Dissertatio De Clenodiis S. Rom. imperii quam praeside rectore magnifico ... domino Ulrico Obrechto, ... Ex ipsius praelectionibus potissimum desumptam solenniter defendet Johannes Dietericus Storck, Argentinensis. Die 2. Aprilis hor. locoque solitis

발행: 1677년

분량: 19페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

11쪽

Rimatia Graecorum docent, Sophronio Hiero ilymitano Epita opo , adeoque Heraclio Imperatori coaevus Orator, Homitia i de Exaltatione S. Cruras, tradit , post restirrectionem Domini Judaeos cum caeteris Passionis instrumentis etiam lanceam sacram demdisse , atque

nent, clauos, lanceam, est tiIulum a Pilato scriptum atque cruci aflixum, ab Helena Constantini matre postea opertum publicaeque luci , ac venerationi expositu nafuisse. Hancque scribit sub eodena craclio Author Chronici Alexandrini Hierosolymis Constantinopolin fuisse allatam, ibique publica adoratione cultam Suo vero adhuc tempore Hieroislymis cultant testatu BG

da de Locu Terr Sancto cap. 2.

XIV. Atque istam quidem Andrea Cretensis de

inuentione lancea Dominicae traditionem tueriin I sero, socii Squc Gre seri , non magis arduum erat utrurum, quam fuit caeterorum instrumentorum Dominicae passionis veritatem asserere per principia nimirum di postulata, ipsis quς fingunt miraculis mirabiliora. Nili παλ. ι Lanceae Antiochensis, nonnihil inde labefactati sensissent. Iraq; pla quidem reser de Cruce T I. lib. i. cap. 3 . profitetur di cris es creditu, lanceam una cum crucibus fuisse eodem dae, Ab vesteram, defossam, cum ne dubio fuerit propria militu. Quanquam ipse alibi,

obro nempe eod. cap. 8 . eas Lancea Dominicae vices memoret, ut quibus illas persia serit, illi non in miraturi, lanceam sacram Hierosolymis semel ab Helena effossam Antiochiae icti ara Andreae reuelatione exuendam tuisse.

12쪽

XV. Historiam Lanceae Antiochiae repertaea: censet praeter Robertum Machum de Christian Pr My.

contra Turc. lib. 7. Pag. ed. Re uber ast Wisiemus Tyrius Hrct rex. Tram r. lib. VI. eap. I . idemque lib. VILi.ig.

reseri, dulitatio spopuli, utrum ea esset lancea, qua de latere Dominis usis unda profluxit, an res esset commentitia ρ ne noui quidem miraculi oecie tolli toruise rems quae in dubium venerat,nusiam recepisse decisionem, verum maius induxisse ambiguum. Et superest sane non una ambigendi causa utrum maiori miraculo fibssa, an defossa sit dicendi Putat quidem Greferus, non esse

a fide alienum, Lanceam sacram, undecunque ad R

dolphum Burgundionum Ducem dc uenerit, ab hoc deuolutam esse ad Henricum Imperatorem ab isto ad Ottonem M. ab hoc, ad Regem Angliae ab isto ad Antiochenos a Principibus, qui Antiochiam expugnarunt, ad Balduinum,&c. At id certe ad fidem speciemque vehi adeo prope non accedit, vel Regem Angliae statim,acceptum ab imperatore munus tam pretiosum fuisse in Antiochenos profusiurum Vel Antiochenis intra id temporis spatium quo credi sana ratione possunt id munus accepisse Rege Angliae quoque Lancea denuo reperta est, In tanti thesauri tam supinum vel neglectum, vel obliuionem fuisse venturos,ut nulla eius Penitus apud quenquam memoria superesset. XVI. Quanquam in tota ista enumeratione Posse rum Lanceae Dominicae, nihil fere est , quod non possit aperta testimonior fide refelli, vel quod non dubium certe sit, atque a nemine, nisi qui coniecturis nimium indulgere velit, asseuerari liquido queat. Id quidem plures commemorant, cui randus praesertim lib. cap. ia. ex eo Auctor I S. Gerardi apud Baronium

