Brevior notitia litteraturae graecae in primis scriptorum graecorum ordini temporis adcommodata

511쪽

.notandae sunt Hageno ensis cum epist nuncia pa- torta mul. eslanchthonis, quo multi sunt emendata, P. o. eceritam, a 527. laris. cum prosaria vermn o. Bordati qui versus LXXX. vel potius LXVII. tantum, ante omissos, in his tamen quosdam suspectos, e cod. TeUOCR- it 156 I. . et Lugd. Bat. gr. a Francisco Gusio cum versione Bordati cimedenecli, at emendata, et ' Cum eius notis atque castigationibus 1589. ap. Franc Raphelengium P et Correctius 599. s. est tirinis CU- sto od Palat collata, breuibus notis illustrata : ectius aliquot in locis versa, opera Friae. Flbur ii, ex Hier. Commel typographia, I 596. . ali-luoties recusa in Germania. Denique Dan.

Hini L qui paullo acerbius iudicauit te ono, odidit illam in suo Aristarcho sacro, sive ad

onni in Johannem Metaphrasim exerCitati icc. Nonni et . Euanaelistae contextus tres itemndices etc. Lugd. Bat. 627 8 Aristarchus repe-itus est in eius Sacrarum exercitation ad . .

tim in libro Nonnus rediuiuus, amburg. 667. b. AEliosque nuper clam scit defendit Ionathian

' Ipse taliten an postea in curis fecundis ad Nonni araphrasin eu Johannis, gr. et lat. dilatu, Lugd. B. 159 . haud pauca addidit, et phira reliquit in scriniis.

512쪽

tano, siteberg. I 81o qui de aetate Nonni, quem Synesto nato a. 78. fere supparem fuiste let Alexandriae litteris operam dedisse, vnde et llam Poematum eius naturae atque confectioni et

iudici, des illis lux a standi postit, y ac Theodo isto M. regnante floruisso censet tum quando et quibus caussis motias ad castra sacra christianorum transierit, de utroque eius carmine, quod neque cum laliis nimis vituperat, nequo nimis laudat, copiose Bgit, B de poetae ingenio et . utriusqUe Poem Biis discrimine, vitiis virtutibusque sobrie atque intelligenter iudicat . Add. Nic. Schois commentat de lindole carminis Nonni eiusdemque rargumento, Ila Uniae I 8O7. qui quidem Nonnum detendit ab eorum re Pr liensione, qui Quintum Smyrnaeum prAeferant mon nos huius tam Hi ing. nium fuisse incultum, sensuque veri pulcrique destitutum comtendit. a. Mn 'hon, Ephesius, incertae aetatis, somsan vixit Circ. a. C. O . ocellae autem sentemitia, illum iam circit sub exitum saeculi II. aut initio saeculi III tempore Antoninorum scripsisse erotici operis libros V. hostica siue des Abro-

Comi et Anthira amorisus, a probabilitatis specie multum best. Quamquam eius genus scribendi est niplex, purum, atque interdum Venustum nec argutuma tamen ipse haud seruauit ordinem rerum rite sciteque connectendariam etc. Secus tamen sentit eser. Nosmiama esctrua , Gymnasii Doccum. Rector, in orat de Enyhon-- heso acc in eumdem Obseruati criticarum specimen, artem. 8o6. mai. . Primum ille negat, nomen Xenophontis esse Verum, et Contendit, eroticos scriptores graecos, excepto

Heliodoro, sub fictis aut tectis nominibus scripsisse. Tum ille putat, Xenophontem es Te reliquis

eroticis Mntiquiorem, quia pateat, sequentes, eti8m

Aristaenetum, illum ante ocillos habuisse. interdum

513쪽

dum intogra ius loca exscripsisse. in Xen phontei Cum reliquis comparat eroticis scriptoribus graecis, et thos ab eo superari cens t laudatque Xenophontem a simplicitate dicetionis et fabula es a facilitate et bonitate stili, quamquam

non omnino classici. - Amores edidit primum, sed negligentius, Anton CocchiuS, gr. Et Icti. Londin. I 726 8. - quae edit rectas est, quibusdam vitiis Correctis, aliis iactis, gr. Cum lati-1ia Cocchii, et italica gallicaque, iam antea Vul-xηtis, versionibus, Lucae 78 I. med. 4. - Tum

