Pia desideria : tribus libris comprehensa

발행: 1657년

분량: 447페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

431쪽

33s S u s P I R r A. Dionem, tu esto laetitia mea Sc consolatio; dulcis memoria tui beati nominis, sit relevatio moeroris, taediorumque meorum; Taedet enim me valde vitae hujus es istius aerumnosae peregrinationis.

a O domus Dei luminosa dc speciosa, dilexi decorem tuum & gloriam habitationis gloriae Domini mei fabricatoris & possessoris tui. Tibi suspiret peregrinatio mea die ac nocte: tibi

inhiet cor meum, tibi intendat mens mea, ad societatem tuae beatitudinis pervenrre desideret

an ma mea.

b Quando transibo in illam admirabilem Sc pulcherrimam domum tuam, ubi personat voK laetitiae Sc exultationis in tabernaculis Justorum Z Beati qui habitant in domo tua Domine, in saecula saeculorum laudabunt tes Beati & verbbeati ouos elepisti Si assum D sisti in illam Coelestem haereditatem. Ecce sancti tui, Domine, forent ante te scut lilium; replentur enim ab

tib5rtate domus tua S torrente voluptatis tua potias eos, quoniam tu es sons vitae. O quam mira, quam pulchra, quam acceptabilia sunt domusi tuae habitacula, Domine virtutum, concupiscit intrare in ea haec peccatrix anima meat

Domine Dilexi decorem domus tuae, loctim habiatationis gloriae tua. unam petii a Domino, hanc requiram, ut inhabitem in dovio Domini omnibus

diebus vitae mea.

o O ver b beatit o terque quaterque beati, quia Ambr. in orationib. b AQU. Med. Z - 37e Adigus. fovi q. cap. 3s.

432쪽

LIBER TERTIus. 73 qui iam omnium malorum exuti, securi de sua immarcessibili gloria ad te, Regnum decoris,

pervenire meruerunt i o aeternum Regnum, Regnum omnium saeculorum i ubi lumen indeficiens Sc pax Dei quae exuperat omnem sensum, in quo sanctorum animae requiescunt, lietialia sempiterna super capita eorum: gaudium Sexultationem obtinebunt , Sc fugiet dolor Sc gemitus. O quam gloriosea est Regnum, in quo tecum, Domine, regnant omnes Sancti.

a Ibi est lux sine defectu, gaudium sine gemitu; desiderium sine poena, amor sine tristitia; satietas sine fastidio, sospitas sine vitio, vitasne morte, sanitas sine languore. Ibi sancti Schumiles corde, ibi spiritus Sc animae justorum, ibi cuncti coelestis Patriae cives , & Beatorum

spiri tuum ordines, Regem indecore suo videnistes, di in gloria virtutis eius exultantes. Perisfecta viget in omnibus charitas, una Omnium laetitia, una jucunditas. Bone IEsu, verbum Patris, splendor paternae gloriae, in quem desiiderant Angeli prospicere, doce me facere voluntatem tuam, ut a spiritu tuo bono deductus, ad beatam illam perveniam Civitatem, ubi est dies aeternus, Si unus omnium spiritiis; ubi est certa securitas Sc secura aeternitas, di aeterna tranquillitas, Sc tranquilla talicitas, Sc talix suavitas, es suavis jucunditas; ubitu Deus cum Patre Sc Spiritu Sancto vivis Sc regnas per infinita saeculorum saecula, Amen. .a Gregor. in Psalvi. g. poeniti t. XV.

