Codex epistolaris Primislai Ottocari II, Bohemiae regis, complectens ...

71쪽

proscctio, indiciaque praebente, sibi ratum esse, proscriptionem flocci facere. Otto- carum hostem perii judicalitum, proscriptumve fuisse in Comitiis Augustanis anni 1275 res est apud on nes in conse . Haec vero comitia non circa solstitium aestivum , ut

E. 516. Adde dimidium mensem qui requirabatur, ut Rudolpho innotescat, ito. carum coatumaciter in proscriptione perse Uerare, et sponte sequitur, quod afferuia Habes ergo,rminum. a qua pax illa inter Ladislaum et Otto rum inita censeri potest. 3 Comitis Ioachim. Comes Ioachim suctus Pectari sub finem rogiminis Stephani V et initium LadisΙa Cumani anus Sclavoniae fuit, mox Magister avernicorum simulque comes de Pilis factus, quo ossicio usque ad annum I 275 fungebatur. Vide diplomata apud KAιο inis. -it T. VI p. 93-666. Hoc anno iadiplomatibus Ladistat. Regis Ioachimus testis non comparet. Nomen agistri a se vicorum s supprimitur vel agister avemicorum nequidem inter testes ponitur. vel Aegidius et attheus a dignitate condecorati leguntur. Sed anno Ia76 Io ehimus iterum in scenam prodit qua agister avernicorum adiecto titulo Comitis flo

vi sim Rex Stephanus pater eser Repetuntur hoc loco per errorem kr, hae Verba superiora: ecus detotanda perfidia caeterum cum do filiis Stephani V. Ladula et Andrea in tertia persona loquatur presens epistola, evidens jam est, eam data fuisse ad filiam ejusdem Regis Stephani. Hujus vero filiae erant aria, evolo Siciliae Regi, Anna Andronico, ichaelis alaeologi Imperatoris Constantin politani filio, Catharina Stephano Dragutin, sive Urosio u serviae Regi I 26 nupta, Elisabetha, monialis ordinis S. Dominici in insula leporum, circa annum I 286 a Stephano Milutin seu Urosio III. Serviaeaste, prioris fratre, in horum assumpta, sed circa annum Ia96 repudiata, et lineina seu Iuditha, monialis in monasterio S. APaetis, postea dissensust Pontifice avisio Rissensi in matrimonium collocata. A

suisse, patet ex iis , quae diximus in nota I.

5 hominum A. id est Andream CD OTONA . m. p. 615 PRAURA Rec. Hunc P. I. p. 87. . 6 Cod habet adduxis. 7 et posmodum per ipsum Regem et reteros Regni varis in is in uda su

sente bita. Haud obseare lusca varbis inauitur, conclusa paca sipra dicta diaetam sinae suilla habitam , in qua pax per status Hunsariae fuit confirmata. Haberemus edit etiam terminum ad quem, si de tempore celeiactas hujus diaetae constaret. Sed pub

M, ejus in diligentissimi scrutatoris KO Cincura Voluiis Comitiorum, vestigi i que sentimamis vestigium, nisi, quod milic. p. 49 literis glisabethae uni

ris,

72쪽

ris, adistat Cumani uxoris, anno I 27 datis suspicollar, comitia quaedam circa uia annum locum habuisse. Ni fallor, ea in annum 275 reponenda sunt. Conjecturae fundamentum vide sis in nota 3. 8 cod. habet quibus. ω sedem . . evi - eis satas in terris nostra disioni subditis, interdissus.

locaro, cui suaserat, ut se coram Rudolpho Romanorum Rege humiliet, tanquam perfidum in vincula conjectum et paulo post regno pulsum memorat. Meminit quinque hujus proscriptionis continuatorio in Pragens T. I. S. R. Boa. p. 418, errans tamen ut saepius ante et post hunc annum in Chronotari. Ita ille ,,Anno Domini