13쪽

ad A. C. pro & Surium tom. . quod Sigebertin Gembla censis ad An. C. 929. his verbis in compendium contrahit Lanceam mirandi operis, o clauis Jesu Chris, crucifixi sanct catam, qua dicitur primi es Magni Consantini fulse, donatam Rudolpho egi Burgundionum es Italia, a

Samsone Comite, Rex Henricin prαι- minis, muneribi, addita etiam parte prouinciae Sueuorum, a Rudo ho Comite

exiorauet est hanc ad insigne or tutamen Imperi posteris

retinauit. ' At enim lanceam sacram inter insignia imperii iam extitisse, antequam Henricus I illi praeficeretur, docet iti in Annal. lib. I. pag. edit Meibom. o. ubi Conradus L moriturus , ad fratrem Sumis his insi. gniis, inquit, lanceasacra, armillas aureis cum chlamide. Ceterum gladio Regum ac d ad mate, ito ad Henricum facito pacem cum eo, ut eum finderatum possis habere in per petuum. Video equidem esse aliquos, qui hi anceani Caroli M. intelligendam contendant , cui particula

quaedam de clauis sacris fuerit innexa, quaeque propterea sacra sit itidem vocata. Sed quid est dubium dubio sanare, si hoc non esti quamnam dicemus deinceps inter Clenodia Imperii mansiisse, illamne, quae a Carolo M. an quae Rudolpho veniti XVII Oito certe Frisingensis Chron. lib. 6. cap. 18. valde reclamat Graiseri sigmentis de translatione lanceae ad Regem Angliae & Antiochenos, scribit enim rLanceam sacram, quam Reges nostri hactenm habent, ab Areos Lugdunensis Galliae si Burgundia Rege minas ex-ior se Henricum. Atque alia rationes Ebelmi Malamesburiens de Gest. Reg. Anglor tib II. pag. si qui sanceam sacram non ab Ottone Imp. sed ab Hugone Rege Francorum ad Angliae Regem peruenisse refert his verabis:

14쪽

his Princeps legationu ab Hugone Rege Francorum fuit Adulphus, ου in conuensu procerum proiulit muneri Lan 'ceam Caroli Magni,quam Imperator inuictissimus contra Saracenos exercitum ducens si quando in hosem vibrauerat,mmquam nis victor abibat Terebatur eadem esse, quae Do-mInιco lateri centuriones manu impacta pretiosi vulnerusia ustaradisum miseris mortalibus aperuit. Et quid fietna iraculo, quo fratres suos Otto Imperator vicisse Luit- prando, fusius Sigeberio autem Gemblacens An C. 42. breuius in hunc modum memoratur. Gislebertus es

exhardus, cum Henrico seu Ire Imperatoruitionis iuxta Rhe num contra Imperatorem besium parantes , milites Im-Feratoris ossendunt, se multi cum paucis congressione facti, interim in alio Rheni bitore, ante clauoso lanceam Domini, lanceae suae infixos in orationeprostrato Imperatore, victi terga dederunt, Henrico in brachio insanabiliter vulnerato. Si credidit vel Impcrator ipse , Otto I. vel eius successores, viriure ac beneficio lanceae, ut interpretatur Greferus, hanc victoriam partam fuisse, qui persuaderi sibi patietur, vel ipsium otionem , vel quenquam siccetarum permissurum fuisse, ut Germania tam pretiolb Cimelio priuaretur Sed enim neque Sueberius, victoriam hanc lanceae sacrae adscribit, neque Lutipran- qui de animo etiamin proposito Imperatoris testatur: exitio inquit j quoniamsuis ab hostii exerci-ru circumuenis subuenire non poterat , recordatus vult

