장음표시 사용
391쪽
ulem est receptum auctoritate riparum sequen. tum omnium in numerum Decretalium, mani-hstum quoque est, eo ipso confessionem illam In aocentii III merito existimandam esse, ab omni-γus succestaribus illius tertii Innocentii sivisse ap- ,robatum dc confirmatam: ac proinde tanquam γmnium communem haberi oportere. Paulo,ost autem demonstrabimus, ne quidem 1 succes-brum quopiam prasinitionem illam esse factam. ande liquet, tuto posse etiam hoc asseri: quod biopria Paparum confessione Bullae nuperae inno- entii X a1lertio isthaec sit pridem eversa. QuiNTO. ha eodem Capitulo Venerabisem re- ,eritur de alia haud obscura Innocentii tertii Com essio, quod saltim ad illud usque tempus des Ro-Dana non contulerit Principibus Jmperii jus aliud 'nigendi Regem Romanorum, quam quod Caroli Magni aetate suit datum, Non fuit autem tunc γroinitus ille numerus septem eligentium Priscia,um, sed aliquot demum post seculis imo postInno-zentium tertium, ceu paulo infra probabitur. Hinc vero necessario sequitur, qvod propria Papae .llius consessione, & saltim tunc, nonaum fuerit facta a Roman ede illa quae nunc jactatur prasinitio. It res omnis liquido cunctis pateat, producemus laoc loco integra Capituli verba quae id hoc nostrum negotium pertinent. Idis Prim γ
392쪽
gem, in Imperatorem: postmodum promovendum rec oscimus, uidebemus, ad quos de jure S amtiqua consuetudine noscitur pertinere ' Praesertim cum ad eos potestas huiusmodiab Apostolica sis pervenerit, qua Romanum Imperium in persona mammia Golaea Graecis tro utit ad Germanos. His sane verbis clare ipsemet ille Innocentius professus est id quod diximus, Nempe, quando Papa transtulit olim Imperium ad Germanos in senaCaroli Magni dedisse sinae illum Principibus
Germaniae Imperatores regendi potestatem. Iam vero in vigem temporisnon esti institimini Se ptemviratum Hectoralam , Constat inter omnes passio intelligentiores. Quoniam scilicet omnia ve tem dc fide oeg monumenta nihil tale vel verbilo memorant f oc historiae omnes docent, nullam ad seculi usque decimi tertii annum quadragesimumsextum a septem principibus factam fuisse e Dinonem . Haud Me sugit, Iordanum in chronico suo initiviri Septemviratim in Caroli Magni aevum referre: & pone videri li- ii clinasse quoque Ir
vicum Vestae I Geta . Sta uterqIae seriptor perquam receim est, ac proinde ves hoc mi tostis in idoneus. Iordanus quoquc seductus suit non nisi ver xla Centii modo aliatis NI sumina v rerum rerum pGua, Masi nempe iam a
393쪽
- BULLM INNOCENTII X m,sagni aevo Obtinuerit per electionem saeta In
dieratorum constitutio , & quidem talis.quauis suo obtinebat aevo. Irenicus porro passim alia ocuit, atque adeo illi sententiae non animo con tanti adhaesit. Observandum autem dc hoc Venit, etiam Inno aetitii III isthaec a vero multiim abludere. Etenim ranslatione Imperatoriae dignitatis ad Gomanumiliquem Princisem faetam esse pranaum, Quando Ilam dignitatem consecutus est Carolus Magnu
rerum quidem est: Sed, hoc ipsis, sive in persona
Iarolimgri, ad Germanos, inquantum quidem Ili sunt distineti a Francis occidentalibus aliisque Oermanicae prosapiae gentibus, pervenisse illam diaxnitatem, fallissimum eae Et vero multis probavimus jampridem libro de Germanorum mperio Romano iactum illud demum in perfna Ottonis Magni, pacto aetemo inito, ut nempe fiat illud quod canit Guntherus L I. Liguri n. cI emcunsigi cremaria Regem Praeflcit, hunc iuvesssubmisso vertice ma iu Suscipit, re verso Tiberim regis oriane Me
s Isium quoque est. ab Apostolica sede
νel illam in Carolum vel alteram in intonem M snum translationem, quia potissimum illa est inallitula . jure competente populo Urbis Romae.