Nili CCLXXIIII. Nobilis in Bos recessit a Rege amissa gratia Regis sine eulpa, inmutis ejus nura Regi referentibus '. Supponere licet, virum a perfidii alienissimum, ne suspicionem de se conpeptam, quod Rudolpho laveat, 'nfirmare videatur, non in Germaniam, sed inmungariam secessisse. I rata supplenda esse puto verba ad plinariam intelligentiam deficientia: bdetur enim in tabulis pacis cum Rege Lassisla inite id, quod olim in pace anno Ia71 conclusa apud OTONAT VI p. 55 et 55 de transfugismungaris cautum ruit, jam data occasione ad profusos. ex Bohemia a catum esse, nimirum ut Rex Lassislans homines, qui ob perfidiam regno Bohomiae exclusi inmungariam pringerunt, ibique

castra dono nacti sunt, de his castris nussum nocumentum otiocari subditis inferri patiatur, sed illos, si quid tale tentaverint, possessione castrorum deiiciat, regnoque Pellat, Ottocarus vero eosdem homines cum castris, quae eis Ladaelaus conce at, nunquam in gratiam suam recipiat, ne hoc modo in alieno territorio assecias consequatur. Caeterum non repugno, si quis verba, quorum interpolationem sein alias baus perspicui ratio exigere videtur, ita suppleri debere censuerit nos transfugas exHungaria Vel talem ex Hosaria a nos profugum licet locutio tum haud satis propria evadat. Verbulum quoque dejecisse sententiae priori favet . uaenam sententia verior sit, ipsae pacis tabulae, si quando eas in lucem protrahi contigerit, puelabunt. II ut vos vel alie vore forores ad Hebritatem hujus Deit - tramitem ἐμrigere debeatis. alam haec faciunt, praesentes non datas suis, ad viam C roliri, ciliae Regis, nec ad Annam Andronici coniugem, utpote quae longe remotae alioquin ad tale conoquium non erant conventurae, neque tanquam absentes juvenis eo Hungariae gubemationem, quam inferius exoptare videtur Ottocarus, suseipere finite

ast comes Ra Ipha - nostre inimieas eget magni eneis vitalis. Egreg,-nfirmatur hilae verbis sententia nota a stabilita, literas praesentes cinvolutas inta post comitia Augustana medio mense Maj I et 75 celebraia , in quibus inlocarus a Rindolpho proscriptus ruit, immo post repetita jam ex decreto comitiali per Fridericum Bure

73쪽

Ottocarus Rudolphum inimicam capitalem jure dicere poterat. Repetitionem vero provinciarum Austriacarum spectatis omnibus rarum adjunctis mense Iunio lactam fuisse existimo. ec moror Pulkavam, auctorem alioquin non synchronum , qui in suo chronico apud D NE T. III. p. 36 scribit, id demum anno I 276 sed mense Septembri ' contigisse. Facile nim, si antiquiora Bohemiae Chronica, ex quibus sua hausit utiava, cum ejus narratione conserantur, detegitur , qua ratione in eam opinionem prolapsus fuerit. I 3 petens nam noVtram provinciam ob eodem Comite R. sbi dari. Ex hisce et praecedentibus verbis non satis clarum mihi est, an pro is, an pro Andrea, junio-rimungariae Rege Comes Ioachinius provinciam, quam Ollocarus possidebat, a R

dolpho Caesare potierit. Sed habemus apud GERBERT GL epist. L. D. num. XXIII. p. 89 responsum Rudolphi ad commendatitias Ladistat Regis literas in eo negotio pro

