Synopsis nosologiae methodicae

221쪽

218 GENERA MORBORUM

DXLIV. VALGUS.

Cui crura extrorsum distorta.

DXLV. LEIO PODES, Plancus,

Cui pedum medium ab interiori parte non est cavum, sed Planum. DXLVI. A P E L L A. Cui praeputium citra inflammationem ita

contractum est, ut glandem non tegat.

Cui glans non antice, sed inferne sub frenulo perforata.

DXLVIII. URO RHOEAS.

Cujus anus aut naturalia occlusa.

DI . SANIO DES. Cui thorax tabulae ritu est angustus. DLI. CRIPS ORCHIS.Cujus unus testis aut ambo absconditi.

222쪽

Cui vitiosa naturalium conformatio, ita ut utriusque sexus adesse videantur.

DLIII. DIONYSISCUS.

Cui prope tempora duae eminentiae osseae, quasi cornua, nascuntur.

D LIV. ARTETISCUS. Qui membri alicujus defectum patitur. DI V. NEFRENDIS.

Qui dentibus caret. DLVI. SPANOPO GON. Qui raram habet barbam, et cui e mento Pili excidunt.

DI VIL HYPER ARTETISCUS.

Cui membrum aliquod superfluum. DLVIII. GALI ANCO N. Cui brachium altero brevius. DLIX. GALBULUS Cui Bavedo corporis Congenita.

Massa carnea, fibrosa, vasculosa, eta utero eae creta. Ovum deforme.

223쪽

zeto GENERA MORBORUM

Nec silentio prorsus transeunda sunt vitia

quaedam occulta, quae non nisi in Cadave. Tum sectione se offerunt; velut hydrops per1- cardii, Concretiones Viscerum, ossescentiae cartilaginum, membranarum. musculorum-qUC, Varices Venarum majorum, hydati des, polypi cordis et vasorum, positura viscerum Perversa. bullae aereae in venis et pulmonum superficie, aneurismata aortae, angustiae praeternaturales Vasorum et ductuum, ipso um- Ie concretiones.

224쪽

PARS QUI A R T A.

GENERA MORBORUM

PRAECIPUA DEFINITA.

ET IN MELIOREM ORDINEM REDACTI s.

226쪽

LECTORIBUS GULI ELMUS CULLEN

CUΜ biennio abhinc ad medicinae praxin,

in Alma nac Academia, docendam admotus essem, id imprimis mihi demandatum putavi, ut medicinae studiosos in morbis accurate dignODCendis, qua cura possem, instituerem. Quod a descriptionibus et hiitoriis morborum jam editis vix perdisci posse mihi persuasum est. Harum

enim auctores, quo eas pleniores et absolutas magis essicerent, symptomata, in morbo dato, qu-Cunque, quovis temporC apparentia, enarrant; nec tamen inter symptomata essentialia et inseparabilia, et ea quae occasionalia tantum sunt; aut morbum quemvis simplicem inter et eundem aliis

complicatum distinguunt; quod practico juniori saepe multum facessit negotii.

227쪽

CU I malo ut remedium adhiberem, nihil conis sultius fore duxi, quam si morbos, quoscunque possem, ad normam Nos logiae methodicae ordinatos definirem. Hoc quidem ipsum multi laboris opus, et dissicultatibus pluribus impeditum, esse vidi ; sed illae ipsae dissicultates necessitatem operis aggrediendi mihi abunde probabant. Si enim species morborum hactenus incertae, et inter se vix bene distinctae sint; omnino opus est, ut jam de symptomatis unicuique propriis accuratius disquiramus, et a speciebus invicem collatis aliquid certi demum statuamus : Estque hoc nosologiae methodicae PrOPrium. ΜETHODUM nosologicam frivolam, et curiositatis affectatae plenam, quibusdam videri novi ;nec injuria, si in dispositione totius systematica, in distinctionibus multiplicandis, et in noviS Πωminibus essingendis, potius quam in charactet ribus cujusque singularis morbi stabiliendis,oPera Ponatur. Dummodo vero ab ineptiis ca-Veatur, dispositio totius systematica haudquaquam negligenda est; nam in ea, si ad characteres singularium melius determinandos semper respicitur, nullam de dispositione systematica quaestionem ori ri posse, quae non alicujus in pathologia momentitit, contendo. Hic quidem rem aliter se haberς gnosco

