De munere pastorali quod contionando adimplevit tempore praesertim Meldensis episcopatus Iacobus-Benignus Bossuet

11쪽

tempore etiam quo Serenissimi Delphin D magistersuit, Sive multo magis sub vitae fine in in Sua qu3m 3SSidue pera abat dioecesi saepenumero Verba secit ad populum, nec tamen eiu vociS, ut ita dicam, Onu PO Sterorum 3Ure Ullo licto percellere potuit. Cum enim nihil sivo Bnle Sive OS Orationem Scripserit, multa ab ipso dicta deperdita Sunt. Ex iis porro contionibu quBrum

etiam periere ruinae,

vix quicquam praeter inane desideriurim nobis Supersit

Aliarum autem alia est condicio. Et Si non est certum quaedam SSe SerVat quae Scribarum manu litteris consignata fuerint, plura Saltem exstare contingit e quibus in minus cuiusque Sententiae totidem verbi eXPreSSae, tamen Sen SuS, Subiect3e Rierine, Brtitioni S praecipuΟ-rumque Argumentorum Vestigium aliquod remaneat. Haec

quippe in iis libris diurnis a quibusdam annalium modo cottidie Scriptis, quibus rerum privatarum aeque ac publicarum SerVaretur memori 3, 3SSim reperiuntur.

Horuin igitur documentorum ope, aliquantulum Vitae pastoroli quam BOSSuel regendi animis impendit, restitui posse duximus Ouae cum historia haud indigna osso videantur, nullo pacto tutiu quam ducibus iis qui cum eo familiariter vixerunt, enarr3ri Vnlent. 'uapropter OStquam in primo capite, POPOS uero suanti momenti sit in illa documenta inquirere quae nimium derelicta suerint, ea duplicem in indicem distri buenda esse XistimaVi.

12쪽

- IU

Priorem laque liuiusce propositi partem complebunt, ordine tantum temporum distincta, quaecumque ad Vitam

in sedem Meldensium episcopalem reSPiciunt. In qu3, stilo si annalium , ut dicitur, et ordine, ieiune scilicet et satis exiliter, adiecto tantum iudiciali quodam apparatu qualem ab historicis hominibus requirere Solent, Collectum est in unum quicquid vere novum neque integre niendi tum repperi, de rebia a BOSSuet gestis, habitisque ab ipso contionibu S. POSterior autem, eademque brevior disputationi pars id complectetur quod ad plenam pastorali eloquentiae in Meldensi episcopo cognitionem confert, modum i Ueuius agendi praebet diversum pro diverS eorum UOS alloquebatur condicione, pari lamen Semper comit3te, immo caritate plenum. Hinc qualis cum sacerdotibuS,monialibus, docendis pueri S reducendi errantibu S, Suo in munere uerit pastor D Melden Si EccleSiae praepoSitta S, quantum pro brevitate fieri potuerit, considerabimuS. Domum ipsam eiu Sdem eloquentiam, quam Optimo iure Vere 3 SlOI Blem Vocare saS Si paucis verbi qua Si colligere conabimur. Hoc laque dicendi genus, cum OViSSimi praecipue vitae suae annis ita ui proprium fecerit, ut, O deficiente, eius ingenium penitus non cognoscatur, in hac heSi, XipSius ut plurimum verbis aut mullo mai facti S, legentium oculis subici et apparere VelimuS. Tanli autem propositi ne inutilis evadat exiliis, dein in mentem revocare iuvat quod noster La Fontat ne, cum

13쪽

librum Fabularum Delphino dedicatum obtulit, his paene verbis, alias Latino non infeliciter versis, expressit

9uod si de sciant vires, audacia certe Laus erit in maynis et Doluisse sat est .

De alione vero scribendi si quid sit dicendum, saleri

non dubitabo me quaecumque potui Vocabula e sere uno sumpsisse Tullio, dum OceS, ut patet, XCiPi3S, UBDeiu Sdem Bel Ble, propter solam hanc causam ignotae luod non natae fuerint. Ac in re, ne qui me ipsiuSBOSSuet Stilum genusque loquendi non imitatum suisse miretur, eodemque Bulo Severiorem exstitiSSe qui Plauti, Terenti, Livi aliorumve non paucorum Veri, PISSimnesilae 3le Surparit, aperto dicam illum scribendi modum mihi minime displicere, immo contra valde probari. Equidem scio profiteorque Latino in Sermone, nec minia atque in Vernaculo, longe alii nostrum BOSSuet XCelluisse, eiusdemque dicendi facultatem videri

l. Em notissima huius epistulae verba quam non infeliciteri rettulit suntentia Latinis versibus expreSSR Et si de 'agreercie 'em porte te priX, J'aurai dii mollis hora neu de avoir entrepriS. V. La Fontaine, ed. de Graniis ori vains, . I, p. 6 et note 4.