petitor interpositas, ex oujus contextu clarius deducatur, Camerarium Regis Ladistat, cujus nomon scriba suppressit, quosdam disrictus ab ollocaro occupatos pro se quin mise, ideoque Rudolphum Romanorii Regem, in persona accessisse. Belle haec cohaerent cum iis, quae notara diximus, Ioachimum Comitem anno Ia75 munere M tiis avernicorum functum non uish, nec inter testes diplomatum regiorum coinparere. Absens enim fuit apud Rudolphum Camerarii titulo usus. Inde jam propius determinare licebit tempus, quo praesentes ollocari obsignatae sint. Profecto Comiti Ioachim in mentem venire non poterat, provinciam ab ollocaro possessam a Caesare petere, antequam audivisset, aegem Bohemiae in Comitiis Augustanis proscriptum fuisse. Tum res in consilio Regismungariae pertractanda, ab eo licentia abeundi et commendatiae literae impetrandae, et Caesar per longa itinerum intervana adeundus erat. Tandem oti arus de iis, quae Ioachimus apud Rudolphum egerit, certior fieri debebat. Ad haec sans aliquot menses eqviruntur. Ipse Gerberius responsum Rudolphi supra laudatum, quod absque dubio ollocari literis anterius est, ad mensem Octobrem et Novembrem refert. Igitur nostra epistola nonnisi vergente anno I et 75 vel ineunt 1276 data censeri potest. Ultra Martium hujus anni certe non est protendenda; nam circa id tempus, quemadmodum ex nota 2 ad epist. XV. intelligero est, Ollocarum non amplius latere poterat, serio bellum contra se a Rudolpho p.rari. Dissimulasset igitur prudentia dictante Vmas Comitis Ioachim, nec earum obtentu conventum, ad consolidand*m cum Rege Ladisia pacem amicitiamque selemni pactione decretum, amolitus fuisset, ne ingruente bello antiquum quoque hostem denuo sibi suscitaret. Quae omnia si ita se habent, haud levis oritur suspicio, pacem, de qua loquitur epistola, ingratiis Ioachim eo absente per ministros Ladisia Ottocaro minus inimicos fuisse compositam, ideoque ab eo, qui Regem in potestate sua habebat, post reditum iterum convulsam. Dikordes anno Ia 75 fuisse ungaros insinuat Chronico Claustro- Neoburgens apud RAUCH S. R. Austr. T. T. p. II ajens ,, hem in angario mutia Botia et occisones nobilium Dista sunt eommissa L

74쪽

ris, adistat Cumani uxoris, anno I 27 datis suspicotyr, comitia quaedam circa euci annum locum habuisse Ni fallor, ea in annum 1275 reponenda sunt. Conrecturaesundamentum vide sis in nota 3. 8 cod. habet quibus. ω sedem . . eu - eis status in terris no stre dieioni staditis cinia dissus.

to ro, cui suaserat, ut se coram Rudolpho Romanorum Rege humiliet, tanquam perfidum in vincula conjectum et paulo post regno pulsum memorat. Meminit quinque hujus proscriptionis iontinuatorio in Pragens T. I. S. R. Boh. p. 418, errans tamen ut saepius ante et post hunc annum in Chionotari. Ita ille ,,Anno Domini

Nili CCLXXIIII. Nobilis tr Bors recessit a Rege amissa gratia Regis sne eulpa, inmutis ejus nise Regi referentibus '. Supponere licet, virum a perfidii alienissimum, ne suspicionem de se conpeptam, quod Rudolpho laveat, confirmare videatur, non in Germiniam, sed inmungariam secessasse. I Gis supplenda esse puto verba ad plenariam intelligentiam deficientia V, detur enim in tabulis pacis cum Rege Lassisla inite id, quod olim In pace anno Ia71 conclusa a*ud OTONAT VI p. 55 et 55 de transfugismungaris cautum fuit,

jam data occasione ad profusos. ex Bohemia applicatum esse, nimirum ut Rex Ladiclaus homines, qui ob perfidiam regno Bohomiae exclusi inmungariam pringerimi, ibique castra dono nacti sunt, de his castris nussum nocumentum otiocari subditis inferri patiatur, sed illos, si quid tale tentaverint, possessione castrorum deiiciat, regnoque Pellat ollocarus vero eosdem homines cum castris, quae eis Ladistius concessesae, nunquam in gratiam suam recipiat, ne hoc modo in alieno territorio asseclas consequatur caeterum non repugno, si quis Verba, quorum interpolationem sensus alias insenus perspicui ratio exigere videtur, ita suppleri debere censuerit nos transfugas exHungaria Vel talem a mngaria a nos profugum licet locutio tum haud satis propria evadat. Verbulum quoque dejecisse sententiae priori favet: Quaenam sententia verior sit, ipsae pacis tabulae, si quando eas in lucem protrahi contigerit, puelabunt. II ut uos e alio ore forores ad Hebritatem hujus puelli tramitem ἀ- rigere debeatis. alam haec faciunt, praesentes non datas fuisse ad viam C roli Sicilia Regis, nec ad Annam Andronici conjugem, utpote quae longe remotae alioquin ad tale conoquium non erant conventurae, neque tanquam absentes juvenis Regi Hungariae gubernationem, quam inferius exoptare videtur Ottocarus, suseipere niciis

