Chronicon Egmundanum seu annales regalium abbatum Egmundensium auctore Fr. Johanne de Leydis ... Accedunt præter Theodorici a Leydis breviculos Leonis monachi Egmundensis breviculi majores historiam comitum continentes, qui Egmundæ sepulti. Eruit hac

발행: 1692년

분량: 301페이지

출처: archive.org

분류: 역사 & 지리

151쪽

et emorte Nicolai de Adrichem Abbatis tricesimi tertiis Sele Iionere omini Iordanide T riel.

Anno Domini ra. cccc Lxxx I. Dominus de Veris in elandia ce lebravit nuptias, hol familiaritatem quam habuit cum Domino Nicolao de Adrichem Abbate Haec mundens advocavit eundem ad litas nuptias festivandas&decorandas, &cum diebus aliquot ibidem moram traxisset, Abbas praefatus cum caeteris nobilibus vino aestitantes salinaesa

seu is hos plenos sale vino, ut dicitur, mixto sibi mutuo biberunt, Dn Nicolaus Abbas post potum surgens secretum locum ad corpus Va- T cuandum petiit, tost paucas horas in eodem loco secreto sedens mor- tuus inventus est. Praefuit annis tantum quinque Quo mortuo corpus ejus cistae plumbeae imponitur, id monasterium Ha cmundens deducitur retra sepeliturque in parte australi ecclesiae Haecinundensis in opposito altaris . - S. Benedicti ante Sacris iam , cujus epitaphium sequitur: mala. Floridus aetate a suimp ta a rubra, Nicolais Hujus caenobii ad munera summa Pater. Quae casum minitam palpini furis, ut, ubique,

Ingenue reparet atria, te ita, domis,

MVUanimumque Ducem Procerum turbataque recepta induperatori reeia progenies. plus in miseros in amicos largus, ct hos es Impiger, pensans demerita oscio. Di, ad sacrimi genii te infausto sidere transfer e, Saeve A.

In veris parte heu fata subire jubent. Qui patronu eras astu, precor altitonantem Det tibi cum Diris regna superna poli ' -- , ψ--

Vita igitur uncto ac sepulto praefato Domino de Adrichem Abbate Haec-

mundens tricesimo tertio Conventus more solito invocatione S. Spiritus a processit ad electionem novi Abbatis, invola fratrum in duas partes nant divisa Seniores elegerunt Dominum Jordanum de Hel, Itiniorcs vero elegerunt Dominum Iohannem de Does habebant aequales voces, sed quia unus ex fratribus Gysbertus Boetretaei nomine erat absens qui electioni minime interfuit , quia consuetudo exstitit in monasterio Haecinundens, quod Abbate delancto: humato praesentes ad electionem procedere consueverunt absentibus minime expectatis aut vocatis, quos

tamenu

152쪽

tamen post corum reditum interrogare S requirere solebant. Cum igituri Vaefatus Gysbertus Boetulae regressus fui:let ipsius consensum super e lectione facta interrogarunt, quia ex ipsius responso sive voto utrius que electi tota pendebat validitas. Tandemque post multas dissicilitates Sctractatus etiam coram consilio Hollandi habitos hoc medium invene runt, quod Dominus Johannes an de Does unus Coclectus suo ut ccederet, ac Pastor ecclesiae Egmundensis feret, ac perpetilus Capellanus Abbatis permaneret, quod ea tempestate valde magnum lonorificum ossicium exstitit, quia Capellanus talis semper ici petuus Como mensulis Domini Abbatis crat, propriam Cameram in Abbatia , quae nunc est Camera Abbatis moderni habuit Gisbertus vero praefatus ut in Jordanum consentiret ossicium Custodis adeptus est, quod ossicium magnum erat, propriam Cameram habuit, speciales redditus ad suum om-cium spectantes obtinuit, ic mediante Simone Jordanus de Driel praefatus Abbas Haec mundensis triccsimus quartus effectus est, qui Iordanus

nihil memoria dignum gessit, sed regularis disciplina valde sub ipso desecit,

magnam discordiam cum Senioribus sui Conventus habuit in tantum , ut cum matutinas ut divinum ossicium visitare vellet, non auderet solus comparere, sed stipatus multorum copiis ecclesiam frequentaret. Idificavit tamen in Abi poc unam novam Cameram, bescio siquid aliud

fecit.

