장음표시 사용
341쪽
temP. Alsi. Sq. ad aetat Constant M. Samplastu et arrogantia alienus. Postea Domitiani edicto Circ. . Chr. 94. cum aliis philosophis Romae Italiaque pulsus Nicopolin Epiri disc0ssit; ubi
summa auctoritate et mira discipulorum in eum frequentia et pietate viguit. In via, in aedibus- quo et schola habuit dissertationes, quas Arrianus litteris consignatas, illo mortuo, uulgauit. Ex Epictet autem dogmatibus et disputationibris ab Arriano collecta sunt et in breuem Commentarium redacta praecipua doctrina stoicae rece tioris capita in libello, qu sub ρictest nomine fertur et inscriptus exstat Enchiridio siue Manuales. Is autem prae Clarus et, non quidem ob atticam dictionis elegantiam, sed ob sententiarum grauitatem, Arriano res potius, quam e ba . . Curante, quamquam nec barbare nec inficet is scripsit, nec pauca praecepta vel infirmo nituntur talo, vel a puriore Christianorum doctrina sunt aliena, valde commendandus, Varias subiit mutationes. Nam partim, quum Enchiridion illud pro libro esset memoriali, multi multa in margine adleuerunt, quas deinceps a librariis in ipsa philosophi verba sunt receptari partim hominos christiani illud voluerunt ad puriorem
doctrinam refingere. Vnde aliis resectis, aliis rursus additis, mira lectionum varietas orta est. Opinio tamen quorumdam Epictetum fuisse christia- 'num, aut sialtem eius animum coeles et matutino christianae religionis rore quodammodo adspe
sum, ' ab alii ' 8 abunde refutata es lauius
342쪽
Arriantis memoratus Dissertationum Epictet Iibro IV. et SimPlicius commentarium in Epicteti Euchiridion anonymus autem Enchiridi paraphrR- sin christianam scripserant. Notandum quoque est Arri Enchiridion quae omnia iunctim cum Epicteti Enchirid nouissim edidit Io Schweighau ser, et titulum quoque generalem praefixit Dicteteas Phil 'hias mouumesnta, ipsiae 1799 sqq. a Ri. 8. Editionum, quae multae sunt, quinque aut sex classes confii tui possunt: n. duas Venetae, Haloandrina, Naogeorgii Hoyniana et Schweighauser. Saepe autem editum est Enchiridion cum Cebeiis tabula uti supra ad ecl. IIdam capitis I. g. 54. iam interdum paullo fusius, significavi. Quare de eiusmodi edd. h. l. breuior esse mihi licebit. Princops vero editio est Epictest Enchiridion
cum SimPlicii commentario, Venet. Per Ο. Anton et fratres de Sabio, 528. . r. ac IBt. Cum hac potissimum conuenit d. einsio- Salma fiana cum sua familia. Ex alio codice plenior prodiit, curante Grmorio Haloandro 'Εγχειρίδιον 1 πικτητου ides latino Θr Angestum Politicinum , orenbergae p. o. Petreium, I 5a9. 8.- reo Basil apud Andr Cratandrum. Ex Cra-tandriana et sequenti Veneta editionibus fluxit Wolfiana. - Altera autem Menestra 2 'Αρριανο etc. Arriani Epictetus, Venetiis in aedibus Barthol. Z anelli aer vero et diligentia o Trincauelli,
I 555. . r. ducta est ex cod. episcopi Georgii a Selua et continet Enchiridio atque Arriani dissertati Epicteteas. - inscriptio, in Maitta ira A. T. III. p. 314 non men d Ax it, editio 'iacteti Enchiridium, graeces milies in locis casia
Coimriolistrantur Lips. IIII. et altera I 716. 4. - Dan.
Mulier i=rogr. de Epicteti Christianismo, Chemnicii 3 24.