a a comes ado*- - nostre inimisus esset magmyeeneis vitalis. νες γε firmatur hilae verbis sententia nota a stabilita, literas praesentes convolutas fuisse post comitia Augustana medio mense Maj I et 75 celebrata , in quibus inlocarus a Ru--lpho proscripti ruit, immo post repetita jam ex decreto comitiali per Frideri m

75쪽

Buregravium Norimbergensem a Rudolpho missum provincias Austriacas tum enim Ottocarus Rudolphum inimicum capitalem jure dicere poterat. Repetitionem vero provinciarum Austriacarum spectatis omnibus rarum adjunctis mense Iunio lactam fuisse existimo. ec moror Pulkavam, auctorem alioquin non synchronum , qui in suo Chronico apud D NE T. III. p. 36 scribit, id demum anno I 276 de mense Septembri ' contigisse. Facile enim, si antiquiora Bohemiae Chronica, ex quibus sua hausit Pulaava, cum eius narratione conserantur, detegitur , qua ratione in eam opistionem prolapsus fuerit. I 3 petens nam mistram provineiam ob eodem Comite R. sbi dari. Ex hisco et praecedεntibus verbis non satis clarum mihi est, an pro is, an pro Andrea, uni rimungaris Rege Comes Ioachimus provinciam, quam Ollocarus possidebat, a Ru-dolpho Caesare potierit. Sed habemus apud GEMUR GL pis L. LI. num XXIII. p. 89 responsum Rudolphi ad commendatitias Ladisia Regis literas in eo negotio pro

petitor interpositas, ex oujus contextu clarius deducitur, Camerarium Regis Lassistat, euius nomon scriba suppressit, quosdam disrictus ab ollocaro occupatos pro se quae- fise ideoque Rudolphum Romanoriim Regem, in persona accessisse. Belle haec cohati en cum iis, quae notara diximus, Ioachimum Comitem anno Ia75 munere adstri avernicorum functum non fuisse, nec inter testes diplomatum regiorum coinparere. Absens enim fuit apud Rudolphum Camerarii titulo usus. Inde jam propius determinare licebit tempus, quo praesentes ollocari obsignatae sint. Profecto Comiti Ioachim in mentem venire non poterat, provinciam ab ollocaro possessam a Caesare petere antequam audivisset, Regem Bohemiae in Comitiis Augustanis proscriptum fuisse. Tum res in consilio Regismungariae pertractanda, ab eo licentia abeundi et commendatiae literae impetrandae, et Caesar per longa itinerum intervana adeundus erat. Tandem Ollocarus de iis, quae Ioachimus apud Rudolphum egerit, certior fieri debebat Ad haec sans aliquot menses eqviruntur. Ipse ecterius responsum Rudolphi supra laudatum, quod absque dubio ollocari literis anterius est, ad mensem Octobrem es Novembrem resert Igitur nostra epistola nonnisi vergente anno I et 75 vel ineunt 1276 data censeri potest Ultra Martium hujus anni certe non est protendenda; nam circa id tempus, quemadmodum ex nota a. ad epist. V. intelligero est, Ollocarum non amplius latere poterat, serio bellum contra se a Rudolpho p.rari. mimimulasset igitur prudentia dictante exas Comitis Ioachimi, nec earum obteat conventum, ad consolidand*m cum Rege Ladisia pacem amicitiamque solemni pactione decretum, amolitus fuisset, ne ingruente bello antiquum quoque hostem mnuo sibi suscitaret Quae omnia si ita se habent, haud levis oritur suspicio, pacem, de qua loquitur epistola, ingratiis Ioachim eo absente per ministros Ladisia Ottocaro minus linimicos fuisse compositam, ideoque ab eo, qui Regem in potestate sua habebat, post reditum iterum convulsam. Discordes anno Ia 75 ita ungaros insinuat Chronico Claustro-Neoburgens apud RAUCH S. R. Austr. T. I. p. II ajens r, tem in angaria mutia spolia et occisones nobilium lausim sunt eommissa' .