Ne firmatione monasterii 'mundensis.

Anno Dominicio. cccc quinquagcsimo primo Dn Wilhelmus de Egnatanda impetravit a Martino Papa hujus nominis quinto Dullam

qua ipsum monasterium Haec mundens reformaret, quod tamen ipse tempore vitae suae minime ad effectum deduxit tum propter Abbatum Haec mundensium potentiam hauthoritatem, tum etiam propter partialitates in Hollandia grastantes. Cardinalis etiam demus a Legati: de latere, cum Hol landiam visitaret, ad hoc etiam plurimum laborabat, ac per suas patentes

teras eidem Domino Nilhelmo deis munda commisit, quod tamen propter causas praedictas non perfecit Filius ei potius Iohannes primus Comes Egmundensis, Nicecomes Hollandi , Zelandia ac cstfrisae proge nitoris sui voluntatem ad flectum deducere cupiens opportuna jam data occasione eo quod partialitates pro magna parte erant sopitae, Gordanus Abbas pro tunc non Hol ni inui sed Gehensis erat, ideo non tam multos

153쪽

Lutores consanguineos in Hollandia habebat, sicut praedecessores sui Abbates , qui ex magna ollandorum procerum prosapia procreati crant, diu ino ut pie credituro spiritu ac propria conscientia stimulatus anno Do

Gerardum Ridde nomine sub Innocentio Papa octavo direxit, qui Bullam ab eodem Innocentio impetravit, ut praefatum monasterium Harc mundens in capite in membris reformarettir, monachis vero nolentibus reformationem acceptare pensio aliqua pro vitae sustentaculo assignaretur deputans duos Praesidentes Capituli Provincialis Coloniens ad hujusmodi negotii executionem. Qui Praesidentes sive Commissarii videlicet Abbas S. Ludgeria Ner tenensis anno Doministra. cccc xc I. circa se-stum conversionis . Pauli cum praefato Domino Iohanne Comite in villa. gio Egna undens personaliter cum praefata bulla comparuerunt, sed monachi Haecinundenses eorum adventum intelligentes percipientes firmissime anuas Wintroitus Conventusi monasterii obfirmaverunt nullat nus volentes praefato Praesidentes, Commissarios ad executionem suae Commissionis admittere. Quod cernens praefatus Comes monachis de, nuntiari fecit, quod aut januas aperirent, taliberum ingressum concederent , aut certe ipse violenta manu harmata fores fringeret Monachi vero his verbis aliditis amplius resistere non praesumentes ingrcssum Praesidentibus, Commissariis concesserunt. Quibus cum Domino Comite Egmundensi ingressas statim Domini Commissarii Apostolici ictum

Conventum convocari secerunt. Quibus congregatis causam sui adventus&commirasonis eisdem insinuaverunt, proponentes tersuadentes de reformatione acceptanda juxta mandatum Apostolica in Bulla contentum, reum nullus monachorum sanis acquiesceret consiliis, aut re mmationem acceptare vellet, dominus Comes Eginundensis ad instantiam de jussionem duorum Abbatum Commisiariorum omnes monachos simul

in quodam penore parvo infra resectorium tenta magnum per suos familiares includi fecit datis illis vitae necessariis. Quibus ut praemittitur sic inclusis Domini Commissarii, videntes quod nullus monachorum Haec-

mundensium reformationem acceptare vellet juxta tenorem Bulla alios monachos reformatos loco motorum monachorum de reformationem acceptare nolentium introdiicere instituere deliberabant, miseruntque

ad Abbatem S. Pauli in Trajecto in Laurenti in os broech postulan

es , ut aliquos monachos reformatos ad Haec mundam mitterent prodis.