228쪽

agnosco ac in pictura Vel poesi, ubi recte ponere totum maxima laus est ; cum in Nos logia, si1 in generibus et speciebus definiendis, Ct a proximis quibusque diitinguendis, satis accurati fuerimus,

classes et ordines minus ad amussim constitui haud adeo resert. CUM mihi igitur bene persuasum sit, prudentem Nosologiae methodicae cultum multum commodi studiosis allaturum, ad hoc studium promovendum me accintai ; et, biennio abhinc, synopsin eorum quae, in generibus morbo rum definiendis, a summis viris SAUVAGΕs Io,LIN-NAEo, et VoGELIo jam facta essent, edidi; simul, quo genera morborum, PraeCipua saltem, plenius et accuratius definirentur, ipse aliquid de meo promere sum conatus. Systema, morbos universos complectens, condere dissicile admodum, nec, a me saltem, temere suscipiendum inveni; ideoque, non quae Volui, sed quae Cum aliqua certi specie potui, tentavi. Immo CXiguum illud, quod feci, non prorsus mihi Placet; et quorundam dubius adhuc haereo. Hoc autem me ad inceptum opus promovendum incitabat, quod conamina nostra, qualia qualia sint, principibus quibusdam viris placuisse, et auditoribus nostris utiliasuisse animadverti. DIs CIPULI nostri in generibus morborum duntaxat distinguendis immorari non debent; quin ad sp -

229쪽

species et varietates cognoscendas etiam progrediantur. Cum igitur ad praXin iterum docendam, ut altero quoque anno faciendum est, redii, aliquid ad Nos logiae studium, Ulterius promovendum tentare statui. Id praecipue mihi in Votis Crat, ut CX proprio Penu speciCS et varietates morborum plerasque ipse desidixem. Sed, adpensum hoc absolvendum, protinus sensi, nec scriptorum medicorum notitiam, nec meam ip-sIUS CXperientiam, ubique lassicere ; et, licet ad bibliothecas bene instructas aditus mihi pateret, ob desectum tamen librorum quorunciam, me saepe impeditum fore ; .mRXiIn CAUC tem pus necessarium, aliis mihi negotiis quam plurimis districto, defuturum comperi. Tol'lenda igitur, pro tempore, de tabula maCUS ererat. Cum interim discipulis nostris, ad morborum species ex o logiae methodicae legibus cogno1cendas, solum ius peteret bAUMAGEsD OPu3 λid aliquanto, quam nunc est, utilius reddere decrevi. Quam bene de republica medica meritus SAUVAGE SI Us sit, multa, quae ad specierum Cog nitionem quomodocunque iacere pollini, undique colligendo et congerendo, haud obicurum cite Fortest ; quibus vero ordinandis tempus ei non Con cessum fuisse, aeque manis eisum est. In melior

230쪽

rem ideo ordinem omnia redigere conatus sum ;et, cum ita OrdinaVerim, Ut assinia quaeque juxta ponantur, faciliusque superflua et repetita rejiciantur, in hoc me labore non frustra fuisse

spero. In opere SauVagesiano, Cum species tot recenseantur, ut tyronem delassent et turbent necesse sit, Optandum Omnino erat, ut in minorem et justum numerum redigerentur;

quod, ni fallor, ex conspectu quem exhibemus, satis commode fieri potest. Ne dicam de generibus Savvagesianis, plus justo numerosis illumnusquam fere species a varietatibus distinxisse, ideoque illas praeter modum multiplicasse, neminem latere potest. Plerumque etiam, pro dati generis speciebus, complures habuit ac recensuit, quae aliorum morborum symptomata tantum sunt ;toties,scilicet,quoties symptoma, in CharacterC genCris dati praecipuum, alius etiam morbi symptoma sit. Inde fit, ut species eaedem apud SAUVAGESIUM saepe repetantur ; quam luxuriantem frondem quomodo abscindere possimus, ex dispositione nostra, spero, patebit Nec, in summum, dubito

quin, Cum magno studiosorum commodo, speci-Crum in opere Savvagesiano numerus ad decimam

Partem redigi queat.