장음표시 사용
11쪽
llla physcδ praedeterminante gratia iudicium praevenisset Lemos,dum illius recensens vin
dices scripsit t. supra citati n. sys. quod Florentissima Academia pari consensu hanc prave nientis gratia divinam egi auiam traiderunt, ut antiqui sima Doctissima ιlia Losaniens , Erudi. ιιssima Dtiacens , Sapuntissima Par ensis , o insignit Salmanticensis. En totam Thesim , inqua , si Adversimo fides j involvi gratiam per se efficacem eo sensu, quo eam expressit in suo Augustino Cornelius Ian senius. At quid in ea Thesi de Ian senio, in qua non aliud
reperies , quam hujus Facultatis Doctrinam Clarissimis Thomae Lemos verbis expressam Nam & praedeterminationem physicam ejus verbis definivi,eius definitioni Thomistas caeteros subscribere certum est,denique judicium eius de pari florentissimarum Academiarum in praedeterminantem illam gratiam consensu secutus sum. Certe hinc cla se discimus , quam alte vocem tolleret , si quid cum aliqua veri specie carpere posset, qui futiles nugasta improbabiles querelas sic exaggerat. Quid ni&illud notemus, quod doctrinam Thomae Lemos omnind confundat cum Doctrina Corn. Iansenti squemadmodum di Romae fecerunt ejus Collegae dum me Th. Lemos verbis citatas subscribentem de Ianseni o notat 3q. s.cuid nobis concedat , qua dissimulet hic Auctor rΤHesi t.& 1. Hist. Optimam ei praebueram clamandi materiam, si vocem suam volebat
exerere. Dixeram omnes Belgii Episcopos,utramque Facultatem, Lovaniensem nempe& Dua censem,tam annis V 87. N. 1333. quam 3648. α ι 649. Omnes Religiosos ordines,ne Fratribus quidem Minoribus exceptis, Censurae Lovaniensis probasse doctrinam. Exei laveram quoque viri studium Sc industriam, ut conquireret ac proterret vel unum Religi
sum ordinem,vel saltem Rcligiosum unum alicujus notae Professorem Theologum, qui ex tra Societatis Scholas Legium in Belgio propugnarit,dum elus doctrina huic Facultati Bel giique Episeopis displicuit. Cur hic non attollit vocem 3Cur non exclamat, ὀ ubi β ρ Nes cio cui persuaderi poterit, quod haec int. inta praeteriret, qui vocillam, T Acis, nihil Id rem pertinentem tam graviter supra exaggeravit. Unicum eius refugium est, quod q uidam Emajotibus nostris amς Lessium haec in Belgio tradiderin quos ilicet in multis ad has con
trouersias. spectantibus a Legio discrepent ) in plerisque suis dogmatibus Fausti eat
iiditate su se deceptos tam certo Omnibus alicujus notae Theologis ante mota inter Lova nienses & Lessium opinionum dissidia persuasum fuit,ut nulla in Academiis Belgicis sit pet- essent illorum dogmatum vestigia. Abdicanda omnino esse illa ab ipsis T nomistis supra au. divimus. Ergo veteres ac plenissime confutatas suscitavit Lestius querelas , dum ablegat, iam pridem haec dogmata in Belgium invebere , aut ii malis ,reducere conatus est , repug nantibus Belgii Episcopis , Facultatibus, Religiosi Ordinibus , qui aliter passim omnes imbuti erant. Ne Toletum quidem vindicare tentavi c. Mirabar quoque , si ausus fuisset gloriati causam Lessii & Molinae ex Belgio & Hispania Romam sessae evocatam. Thomistarum doctrinae verbis Thomae Lemos expressae de gratia per se efficaci & me refugietenti Thomistica subscripsimus β. a. Confutavimus tricas ac sequelas, quas ex simili tudine de impetu sine motu eliciebat. Locum Auctoris alicujus , ac praecipue Thomistae proferri petivimus,quo ex Censura hujus propositionis, interiori gratia inflatu notura tau
nun3uam resistitur , inferret, praedeterminationem physicam ad statum naturae integrae extendendam esse. Nescio an ad vocem TALIS , tam altu clamaverit ut ravim contraxerit,
neque enim alias facit E credam posse ad haec eum silere. Porro ut ravim contraxisset. dissimulate saltem non potuit, quod ei improperavi, intollerabile esse, quod coram frequenarissimo auditorum choro , praesentibus Primariis societatis Patribus , in disputatione αsehola eorum publica, justissime latam in librum suum ab Apost. Sede Censuram Iansentanae