343쪽
te . Aug. Sq. ad aetat Coninant. n. 329pographia, Paris. 54Ο. 4. et latino. Potitiano
interprete, ibid. eod. anno, , principibus omnino est adnumeranda. - Principibus edd. accenseturo classem quartam i duxisse dici iures Moralis hialosophia mesdulla, seu ictest enchiridion cumox planationes Thomias Gogesorgii 'Argentor 8 P. Vendet in inihelium, gr. et Iat. I 554. I. Nao- georgium . habuisse , codico ira accuratius scriptum,
. D. quidam existim tint: mi, iudic Schweighausero, is uillo usus est cod. sto, sed Halo andrinam recensionem ita roddidit, ut in ex Poli-lliani versione , siue ex ingenio quaedam mutaret. Hiesron mol=ιs, i qui Pictet enchiridion cum Arriani diis et Sim licii commentario et Ceshestis tabula, vir et dat cur adnota tr. , edidit iasit. i56o. 8. III tom. - ec quibusdam UtRtis Ut aliter collocatis, Colon. 595. et in quibus d. xemplaribus 596. . . III. oΠ1. - editionem Cra-tandrinam maxime sequutus, vulgatam Enchiridii lectionem constituit. M hac, tum de Salmasiana, Berkeliana. Meibomio-Relandiana, Ichroederiana, Schweighauseri an aliisqum editionibus D t. Enchiridit cum obestis tabula vido lupra ad . ita tam de Cebete In maiore chaoseighian seri edit Epictestea PhiloisPhia monumesnt. Io Haus m. lips. 1799. . . continuo Enchiridion et fragmenta, gr. et lat. Cum notis pioni et Schweig-
testi Manuale Cctfestis tabula, et Prodici Her-riles, hcto krusci liaracteres ethici, Ir et lat. triri notis variorum . suisquo obseruati. auxit etllustrauit Umh. Si fon, Oxon. 17 39. 174O. 8.ec Londin. M 44. et Auctior, ita ut pleraque ex dotis Heynianis transferrentur, a 758. ac 762. .
344쪽
Epact-ti diss ab Arriano collectae, nec non Enc Hridion o fragmenta, gr. Et lat. Cuna integri Jac Scheglii et toron Wolfi, selectisque
aliorum doctorum adnotati. Recensuit, notis Et
indico illustrauit Io k tonus Londini I74 I. min. 4. U. volt. Ex recension Vpton aliquoties in Britannia editum est Epict Enchiridion do quibus aliisque editionibus t versionibus angli Cis v. Briggεmann A te of the en glisti edition e fc. pag. 3o6 sqq. et in Supplement et c. p. 64 sq. ilCuratius excussis superiorum interpretum Copiis, et collatis Simplicii commentariis, Arriano, RTR- phrasi graeca , siue potius Enchiridio, ad christianam disciplinam accomni dato, atque Enchiridio christiano, quod concinnarat . ilus Asceta, inter Elias opera a Suare si Romae 675 sol edita, p. 32 sqq. et codico resdensis bibl. egre
giam et Non curauit ditionem se testi Enchir gr. et Ial. Cum scholiis graecis, ex cod. Dresd primum excerptis, et animaduΘrss. tam Criticis, quam exegelicis, arsa Diae set res das 1756 8. - editio altera eniendatior et iactior, ibid. I τ6. . et folio tituli tantum D talo, 782.
S. - Ex priore Heyniana ocensione Encti iridion vididit, notisque idoneis illaistrauit Nic. Schwθηθι Noribergae 77 I. . - Plura iactitauit, quam praestitit . . LyesδDr P Viticthrmas, quamquam Ius erat codd. nondum collatis et variis Ioctionibus aliisque subsidiis. Villesbrtin aritem odidit Enchiridion primum solummodo graecumtextum Paris. 78 a. 6. tum odem anno gr. te
tum, adiectis in fines variis lectionibus et notis in Enchiridion tertium Mannes dis ictgi et tablea de Asos, en reo, aveo ne traductionisANCois etc. Paris. 1 95. a. II volt. - icteti mari URlO gr. cum selectis Hoynianis ac suis notis ed. L. Sahi, Hanniae 179 i. mai. 8. - Enchir,
345쪽
a 736. et mutato tantum tituli folio 796. 6. In vol tertio operum Flauii Arriiani Nico m. editorum ab Aug. Chrii iano Borheck, quod vol. continet, ictoli dissertati quatuor libros, Dictet Enchiridion scholia antiqua in Epictet En-ehir et E ictest differtationum reliquias, grRece,
versum est Enchiridion Epicteti Sed lassiciat h. I.
paucas breuiter commemorare verilones Translatum igitur illud est x in sermonem gallicum a
Diacier, cum notis et vita Epicteti, Paris. 715.12. II. tom ac neptus, ne non res da 1799. 8. - ab abb. Ellegardeso, h. e. o. Ram. O Uan, Triuultio 7oo. a. o saepius, recentissime Argentor. 787.. 8. - cum Efestes a Camo, Pa- Tis. 796. a. II. om et ab anonymo, qui
fomes esse dicitur, Paris. 797. 4. - in lin
346쪽
I 8 Ar tactus, Cappadox celebris medicus; et elegans omniumque medicorum disertissimus aboruditis dicitur nequo tamen, quod nonnulli statuerunt, sectae pneumaticorum medicorum, sed scriptoribus practicis seciqeque dogmaticorum est accensaendus. Eius aetatem chermannus collocat post Neronem sub Domitiano circ. a. I, 96. Alii aliter subduxerunt temporis rationes. η Ad nostram aetatem peruenerunt I de caussis et signis acutorum et chronicorum s. diuturnorum morborum libri IV. ab initio manci a de Curam tion acutorum et diuturnorum libri IV. mancimutilique omnes. Primum Arctiaesi opera latino prodierunt, Iulii Paullo ratis interprete, Venet apud Juntas 55 a. 4. Desiderantur tamen in hac editiones libri do diuturnorum morborum curatione secundi capita quinque n. secundum Vsque ad septimum, una postea in aliis editionibus tam latins ex Crassi versiones cum notis et
Rufo Ephesio typis expressa sunt aris. p. Guil.