Chr. Guil. Mi chorlicli, qui textum recognouit, clim Longi a litoralibus, i poni. 794 8. Postea Postgoes morsus, sed vitiosius, quam su

versione Ant. Saluini italica, Viennae usitria o I793 8. - optima est editio: Mno hontisi hesii des Anthia est Abro comes Aphoiacorum Yfri V. graece et lat. Recensuit, suppleuit, mendauit, at vertit, adnotationibus aliorum et his instruxit Iris Emoricus L. B. ocella, ipsi ae, Vindobonae typis fratrum a rhides Puto etc. I 796. Diat. 4. Editor multas expleuit acunas usus quoque est emendationibus et conecturis Aliorum ad textum emendandum in ad-1otati difficiliora loca critice, antiquari et gram- uatice explicantur, additis obseruati aliorum Cri-icorum praecipuis nam antea Alberti, breschius, iraesertim Hemstertius ac Doruillius, v. axium Onomasi lit. I. p. 47 sq. in multis locis e-iophoni sanandis diligenter versali sunt in inice autem ad notas vocabula, quae desunt in .exicis, Stephani et Scoti, adnotantur. - GEr-Ι a manica

' Insuper obsoruati eriticae in libr. I. et II scriptae

in ab Anton. Mahma, qui nouam molitus erat edit. θno-l ontis, in Aduersariorum criticorum specinitiae, Groningae 792. m. qua es lamen LocoIta Diausum non ut 'runt.

514쪽

manices Xenoph. nec vero bene Curateque verterunt Bumer, Lips. 1775 8. misistina Onold. I 777. . Libera et decurtata It interpretatio Ern Chrssima Resialia in libro, tir Moralete. Lips. 782 8 p. 85 sqq. - Saluini versio italica prodiit quoque in Prima Parte operis: Biblioteca do' Roni angieri reci tradotii in Italiano Florent. 792. 6. - Gallices versus est libellus, Paris. I 736. Ia et per M. I. I 748. . 3. Chariton, Aphrodisiensis, vidΘtur Doruilli, in praefat. ad suam edit. p. XIX sq. vixisse post Heliodorum, inchillem Tatium, et Longum, immo post Xenophontem Ephesium atque ocella in praelat ad en Ephes. p. UL not. S. existimat, nostrum thotii saltem aevo fuisse rantia quiorem Eius Ues Maeres edi Callirrho ama toriarum narrationum libros VIII. publicauit o. Phil. .'Orωilles et animaduersiones radiecit, cum latina I. I. ResisAt versione. Amsel. 17Do. A. II voli Additus Doruilli L commentarius est lVeTus Iraecae eruditionis thesaurus Idem in lpraefat. notisque de ingenio scribendique genere

Charitonis, qui ingenio quidem et dictione non

minus, quam inuentione atque exornatione sabu lIae cedit superioribus eroticis caret tamen illorum vitiis, atque quae de illo vel certa essent vel probabilia, iam exposuit Illam edit iterum et adiectis tuis aliorumques . D. emendationibus Dotiorem recudi fecit Besokius, Lips. 785.8 Charitonis historiola translata, est in limSuam germanicam, ab Helynioo lips. 1753. Σ.- in linguam gallicam a Larchesro, additis notis, Faris. 763. Σ. et a Mercier, reum reliquis exoticis scriptoribus, in Biblioth de Romans. De aliis scriptoribus eroticis tam editis, quam in

oditis atque deperditis, v. Fabris B. Gr. VIII.