factioni Primatius eorumTb logua impunὸ adscripserit. Si Croesi Regis Filius a puero mu-
12쪽
tus perpetui silentii vincula rupit,ut a paterno iugulo hostilem mucronem arceret, debuit& Auctor noster ravim hanc superare , & naturae languentis imbecillitatem spernere , vehanc notam si qua veri specie potuit j averteret a Societate sua, quae sibi prae caeteris Apostolicae Sedis Auctoritatem vindicare gloriatur. De libertate amoris beatifici sic loquitur . , ut non obscure prodat infirmitatem suam. Circa libertatem ad eliciendos actus Fidei, Spei, re Charitatis, quam in illo quoque ad. struximus , qui omni Dei adjutorio destitutus est, veteres quaestiones suas renovat. Noluamus infirmo infirmitatem addere. Ut hanc controversiam amice terminare possit, neque eadem toties repetere debeat, nihil humanius posse fieri arbitramur, quam ad Eximium illum Thom istam supra citatum & elegantissime ab eo laudatum remittere. Placetne illius judicio acquiescere λDe S. Francisco Salesio illud mihi imponit, quod ut Semi-Pelagianum , & a fide devium eum exploserim , cum tamen Viri Sanctissimi pietatem laudaverim, neque qui disquam de ejus doctrina circa praedestinationem ex praevisis meritis dixerim , quin longὰ graviora dixerint conjunctissimus illi Cardinalis Bellarminus, Delecti ad Aqua viva societatis Patres aliique β. s. Th. i. Hist. citati. Respondendum erat ad ea , quae ex ipso S. Francisco Salesio protuli, quibus satis aperte fatetur se S. Augustino repugnare. Quo semel admissis, nemo improperare nobis juste poterit, quod in Sanctum illum Virum gravius aliquid dixerimus . . Laudo adversarii consilium , quod Theses in Scholis nostris ante annum Ist 3. defensas non amplius protulerit , vidit enim , quam id esset sutile & indignum. Caeterum cum riserimus hactenus, ridere pergemus, quod auxilium mere suffciens Thomisticum nec ipse definire , nec suum de nostra illius definitione communi Thom istartim calculo approbata judicium proferre audeat & declarare. Merentur haec omnia reprehensionem majorem , ted parco viro , quem in ipso Thesis limine lenire ac demulcere Promisi. Illud quoque ei gratis plane concedo , quod nihil de haeresi praedestinatiana hae vice dicam quamquam nec ipsummet ignorare credam , quam belle in multis vellicati Posset in ut in principalem quaestionem enodandam circa concordiam Scholae Lovaniensis cum Thomistica in materia de gratia hominis lapsi totus incumbere possit
g. 7 quid a Summo Pontifice, quid a Rege Catholica nobis timensum p
Q Ι exaggerare Iuberet, quae Auctor ille nobis imponit, quam id possemus justius Sed
firmiter statui cum viro agere benignius; quanquam illud praeteriri non possit, quod in ipis appendicis limine mihi assingit : proposueram. inquit ille, Thesibus meis nuperrimis
doctrinam horum auctorum . qui me oppugnant , Sedi Apostolica, ut ipsa , qua est Magistra fid Ilum omnium , is ad quam spectat dirimere controversau inter eos exortas , de ea judicet , men dendo interim omne judicium nostrum. 'νὰ id hab t Auctorem illum. Quid si ego hic ex-
Clamarem , o ubi fides ua fronta mihi sie audes imponere ' Absit a viris piis , absit a me hoc deflere , quod Apostolicae Sedi controversia proponatur. Alienum , id est , a mente hujus Facultatis, quae non ita pridem Scholae nostrae dogmata Apostolicae Sedis judicio liberrime subjecit , Romae per integrum biennium stantibus in acie ejus Deputatis, qui oblatam Apostolicae Sedi doctrinam contra ejus aemulos tuerentur,donec tandem Apostolica auctoritate causa terminaretur. Excussa suerunt omissa diligentissimὸ , ac tandem Lovaniensium doctrina evasit illaesa, dum s s. laxioris Theologiae Articuli proscribuntur , alii que ejusdem farinae parem fortunam expectant.
