장음표시 사용
121쪽
Cum arresubgelido marmore Metta iacet. Dum parat exequivi coniunx maestissima Paulo, Mox etiam e filia morte cadit: Alia Virgim flos S m gloria coetin, Cui rosem sedem'eratore Pudor. Taltas Mentem Iuno dedit in Wa mores: Contulit S orma munerapulchra Vmin. hac matris erat: duplicat mors morte dolorem, Dum turbat geminosivisere Pana domum. Amborum exuuim dulces,natae atque mariti, mi dat tum lachvmi male mor humo. cria tnimn Eo mitam praestarc crcnncm, Optat utrumquepolo, mas Beata sequi Vna dies tumulo ariter, natam M patr-ΘIntulit bumulo reddet D in dies. In obitum eiusdem.
Vs crat .atatis cum ieresequuta parcntcm,
Sub dura Uuit stigia mole pedem, Mettaputilarum decoros, stella,cohortem,
Et comites ibant,forma,pudo simul
Vc crit alerno cum meresecuta parcntc
122쪽
CAra Jm t rettu, stati, Bato, Vir meos inter Metta recepa, choros. Conspiciet , Deum, dabituras corona capilis, Nobilior et totis in c. - is Gersa ardus Rangouius, ad cuius bustum haec sequentia marmori incisa
videntur. GER A R A N ZM VI o Pauli filio, Ioannis nepoti qui cu in hoc oppido desce, Rege Daniae, Frederico II. Ducatus Stesiuicensis principibus olla satiar Ioanni Adolpho in fetidum concederetur, singulari certamine comisso, cum alio nobili ob salo quena rursus grauiter vulnerauit,stia se traiectus, ac hic praesente rege,ac UCibris,necnon proceribus Daniae ac Hol aliae sepulturae honorifice mandatus ab Henrico Raetovio patruo Beata mater,qlla maritiam,sham,d iam hunofilium natu maiorem feres paci Haitis anni amisit moerens non sine hictu, dolore, ac lachrymis posuit Disccssit anno Domi ni 138 a diei p. ah, ama aetatis 26.
is animi gentris signa sima dedit.
123쪽
Leutoris huiustudi sophiasor it ad Albim;
Et Liuio, crato nouerat ore loqui. yis sui cupidum Pasim quoque traxit amorem:
Pectorgiti mirim tibiadi altasaces. His colit , faciis inuigaudet honestis, Nec neris laudem c vis esse suam: At bor in cordi per Visa tuis ad orin: Vidit S H rii inclyta regna tam
Iam clarum I berim,3 meteris est iam a Con*isit, Italia quicquid μ' ora tenes. R D Aragrauit bellis ardensi Gg, R ego adauerib tenerepleta bisis. Hic mortire ius, Germanissatum: in oris Sisitum H dubii l Dat S aruasoli. Arc redux atria pulchra virtute repulset Eo generis, patriastes noua, altas in
Heu qua magna adunt,non mago impulsa na: ZIoru molinatas ut at auara fores. se H it morti causeam sis parua cruenta Rura turbata concita mentesivit.
124쪽
ortamen atrox,sterrum o crudele,quod fit Scrutari immeritas μctoris est istebrm, Penioris in terra diuinis dotibis Iti,
Quo star indigno sanguis tinxit humum. intὸ at hostiles occumbere maluit ensis, Tam notasori quam cecidisse manu.
ii mos casim, S aperta 'ricula vita E sit toties, hoc rit He loco. stire non temer e iuuenes confligere dextra, Z ortempro do Mars quia dirinhiaret.
Non inhonoris humo egeris, edi dissipa,
Ps tua usiqviturbata, rebaris, de . Luxere ad mutum, Rexque duceti' pultarum, Dania , S madidis Cimbria maestasenis. Quamuis cor is humo mors Maait hamus tram Hausit uim hic caua tumba tenet: Mens tamen astra es t . latino diuitis artes. Ingenj sama munere in orbe molant. Huc avos nobilium sanguis, dat eand Lilia a me obiit, ere, urget hamo. Aliud. esiim est tumulo Gerhar vi nomin Ranzau, Magnanimo Paulo quipatre nat erat. Cimbria quem genuit, rapuit Elonia, quinque
125쪽
Dum numera, ita stra tracta sis. Itali Ait is immis Cursalmis oris, I re minus huic etiam Galilia notasiuit. Equaturi erat imili mirtute parentem, fra rupis amina Parca manu. mim ob interitum traxit rex Danicvi, atquς Non minis Hol alti condoluere duces.
suo Erat di inmistrando libiliuei fi Dum nimis audistis dimitat ensi,cadit. Henrici Rangoui elegia in obitum Gerhardi Ran Zovij. Hi iterum nobis dulci me Pavis, Alendum, Quod tam si natis sors inimica tuis. Ad tumulum lachoma,stati tibi' imm olim,
Dum te cummata mors tulit atra tua.