plina regulari ibidem instituenda Abbas igitur S. Pauli Priorem suum

154쪽

cum duobus

monachos cumdem duo

aliis fratribus . Abbas vero de est broech tres ratres duobus fratribus laicis direxit. Venerunt cum issali fratres monachi ex . Mathia prope Treverim Qui omnes simul alter Purificationis Mariae a Trajecto egressi ipso die Agathae virginis in prandio Haec mundam intraverunt, antiquis monachis adhuc in praefato penore detentis Sequenti vero die Domini Commissarii Apostolici cum praefatis monachis ex Traject directis, nec non cum duobus aliis moanachis, quorum unus ex ei dena , alius vero ex Lacensierat , cum Notariis & cstibus aliisque notabilibus viris tam religiosis quam secularibus ac Domino Comite praesciat locum Capitularem ingrcssi sunt, factaque exhortatio per Dominum Abbatem S. Martini vivae vocis oraculo ad omnes simul congregatos Lam intentionem ac Bussae authoritatem latius declaravit. Quo facto ad ordinationem Oficialium Conventus Domini Commissarii proces erunt Ordinaveruntque inprimis Petrum Theodoricum Bos an in Cepositum, Iacobum de Oudewater Priorem S. Pauli in Priorem, cronymum roningen in Cellarium,ine non Simonem v lduynen in Custodem , caeterosque Oficiales. bus peractis praefatus Theodoricus Praepositis inprimis obedientiam praestitit Commissariis. Deinde omnes iliciales cum caenominatis fratribus ipsi I heodorico Praeposito obedientiam monialem prae si iterunt,i sic nunc prae nominatos monachos ex aliis monasteriis trans missos monastcrio Harc mundensi praefati Commisiarii Apostolici incorpcraverunt, ac instituerunt, authoritate Apostolica praedicta sustulti desuper instrumenta publica confici mandantes. Istis sic ut praemittitur completis praefati Commissarii cum antiquis monachis tractatum amicabilem habuerunt. Quibus adhuc in sua pertinacia persistentibus S reformationem ac ceptare recusantibus juxta Bullae Apostolicae tenorem certam pecuniarum quotam, centum videlicet florenorum communium , singulatim singulis annuatim assignaverunt dando eisdem literas dimis ,rias , ut moris, ut in loco religiosi aut studio universali moram trahere pos ent Tenor vero

Bulli Apostolicae, de quo supra sit mentio, sequitur, est talis ramis centius episcopus Serrus errorum mss iis Praesidentibus Capituli es c. Vide ad longum in aliis multis locis. Deinde Domini Commissarii Apo stolici ad ulteriora procedentes Dominum Iordanum Abbatem amicabili terset iteras clausas ad se vocari fecerunt, permittentcs: concedentes eidem tutum liberiam accestum uecessum ad tractandum cum eodem amicabiliter , si quo modo ipsum inducere possent ad reformationem acceptandam, sed ipseMn Iordanus tanquam aspis surda aurem suam hujus modi

