장음표시 사용
151쪽
ix C. CORNELII Aci Trfacundiae eguisse. Nam dictator Caestat summis oratoribus aemulus , Augusto prompta ac profluens , quae deceret Primcipem , eloquentia fuit Tiberius artem quoque callebat, qua verba expenderet, tum validus sensibus, aut consulto ambiguus. Etiam Caii Caesaris turbata mens vim dicendi non corrupit. Nec in Claudio, quoties meditata dissereret, eloquentiam requireres Nero euerilibus statim annis vividum animum in alia detorsit, Cassareu
pingere, cantus , aut regimen equorum exercere aliquando carminibus pangendis, inessi sibi elementa doctrinae ostendebat, Annal. XIII, 3.
Numquam tamen major eloquentias quam ubi plus licentiae.
Magna ista, notabilis eloquentia, alumna licentiae, quam stulti libertatem vocabant, comes seditionum , effrenati populi incitamentum, sine obsequio, sine
servitute, contumax , temerari , arro
gans , quae in bene constitutis civitatibus
non oritur. Quem enim oratorem Lacedaemonium, quem Cretensem accipimus
quarum civitatum severissima disciplina, siseverissimae leges traduntur. Ne Macedonum quidem ac Persarum, aut ullius gentis,
152쪽
P A. 1 Fgentis, quae certo imperio contenta fuerit, eloquentiam novimus Rhodii quidam, Athenienses plurimi oratores exstiterunt: apud quos omnia populus, omnia imperati, omnia, ut uc dixerim, omnes Poterant. Dialog de Orat. XL.
Inde verssi Romansi, iublied, mutata es eloquentia.
Cassius Severtis sordidae originis, maleficae vitae, sed orandi validus Annal. IV, o Is es, quem primum adfirmantsexissem vetere atque directa dicendi via non infirmitate ingenii, nec inscitia iterarum, sed judicio, intellectu Vidit namque
cum conditione temporum ac diversitate aurium formam quoque ac speciem orationis esse mutandam Dialog de orat. XIX. Seneca fuit ingenium amoenum , ctemporis ejus auribus accomodatunusin. XIII, 3
Ome os eloqueretia , insida ess
Ne fidem quidem integram manere, ubi magnitudo quaestuum spectetur Ann. XI, 6.
153쪽
Nec quidquam publicae mercis tam venale fuit , quam advocatorum perfidia.Annal. I S.
Lucrosae hujus, sanguinantis eloquentiae usus, recenso malis moribus natus. Dialog de Orat. XII.
Infinitus labor, di quotidiana meditatio. in omni genere studiorum exercitationes Dialog de Orat. XXX.
Iis ani usu non voce tantum , amala posteros paratur.
Q. interius, familia senatoria, et quentiae, quoad vixit, celebratae moniamenta ingenii eius haud perinde retinentur Scilicet impetu magis, quam cura vigebat: utque aliorum meditatio, labori posterum valescit sic Eateri canorum illud, profluens, cum ipso simul exstivi tum est. Annal. I ita
154쪽
Rara temporum felicitate , ubi sentire quae velis, d quae sentias dicere licet. Bist. I, Io
Scriptoris munias. Consilium mihi pauca de Augusto,
extrema tradereri mox Tiberii principatum a cetera, sine ira, studio , quorum causas procul habeo Annal. Ita 1. Mihi Galba , Otho , Vitellius , nec beneficio, ne injuria cogniti Dignit tem nostram a Vespasiano inchoatam, a Tito auctam , a Domitiano longius provectam non abnuerim sese incorruptam fidem professis , nec amore quisquam, d sine odio dicendus est aest. I, 1.
Ambitionem seriptoris facile averseris robtrectatio, livor pronis auribus accipiuntur Quippe aduutioni foedum crimen' servitutis, malignitati falsa species libe tatis inest. Ηist. I, I.
155쪽
Reperies qui ob similitudinem morum, aliena malefacta sibi objectari putent: etiam floria ac virtus infensos habet, ut nimis ex propinquo diversa arguens. Annal. IV, 3
Historice materia. Exsequi sententias haud institui, nisi
- insignes per honestum, aut notabili dedecoreri quod praecipuum munus Annalium reor, ne virtutes sileantur, utque pravis dictis factisque ex posteritate, intamia metus sit. Annal. III, s. Non mode casus eventusque rerum, qui plerumque fortuiti sunt, sed ratio etiam causaeque noscantur. Ηist. I, . Non sine usu fuerit introspicere illa primo aspectu levia, ex quis magnarum saepe rerum minus oriuntur Annal. IV,
Ηx aliaque ex veteri memoria petita , quotie res locusque exempla recti, aut selati mali poscet, haud absurde mem rabimus iis . III, i.