515쪽

3ο. Marcianus, ex Heraclea Ponti oriundus, Geographus, circ. . . Io. ut suspicatur α-xius in Ono m. it. I. p. 77. Dod esu Anien putat, eum haud seniorem fuisse saeculo tertio, nec iuniorem Constantinopoli, aut diuersos diuersae aetatis fuisse Marcianos. - cris)lit I PDria Plum maris exictrni maximarumque, quae in illo sitae sunt, insularum, libr. II. quorum prior integer exstat, Posterior autem mancus et Epitomen librorum vndecim Geographia Artemidori, Ephesii, ex qua prologus tantum et Ponti utriusque, Bithyniae ac Paphlagoniae periplus superest. Marcianum cum Scylace, Dica archo et Isidoro Characeno primus graec luci dedit Diau. m ichelius, Augustae indet. 6o O. . - Marcimni Periplus, in Hud ni Geograph. et scriptoribus minor Oxon. 698. . vol. I. ubi etiam P.

143. legitur Dodωεlli diss d scriptis et aetate Marciani Heracleotae Add. redo vii Epistol P rision locis in Indic indicatis. SI Phoesbiammon, rhetor, probabiliter SyΠ-esii aequalis . Aegyptius. et Cynopoli, orbe Aegypti Ortus: id M. o. ac Boisili epistol. de

ρητορικων libello. Lips 1 38. M.' Mi libellus M

ichesmatibus oratoriis, in quo praecepta eloquentiae et rhetoricae rartis stilo tamen haud puro, iraduntur, primum prodiit, at sine auctoris nomine, in Aldina antiquorum rhetorum collectione, Venet. 15o8 sol. r. - tum paullo limatius cum versione at motisque Normanni, bona Cum Alfi

reandro Iguris sontentiam atque eloquutionis Minuciano de sedibus argumentorum, VPsaliae 169Ο. . Sa Eudocia, vero nomino Athenais, Leontii sophistae Atheniensis, filia, coniux Theodosii II imperatoris, quae, postquam religiones superstitiosas ubiurauit, Augusta est corouata, a C. 46O

516쪽

IIIorosolymis diem obiit supremum foemina ab

ingenio et poetica scultat olim celebrata. Varia scripsisse dicitur, at pauca nostram tulerunt se in rom. Cararion eius de martyrio S. Cypriani AnPol Maria Bundini in Graecae ecclesiae veteris monum untis ex biblioth. edicea, Florent. I 762. . ol. I. in lucem protulit. Idem Bandin. in Catat codd. r. bibl. sur vol. I. P. 25 sqq. non modo de hac Eudocia eiusque scriptis egit; sed etiam ex cod. X. lui. 7. insigne fragmentum cariti inis heroici in lauden Cypriani et ustinae, gr. Cia in latina vorsone publicauit. Add. o. Chri-jiiun. ymolpi catali)g. Deminarum olim illustrium p. 33 sqq. - Olesiarii diss de poetriis graecis f. 3 a. Diuorsa est Eudocia, sive Eudoxia, acrem-bolitissa, Conltant in VIII imp est Helenae fila, uxor Constantini X. Duca et, o mortuo, Romani Diogenis, imperatorum saeculo XI. Scripsit 'lωνιάν, sine Dictionarium historico- mythologicam, opus ex Diogene Laertio et Philostrato de philosophis, ex grammaticis et Commentatoribus graecis, iisqu recentioribus de iis rebus, quae ad Mbtilas antiquas pertinerent, lilaque, quos tamen Tar nominauit, Congestum compilatumque, et serioribus manibus forsan interpolatum atque locupletatum. Ex Bandurio in notis ad AntiquitatesCΡolit. p. i8. post Fabricium . . Chri ti m fus dedit indicem illius operis, gr. et at in Mulierum graeCar. quae oratione prosa viae sunt,

fragmentis et elogiis Londini, Hamburgi, i 739. 4. P. I sqq. atque capita quaedam ibid. in Catalogo feminarum olim illustrium . 33 sqq. Tan- lem Io B ista CG ar 'Auso do illosson mullorum dosiderio atque exspectationi satisfecit et I ιαν o tonobris in lucem protulit in tona. I. Anecdotorum graecorum, unet. 78 I. . d tu id desideratum sit, et qui homines vel plura in