433쪽

Fuge dilecte mi, M assimilare capreae hin

nulo ille cervorum super montes aromatum. Cant. S. Ocyus a sectri mea lux, te proripe nostro; Ardeo, nec tantas mens capit istafaces. O mala, qua dudum timui tibi dicere verba lQuam, mea Lux, masiem dicere posse, mane. Non etenim tua me praesentia tempore lassat, Ab fine te, gravis est qualibet hora mihil Sed prohibent nimiis incendia dulcia ammis, Wi fure, vel nocuam, Lux mea, conde faceM. Haec mihi Tu, fateor, sj sa aliquando dedisses, Exanimis misero lapsa dolore forem. Parce, jubet saevis Amor ignibus,haud ego mando, Stare telim totos in mea vota dies o Sip sem, cuperem non persuadere quod hortor, Si potes, invitas aure repebe preces. Ergo mane, mea lux, monitis neque flectere no-ytris, Nec precor, audieris qua modbjuga dedi. Trans mare praecipites rapiant verba irrita cauri, Non mea, sed olidi verba fuere messes. At prohibet rapidus fbras qui pascitur ardor, AE tuo nec tantas mens capit isa faces. Ergo fuge S celeres pedibus praeverte capellas, Antevola cervos, antevola hinnuleos. Sed fuge res iciens, tarquam discedere nolges,

i ut spectari, dum fugit, antὸ cupit.

Deus

436쪽

Ling R T E R et I u s. 33r Deas in Ephremi cum pector erueret ignis; Non ego pars amma quin fugis, inquit, Amor e Isse triumphato clarus A verius Indo, Saucius aetherid pectora Japeface; Caelesis quoties ardebat arundinis ictu, . Absatis est,fatis est i diceresuetus erat. Cum satratjuvenis sceptri laus magna Poloni, Corda rigat gelidis Stane ilaus aquis. uis mea pectoribus compono pectora tantis ZNon um toti, lux mea,parpharetra. Carpe fugam, pedibusque leves praeverte capellas, Antevola cervos, antevola hinnuleos, En jugo vicino caelos tangentia olivo, Thuris ubi madido cortice gutta tumet;

Cedrus ubi, Laurusque S copia plurima

rhae,

κtEquepuniceis Cynnama lata, crocis. Huc fuge pennigerissuper alta cacumina plantis, Seu tua, Mons Amana, Libane se tua 'Aita super juvenum fasigia Seraphicorum, Cherubicesque apices, Astr quesummasuper. Scilicet insoliti non sunt his montibus ignes, Pectora quos imis in vasiibus sa timent. Una potessammare meas scintilla medullari Non ego par totas, lux mea, ferre faces. carpe fugam, pedibusque levespraeverte capellas,

Antevola cervos, antevola hinnuleos. Sic tamen, ut fugiens oculis huc sapὸ recurras, Longius assectu neve v De meo.

si alis at oppositum flectat soror aurea Phae

cum plus de radiis, quo inage distat, habet.

437쪽

136 S u s P Ι R I A. Parce, sucu vires, mea lux, visiumque fatenti, Nec tecum possum vivere, nec ne te.

Ardeo sproperas, rigeo, s fugeris; hei mu

Etprocul, Spraesens, igne geluque noces Ouid acies, mea lux,flne te non esse volenti 'Fac caleam, toto non tamen igne cremen. Ergofuge, alipedesque celer praeverte capedas, Antevola cervos, antevola hinnuleos. Interea viridem fabricabor arundine cannam,

Et referet laudes si Iula facta tuas. Post, ubi vox longo modulamine fessaslebit, Ore flente novum dextra capesset opus. Arboribusque meos foliisque insculpet amores,

Amborumque uno cortice nomen erit.

Scriptaque praeteriens ne noscat signa viator, Littera confusum nomen utrumque teget. Post opus hoc, reliquas quas er hora diei, illa mihi in somnos hora quietis erit. Si tamen ut se risi mixtus imagine somnus, Et mihistes clausos pervigil ante oculos. Dum loquor, en tacitis gliscunt incendia saviviis, O us ingratam lux mea carpe fugam. Carpe fugam, veluti cuperes tamen ante videri ;

438쪽

nge dilecte mi, π as itare caprea, hinnas

loque cervorum , super montes aroma rum. Cantic. 8.c P o N s u s plerumque praepropere Sc prae- mature fugatur, &ante tempus dicitur ei. Fuge, quippe tempus manendi sponso dc tempus fugiendi. Tempus dicendi ei: Mane nobiscum Domine; ia tempus dicendi ei: Fuge dilecteret. Τempus dimittendi eum, & tempus dicendi ei e Non dimittam te nisi benedixeris mihi, nisi auxeris incrementa frugum justitiae meae,ut suo tempore dimittam te.