Adeo me aegre non habet, quod ad Sedem Apostolicam reseratur haec controversa, ut
13쪽
exultaverim vel maxime, Patres Societatis Romae existentes causam hane contra Thomam Lemos tractare caepisse, ac palam professus sim me , qui ejus doctrinae de gratia hominis lapsi subscripseram , humillime praestolari velle Sedis Apostolicae sententiam, & causa casurum , si ejus doctrina Patrum Societatis memoriali accusata reprobetur. Fatebor equidem ingenuὰ displicuisse mihi non parum,quod tanto tribunali nec satis candide nec satis nervose proponeretur ab Adversario controversiae status,quem ideo quoque amice monui,ut huic deinceps labori parceret,cum eadem omnia sortius nervosiusque Col- Iegae ejus Romani contra P. Lemos ursissent. Aliorum erit censere,quid hic peccaverim in Apostolicam Sedem,de qua illud pie praesumo, quod illorum moderabitur audaciam , qui Thomae Lemos doctrinam de haeresi inverecunde notarunt. Experti jam sunt alii, quam graviter eidem Cathedrae displicuit haec assertio : αuisquis gratiam efficacem ita necessariam
existimas , ut sine ea opus bonum fieri , aut tentatio superari non possit , agnosce te cum eodems Janienio j impie, blaspheme is haretisι sentire. Illud quoque non parum nobis displicuit, quod apud Clementissimum Regem nostrum tot praestantissimi ordines de haeresi Iansentana
notentur; quod haec S hola Lovaniensis eam tantum tradens doctrinam , quam Sc Pater Annatus dc Thomistae omnes sanam censent& Orthodoxam Molin istarum tamen Censuras evadere nequeat. Tolerabilius erit id ipso m , nisi damnatis propositionibus sensus parer-gos affingerent, de quibus nullum hactenus alicujus notae auctorem cogitasse meminimus. Obtulimus jam pridem, ae etiamnum offerimus nostram a propositionibus damnatis e ctrinam secernere , si modo in determinando illarum sensu Molinistae & Thomistae conveniant. Nos interim , ne cuiquam possit sides nostra suspecta videri , profitemur, quod articulos omnes in materia de gratia damnatos eodem plane modo sensuque damnemus aere probemus, quo universa Schola Thomistica eos damnat & reprobat. Intellexerunt Innoc. X & Alexander VII. doctrinam hujus Scholae suis constitutionibus non repugnare , postquam & publicis programmatis Sc privatis litteris aperte professa est haec Facultas,se & Pontificum illorum decreta recipere,& doctrinae a majoribus nostris in Censura & iustificatione ejus traditae coram Apostolica Sede professa est inhaerere. Haec nos laudamus, haec modis omnibus praedicamus: cumque rei hic gestae seriem dissertati num nuperarum Auctor ignorare videatur , The si Historico . theologica exponere aliquando poterimus , quid haec Facultas sub Innocentio X. & Alexandro VII. quid insuper praestantissimi Galliae Episcopi sub Clemente IX. praestiterint, e quibus facile intelliget, eos nihil in Apostolicam Sedem peccasse, sed ejus Devotissimos suisse Filios, ac dignos qui
post mortem ab ipsa Apostolica Sede honorifice commendarentur. Controversiam ergo praesentem de concordia scholae Lovaniensis & Thomisticae de gratia hominis lapsi terminare quantocyus nitatur Adversarius, quia mihi propositum non est novam ordiri mat riam , nisi huic quaestioni imposuero coronidem. Scio quid ille spectet. Fidei professionem a nobis exigit,quam postea sirca sino excipiar;& qui nos hactenus dixere haereticos , mendaces insuper nos dicere pari fronte pergant. Tam diu id eis licebit, quamdiu emaenis illa non coercebitur audacia , qua quos volunt haereticos, quos volunt, faciunt orthodoxos,semper novos pro nutu suo sine ullo auctore propositionum sensus fabricantes. Promittit Auctor ille nobis pacem , si gratiam per se essicacem & susscientem , quam cum Patre Lemos admisimus homini lapso esse necessariam, ad statum naturae integrae extendamus. Quasi ignoraret, Germanum Philalethem , applaudentibus utriusque Belgicae Universitatis praecipuis Thomistis si eam extendisse. Et quamquam frustra tentarint M Iin istae reum illum agere violatae Constitutionis Innocentii X. & Alexandri VII. pergunt
tamen carpere Auctorem quem Apostolica Sedes non notavit, adeo ut in memoriali Hispanico totum quoque ejus ordinem in Iansenismi suspicionem trahant,sic de illo scriben-