76쪽

4et .

firmant opinionem supra enuntiatam, epistolam non missam suisse Mariae, Caroli Sic, Iiae Regis uxori alias enim scriptum esset Rex Kamlas, maritus eser, e filius riser. Nulla ergo, ad quam praesentes directae dici possent, ex quinque Stephani V. filiabus restat praeter Catharinam, quam ignoratam hactenus diligentissimis etiam Drum rerum investigatoribus Schierio Comidesio, atonae, αγο etc., primus notainiscit Archimandrita aitsi in Historia Servio, Bosnensi paucis abhinc annis sedi mone Illyrico IV. Voluminibus vulgata, et post eum solertissimus ab Enges in opere supra laudato. Haec tenori epistolae nuda ex parte repugnat, sed eidem apprime convenit. Erat enim serviae Regina, hine Serenitatis titulo honoranda com gravit teste ab Euel L e. p. 34 eodem anno Ia75 unacum marito Rege rosio II. in Siciniensem provinciam, quae eis, Urosio III. Serviae solium occupante, reliqua mansit lade vel fratrem Lassislaum, sororesque moniales invisura, e cum marito suo, ungariae asino, comitiis pacis confirmandae causa eo tempore celebrandis interfutura, Budam venisse existimanda. Itaque et conventum paci consolidandae causa cum otio ro habendum accedere, et gubernando atri adlata Resi se i

gerere Poterat.

Ottocarus rogat onachos cujusdam conventus, ut ei suis orationibus Dei favoxem comcilient. 1276 Septembri, vel ineunte Octobri.

Recomendat se Rex atrum oracionibus I .

onestas uite et habitus uestri religio nobis spei prebent fiduciam plenioris, ut, quecunque ab illo postulaueritis, a quo defluit omne bonum , effectum debitum forciantur, cum in eo spes precesque frustra non sint posite, et rarmina precipue qui presigniuntur tytulis honestatis. Ea pro ter cupientes summis affectibus, ut per oracionum uestrarum subsidia nobis suppremi luminaris claritas blandiatur, uos attencius duximus exorandos,

77쪽

quatinus pro nobis oraciones dignemini fundere aput Deum, ut ipse nos in uiam salutis dirigat, manuteneat, et gubernet. Pro quo nos uobis ac

ceteris ordinis uesti fatribus 3hin hys, que utilia fore sciuerimus, grata uolumus promptitudine respondere. I Tempore expediticinis bellicae ad impetrandum divinam auxilium datae

praesentes identur, Formula certe non absimilis est et , qua in pari occasione alia vice usus est ollocarus. Ut vero ad bellum primum cum Rudolpho Romanorum Rege illas reseram duo sunt, quae me permovent. Primum, quod in Codice iis, quibus exarandis hoc bellum ansam praebuit , statim ab initio intermixtae reperiantur. Alledium, quod non ad omnia regni monasteria, sed ad singuIarem fi atrum Conventum brectae sint otio rus vero ex tot contramungaros relatis victoriis inflatus, potentiaque sua confisus, cum ad primum cum Rudolpho binum procederet, parum de implorando divino auxilio cogitasse videatur. Cum enim cogeret ad epiam exercitus suos Rudolpho in occursum, ipse, reserente Continuatore Cosmae ragensis T. I S. R. oh. p. go , morabatur in venationibus , deditus Iudis et aliis Curiauam de atioribus, vel, ut Hiltava apud DOBNER T. III. p. 36 ait, dans operam voluptati,,. Perculsus autem, ita quidem ego rem gestam fuisse opinoo, insperato nuncio, indolphum alio divertisse, et recta in Austriam tendere, timensque, ne mutatis ci cumstantiis male cedat negotium, ad Deum recurrendum esse putavit religiosus cael roquin Princeps, cumque 'icinum aliquod, forte Teplense, cerneret Coenobium, aut Monasterium Sciat gel in sepentrionali Austriae supra Masum parte situm, rogavit incolas, ut supremo numini pro felici successu supplicent Levia haec esse conjecturae argumenta, ipsemet ingenue lateor, sed unde petas graviora, nisi forte ex momimentis monasteriorum ineditis Si coniectatio haecce non omni destituitur fundamento , men