b SedJ quis eum quem diligit, a sua fugare

praesentia velit Z quod ergo ait: Fuge dilecte mi, non optando loquitur, sed ejus potius voluntate

fervendo.

e Sicut enim in quibusdam carnalibus ossiciis adeo vincitur carnalis concupiscentia, quod omnem usum rationis amittit, Sc fit homo quasi totus carnalis i ita merito in hac superna conis templatione, ita consumuntur Sc absorbentur carnales motus ab anima, ut in nullo caro spiritui contradicat.

d Numquid hujus consolationis Sc laetitiae testes sunt & nuncii, suspiria & lacrymae ξ Si ita est, nova est antiphrasis ista Sc significatio inusitata; sed quid hujus secreti colloquia proinferimus in publicum tP a Diona Guil. Abb. apud Dela. in cap.8. Cant. b Beda in cap. 8aeant. c Author Scala Paradis, tori, st. Aug. cap. s. d Idem cap.

439쪽

a Dimitte me, jam enim ascendit Aarorae data ergo bene lictione , mortificatio nervo femoris Sc mutato nomine de Iacob in Israel, paulisper secedit Sponsus, diu desideratus, clibelapsus. b Sed ne timeas, o Sponsa, ne desperes, ne existimes te contemni, si paulisper tibi subtrahit sponsus faciem suam. Omnia ista cooperam tur in bonum, Sc de accessis recessu lucrum aequiris ; tibi venit, tibi & recedit; venit ad consolationem, recedit ad cautelam, ne magnitudo consistationis extollat te. Hanc gratiam cum vult Sc quando vult Sponsus attribuit, non jure haereditario possidetur. Vulgare proverbium est, quod nimia familiaritas parit contemptum. Recedit ergo, ne forth nimis assiduus, contemnatur , 8c absens magis desideretur, desider tus avidius quaeratur, diu quaesitus tandem graistius inveniatur. Ne ergo exilium deputemus pro patria, arrham pro pretii summa, venit sponsusArecedit vicissim, nunc consolationem afferens, nunc universum statum nostrum in inis firmitata commutans, paulisper nos permittit gustare, quam suavis est; Sc antequam plenblentiamus, se subtrahit, Sc ita quasi alis expansis supra nos volitans provocat nos ad volandum. e Μerito proinde quaerenti illum anima reis

spondetur: Altismum pojusti refugium tuum.

Neque enim sic Deum sitiens anima, aut cum Petro,ei in terreno monte facere tabernaculum, aut alam cap. . bHem. cap.8. e Bern. ferre. s.

super: Beati qui habit.

440쪽

Lia TR TERYIus aut eum ΜARiΑ deinceps, eum tangere vult in terra, sed plane clamat; Fuge dilicte mi, sin lare caprea, hinnuloque cervorum. a Hortatur enim, ut fugiat sponsus, quia jam sequi potest etiam ipsa terreua fugientem. Dicit autem, quae evadit de retibus. Uult enim &ipsa fugere & evolare supra mundum.

b ramitare caprea, hinnuloque cervorum fuisper montes aromatum , nia ultiam Optando ac supplicando prosequitur, sciens hanc sibi maximam in praesenti vita esse felicitatem; ut quia continua visione non valet, saltem crebra ejus visitatione consoletur , quae nimirum felicitas illis solum conceditur, qui contempta terre strium Sc gaudiorum appetitu coelestium, appellari spiritualium merentur montes aromatumsassimilatur enim caprea hinnidoque cervorum apparentibus super montes aromatum, chm ru

sus, ut opportunum ipse judicaverit, collata ibi luce sui praesidii , sive obsidentia tentationum pericula tollit, seu consueta quae sub traxi se viis debatur, virtutum dona, restituit: constat enini de nostra parvitate, quia nequaquam uno atque indisssimili modo semper orationum dulcedini insistere, lacrymas vel pro reatus nostri conscientia, vel pro desiderio patriae coelestis) fundere valemus; ita ut nonnunquam multum conati , his uti bonis nequeamus. Ac rursus aliquando , etiam minus ipsi studentes, horum P a eopia a Ambros de bono mortis cap. r. b Beda in

cap. S. Cant.

SEARCH

MENU NAVIGATION