Morelium est a Puteanum 554. a. abis Stes. Phano, omissis tamen notis, inter medica artis Principes, Ib67 fol. etc. quam gracto suo loco Testituta sent. Princeps autem editio graesca est
Ino Gourali, Pari ap. Andr Turnebum I 554. 8. - Sequuta est edit graeco clatina Gesorgii Honmchii, collatis Vss. cum V. L. et cum commentario haud laudando, Augusta Vindel. 16o5 fol. Multo praestantior est ed splendida et
accuratissima Io m an ex cuius noua recensione prodierunt Aretari libri graece et cum noua
Vese Coiis. Car. G. Eith de dubia Aretae aetato, cum nouo ditionis ius spectini ne, Lips. 770. . m/nberge in χαυerlabige Nachrichte tom. II. p. 46 sqq. etc. Atquo Fetrus Petitia iii prasent ad CommΘntatio in tres priores Aretae Cappadocis libros, nunc primunt a Mich. ait lairct editos, bondini 726. . . collocat Arsias aetatem post
Neronρ eumque arbitratur, Galeno suilla posteriorem.
347쪽
versione notisque copiosis atque emendationibus et cum variis lecti ex libris et Mss collectis ac-oed disi de aetate secta, opinionibus et scientia medica Aretaei item Maillair commentat. αIonica retae dialecto doctumque exicon, ΟΣ ΟΠ.1 a3 fol. mai. - Nouissimam editionem gr. ex
Goupyli recensione cum latina Crassi versione, commentariis integri Petri Petiti, notisque o. Wigani, et Dan. illi Trilieri obseruati atque
amendati. Aettariique dissertati curauit Hesmmrannus Bosrhau E, Ugd Bat. 73 I. sol mai. Totus textus gr. Cum Bi versione et subnoxis notis iam 7 I9. typis expressus fuit. - retiacti libri II accuratissime in latinum sermonem versa' ad Boerha uian editionem exprest prodierunt latine Argentorati 768 8. - ex Io. Wigani versione, at vitiose, Vindobon. I79o. . et ab Haia
Principum artis medicae, Cum uani praefat. Laustin. 77 a. d. II. et emendata, ibid. 787 8. Aretaeus de pulmonum inflammatione Con- extum graecum, Bdiecta versione latina, edidit, amendati in contextum adiunxit Car. I eiget. 3ectio prior LipL 79o. Germanice a P . . Dowota versi sunt libri quatuor de caussis etc. Cumaotis, etiam criticis, Vindob. 79o. . et de cu- atione sic libri IV ibid. I 8o a. d. - anglice ab
I9. Herennius Philo Byblius Domitiano im-3erante et deinceps clarus Grammaticus et Historicus, haud miscendus cum Philones Iudaeso. in num suerit Sanctioni athonis vel graecus interiares, vel istius Phoenicum historiae architectus,lii aliter sentiunt. 2 o. Dio, patria Prusaeus, ab oris suauitatellegantiaque Chrysostomus dictus, floruit a Chr. 4-II7. Primum fuit sophisia acerbusque contra ummos, quos Graecia olim tulerat, politas atque
348쪽
philosophos declamator postea stoicae sectae nomen, et sobriae eloquentiae operam dedit, eius- qiae orationes, vel Potius declamationes, ne raro initiis docte acuteque scriptae Commentationes, quae supersunt LXXX ab elegantia, eloquentia, licet interdum umbratili, aliisque intermixtis veterum poetarum fragmentis et capi tibus, ad mythologiam et antiquitatem perti nentibus sunt adhuc commendabiles. Ipse autem os longa itinera tacta reuertens, at o. Initiani tyrannidem metuens, circa a. h. 4 vltro exsulani et ad Getas Thracesque confugit Interfecto Domitiano, milites tumultuantes grau sermone compescuit, dein a Traiano, aut secun dum alios iam a Nerva, reuocatus, apud Traia num inprimis gratiosus fuit. - Eius r8tiones, lotin DCtae, ant textum graecum editum, sine Ot anno, dein Bononiae 493. 4. prodierunt. De lio non capto, e praeco in latinum verti Francifc Philes*hus, Cremonae 1494. 4. Graec opera num primum typis expressa fuerin
Mediolani, 476. . dubium quibusdam . D
idetur. Certior os editio graeca OrtitionUir LXXX cum varietate loctionum, Venetiis P. O ric Turri num sub signo Aldi, I 55 I. . No tam tamen anni exemplaribus deesse, ab aliis ' obteruatum est.. - Dionis orati LXXX. at interprete Thoma Gog EOrgo, Basil. 555 fol. LXXX orati graece, Cum Naogeorgi versione,
recensione atque emendatione et Cum animal Verss. atque Coniectaneis P d. Morolli, codd.