Vix hocprateri tor mitu uxpectore luctui Accidit heu irim Huri 1 malum Stilicet egresim iuuenis flore tibus annis
Filim iise tibi diliator omni nin, Quiriliquis natulam tibi maior erat. Er o etiam licuit tibi mors ruculenta Gerbardum ρῖre qui longum vivere dignm rati
126쪽
II 8 PIGRAMMATUM M os bis iuuenum,non intcgra Vriba a , Fatoram dum libera lege Mete
Sic etiam in iis ms etiare Gerbardi Cogimur, S gelido tradere membra sole. Q misiterat patria tiris Virtutibin Tae, Ac animi donisnnitu es e flus: Dignistra seros e est messe Hanno GVisere meliolios, flore Dies. At ueris ueratpakhra a purima artes:
Virtutemsolati, Deritamque horum.
Iresiam mi it mi sit quoque Osca regna, Mia Palatini non minis aula fuit. Do trina ita a maria florebat S suo, At nunc in cineres ver e Gerbari laus. Corpore pro ilchro, dulciproDm lias Io ι heumatum cae lici tumesum.
Nobili proceras Damacique oli.
127쪽
Et, dura licet subito morssalce eremit,
Hic mi abaa s, his pax, perpit is cr, Histiti cant angelici a Chori Hic te complectare t tu bis tum ratre Uidebo, Fons ibi inexbam sto Euhi amore fuit. 2 folliter ossa cubent ii mano um terrea molta. Huc redeunte animo se redima,siro.
Caius Rangouius montio patre paulo, a patruo Henrico Rangouio, Elcinori Saxoniae Augusto ni miliam traditus febri correptus ac extinctus est,ta Elς toris iussu Dresciae sepultus,anno Domini 1 8o 9 SQptembris annua agetas aetatis q.
128쪽
Vt cadit apriso moriens macinthisin agro, Ante Hem Casinsi Poque morte cadit. ιιm sibi iam minis' cinera queasoue dum, rim Pgm ris se fisa deca que ui Principis his magni tulit atro in funere luctum, Qui iussi tumulo moiliter o se legi: Inclyta qua celsis decoratam turribis arcem Albidosa - Dresia Distat aquis. Hunc dolet ereptumproperant funere Pallas, is in botpueros es erat ampla Deae. Barbara non isi ab cordeferocia rem te, Artibus ingenium mite, pumqueserit. Conui trotu histro S contage malorum, Innocum tereis dum fuit, isse ait. Spritusatherea gaudet nunc bber i in aula, Tam cito quo plenam labe reliquit humum. Querela Henrici Rango iiij, de obitu
Uui querar,aut ρlan: Zn asi mihi causa ruenti Dum iste hic tristi runc in orbe deest:
Vix mὸm si rater cum gnata conditu in rna, Cum natu maior bus ense perit.
Eae iterum Mum mors sustulit atrast dum
129쪽
HasTORI CVS LIBER I 2I Ratir soboli mors inimica nimis.
Ensis huncprinceps celebri r erat auia, Doreret mi iuuenissorti aesoqui. Dijs iter et Mism: viri se flor iuuenta Interit, e re a contumulatur humo.Querela Henrici Rangoui de morte suorum addita con latione in fine. Tristis eram memini,semmo victu a dolo Corba lachrym combibere ipse mem: Gm pater expirans anima tibi Christe redempor Mundatam a miti s traderet, rue sis. ristis eram, mimini, - fratri trifiliai PaesoLρρο quis cendi te orasata darent. n orbata ipsi compontra luminosco,
'mpoteram cis, Vitam amore,gcms. Tristis eram, memini tam mors ingrata soror
Cogere extrema dicere, Doce male.
IIostr te Theodoriserat mihisitari Irii mature illum ustulit atra diss. Tum quostrissis eram,quod me improuis Dolebas po situm munin reddere fata Deo. Θεοδ i mihi mire rat risia tura Bori, I xiii imbe intra suam st- ψmm in re quod , immatura meo um 2. Latia
130쪽
L. t tia crassam fata dedere mihi. Scilicet est aliquid, quod missi clauder, tam
AtqueFG audire ices mihi contigit horam, Se inbis terno rite dedere Eo.i se meis etiam votis, c tristior astans, AEt rnum, silicitare DEUM. Vt praesens mortis positos in Ron iuuaret, Et daret in raris, incere posse fide Epigramma de Fugacitate Vitae humane, Henningi Cunradini. Flos cadit, auroma modo aqvifulgebat ad ortum, Prat rit exiliens fornice rium asuae. imbre, eigrauid'fled mox vaga bulla residit, Frangitur levit trylendida mais mitri. cis abusubito languent lectora somnin, Excita amario est mini vero M: bra et Hi seculo et is euam stit imago,
molat in mentos missu ab oresbnu :
Bis cium sa it omnis homo. t omniafluxa,
Mors homini certar i nihil inccrtim hora, Oisub ges miopas illa suas.