155쪽

hiodi petitionibus minae inclinavit , nec comparere coram Dominis Commissariis per seriit per procuratorem curavit, imo auxit contemptum, ut in sequentibus latius explicabitur. Videntes igitur Domini Com. missarii quod via amicabili nihil proficere possent, processerunt contra praefatum Iordanum via juris ipsum primo, secundo, d tertio peremptoriccitantes, quatenus coram praefatis Commissariis compareret mandatum Apostolicum auditurus, sed ipse Iordanus in sua contumacia perdurans nec per se nec per Procuratorem comparere curavit. Quo viso praefati Com missant Apostolici ipsum sententialiter ab omni administratione spiritua lium' temporalium suspenderunt, insuper contii macia crescente vin-lculo excommunicationis innodarunt, administrationem vero spiritualium temporalium monasteri Haec mundens Domino Theodorico Bos an P aeposito per eos ordinato commiserunt. Audiens igitur praefatus Ion Iordanus Abbas se sententialiter ab administratione spiritualium, tempora lium suspensum vinculo excommunieationis innodatum, aegerrime tulit hoc factnm, misitque inditate ad Curiam Romanam , ac obtinuit nullam re ocatoriam subreptitiei obreptitie prioris ullae , obtinuitque Commisiarios talios sua parti faventes, qui monachos de S.Iacob Leodienses in suum monasterium reducerent, aliosque jam introductos expellerent. Insuper obtinuit a Philippo Archi duce Austriat et urgundiae dive, mandata contra Praepositum fratres reformatos .introductos, quibus publice per anitores Curia omnes coloni: debitores prohibebantur, ne ipsis reformatis aliquam pecuniam solverent, de quod ipsi resormativis mandatis monasterium exirenr, praecepitque Dux Philippus subicena capitis praefato Domino Comiti Egmundensi, ne sede praefato monasterio Haecmundens aliquatenus intromitteret. Fueruntque Dominus Praepositus tui fratres Reformati mirabiliter vexati molestati per hujusmodi citationes e mandata Nam modo citabantur coram judice ecclesiasti- modo coram judice seculari in diversis locis ad comparendum. Sed

Dominus Deus, qui suos nunquam derelinquit, dedit constantiam Besanimositatem in cordibus fratrum in licet mirabiliter, ut dictum ost, vexarentur molestarentur, attamen fuerunt in disciplina regulari perseverantes, omnia aequo animo serentes: maxime tamen animavit cosdem, quod Dominus Johannes Comesigna undens in coepto proposito ac voluntate bona perseveravit, ita quod nec per minas nec per munera terrebatur, aut alliciebatur, inlicet multa minae improperia per Archi lucem Philippum,ut dictum est, ac per Albertum Ducem Saxoniae, qui eo tempore maxi-

rham cuilioritatem in Curia Philippi habuit, idem inserebantur, multa. R que

156쪽

que munera ac pecuniariam summae ac vasa aurea largentea idem a diversis polliccbantur , ut partibus Domini Iordani faveret reformatos relinqueret, ipse tamen ad nullum praedictorum respicere voluit, scd reforma tos fratio pro viribus ab omni molestia reviolentia defensavit, ac pecunias pro eorum sustentatione procuravit hac commodavit alioquin via humana impossibile fuisset, ut fratres reformati in monasterio perseverassent propter nimios adversarios, quos in Curia Romana ac in Curia Principi ha bebant. Num n. Iordanus Abbas praefatus non pepercit expensis, sed fecit sibi amicos de Mammona iniquitat si vasa aurea largentea larga

manu distribuit hinc inde diveriis Corrupit insuper idem Iordanus per sua munera Dominum Henricum de Berct episcopum Cameracensem Ducis Philippi principalem Consiliarium, perem lem obtinuit maridarum S commissionem ab Archi luce Philippo, ut praefatus episcopus ad