14쪽

mihi omnino mirandam . Ouin etiam quicquid in eo miror, mullo magis invides, neque quicquam est quod non imilari

Velim, nedum Suspicandus Sim Spern Bri.

A idem prope de eius illa eximia si latinitate D ASSerendum est ac de Oratorum modo dicendi quos Allicos Vocabant quem Tulli opinione, qui legit vel audit, haud

Bezre Se OSSe SSequi arbitretur, Sed postquam lentaverit, Cilo despere '. itaque ne Verba quBe paSSim apud quemlibet etiam Optim Be OlBe Scriptorem in Venerim , minus callide Staiori more, inter Se iunxisse videar, ideo dedita pror-SUS Opera, Bb uno eodemque quicquid colligendum esse dia Cebnm, multa alia Sum Is enim cuivis alieno idio male Scribenti copia tu e S non Sine es 'Oli Vil Bn JUS, QS illum prae e serat tu aequo ei Sicolorem. Genu Saulem scribendi nimis varium in quo

Purpureus tale qui splendeat unus et alter Adsuitur GHHUS

nulliu sane eorum qui intellegunt iudicio probari pol e St. Etenim qui S OSirum , quaeso , Angli cuiusdam aut Germani loquendi rationem non derideat, qui Gallica Vocabula, temere e Variis diVerSorumque temporiam, ut Monta igne, Pascat, Chatea libriand Flaubent, Cel risque scriptoribus ducta, in unum neScio quid per mi Sce9l,

l. s. ea quae Scribebat LEDIEU Memo ires p. 5 et 4 l. id dolumentum quod didici Revue iisto ire littera ire de a Franc , 5 an vier 900. Un ragmen ineui de Leuieu, p. 127. Idem Separatim editum, P. 2. . O 'Ator XXIII. Itaque eum qui audiunt quamVis ipsi insantes sint tamen illo modo confidunt se o se dicere. Nam rationis Subtilitas imitabilis illa quidem videtur esse existimanti sed nihil est experienti minus. s

15쪽

quod ne imbram quidem nomenve nostrae locutionis praebere videatur. Id Sane pro sua diuturna cum antiqui S Latini praesertim con Suetudine, admodum vitavit Ossuet. Quod vero cum non omnibu MI Sara, ne certe mihi, obtingeret, aggredi minime Sum USUN. Mitto equidem eam quae minimi momenti Sit, curam quam habui recentiorum nominibu propriam genuinamque Servandi Ormam, ne nostrale alieno habilia, externo nimis et adventicio, qua Si mul Bli, ut ViX gra OSCIntur, aut Sallem non multo Vel nullo emolumento, translati videantur aut hospitio recepti. Parum sane ad Latini Sermoni puritatem confert quod, ut prorSu Vitetur vel minima Vernaculae linguae species, ne scribam sileaia vel surdaloue utriusque nomen qua Si pere in VeSte indulum in Bolaeum vertam aut Dordaloeum. Planior

quod rarticuli nostri Latine loquenti desint, curavi ut casus in quo adhibeantur huiusmodi nomina, cum desciente flexione non pateat, ipsa di Spositione verborum aut adiunctis vocibus Significaretur. idem prope dicendum St, quantum arbitror, de documentis ac testimoniis quae sum ipsa in disputatione notationibusque cuilibet fere paginae subiectis, tum mullo Saeptu in supplementis ultimisve appendicibus

relat Sunt.

Etenim quae Gallice a nostratibus dicta laudantur, haec in Latinum sermonem minime vertenda SSe Xi Stim RVi. Ceterum non adeo inaudita censenda est ea rati agendiqu9, in medio pere Latino aut inter eiusdem additamenta,

16쪽

VIII

adscribantur nonnulla recentioribus lingui Scripta quae ad confirmandum propositum faciant . Etiamsi autem quid novum inusitatumque lenia S Se me salerer, lamen ut paululum milii detur veniae, culpam h OC SSe materi Re rerumque qua adfero, causari mihi liceat. liqua enim cum Casu et forte recenter inventa

suerint quae tum studiis de Bossue iamdiu susceptis, tum ipsius fortasse operibus addi debeant, haec sane u Squam opportunius quam hic in publicum proferenda esse arbi