394쪽
326 ΑNlMADVERSIO m Quod itidem eodem libro est a me demonstrantunc
Falsum denique etiam illud est : Papam dediis:
tunc facultatem eligendi Imperatores Principibus Germanis: quia&Carolo Magno pariter & Ottoni successum est in dignitate Imperatoria non per arbitrariam Principum electionem, sed quam In xime jure haereditario. Et vero mere arbitraria ulla eligendi ratio instituta demum est, anno post mit Iesimum septuagesimo septimo in Conventu Pro cerum Imperii rebeIlium Forchemensi, instinctu quidem Gregorii intimi papae, auctoritate tamen eorum qui tum convenerant Principum. Quoi , docui latius in Annotatis ad-parte
Quicqvici vero hujus sit, H abunde jam Iiqum
Innocentium III Papam suo capit. Veneriabilembis agnovisse, quod saltim tunc temporis aSede postolsca nondum fuerit praefinitus numerus septem Principum Eligentium. Agnovisse idem&: Innocentii illius successoretri mnomum III Papam, imo dc Gregorium IX de Innocentium IV, facile probatu est: adeoq; SEm . argumenti loco potest nobis merito esse etiam Iorum confessio. Et vero Honorio iIlo III fata n-
tedc cirrante contra Ottonem IV tum constitutus
Imperator fuit Frridericus secundus: & tamen non, pper septem Officisci; sed mitio minorum deis,
395쪽
que annotis Communi principum consense dispublicis Comitiis Hervordiae inititutis, & eoepta primum & tandem Corroborata fuit isthaec electio. Tum vero illam electionem Honorius approba- perit, liquet, illum quoque agnovisse, quod ab Abostolica de Eligentium numerus saltim tunc nomiam fuerit monitus ad septemnunt se Porro Greetorius IX atque Innocentius IV acerrime Fri- fericum illum secundum id nominis Imperatorem sunt persecuti, & tamen neuter illorum Friseri- o objecit, quasi ille fuisset vitio creatus: eriturus silentio hoc ipsum, ut erant utiqVehostes
riderici iniquissimi , si de Septemviratu Uristo ali aliquam Hisse jam sectam Papalam cotistit
ionem existimassent. De Gregorio idem manilestum est etiam exeo, Od annotavit
storia ' Archiepiscopor. Memen sum pag. , I editionis Lindenis ianae, & totidem verbis AlbertusAbbas Stadensis de Gregorio IX, isthoc ipso aevo, ad
innum Papa Gregoriusinsolentias Imperato-ois contra Hesesiam metuens Principes super ele-2ione alteriussollicitavit. Sednihilprofecit, quia
Hidam ei reseri runt, non esse sui Iuris Imper
loremsubstituere, sediantum electum a Principi--s coronare. Electio enim ad sos dignoscitur ertinere. Ex prataxationePrincipum oe consensu esluns Imperatorem Trevirm s, Moguntia
396쪽
- ANlMADVERSIO IN- ,rius, Hic sane perhibetur, Papam Gregoriunx non Septem viros, sed alios quoque Principes novo eligendo Imperatore illicitasse ue tunc temporis autem Principum omnium consensu uri versam eligendi facultatem ad SeptemOfficialenam fuisse translatam, ideoque Papae sellicitationem ita isse a Principibus aliis denegatam. Unde disic est: non id duntaxat, Papae illi Gregorio fuisse croditum, quod jus eligendi non ad septem Princ pes pertineat ex aliqua institutione Apostolicae scie dis , sed etiam , illud coepisse ex aliquo consensu
Principum omnium Germaniae. SEPTIMO. Nemo eorum qui ipsa arcanissima
penetralia Tabularii Papalis siumma industria ponetraverunt , simulqVe omnia aliorum testium plihrimorum monumenta expenderunt, non potu
runt , vel tempus certum vel certum Papam desinure, a quo&quando illa fuerit facta Septemviralis Eleistorum Principum Collegii constitutio. tiam hocmautem minime fallax est indiciun , nunquam tale quid suisse factum ue quia nimb
rum αδυ,οιτο, est, tantae rei omnem quoque meni
riam perire potuisse si fuisset facta. Enim vero seculo jam decimoteletio declinat Romae fingi coepit, ab Ottonis usque III Imper, toris aevo Septemviralem eleetionem fuisse in msum receptam , initio tamen illa Papi i instituti,
397쪽
BULLAM INNOCE 1 X. 1i non fuit ad scripta. Liquet illud ipsum ex Mao lini Poloni Chronico , quem Constat Innocentiilvarii papae fuisse Poenitentiarium, & perduxisse hi-loriam suam ad annum usq3 128s Fjus verba haec lint: Et licet isti tres Ottones per successionem ge-xeris regnaverint, tamen postea fuit institutum it per O ciales Imperii Imperiator eligeretur. siui kntseptem e videlicet primi tres Cancestariissi'Hoguntine is Germania, Trevire is Gallia, G-ymensis italia Cancestarius': Marchio Brandem etensis Camerarius in, Palatinus Dapifer, Dux
axoniae emportat, Rex Bohemus Pincernam xit. Illud, Postea autem ad aevum proxime sub-equens intones spostare, evidens est: ut Bamnia-ia acceptio de aevo'ipliu et Martini, nimis ab εmni verilinilitudine remota. Evidentissimum sanest citra omnem conrroversiam, a Martino illo infitutionem Septemviralis elaetionis non esse cui-l am Paparum adscriptam. Unde consequensit ue ne in ipsa quide in Romana Curia cubi natumst Cluonicon illud in iam tune fuisse creditum,
Fod a Rotriona Sede numerus ille septenarius lectorum liaud tarit praefinitus. Nec vero Martin'
Fum usque aluo fidelis fuerit narrator omnium Lo Ulm creditarum fabularum , ut nec illud Jo-ims Paput e commentum dissimulaverit, quia iti
398쪽
Iud Romae tunc vulgo crederetur. Quamvis enim In codicibus non nullis Martini haec fabula desit. Ita reperitur tamen in plaerisque, haud dubio sutaucia est cautiorum quorundam, honori Sedis Ro:
manae tunc studentium, manibus.