se S tembri vel ineunt Octobri Iam datam vita oportet epistolam illo enim mens ollocarus ad Teptam nuncium de mutato Rudolphi itinere accepit; hoc vero in melinto jam Freystadiicies suis supra Masum Versabatur a Cod habebat Ἀ-um Sed litem Uerasa est. 3 vobis a ceteris ordinis vestri fratribus. maec verba iuncta inscriptioni seu rubricae manifestum reddunt, epistolam ad unius tantum conventus monastici sindales attinuisse. stercienses, quos inlocarus specialiter amabat, beneficiisque mulabat, non uisse inde colligo, quod trus longe majoribus efferre praeconiis solitus Ainis vid Sartor G reiam bis tertiam p. in I. IOIout alibi.

78쪽

44XU. Ottocarus archionibus Misensibus Henrici Bavariae Ducis secessionem ad partes Ru-dolphi Rom. Regis nunciat, illiamque γhementissime perstringit, simul eo minnens, ut sibi a Duce caveant. 1276 Septem

bri vergente.

Invectiva gravis contra Ducem Bauarie, qui promisso, quod Domino . Regi fecerat, uiolato amicitie et compaternitatis inmemor et pecunia non modica ab ipso Domino Rege acce Ita ad partem aduersario um Domini Regis se conuertit ingraue preiudicium sui nominis et honoris 1 .

nnormes excessus nobilis viri ducis auarie, Compatris nostri, quos Wlgaris, proch dolor, iani Socio predicat, ei nullis tergiuersacionis excusandos suffragiis euidentis operis euideneia manissessae et , ad audiencie

uestre noticiam, que multarum virtutum ornamentis circumfulta Corrulit,lat, morum laudabilium fulget circumornata splendoribus, et nobilium splendet actuum circumdata munimentis, volatilis fame preloquiis, que a riis consueuit interdum uariari relatibus, non ambigimus peruenisse. Nichilominus tamen eos, quos nullo umquam tempore conceptos, uel ante puerperium in conceptionis utero fuisse premortuos gauderemus , Magnitudini vestre, cui sincere dileccionis nexibus astringimur, liquido stilo providimus declarandos, ut inter nos et eundem ducem, amicici audum contracto sedere per nos , quibus ipsius contractus veritas tota patet, magnificencie uestre reserato, quantum sit eiusdem ducis in hiis nientalis execranda concepcio, quantumque in execrabiliorem partum properata prorupit, uobis et per uos aliis clarius elucescat. Hic namque dux M

79쪽

Waria barbarim, prout eius monstrarunt facta nepharia , uariatus imagine, auarici veneno uastatus , ac hereticorum prauitate compositus, qui

aliud loquitur, aliud sentit, foris amicum se simulans, hostiliter intus ledens, nobiscum iam pluries fedus amoris iniuit, fide prestita tactis eciam sacrosanctis e tangeliis in altari promittens, nobis semper adesse fideliter tot Posse, consilio et auxilio, quociens cunque utile uel necesse fuisset, contra personas quaslibet tam ecclesiasticas quam clam seculares Nos vero sibi fauorabilius, quam promisimus, ope consilio et fauore sumperastitimus tam in pecunia quam rebus aliis, non improperando, que feci-cimus , sed recordando a suauiter, prout decuit Regiam maiestatem ,

et ut firmioris inter nos et eum puritatis ac beniuolencie feruor temporum Continuacione succresceret, compaternitatis vinculo, quod inter eritraneos 4 ad placide unionis, proximitatis, et confidencie medium, e inter proximos ad maioris colliganciam caritatis ueneranda sanctorum patrum sancciuit auctoritas, eum nobis uoluimus et procurauimu muniri.