Domini, qui repugnantesJ Amaocitas, orarientius, si servi Dei deuicerat, protinus de equo descendit, se cum

omnipopulo, lacrymas fundens ante victor feros clauos ma

nibu Domini nosri Jesu Christi a Dos,s Liancea impo

sitos in orationem dedit quantums Iuss viri , secundum soli Jacobisententiam, tunc valeret oratio, res manifesta probauit :

15쪽

probauit eo nams orante, suis nullus occumberet,

hostissent omnes in fugam conues. Neque minus tamen certum cst Germaniam interci melia sua, lanceam Lacram, per ea tempora seruasse, quibus eam Grein serus fingit tantos terrarum tractus perambulauisse. quod desipse reserm om. de cruc. lib.I. cap. O. agnouit ubi hariolationes suas ipse reprobat non multo certiolibus in illarum locum coniecturis productis. XVIII. Fueritne itaque Caroli M. an Constantini, an Mauricii, an denique illa, qua Seruatoris nostri latus apertum est, lancea, quae hodic adhuc inter Cle- nodia Imperii custoditur nemine arbitror detinui certo posse. Ipsam in univcrsium Clenodiorum illorum antiquitatem quod attinet, dubitat Mnem Sylvius Histor. Friderici III. an ornamenta illa, quae Imperato. ria coronationi adhiberi solent, a Carolo magno unque, an vero a Carolo IV demum descenderint Caesar,

inquit de Friderico III quamuis ornamenta sibi pretio incredibili comparasset, in hanc tam solennitatem pallium, ensem,sceptrum, pomum coronam Droti magm , ut fama fuit, ex Archiuss Norenbergensium ad se deferricura uerat; hi sinus est datur enim hoc vetustati, optus majestalis habere videantur antiqua':pondere noua carens. diuodsi tales Caroli M. ornatus fuere, constat Principes Regesque vetustiores nouam vestu ornatum , quam nominas

gloriam quae isse ac facere metu, quam vestire flendide

tuis. Verum mihisingula exactim contemplanis, camensim in 'exi, non magni istiusprimique roti,sed aurarii visus et i, qui Susmundi genitor fuit. Nam Goso micus sculptu in eo visebatur quo illa tanquam Eex Eooemia viebatur inpube tamen rumor mansit, magni Mνoli ornamentasuisse. At enim argu mentum de Leone Bo- hemico

16쪽

hemico, quo potissimum permotum se scribit Ancas, eo valere non potest, ut inde negetur Caroli M. gladium tuisse etiamsi concedatur, Leonem a Carolo IV. demum, postquam insignia secum in Bohemiam auexitat , insculptum. Et dicebatur ensis ille Caroli antequam in Caroli IV. manus cruenisset sicut ipsa quoq; consignatio Clenodiorum Carolina ostendit, in qua etiam in pallio Caroli rubro, duo leones acu picti

memorantur. Conradus I. apud ilichindum libro . iam nominat gladium veterum Regum quod venerandam eius antiquitatem abunde sum cienterque de

monstrat.

XIX. Caeterum ante Carolum IV. Ludovicus Bauarus Imperator aliquot Clenodiis thesaurum hunc auxisse videtur. Nisi aliter forte intelligenda sunt verba Alberii Argentinensis Chron. ad A. C. lna. Marchio Lu. douisus timeam, ciauos,partem crucis christi oralia in Lgnia, quae perio dicuntur per Ludovisum Imperatorem, patre uum relicta, Regi Carolo IV. praesentauit, recepta cautione de reducendis infra triduum,vel in Urcnbag

vel ingi instrur per Regem quod nonfuit impleium, sed

ea Pragam perduxit de quo Bohemia nimium gloriatur. Pleraque autem inde ab Henrico Aucupri qui a Conrado acceperat, continua veluti successione in Imperatores nostros deuoluta unt. De Conrado verba it chindi supra jam retulimus: apud quem sequiturpag.ead. s. pou kec se Rex Conradu moritur, E Mardus aurem, ut Rex imperarat, adiit Henricum,seque cum omnibu thesauris isti tradidit. Quinin opinio inualuit,jus ipsum Imperii , sine insignibus hiscein Clenodiis regalibus plenum Messica non esse : vicissim illi maxime promptum