Liquet idem porro ex Cardinalis Hostiensis Cincmentario ad cap. Veneralium cavi itidem tum vi vit Romae ad annum usque o stogesimum primum- Memorat enim ille quidem septem Electores illos, qui tunc & postea itineti fuerunt hoc ossi Cio, Papalis autem constitutionis ne quidem ulli, meminit verbulo : eui dignitati Sedis addictiss-.mus. Imo liquct illud ipsum ex verbis ipsiusmet Innocentii quarti Papae, quae habentur in cap. ad Apostoc extri de sent. ει re Iuae quae ita λnant:
Illi ad quos in eodem, perio imperatoris spectat
electio, eligant ubere successorem. Coeterum jam seculi decimi quarti initio, fateor, Cregorii V instituto Coepit Romae & apud Italos ad 1cribi septemviratus Electoralis. Tunc sane factum id est ab auctore operis de Regimine Priam. pum, quod Thomae Aquinati perperam vulgo a discribi recte monuit Bellarminus L de sicriptoribus Eccles ubi agit de Thoma ue dc vero potius est Thomae illius qui aliis Anglicus cognominatur, ut alteriAngelicus. l. nempe I cap. M. dc Augustino Triumpho Edepotestate Ecclesi q. II. arx a. Lx eo
399쪽
lutem haec sententia facta fuit tantum non com- riviais , aliis tamen Ottoni Imperatori aut aeque nullum,aut plus etiam quam Papae isti Gregorio Terentibus acceΡtum. Falsissimum tamen est illud γmne. Idque superiore jam seculo praeclare osten- iam primo a Joanne Aventino, deinde singulari ibro de Comitiis Imperatoriis inscripto, a Varo rinis aevi rerum citra controversiam peritissimo,
imulque Papalis honoris perquam studiose,& civetomano Ora litio Panvinio. Et vero hic quidem usque adeo firmis usus filii irgumentis, ut ipse magnus Annalium Ecclesiasti-:orum conditor Cardinalis BaroniuS, manus ded it: Bellarminus vero, altera Pontificiae dignitatis polumna. l. c.a. de Translatione Imperii, coactus luerit saltem hoc fateri, numerum septenarium Eli rentium post ducentos & amplius annos ab aetate
ciregorii V fuisse usu denique receptuni.Sed &,quam is quoque ibi docuisset, a Gregorio V este Septem; iratum Electoralem institutum, in libro tamen Recognitionis I9orum librorum hoc etiam retra-iuiverit sic satis ingenue & aperte. Non dubitas erunt tamen Onuphrianis allis sese opponere, peruliari quadam disseretatione Nicolaus Cimerus , dc Ategris libris Simon Schardius dc prae aliis magno studio Christophonis Geooldus libro cui si cit titulum : Sacra Romani Imperii Septemvia
400쪽
3 32 ANIMADVERSIO IN Otin. Verum etiam hisce omnibus doche adeo firmiter sese objecit Bernhardus a Mallincroth, veluti genere ita & dignitate Canonicali longe n
bilissimus pariter & doctissimus scripto in libro de
Archicancellario S. Rom. Impersi cap. I. ut prose-ecto nihil sit caussae quare a me quidquam hic adjiciatur. Et vero eisii idem etiam alii egerint, sussicit tamen hunc unum consuluisse ue praesertim quia ille fueritRomanae communionis pariter &Pontificum
perquam studiosius. Ut hoc quidem liceat secur profiteri: Gregorium V non fuisse auctorem ptemviralis collegii. S Uerumtamen in Gregorii illius V Iocum siubili. tuit Onuphrius Gresorium X Papam.'Ast fassus 'est,
nonnisi conjicere 1esie hoc ipsum: dc nullo tititur teste. Itaque vel lainc liquet, etiam hoc inane esse oppugnavit quoque hoc Onuphrii commentum& Baronius pariteri Bellarminus. Reci euterque: quandoquidem jam ante Gregorium discrta facta leti mentio Septcmviralis colle sit a non uno: qua-
Ies utique sunt Cardinalis Hostiensis, Albenus Sta- adens Autor Speculi Juris Saxonici; ne quid dicam lde Martino Polono, quia id possit videri dubium. Addo illud, quod ante Gregori1 illius decimi lΡontificatum a Septemvirali collegio fuerint electi Imperatores Henricus Thuringus. Villielmus Hoblandus, Richardus Anglus & 1lphonsus Arragoni-