Hae cmundam pergerct, ac rcformatos atres extra portas claustri poneret, halios antiquos monachos iterum introduceret, quod realiter de facto fuisset effectum , nisi Dominus Comes Egmundens si suus germanus Fredericus Dominus de scisteyn , qui eo tempore in Haga Comi tis erant, obstitissent. Cum igitur praefatus episcopus ad Hagam Comitis orca una Pentecostes cum literi sin mandatis Arc Siducis, ut ea execu tioni demandaret, declinasset, aliquot diebus ibidem moratus est , in notueruntque certis amicis reformatorum machinationes praefui episcopi , comparuit ibidem Din Iordanus cum omnibus monachis antiquis , ac Priore S. Iacob Leodiens cum suis, sperantes induci per episcopum in monasterium Haecinundense, prout habebat in commissis Compartici tantctiam ex advcrso ex parte reformatorum ista Iacobus , Pauli Abbas, Dia Albertus in Oes broech, substituti a principalibus Commissariis antedictis, ac Dominus Praepositus Haec mundcns cum quodam Doctore in BeverNych, cujus nomen Myginus visi cher diccbatur Episcopus er- o fecit eosdem Patres vocari ad se insinuans mandator, Commissionem Archi lucis Philippi, interrogans costem Patres itera is vicibus serio- seri ut apparebat irato animos et cens, Aesondeatis mihi sicco pede, sicco pede, verba congeminans, ut it a ruit obedire mandatis riticipis , anon. Quod si noluerit pcnam os ad carceres. Ad quae verba Magister Martinus visi cherutriusque juris Doctore parte Patrum sic respondit te niter Maiiae ommotione Domine Episcope, si reuerandi Patres non

sunt vestra jurisdictioni subjecti, O idcirco non tenentur robis obedire, nec potestis eosdem ponere ad carceres aut alias punire. Et illo quidem die nihil fuit conclusum. Scquenti vero die episcopa conduci secit omnes currus, quos

habet

157쪽

habere poterat in Haga Comitis, ut versus Haec iri undam tenderet, ac mandatum Principis executioni mandaret, videlicet ut reformatos monachos expelleret, anti quos introduceret. Qtiod cum Dominus Eg-

mundens regermanus ejus Dominus de scis cyn intellexissent, acccs serunt episcopum; dixitque illi Dominus L nundensis , leniter percutiens super brachium episcopi stomachando, value irato animo diccns: Domine Episcope , comparebo cra lina die, ut Dominus Vmun ex is in V inunda. Eo dicto irato animo recessit taci manus vero ejus Dominus de Yseis e n dixit adipiscopum Lego prius sal hinem fum erem quam tale acinus admiti rem Et sine mora Dominus Egmundensa sicci quinquaginta viros armari, in continenti disposuit se versus Eginundam prosectu rus. Quod cernens episcopus blandem lenire loquebatur Domino Eg- mundens dicens Domine Comes, ne moreamini obsecro , faciamus interim tractatum di amicabilem compsitionem. Et sic utrius que re fata die fuit suspensa.Sequentibus vero diebus habuerunt inter se tractatus diversos, tandem sui conclusum : Quod Praepositus cum suis fratribus reformatis haberet annuatim duo millia lucentos florenos de magnum pomarium,

omnia loca conventualia cum Camera extra Abbatiam, cum aliis nonnullis articulis, qui fuerunt in quodam tractatu comprehensio ab utraque parte comprobati reliquos vero redditus monasterii retinuit sibi Dii Abiabas Fueruntque Domino Praeposito assignati quinque de antiquis monachis, ut cum Reformatis conversarentur, qua intentiones, novit Altissimus. Reliquos vero antiquos monachos Dominus Abbas ad se sitim sit,

assii , nans cuilibet eorum sexaginta Orenos currentes annuatim, nec vo

luit quod amplius haberent, uno dempto, qui dicebatur Gisbertus Boet . stelae , qui solus secundum primam compositionem Patrum centum florenos retinuit, nec in Haga Comitis cum aliis comparere 'oluit, di mpraedicta ibidem agerentur. Manserunt autem fratres reformati sub hoc traiactatu usque ad mortem Abbatis. Nunquam tamen fuit verum fundamentium charitatis inter Abbatem WConventum reformatum, sed Abbas semper clam machinabatur malum, ubicunque potuit, quamdiu vixit maloriam usus consilio:&propter timorem Johannis de Egmunda vicecomitis Hollandiae, ne ab eo apprehenderetur, transtulit se ad partes Brabantiae prope civitatem Breda ad quoddam castellum, in quo mortuus R D

158쪽

De quibusdam lucidentibis.