aliisque subsidiis si, una cum Philostrati Dione, Photii excerptis et Synosii censura ac diatribacis Casa uboni, aris ex ossic Claudii Morelli 16o
V. Annales de 'Impriineri des Aldes, par Ant. AMO
349쪽
editionem Io . c. Reisy ante obitum suum pararat quam post illius mortem eius coniux prodiro iussit, Dionis Chraefo tomi orati nix Tecens. . . c. eis es I, cum eiusdem ratiorumqHm innis in aduersionibus et c. ipsi ae impensis viduae Reif-kii, 1784. mai. S. ΙΙ. volt. et, dolio primo tantum mutato, 1798 Sospitatorem tamen 'Bptum quis interpretem, qui aliorum quoque . D. emendationes atque interpretationes consulat in Italiaque conuertat, adhuc , exspectat mi, Chrysostomus Quaedam orati sunt separatim meditae, EX. gr. Orati. IV. δε regno, graece, cum notis bre-yibus, a Io. Cafestio , Rostoch. I 584. ratio des Ilio non 'to, gr. et at cum interprecatione et scholiis Laur. 2odomanni et praefat.
Laselii, ibid. 1585. . et ad Q. Calabri Paralipo-
Haemissa opp. Homeri a Ioc Barnesso editis, Om. . P. 124. - Isocratis, Demetri Cydon et Mich. o lycae aliquot epistolae, me non Dioni, Chry- bio mi oratio περὶ λογου 4ὐσκήσεως, - edidit et nimaduerss. adiecit Q F. Matthaei, mos quae et uti L 4776 HI orati a germanice Vertit
nglicam transtulit, motasqUe criticas 4 atque exe-eticas addidit, Londini 18oo. . a1 Theodosus, Tripolitantis, vel Tripolites,aesignis uiathematicus, cuius aetatem mmbETSErin
adsm eis o antea in odio III. voluminis IX obse tu misceli. AmstΘl. p 375 sqq. animadueris criticas ad ora-onem XXXIII. scripserat; quas pro posthaec ipse repudiauit,
i 'rfectiora dedit, omnsasquct Dionis orati critie pertracta
primo volo an adversi ad graecos auctores, lips.
350쪽
556 ut M. Sectio ii , De script profanis
In tiωsrIEI. achrichi tom. II. p. 323. adsignata. h. 5b Saxius autem in Onomast. it. I. P. 28 I. quem vide, Circ. s. h. 9 sq. circa e vae et Traiani tempora eum floruisse suspicatur. Lihri III. Sphaericorum, qui hodie graece et lat formulis typogr. sunt descripti, editi sunt riet lat. per Io. Enam, Paris. 558. . et po
si tantum leguntur, graece scripti adhuc delite. scunt in bibliothecis, des diobus o noctibus libri II et des usitationibus libor.
22. MEnelaus, Alexandrinus, mathematicus, floruit circ. s. Chr. 98. Eius libros III. Phactri- Corum ex Arabica versione in linguam latinam transtulisse Marinus Mesrysennus dicitur, num e To ex arabico versi sint, dubium aliis videtur, e
in Synopsi mathematica, Paris. 1644. . . O5sqedidit. a3. Rufus, Ephesius, medicus, dogmaticoerum sectae addictus, celebris, Cuius merit et B Titiam re botanicae, rei anatomicae et medicin κε
practicae laudat alterus in suis bibliothecis, ut Traiano imperatore circ. a. h. 99. In libris qui tantum supersunt, x de vesica renum quel Adfectibus, lib. I. Extrgma pari mutilo a Purgantibus medicamentis, ragment. I de coporis uniani adpellationibus, libris III usus dictione Attica, simplici, et concisa. Princeps Iorum editio prodiit r. Paris apud Andr. Tu nebum, curante ac Go uolo 9 554. . cum quibusdam lecti variis. Eadem editio prodiit eodem Bnno, cum restiacto, eadem forma et eodeditore, ac GoΠylo. - graece e TeC. Ou
pyli, et cum versione Iunii aulli Crast et oi Pyli latina, edent Guil. Clincti, qui dissertat d BiaCtore eiusque scriptis etc. adiecit Londini 17 a