At ipse a) nobilium nobilitate degenerans, a ducum fidelium tramite deuians, ab amici sederis promissione resiliens, et a compatrum laudabili compagine resipiscens, ignobilium accionum Ontagione sedatus, infidelium ducum errore sedumis, amice paccionis oblitus, et Compatrum fidelium debitum non exsoluens, conuersus nuper in arcum peruersum, Cum crederemus ipsum tam per sidem nobis promissam , et iuramenta nobis pre . ita per eundem, quam clam per multa arcarum milia preter alia

Regalia dona quam plurima, quibus eum frequenter honorauit nostra liberalitas, Ibi data contra quonibet aduersarios nostros strenue ac viriliter dimicare, Comiti R. aduersario nostro, qui pro Roman rege eis rit, et a quo retribucionis et gratie nostre, quam poterat niultiplicauso rum experimentis agnoscere, liberalitate diligenter attenta, longe minoris emolumenti comodum reportabat, imminente 'cesstatis articulo, 5 quo non abesse sed adesse veraciter debet amica fidelitas, a nobis recedens turpiter, impudenter adhesit nobilis partus ignobilis o ducis ducaselus erroneus o amici non amica dileccio O compatris non compar aselaccio sed peruersat Quis te docuit tam nefanda concipere , Qui eciam parturire Quis deviare te compulit Quis amicabiles acciones infringe re, Quis denique compaternitatem ibiare Quis generositatis titulus , Quod stema prosapie viris inscriberetur illustribus , si generosus origine

per sordidos aruis sic impudice degenerat, Si s.ciatis illustris decoratus

80쪽

honoribus ad inhonestos et turpes sic elabitur prompta facilitate procesi ius Que de cetero dabitur amico Q de amico fiducia Que inter Con patres alio Coniunccionis paterne copula contrahetur, Si sic deformiter tante cautele consiliis compaternitas connexa disiluitur, Si sic enormiter firmitatis tante solempnis contracta beniuolencie vincula violantur Dic nobis, quesumus, dic, miles ignobilis , dux deuians, amice perfide compater infidelis, Sunt hec nobilis indicia militis, fidelis ducis insignia

Sunt hec veri amici obsequi , sinceri compatris argument, Nonne in his per tuam miliciam, nonne per tuam prosapiam , nonne per tuam fidem et iuramenta promiseras, te nobis constantis fidei puritatem inuiolabilem seruaturum ubi nunc est tua milicia, ubi tua prosapia, ubi tua fide. ubi prestita iuramenta Cur tuam maliciam in maliciam tuam prosapiam in nequiciam tuam fidem in perfidiam, Iuramenta in irritamenta nequiter conuertisti Quomodo tantum crimet excogitare , Quomodo tantum scelus admittere, Quomodo perpetrare tantum facinus potuistit Quid ultra tibi facere potuimus, et non fecimus Nonne tuas semper P ticiones libenter audiinmus Nonne uota tua gratanter admisimus Nonne liberaliter tibi munera multa donauimus Nonne constanter tibi prinmissa seruauimus Nonne inuiolando letanter nos tibi connivimus saCramento Quod excepcionis aminiculum , Quod excusacionis audiutorium, Quod allegaesonis patrocinium contra tantam maliciam , contra tantam nequiciam , contra tantam perfidiam habere poteris, compater infidelis Nullum nisi unicum in hiis tibi suffragari poterit munimentum , illud tam tum modo, quod an hariis progenitorum tuorum actibus, qui more brintorum sibi pocuis elegerunt supra terram , quam infra putrescere, degene xare non cupiens, cum patribus tuis iacere desideras insepultus, ut caro tua 7 , nobilibus orta natalibus, nec accionibus intenta nobiIibus, sed prodieionibus notabilibus sueta in tuum tuique generis non precohium

sed obprobrium , esca volatilibus celi et terre bestiis relinquatur in Deus quam habere potuerunt alii de tanto non duce, sed seductore, non a co, sed inimico, non compatre, sed ocius proditore fiduciam, si tante fidei comissarius fidem suam eontra tam fidelem, tam stabilem amicum et compatrem sic maliciose non erubui uariare Cauendum est igitur omnibus a milite tam malicioso, tam sordido , a duce tam sedic, oso, tam deuio, ab amico tam fallaci tam perfido, et compatre tam. Callido, tam doloso, qui maliciose sic militat, sediciose sic deuiat, amat