156쪽
Falsis auditionibus ne inquinetur.
Mihi tradendi arguendique rumoris Drusum veneno a Tiberi enectum causa fuit, ut, claro sub exempli, falsas a ditiones depellerem, peteremque ab iis, quorum in manus cura nostra venerit, ne divulgata atque incredibilia, avide accepta, veris , neque in miraculum o ruptis , antehabeant. Annal. IV, II. Germanici mors, non modo apud illos homines, qui tum agebant, etiam secutis temporibus vario rumore jactatari adeo maxima quaeque ambigua sunt, dum alii quoquo modo audita pro compertis harumhent, alii vera in contrarium vertunt:
in gliscit utrumque posteritate. Annes III, 1'
Vitanda gentilitatis, antiquitatis tudic,
Arminius Graecorum annalibus ignotus, qui sua tantum mirantur Romanis haud perinde celebris , dum vetera extollimus , recentium incuriosi Annal.
157쪽
Ouaesiit apud Romanos historiensors'
Veteris populi Romani prospera vel
adversata claris scriptoribus memorata sunt temporibusque Augusti dicendis non defuere decora ingenia, donec gliscente adulatione deterrerentur Tiberii Caiique, Claudii ac Neronis res , florentibus ipsis, ob metum falsaeuio qu1m occiderant, recentibus odiis com positae sunt Annal. I, I. Dum serit respublica, res populi Romani memorabantur, pari eloquentia ac libertate. Postquam bellatum apud A tium, atque omnem potentiam ad unum conferri pacis interfuitu magna illa digenia cessere Simul veritas pluribus modis infracta primum inscitia reipublicae, ut alienae, mox libidine assentaneti aut rursus odio adversus dominantesti ita neutris cura posteritatis inter infensos vel o noxios Ilist. I,
158쪽
Nero etiam sapientiae doctoribus tempus impertiebat post epulas , utque contraria adiuverantium discordiae eruebantur: nec deerant, qui voce vultuque tristi intexoblectamenta regia spectari cuperent. Anna XIV, 16.
Pervulgata magis St. corum placita
Qui sola bona, quae honestasi mala
tantum, quae turpia potentiam , nobialitatem, ceteraque extra animum, neque honis, neque malis adnumerant aest.
IV, 3 Arrogantiae tamen O turbanum
accusafantur. Adsumpta Stoicorum arrogantia , se laque, quae turbidos , negotiorum appetentes faciat Annal. XIV, s . Ista secta Tuberones&Favonios veteri quoque reipublicae ingrata nomina genui . Ux imperium evertant, libertatem pra feruntii perverterint, libertatem ipsam
159쪽
ts x M. CORNEtias e in Iaggredientur. Annal. XVI, 1.
Egnatius , cliens hic Sorani , tunc emptus ad opprimendum amicum , auctoritatem Stoicae secti praeferebat, habitudiore ad exprimendam imaginem honesti exercitus, ceterum animo perfidiosus es subdolus, avaritiam ac libidinem occultans. Quae postquam pecunia reclusa sunt, dedit exemplum praecavendi, qu modo fraudibus involutos , aut flagitiis commaculato. sic specie bonarum artium falsos, Mamicitiae fallaces Am XVI, 31.
Sapientis Mera laus , ex viantid
modum retinere. Memoria teneo solitum idum, Arbcolam , narrare se in prima juventa st dium Philosophiae ac juris, ultra quam concessum Romano ac senatori hausisse ni prudentia matris incensum ac flagrantem animum coercuisset scilicet lablime Cerectum ingenium , pulchritudinem ac speciem excelta magnaeque gloriae,
hementius, quam caute appetebat: mox
mitigavit ratio aetas retinuitque, quod est dissicillimum, ex sapientia modum.
160쪽
Mathematicis genus hominum potentibus infidum , sperantibus fallax, quod in civitate nostra, vetabitur semper , retinebitur. ΗA. I, 21.
Multos secreta Poppaeae mathematicos pessimum Principalis matrimonii instrumentum , habuerant. ΗA. I, 11.
Illatant obscuritare. Cupidine ingenii humani libentius
Facta dc de mathematicis magisque Italia pellendis senatusconsulta Annal. II, 3λ- λ. De mathematicis Italia pellendis factum senatusconsultum atrox, irritum. Annal. XII
cum mathematicos te legeris, ne cogites viros illos Geometricarum naturaliumque rerum scientia percele-hres, quales omnis aetas, nostra potissimum , tulit, studiorum dignitate, utilitate praestantissimos, sed Chaia alaeo , magos , ariolos , aliasque earum superstitionum pestes, qui se mathematicos diaere.