris refero ad Arethusam rubum sitim celebrem , ct decantatam , cuius fontis meminis Cicero in Verrem Lib. iv. iii hac insula extrema inquit Orator' est fons aquae dulcis , cui nomen Ar thusa est, incredibili magnitudine, plenissimus Pascium et qui fluctu totus operbretur, nisi munitione, ac mole lapidum a mari disiunctus esset. neq; vero nouum

in Fontes , ct Fluvios ab antiquis sub hi mana specu fuisse cultas. Aelianus enim Lib.

fanas Anapum viro mum asse, vanen se mnae: ambas fantes. Et quias vane compreet in imo Nummo ' ast ego ad Arethmfam inclino, suadente Ouidio Zib. v. Met

morM. - quarum Dea sustulit alto Fonte Cput, virideri; manu siccata rapillos en tibi quod dicebamui H larandine capillis intertexta pergit, Sed quavis formae nunquam mihi fama petita est. Quamvis sertis eram,sermo nomen habebam.

O vero fucus tam e mura forma me . mnc porro factum GI , Oracus a

58쪽

L A v R. PIGNOR I r. sArethusidas ovet idem Ouidius Lib. iv. F

norum .

vηue syraeusas Arethusidas abstulit armis Claudius-Pisei, qui caput includunt a verbis Cicero, manis lucem accipiunt. de quadriga stus peran alii. Caput Equinum in minore mismo, Palma , ct Nata ad Poenos proculdubio

referenda sunt. illi enim Siciliam ad se pellicere non semel se foederibus O armis cmnati ferunt , sed parum felici conata . de

hoc Equi capite metruus in I. Aen. Essedete loco signum quod regia Iuno

Monstrarat caput aeris Equi--

ad quem locum egregie Seruius , se Iustinus Lib. xviii. O Eauath. Dion si, enarrator, a quo se Stephano mutuantur obi docti critu optim/ nocti interpretationem notarum peregrinarum: in signi eis: NARRA BPunice caput Equinum eu . Et mirum s- ne videtur , aemulas urbes , in fundamem tu noui operis, caput esse nactat , Cartha ginem primo bubulum , dem equinum 1 h manum Romam e hanc omine domini, , i tam fruitutii. mis os facio Auctorei, quos accuratisimus Ocquius de Capua a Cap.

59쪽

SIMBOLAR. EPISTOLICAR-can sit , aduoco. Marcianum Capeselam , apud quem Toli caput hactinus otia u- tum iacuit . in principio nimirum Libri III., vibi de Grammatice haec habeta clus foemina licet in Attica, ubi maiore aeui parte Horu rat, se assereret incedere palliatam, tamen ritu Romuleo , propter Latiale nume,&Toli caput cinendos fuerant huc se illa ,

, &olim caput i propterq, Martiam gente , Venerisqipropaginem,Senatum Deum ingrcssa est penulata. At cur fuit Toli caput flum sine partibus ceteris p cur litteris Thm

fis notatum P de solo capite non tries certum Arnobio te Ee , imo cum membris omnibus

humationis of cia fortitum sunt qui asserant. Litteras Tusas ego refero ad . Aruspicinae secretum , ut sixa o Ignari ominis cinquie nebius perpetuitas flaret . penes Etruscos nimirum portentorum disii ina erat; ct Romani pueros suos curabant illa disciplina imbui , ct iciae Lituris erudiri, Ct Limus ae

Bor Libiis. O Val. Maximus Lib. r. Capta I. 'adiderunt. Neq; vero nouum omnino fuit , Munctum a reliqum corpore caput, humari . F studem tectatur,Pausanias Lib. m D

A Hiorum filii aria capita , alicubi condita

60쪽

esse . Et caput Pompei seorsim a trunco ect crematum. At haec ego ad Te ' me ineptum prorsus. qui non videam hoc esse Samia Samum comportare . , sat fio, parces flWdio discendi, me amabis , Cti ego Te imcessanter. Vale. e Bibliothecula nostra , VI. Ral. Mar. MDCIT.

L. P. ANDREAE CHIOC CO

Epist. XIII.

IN veterum Analectis V. m. Aesculapius oecter figuratur magna barba , palliatus cum baculo , cui serpens inuolutus est. Bamba sane innotuit ex impio facti Dion is, Tyranni , qui Epidauri Aesculapio auream adbmi imperauit , causatus patrem Apollinem imberbem conspici in Ocribit Valer. Max. Lib. I. Cap.. I. est ex huius nebulonis prinscripto videtur e cram antiqum si, tum quod ct apud me , Afficulapi, imbe his . incedebat autem Pallio caput velatus., iquod O Romae mihi obsidiatum es , in Atatuis O veteribus Nummis . de baculo OSerpente Appuleius Lib. I. Metam. dic

SEARCH

MENU NAVIGATION