Anno Domini cro cccc xc a facta es maxima caristia per univcrsam terram, ita ut chorus siliginis vulgariter era ast emerctur septuaginta florent aureis. Ex qua quidem caristia quoddam magnum malum Ortum est in terra ollandia : nam caristia praefata non obstante populus valde gravabatur exactionibus xpetitionibus Principis, nec ulla febat rei miiIio more solito pauperibus colonis. Unde quidam nequam e trufato- e. bis conglobati madunati fecerunt sibi vexillum, in quo depinxerunt loco, ob pyel. r Oxum, scum S panem dicentes cohortantes se mutuo, quod pro casei pane habendo belligerare vellent usque ad mortem , successue paulatim haec conspiratio sive rebellio succrevit, donec magna multitudo tam colonorum maxime Nateriandi quam etiam civium aggregata est primo ingre si sunt Alcmatiam quorundam ibidem domos dev stantes, praecipue Nicola Corsi , qui eo tempore Reddituarius Principis in Boreali parte Hollandiae erat. Deinde amplius multiplicat Madunati

accesserunt civitatc in Harlemensem , quam etiam obtinuerunt medio quo- Vandam civium, qui vocabantur die Behenester , Mibidem Nicolaum de Ruven Scultetum cum nonnullis aliis Scabinis seu uigi magistris interemerunt, de aeriem exeuntes civitatem Leydensem occupare Mintrare attemptaJerunt, sed Dia Iohannes Comes Egmundensis locum tenens Principis pro tunc erat in civita eLeydenti, sed tamen per hoc eorum rebellio: conspiratio minime cessavit Unde icecomest ollandiae timens totam Hollandiam per hos nequamin rebelles devastari hoccupari coactus est advocare auxilium Principis, qui direxit eidem in adiutorium Albertum Ducem Saxonia cum militari copia, qui congressum habuit cum eisdem prope villagium de Heems erch, multos eorum interfecit, multos etiam captivavit, multi erant proscripti: plures justificati, Martemenses Alcmaesenses in bursari alde puniti. Et sic cessavi haec rebellio sive conspiratio.

159쪽

EGMUNDANI

De morte Domiis Iordati de Trie Abbatis tricesimi quarti ac lectione Domini Henricide Vitteuhorsi Abbatis tricesimi quinti, G primi reformati.

Anno Domini cro cccc nonagesimo tertio in die nativitatis Christi de mane post lectas matutinas horas Capellanus Abbatis ordani dis posuit singula ad clcbranda divina ministeria tam solemnis diei cum vellet advocare Dominum Iordanum Abbatem eius cubiculum ingres sus invenit ipsum in pavimento iacentem, poplexia toetum nihil penitus loquentem , laeter haec verba: et is a rei lotan istut est perum,

sic in eadem infirmitate perseverans in sensu acens ipso die Iohan inis Evangelistae ab hac luce migravit in casello prope oppidum de Breda

cujus mortem antiqui monachi, qui apud ipsum erant, aliquamdiu celaverunt, sed per medium amicorum ad aures Dia Praepositi iratrum reser malorum in paucis diebus deductum est. Cum autem antiqui monachi cognovissent mortem Dia Iordani ad aures reformatorum devenisse , cadaver ejus plus beo ocello imposuerunt, ac ad monasterium Haecmundense deduxerunt in octava j piphaniae, res epultum est in Capella Beata virginis in sepulchro Nilhelmi de Mathenes Abbatis tricesimi, postquam