Haec igitur velim, po Si quam hac in i Sceptatione men, libata fuerint primoribusque, ut aiunt, labri gu St3la,

eadem deinceps, optimi au Spiciis, Omnibu palere nec

l. Huiusmodi exempla non desunt e thesibus non spernendis deprompta. quae essensere Ingum Sit, ceteroqui minus nece S Sariam. Haud pauca enim tum Gallice tum Germanice aut Anglie passim relata sunt. saltem infra paginas in omnibus fere disputationibus Latinis quae circumferuntur. Unum tamen prae ceteris lib0llum indicare iuvat, cuius argu-rnentum simillimum vj deatur ipsi materiae urus mei operis. In thesi quippe i De Iohanne Nicotio philolosso . quam proponebat Facultati Litterarum Parisiensi Maxime LANUS SE typis mandabatur Gratianopoli, anno 893 i. cum Dropter viri de quo agebatur aetatem sib30-l604 . tum ex Gallieis vocabulis quae suo in opere res O cie a Langue franco is Nico ille collegerat, sat muli a vulgari diomate inter reliquam Latinam seriptionem interponenda fuerunt Quod vero eum Sit paene ipsius materiae vitium ita praedietae thesi videtur cum ea quam ipse Sum

aggreSSUS Ommune esse, ut utrique peri, e quod aequales sint paries eademque alio, parem quoque Veniam Oncedi OSSe nemo miretur.

17쪽

χNTI JU0RUM CODICUM MANUSCRIPTURUM

RECENTIORUMQUE LIBRORUM

INDEX

Seq. De Synodo Parisiis habita 1665). Fr. 24.7 I9 o9. Oliens de faciliter et perfection ne P a con De Sion de cetiae tu SOnt se a res de Leylis catholique, et C. BIBL. DE 'ΛRSEXΑL. s. 674 sol. 369-38o. Relatio primae visitationis in monasterio Iotrensi factae. M s. 5835. selections chrestiennes Sur es arolles de sa in Paul Vous este mortS, etc. BIBL. ΛΖΑRIXE. s. 167 quondam 2279 Dres de ac ques-Benlyn inins loto converti istin protestantis mea catholicisme Omain.

18쪽

I SEMINARIO SANCTI - SULPICI Proces-Derba uis des iis ilesse astorales falles Par BOSsuel. In codice manu scripto ab ipso ediet collecto Epitaphe de

Variae chartae manu ipsius loque scriptae Ser Vantur, quRS

quondam legeram dum illas habuit D. Pepin, degens in urbe alia is e. N COLLECTIONE MANUSCRIPTORUM CODICUM, seu D. La mille, Parisiis. De liberation, presidia de ea uae, 696. Amhiani. In Bibliothsica civitatis. s. 36. Fonds es alvier, quondam 656 aut F. 18 17. Catechisme potir Onselyneu rie ause hin, 6J4. Μ siclis. In Bibliotheca civitatis vis. II. Testimonium a BOSSuet

consignatum, I Iulii ΜDCCIII.

M s. 78-83. inemo ires de Pierre danvier. I Ol. in-sol. In Bibliotheca maioris Seminari. Carioni num. 5. O donnatice de Visit de abbsye de Varemo uliens.

Devoir fu mastre se Ole chretierine. Devoir generauae dun cler totis e. Omnino aequum est me grati animi Sensa proferre in eo omneSquorum opera adiutuS, Odices laudatos invisere potui, et in primis, cum Reverendum Superiorem Meldensis Seminari maioris, tum doctissimum D. Eug Levesque, cui cura Bibliothecae commissa est in Seminario Sancti-Sulpici. II. Tituli librorum o quibus aliqua lesumpta Sunt. Ν Η. Operum Bossue plures editiones attuli in eius testimoniis exscribendis, at non temere Editionem enim a Lebe datam legi in iis operibus adserendis in quibus nulla mutatio facta est a D. Lachat Litteras vero quae ut plurimum is emendaverat ex eius editione hausi contiones autem prout decebat, cum e Oseeribus a Lebar editis, tum X Optimo libro nuper ni Urba in dato cui

titulus est Sermon choiSi S. En habes primum ordine temporum enumer3tus editione VariaS

19쪽

Se mons de Messi e I. - D. Ossu et Paris, Oudet. 772, uis Lam V, 789 IJ Vol in-I 2 C s. Ibid. p. 6, i. 2, ubi tamen solum indicantur prioris partis novem Volumina apud

in-4. Ex hac torno ix desumpsi litteras ad fluet se reliqua huiusmodi qua in ceteris editionibus desiderantur. Mures orato ire de ossuet, edition critique complete, par Pabbe J. Lebar a. ille et Paris, Desclee, deii Ouwer et Ci', Ι 89oi 89J J Vol in-8. URB11. Ch.), ancien leve de 'Ecole pratique des Haules ludes, docte uiri es-let tres BOSSUET. Se inon choisis Paris,

Calalogue uenera de Manus rit de Bibliotheques seu bliques

20쪽

let tres Eludes reliyieus es 5 mai et 5 uin i 898. - ne in ut re in edite de fossu et te Catechis mei oui le Dauphin,

I propos dii Monument de Bossu et ibid. 2 dec. 1898; tire a pari. 4es rincipatiae portraiis de Ossuel Paris,

dans a Science Catholique. Durier, mars et uillet 899;

Un rnymen in edit de Leuieti sui Peducation uiatiphin, dans a Renue in isto ire littera ire de a France, ab an-