Quaestionum Theocritearum [microform] : particula quarta, qua agitur de Idyll. XVIII. 29.-31.

11쪽

Quae quum ita sint, scite Theocritus et eleganter, ut omni Iaude orearet IIelenam, sicut splendorem a stellis et venustatem a Vere, ita, cure88 Proceritatem et et equo celeritatem sumsit, a segetis autem comparatione, quae nihil ei addere decoris posset, non modo abstinuit ipse, sed ne reliquit quidem, ubi a correctoribus suis interseri commode possit. Nam ne Versus Perturbem tur, recidi reliqua necesse est Elchstadius igitur'dpost scripsit pro ανέδραμε, Ahrensius autem particula A potius ejecta νεόραst retinendum 88 cm-suit. Qua ratione quum syllabas servarent, vulnus uterque inflixit orationi,

uti fieri solet, quum sanare Sana conamur.

Nam, ut tandem nostram de hoc loco sententiam declaremus Integra sunt et incorrupta verba, quae vulgo leguntur, neque alia egent nisi inter Pretis ope, non tam ea, quae in singulorum verborum vel significatione illustranda vel usu comprobando vel structura explicanda cernatur, quam quis sententiarum vis ac ratio aperiatur eorumque, quae poetae animo obversata fuerint, accurata et vera exprimatur imago. Etenim qui vulgatae, quam dicunt, lectionis patrocinium susceperunt, eos omnes, etsi in singulis verbis interpretandis et defendendis bene versati essent, tamen, quum ad conformandam totius loci effigiem accederent, lapsos esse videmus et a vero aberemisse.

Exemplo sit unus instar omnium Messiingius, qui post eximiammeinrichii', curam in his versibus adhibitam auctore eynio loci nostri speciem protulit

quae est Spartae demιε. Quae loci descriptio quamvis accurate ad verba videatur expressa, tamen, quia singularum imaginum lumina fere exstinguit totiusque comparationis vim infirmat ac diluit, neque ad Helenam convenienter laudandam idonea nec, quod bona veniaruiesstingi dixerim, poetica admodum et digna Theocrito esse videtur. Haec enim ipsa eminentiae laus, quae Helenae tribuitur, quum non habeat, quo reseratur, levis est ac dubia nec perspicitur, cur a cupresso potius et equo, quam ab alia quavisse poetaeam desumserit illa autem, quae tanta vi tantaque elegantia dixit Theocritus,

ego in talibus sentio jejuna sunt et rigida, si transferantur in haec , --

Circumspicientibus autem, qua via evitatis illorum erroribus ad plenam Ioel nostri intelligentiam perveniamus, ducem se nobis ipse Theocritus offert certissimum, qui qua ratione Helenam suam laudatam hoc idylli voluerit, et versu re declaravit apertissime et notis quibusdam, quas orationi addidit, haud obscure significavit vid. Quaesit Theocriti III pag. 11 seqq. . Quae signa si recte sunt a nobis intellecta, Theocritus Helenae laudationem adornavit ita, ut eximiam ejus pulchritudinem non uno quasi obtutu contemplandam proponeret, sed per partes ad Homeri potissimum exemplum' descriptam persequeretur atque oris et faciei nitorem ac venustatem (εIdo s. καλλοσ), corporis figuram gracilem et proceram /ιεγεθο τε φυην τε, operum conficiendorum artificium (αγλα ερ ε δυ αν deinceps celebraret adhibitis

comparando imaginibus, quibus eas omnes virtutes inruelena summas esse ostenderet. Hae vero comparationes, id quod gravissimum est non simpliees sunt ac purae, quale Niesstingius aliique protulerunt sed mixtae binis atque ita temperatae, ut Helenam comparatam eum reliqui puelli declarent omni pulctritudini lamis totum eαε tverare, quantum ii qu-dαm res, eodem laude inεψni3 antecedat reliqua eis serieri omnes. Ad quam legem si versus 2s.-31. exiguntur, primum quidem nemo non videt eos ita compositos esse, ut eximiam Helenae tribuant ovori Proceria finem pereurrendi celeritatem stἐγεθο τε στην τε). Illam Theocritus cupressi