praefuisset annis tredecim. Mortuo ergo in Iordano Abbate , ut pr missum est Dia Praepositus Haecmundens cum suis Capitulum intravit, a Capitulariter omnibus fratribus congregatis , etiam de nonnullis antiquis, statuerunt diem , in qua electionem novi Abbatis celebraturi essent, videlicet pro stum Divi Anthonii, quem diem omnibus absentibus, etiam antiquis monachis, per literas patentes significaveriant, ut volentes electioni interesse eodem die in Capitulari domo in Haecinunda comparerent, ut juris est Dominus Ptiaepositus cum suis frati ibus sano usi consilio mox ut mortem Din Iordani percepcrunt, nuntium direxerunt ad Curiam Romanam , a Magistrum Andream Venroede Prothonotatium in Procuratorem constituerunt. Fuerat enim pracfatus Magister Andreas Venrode Procurator Iordani, quoad vixit Promisera tanun quibusdam monachis resormatis, quod Abbate ordano defuncto libentc sciviret re formatis . quod iecit. Nam cum bi Procili ait Hum Praeposta sonventus sitis, praesentatum onus Proci retors pro conventu acceptavit

in non modicum profectum Reformatorum, quia sne eo imposiabile euodammodo suisset habere confirmarionem propter magnam auctorita-

160쪽

tem, quam habuit in Curia Romana. Oed aerus igitur de Crassi geniti or cum caeteris monachis antiquis in oppido de Breda consistentes suam e lectioncm cclebraverunt rcformatis monachis in Haec munda minime vota earis, de consenserunt omnes in Oed Zerum de Cratingen eorum ouondam Iariorem Siorum Abbas eic stus cs . Dispositisque singolis , singulisque in si timclitis haliis ad hoc opus neces artis , nuntium miscrunt ad Curiam

Cm. nam pro sui electi confirmatione , constituetntes Procuratorem via i iistrum Andream Veni oede solum, de quo praefati sumus , Sion alium. Cum ergo prae fatus Nuntius ad Romanam deveni sibi Curiam , praesentauit Magistro Andreae claroedc dccrctum clectionis cum aliis in si rumentis procuratione qua cum Procuratorcia constituerunt. Qitibus vilis respondit: Dominis meus Iordanio abbas, cu in Eo Procurat ceram, quoad rixit,jam has anctus es o deo ab serriti his absolutis cum Procuration, pro Praepositiocrisiarentu acceptari, quare,s id serrire Bequeo. Praevenerat enim Nuntius Conventus 1 cformati nuntium antiquos tam monachorum ad tres tantum modo dies Q nbus auditis Nuntius antiquorum stabat valde confusus,quia solum unum nomen Procuratoris in instrumcnto Procuratorio exprese rant, quodcrat admodum inconsulte ectum,ordinatione tamen credimus di vina, sui si alium Procoratorem habuissent, negotium clectionis antiquorum

fuisse cxpeditum , priusquam Praepositus cum suis ad urbem misissent, eo quod valde prolixum terminum ad eligendum praefixcrant. Repedavit igitur Nuntius praefatus ad Dominum suum electum Oed rerum de Cratingenpro novo procuratore constituendo interim pro parte reformatorum omnia suere disposita Adveniente igitur dic praeliae , scilicet profesto S. Antonii, missam de S. Spiritu solemniter de mane cantaverunt , omnes elestores secundum statuta nostra venerabile sacramentum sumpse runt , finita vero misca omnes monachi cum aliis notabilibus viris, qui plures aderant, locum Capitularem ingress sunt, lecto decreto Conia cilii Bassiliensis, ac juramento ab electoribus praes ito de digno et oendo ut ni oris est, tractaverunt in te se publicem Capitulariter quam viam eligendi velint assumere, si placuit omnibus electoribus quod procederetur per viam compromissi cum tali restrictione, ut tres Compromisiarii de exti aneis aeuo de Conventu assumerentur, , illi quinque haberent fa cultatem eligendi Abbatem de gremio Haec mundensi reformato, salvo quod singulatim singula fratrum vota audirent, tunc unum ex illis in abbatem eligerent. Fuerunt ergo tres Ordinati de extraneis, scilicet Aliaberius Abbas e cstbroec Magister Anthonius de Caustro Sacrae Theologia Prosessor, ac Decanus Osinaburgens decretorum Doctor

SEARCH

MENU NAVIGATION