De Antiquitatibus Lusitaniae libri quattuor

2쪽

IL L. ET REVER.

ALDOBRANDINO

D. Gondis aluus Mender de Uas concellos, i Cabedo P. F. E.

ONUMENTA Ier meus , a

dij de Antiquitatibus Lusitaniae a

Puratius corrigere , s in Romana G

3쪽

tatos epifoti terminos egrediar , tacitus praetereo, tum hoc certe, quod

mere dicam, neminem fuisse, cui potiori iure id tribui a quoquam pos

set, quam tibi uni, qui omnium an, mos ita concilias, immo ita allicis,

ut nemo sit, qui omniassa tibi de

dicanda merito non existimet. Mi

mihi vel hac ipsa

munis, praecipua propria causa es 1 ut qui,dum agentis MaieBatis catholica pro rebruLusitanicis in hac curia Romana munere fungor, e his tecum pro mu

nere meo spes pius colloquens, in te si publica flectem , dexteritatem

in negotiys ageudis, ac prudentiam,

4쪽

s illam disscillimam societatera

grauitatis cum humanitate di vero priuata Jeculiarem erga me bene uolentiam sim experim . acteo

non totum Uret

si rotis in his opusculis tuo tam

bus approba dom esse , grati animi significationem osten u-

in ea

rui sim sed maxime laclypeum

meis murum meum

essem. ccipe igitur du i me ac

Reuerendis. ALDOBRANDIN Elucubrationes has , in

nias et Muyas halas in Lusitaniam

inuectas videbis; audies nomina op

pidorum , Montium, S suminum illius

6쪽

TACITO CORDE MENS BENE conscia conseruat patientiam.

sis decus per dedecus acquirere .

7쪽

. Decembris M. D. XCVI.

8쪽

ac inuictissimo Hispaniarunt

Regi Philippo huius

tuam

4- l. citatem exoptat i

omnibus modis iuuare , tueri , ac propagar valeas : nihil pira termittas quod ad communem eius salutem in columitat euo , ornamentum q- pertinere pinei videatur. 2Vam Catholicae mdei, ta orthodoxae religionis curam praecipv geris : leges, legum q. 1alutaria praecepta ab omnibus obseruari, diligenti me curas, res belli cas , o misitarem disiciplinam in optimum flatum redigere non cestra . Ad haec etiam liti rarum studia, ct omnium bonarum aytizm peritiam foues, diligis , ct in dies manis, ac magis reflorescere cVis. Id ego re ipsa nuper sum expertus, cum mihi per litteraa significasti, νφtibi exponerem in quo statu esset opus illud an riquitatum, quod ab Andrea Resendio inchoa b tum

9쪽

tum ipse recognoscendum , absolitendumq. susceperam. Feci itaque statim, quod imperasti, O ut plenius, ct ab ipsa origine rem omnem cognoscere posses , misi' ad te exemplar epino-lae , quam ad piissimum Regem Hemicum ante aliquot annos scripseram, in qua statis dissus eas causas exposui, quibus existimo, quoniam ex eadem epistola , quae in huius libri initio ap- possita est , omnes id facile cognoscere poterunt. Neque enim conuenit eadem sepius inculcare, apud te praesiertim , cuius tempori ab omnibus parcendum iudico , nisi in publica commoda

peccare velint . Vnum hoc tantum addam, me hac tam prouecta apate , ac tam multis agriatudinibus iam obnoxia hunc laborem haud quo

quam suscepturum fui sie, nisi singularis quaedam

mea erga male statem tuam obseru intia, ct in

credibile tibi obsequendi studium id facere coegissent. suod cum ita sit merito tibi hoc opus dedicari, ac sub tui augustissimi nominis a b ei, in publicum prodire debet: ut quicunque illud legerint si quid in eo utilitatis , aut bon Bae voluptatis inese putabunt , id omne tibi acceptum referant: Accipe igitur rex inuictifisme Lusitaniam tuam , ex noua is, ct recenti veterem , atque antiquam faciam r. γ quema modum eam, quae hodie te regnante floret, ac

fortunis omnibur abundat, amas, ct peculiari quadam beneuolentia prosequeris , sic etiam eiμ antiquitatem , cta vetulit a monimenta E tenenti bris,

10쪽

bris, O ut dicam, ex ipsius aeui faucibus erΗ-ra pro tua vere regia animi magnitudine , tabeneficentia, tuere, dilige, atque amplecter . Sic enim fiet, vi ea quae restant, sit haec tibi pla culle intellexero quam primum in lucem exeant, G dissulsius, 2 accuratius claborata. Deus Opta Max. te nobis Rex invictissim O , ct uniuerse ChriLitanae Reip. quam diutissime saluum, ta m- columen sieruet. Ebora Kal. Decembris . An no salutis . M. D. X CII.

ALFONSO S.

Emmanuelis

L. Resendius S. P. D.

L LI qui vetu sta haec saxa, qu ae

in veteribus Romanorum Eo lonijs, inueniuntur litteris notata,admirantur, cupideue requirunt, mordentur abunde: nec solum iam ab ineruditis istis, crassis'. hominibus, sed interdum etiam a doctis adprime viris. Ab illis quidem , quoniam quae non norunt ipsi, silmma improbant confidentia, ne scitu quaeque dignissima, male ignorare γideantur , hinc latebram,& perfugium sibi ignorantiae petunt quasi gentilium nugas, ut pios decet, fortiter spernant. Cur autem doctis, non

video, nisi utiosis facetiari sic libet, in alienamb a diise