517쪽

in opere edito emendare, vel sedes plurium loco rum inquirere fontesque, unde rivuli Eudocias manarint , aperire studuerint, pluribus exposui in Introduci in histor L. G. tona. II. Part. I. P. 365

sqq. ibique p. 367 sqq. de Amenis, archiepiseopobis nonibὰsiae, filio Michaolis, biolii, egi, et conser infra I64. 55. Ost/npiodorus, Thebanus Aegypti, hi-ssoricus, circ. a. . a 5. Υλης historica siue

commentar libr. XVII. de rebus ab . . o - 4 i5. fragmenta, a Photio in Od. o. seruata, d- huc superstant quae graece cum versione lat. Ο-tisque primus edidit Erid. SI Ihurgius in scriptoribus histor romana minoribus, o m. III. P. 853. - gr. Et lat interprete Andr Schotto, cum Phil. Labhesi notis, inter Eclogas historicor de rebris Byzantinis Philippi abbei, P. I sqq. - Exce pia eius quoque insunt in Scriptoribus Byzantinis. Loca quaedam emondat o Dan. Rittes inobseruati historicis, ii te bergae I 74 a. p. 28 sqq. 34. Syrianus, Alexandrinus, eximius philosophus Platonicus et rhetor Atheniensis, CirC. R. C. Set et, successore relicto Proclo, discipulo, obiisse dicitur circ. a. C. 45o. Plura eius scripta inemorant Suidas et alii sed tantummodo snpem sunt Commentarii in libros aliquot metaphysicorum inristotelis, iique ei interprotationes latina Hieronymi Agolini, edita Venet. 558 4. Et a

me adsignatur quoque commontarius in Hermo genis rhetoris libr. πεώ ςασεων, edit inter grReCOS rhetoras Venet. p. ldum I 5o8. i5o9 sol. II volt. 35. Zosmus, comes et exaduocatus sci,

αποφισκοτυν γορος, Constantinopoli, ira vero dei cultu alienus De eius aetato, mum post R. C. 425.

518쪽

625. an circ. a. C. 43a an sub finem saeculi

quinti ), an initio saeculi I. scripserit, dissentiunt V DD. - Composuit 'Iςοριαν sive 'Iςο ρικον, νέας ἐκὀόσεως, λογοιις, , historia libros VI. ex noua tuo altera auctoris editione, ab Augusto sque ad . . si, Io Hodie quaeda 1 desiderantur. Num in his libris iniquior mori in imperatores christianos, et num smper sit fide dignus, ab utraque parte valde es disputatum. - Primum latina Io. ctunctaria versio prodiit cum Procopio, Agathia, ornande, Basil. 576. 'ex iasic Petri Pernae, sol et in omo tertio historiarum . . Phil. k orbum, praemissa Lesunclauii Apologia, Francos. 65o fol. - Ut mi historiae nouae lib. I. et II. gr. et Iat cum Stephanime-TOdiano, 5b I. in fol. aut mai. . et Lugduni 16 II. . additis rouibus Stephani castigationibus. - Libri Ι. integri, a Friae. Flburgio, ad

duo fs codices recensiti, cum versione ex secundis Io. sunclavi Curis, adiectis eiusd BPO-

Iogia pro Osimo Sylburgiique castigationibus inter romana historiae scriptores graecos minori Francos. p. heredes A. echeli, tom. III. 59o. DI. - r. cum versione Leunclaui ct apologia

Zosimi, et cum notis . Stephani ac Sylburgii, clarante Christoρδε. Cestiario, qui et ipse animadversi suas adiunxit, et libros capitibus primum distinxit, Cieta 1679. . - rec Jenae III 4. 8.

' V. . . Rettemeseri cominent. do Zosmi fide stilo et iistoricis, tuos ille soqitutus sest, scriptoribus in .Volbo illii Bibliotheea philologica, ol. I. Lips. 7So. 8 p. 225sqq-

inprimis eius clem disquisition. iii Zostinum eiusque sidero, Piaelixam illius editioni Osinii. ' Quae ost senientia G. E. I. Guil. Θ ainte-Crota in obseruati des Vimo, in em de Littercaturo tires des Registrρ do Aea demi roya Inser o B L. - Omequarant2-n Ouutome, Paris. 18o R. 4. p. 466 sqq. qui etiam tuetur scriptores ecclesiastic. Sed . censorem in Ephem. iit. Gottingens. 3Io'. r. 52 p. a I sq.