imagine insignivit adpicta insuper magnitudinis nota verbis lιεγαλ - νε- δραμε, hane similitudine equi Thessalie eelebravit in certaminibus curulibus

spectati ici VM. 22. - 23.). Deinde autem mixtae, quum diximus, comparationis ratio non potest non agnosci in his: dε καὶ α - Eλεν Λακεδαίμονι κοσμοσ. Altera enim comparatio aperte indicatur particula codε, altera paulo occultior est in verbis EUνα Λακεδαι/ιονι κοσμοσ c. ἐστίν. Nam quum dumbium non sit, quin voce Λακεδαίμονι non terra Laconica, Sed PMli -- funae significentur, puella autem, quae decori aliis esse dicatur, non possit iis non 'esse praestantior, nullo labore nullisque ambagibus efficitur, quam

volumus, comparatio Belen hortanta vellia omnibtis 3 Praeglantior . eminet inferiacia ' . Iam quum ad audem rationem conformata sint, quae antecem

dunt, κυπάρισσο ανέδραμε κοσμο αρουρ δἐ καπφ Θεσσαλο -πο ἀρ- ματ sc κοσμο ἐστίν, eandem in iis inesse comparandi vim facile apparebit,

ibid. Quaesit Theocriti III p. i. i L. I -' A:- ' Eodem modo in verbo διαφαίνειν, διαφαίνεσθαι (vss. 36.-28. pulchritudinis simul

et praestantiae significationem inesse vidimus Quaesit Theocriti UL P. A.,

12쪽

s1 - quod fieri posse nemo negabit, etiam eo et re et eiuατι

cogitemus posita esse pro iis, quae tanta cum arvo et horto et curru a uncta sunt necessitudine, ut separari ab iis nec re nec cogitatione queant. Sicut igitur Aoκεδα novae puellarum Spartanarum Menοminationem es8e putamus, ita mi intelligimus eqvoa, qui curruitiosen juncti, taetro arbored in Orto Plan- tincta, πίειραν αρουραν , .epete in insui larvo laetiuCeoloreacentra totiusque loci hanc nobis imaginem effingimus: Ut magna cupressus alte surgens decori est pingui arvo aut horto, ut curru Thessalus equus, sic rosea e-lena Spartae est decus, i. e. ut Procera cupreεεu in insui arvo laeta saltaeaepete citi in horto scelerαε αγhorecmunitudine verat, ut ut Theεεαla equu ineresciminissu eurulibtia seliocomneε vincit equos, se etiam Pulchra Helena imam rudine e eeleritate infer omne eminet hartae Puellaε Quae quidem competatio triplicem mihi habere videtur commendationem. Primum enim, ut est facillima, ita imaginea exhibet aptissimas ad praestantiam Helenae laudandam; deinde cum ea comparandi ratione, quam initurum se esse poeta ipso s. D. indicavit et in reliquis quoque secutus est, optime congruit denique membrorum concinnitatem et aequabilitatem Servat quam maxime. De singulis verbis non est, quod addam iis, quae a viris doctis jam observata sunt. Nam quod nonnulli dubitaverunt, an κυπαρισσο eum αρουoc conveniat '), et Meinehius asseveravit '' et ego liquoties audivi ex

iis, qui terras illas perlustraverunt, cupressos ibi etiam extra hortos in agris haud raro gigni et insigne regioni decus afferre. Quod autem, qui Elchstadii μέγα λαio repudiaverim, a laeta mete ipse non abstineam, quia diversa

est ratio, non Vereor, ne ob eam rem pugnare mecum cuiquam videar.' Apudiomer. ανα ἔργα, Odyss. . 3l8. II. πανα αγρotis, Odyss. ,sset.

'Def. Ahrens. Emendari. P. 25. - noti ad h. I. in ed. maj. P. 32 .