17쪽

promptum ad imperium aditum patere, qui insignia in suam potestatem redegisset. Alberim Stadensis Chron ad A. C. Π26 Luderm quies Lotharim hoc modo elec ea Fridericinio Sueuiae, poti mortem Henxici avunculi sui accepit regalia,certissmM, quod a Principibin eligeretur. Sed Alberim Moguntinin ab Henrico quondam captiuatin, iniuriam in nepote vindicare dissonens, complicibus coa natu, confisum concepit, quo regasea potesatis riderici eripiant, os ad alium eligendum roboremur. Ita Scriptorvitae Henrici In apud Re erump. Io de Filio Henrico nimirum . imperium patri ademturo statim misis-gato, inquit, patri mandauit, ut statam seruare vellit,

abss mora i crucem, coronam, es loceam, cateraque Eegalia transmitteret

XX. Idque praeter ingens rei ob antiquitatem

praecipue aestimata , pretium, incitasse Imperatores noestros videtur, ut tam diligenter custodiae horum Clen

diorum semper inuigilarent. Abba VrJergensis in

Chron. A. C. IIa . annotat de Henrico . eum cum nisrti

vicinin esset corona- caeteraque Regalia, que ad conuem tum Princip- conseruanda in castella firmis imo, quod Ha miseindicitur, reponidiosuisse. Idem de Otione IV. ad A. Ciroo Insegnia Imperialia apud Meriolanum commisit unde magnum fauorem a Mediolanens acquisuit.& ad A. Carai de Friderico II. Insignia Imperis videlicet coronam se alia, remittit in Alemannaam faciens ea cu/dirisubpotesate uerharri de Tannemmisteriatu est dapi- ferisui, in Walpure Videntur autem , etiam animquam a Carolo IV in Bohemiam transferrentur, No-riber custodita jam fuisse: Sic enim Auctor Chronici Belgici magni apud Pistorium p. 3o . Anno eiindem regni Caroli

18쪽

Caroli quarto , Carolin Imperator,de Nurenburg in suam ciuitatem Pretensem transtuli lanceam, qua latus Domminosri JESU CHRISTI fuit apertum stran xum,s-mules brachium dextrumsanctae trucu cum clauo DomIni, mensis Christi, quod habuit in carna,gladium Caroti Magni, quem recepi ab Angelo,nec non alias reliquia lurimas. Qua de cana Sigismundus Imperator postea AGI 2 . custodiam Notibergens Rei p. iterum detulerit,constat ex iis, quae supra e Pusia Martini V. Ponti cis adscripta sunt. Nos cum eruditissimo Viro Jo Irisophεν, gensilio disiui.Jur. Publ. IV. th. IS. Pellcem praedicamus Inclytam Rempublicam, quod Imperii facrum seruat thesaurum sed longe feliciorem, quia credita sunt isti eloquIamet. XXI Supererat, ut de Festo Clenodiorum, laniscear scit. clauorum Domini ab Innoccntio VI A C. instituto aliqua annotaremus. Sed impletus est instituti nostri modus: quem studiorum meorum genus: temporis breuitas arctioribus terminis inclusit.

19쪽

COROLLARIA.

Ridericii Barbarosta collum a Pontifice

calcatum esse, non a veritate tantum,

sed ob omni veritatis similitudine

recedit.

Valde non impium modo, sed etiam in ptum est, quod Baronius laudat Co Iestinum Ili corona Imperatoria pedibus ludentem quid enim vanum magis quam laudare id, quod nec , ctum certo constat, quodque si constaret factum, foret scelestissimum

OH id di ista caput nisu Clinodia, certe

In docti plures condit opes cerebro. Hinc hastam torchi prome in certamine sacram ει vinces ana restigione procia.

SEARCH

MENU NAVIGATION