519쪽

notati ad Zossim uni simul et Constantinum pur-gAndum, Oxon. 679. . - Critica et optiuia edit. gr. et lat. Te Censuit, notis criticis et Commentario historico illustrauit o. r. Resitsemesiesr: ad calcem subi octa sunt animaduersiones no nulla et G. Hesynii, Lips. 784 8. Cons. Notae quaedam ad Reitem eierianam editionem, prolus M. Chryto h. o. Odyr H manni, Frie- clericlissia di, Dresdae, I 786. 4. - Transi Ata est Zosimi istoria in linguam germanicam a Soholde HEFIEr, Francos ad I .I. 18o2. . . Om siue iam Sammiunide neuote Uebs estzungesn Hrgriochycti pro aiychou christitellor, volutia inis X parit. I. et II. - in lingua in Anglicam, cum notis, ex ed. Oxori Lond. 684 8. Ab hoc Zoismo historico iuro quodam dis cernunt plures o imum, Thebanum Panopolitanum, philosophum Alexandrinum, qui ordine litterarum libro XXVIII. υμευτικων, OmmEntariorum hemicorum 'o et alia, ad artem chemicam pertinentia, scripserat. 36 Primotis ianitos e Panio Thraciae, rhetor et sophisia christianus, circa a. Q 445. secundum axium in Gnomast. lit. I. p. o 8. aut se

cundum Hantium, qui in cap. II des ByZantiri. scriptor. p. 138. Lipsta 1677. M. de ei diligenter git, a. 447 legatus a Theodosio ΙΙ. August. ad

520쪽

gis Legationum, gr. August. Vindel. 6OS. - gr. et lat. Car. Cantoclaro interprete, Cum eiusdem et Ho- lesii notis, inter Excorpta de legationibus, Da viti Ph. abhesi roti eplico de S. Byzantinis, Paris. 648 fol. Canio clari versio primvara prodiit aris. I6o9. 8.

dein Athenis ex ordino litteras ana mansuetiores, quam leueriores artes quo abditas, praesertim Πιystica ili PDigica adeo diligenter arripuit, ut a Plu-

inrcho inii Hni innsi et Syriano successor in scholis

suis Athoni 'nsibus d is gnaretiar: unde Δά οχος i. e. iis ccessor, cogno irai natus si di summa vixit B actoritate , t qu Athenis docuit scripsitque Magi AE ars opUI CUliarum, quae confecit, adhuc in edita est maior ' autem clomporis iniuria Periit. . Ex is, quη sulier sunt, latet, 'una fuisse tominem a Ciatum doctumque, Philosophiani eclecticum, Et subtiliter, mi enim, magiae et alieorgiae dedi tum, illius tempestatis more iusto argutius CR ptiose philosophatum esse. Atque sensum veterum pro lubitu interpretatus, suasque opiniuncul As Pro reliquiis veterum venditasses dicitur Hymni iu- dic in trocli omnino dissoriant in Or hicis, dicet quoddammodo cum illis consentiant, ita ab Picis hymnis, et peculiare hymnorum genus, Philosophicum, constituunt Fabricitis in B. r. qui cap. XXI. vol. IX. p. 363 sqq. de Proclo eiusque scriptis et de aliis Proclis in ultus est, quaedaim Procli intexuit, nempe pag. 373 sqq. ex interpretatione clantum latina, inculta quidem et tantum non barbara, nil orbesha, archiepiscopi Corinthi circa m. Chr. Ia So. des Providesntia χιfato, ε eo, suo tu nobis: tum p. 398 sqq. X eius d. E orbis i versiones lat. Axces Ata Us Moesm Eufitiationibus circa Providesntiam, denique des malorum iuuerit tesnuo Quatuor hymnos, quos