Linnaea

121쪽

- 113

122쪽

114 Plantarum vel OVarum vel minus cognitarum descriptiones.

Itineris, per triennii spatium in plures Europae partes

instituti quaestum ad scientiam spectantem, qualenus X flagranti mihique insito me ipsum erudiendi studio Omnium commodo usuique inservire poterit, majori credere operi propositum suit, sed revortenti non inutile videtur, quae Propria, quaeque amicorum ludia collectaneis suis naturalium addiderant culis proponere criticis. Quae ex his notatu digna mihi videntur, quantum in studiis meis vacui, in Linnae passim relinquere cogito, prout tempus aut animus permittani. Decadum prima trias Fungos complectetur Algas, ex omnibus in deliciis mihi, quippe quarum studio in oris Adriatici maris lolum dicavi annum,

cum clarissimo communicavi Pros Agardho, ut continuationi Specierum Algarum, brevi edendarum, insereret, ne rebus seorsini ractatis Synonymia, hac in familia in pri mis moleSta, praeter necessitatem augeretur. Quam ob rem hic solummodo aliquot postea collectas novas des ribam SpecieS; nomina vero earum, quas Agardh tradidi, quaeque nomina clarissimus ille auctor iis tribuerit, simulac pu ejus persectum editumque fuerit, cum amicis meis communicabo, ut nomina novis a me cogniti Speciebus data in exemplaribus traditis mutare queant. Λlgae, Musci, ilices hanerogamaeque Sequentur.

123쪽

lcitis hypophyllis solitariis sporidiis oblongis Subinaequaliter constrictis arcte conglutinatis atris, pedicellis Iongis hyalinis fragilissimis.

Ηab in pagina inferiore Frankeniae pulverulentae Europae australioris. autumno. Insignis species, Omnium mihi cognitarum nulli assi nis, nigrisque vi comminuendis, sed paene tantum cultro perscindendis pulvillis, epiderinide nec tectis nec inclis, primo intuitu discernenda. Primum eam vidi ex Italia in seriori apud amicum reverendissimum Pros. Ollini, celeberrimum auctorem Florae Veronensis dein eam a Salgmann collectam munificentia celeberrimi ros octi, Erlangensis, accepi. Rara non SSe Videtur, quippe quum plura exemplaria Frankeniae pulverulentae e Gallia meridionali allata, in collectaneis meis deposita, iis operta sint.

constricta, quum nunc Superior, tune inferior pars magnitudine superet, nigerrimo colore pedicelli pellucidi, fragiles et vix ex acervo incolumes Sejungendi, in quibus spo-ridia admodum regulariter juxta se posita recta, haud sa-cile libera. Fortasse cum cogualis speciebus aliquando proprium genu sacere OSSel. 2, UcCIΝI Drabae. n. SP Puccinia maculis Subnullis, acervis oblongis conveXis confluentibus pedunculorum et siliculorum, epidermiderupta inclis sporidiis subrolundo oblongis subinaequaliter Constriclis, apice rotundatis basi pedicollo brevissimo opiculatis. Sm

124쪽

Hab in pedunculis siliculisque Drabae asi carpae Roch Germaniae australioris Prima aestate. Ab amico Dr Laurer . universitatis iterariae Gryphicae rosectore, prope Muggendor in vicinia Erlangensi est lecta mihique benignissime communicata Superiorem tantum pedunculorum partem, rariu Siliculas, nunquam autem soli occupat Acervi lineares aut oblongi epider-mide demum irregulariter rumpente cincti aut perpetuo tanquam pelliculo rise tecti Sporidia jam in latu juniore suSca, magua. ViX cohaerentia et pedicello brevissimo rapiculata. Prope Pucciniam axisragarum ponenda, a UR CO-Iore valde susco, Sporidiis in parte superiore rotundatis, in inferiore pedicelli pe apiculatis sede et habitu dissert. 3. OROSPORIUM. n. genu ConiOmycetorum. Gymnο-

Sporidia continua non seplata epedicellata, in acervos globosos congesta alabastris planiarum viventium ii

bere insidentia. Flocci nulli. Genus inter genera uccinia et Sporisorium inhil

ponendum. SOROSPORIUM MPonariae. Hab in alabastris Saponariae officinalis Germaniae. Aestate. Munificentiae amiciss Alex. Braun, pari studio Summoque esseclu Omnem scientiam naturalem amplectentis

insigne hoc genus in viciniameidelbergi collectum debeo. Partes interiores florales alabastrorum non explicantur, quarum loco Sporidia totum Xplent palium, usque dum ruptione alabastri dispergantur. In meis speciminibus cuncta alabastra iis impleta sunt, partes florales ipsae debiles, celerum non abnormeS.

Sporidia in globulos, oculis vix discernendos Darmatis, quadraginta vel quinquaginta sporidia singula continen-

125쪽

- 117

te conglobata, et sere concreta, ita ut non irrigatione sed sola pressione dividantur. Quae quidem Sporidia minuta, ovata rotundata, interdum Subacuminata, omnia fere eaque magna, suse colore, attamen pellucida, et omnino

sine flocci immixtis. Quanti hoc genus in serie evolutionis inferiorum hο-rum langorum sit momenti, pluribus Xplicare verbis non

Asteroma epiphylla, maculaesormis, susea fibrillis in ambitu radiatis cellulis minutissimis paucis. Hab ad folia viva Ulmi campestris Germaniae auStralioris. aestate. autumno. In montibus Salisburgensibus diaetisber et Unters-bor legi. Singula individua nunquam confluunt cellulaeque non rumpuntur, Sicuti in simili floronia Fraxini Cand jam in aetate media esse solet. Quae quidem cellulae in siccis sere Omnino evanescunt, in statu provectiore vix sunt visibiles. Genus steroma a Dothide diversissimum credo, quum omnes species ad illam pertinentes primo intuitu

discernantur ejusque baraetere generici Semper, et Saltem in septem a me per longum tempus Observatis viventibus speciebus, ad summam fi que aetalem constantes

maneant.

5. AsTEROMA Padi. Q ΤΑSteroma epiphylla, solitaria, violaceo fusca sibrillis pulcherrime fruticulosο- ramosis flabellisormiter expansis longissimeque radiatis, media linea alba pinuI a pereursis; cellulis minutissimis consertis.

126쪽

118 -

ab in soliis vivis Prunt ad Germaniae. Aestate.

In omni Germaniae australioris regione, praesertim in terra Salisburgica vulgaris Diagnosis ex statu persectissimo facta est an species Candolleana Sit, non certe perSUBSum habeo, Cum eam solummodo e descriptione celeberrimi auctoris, a mea disserente, norim Speciem hanc diu multumque ObservaVi, nunquam Ver transitum ad Dothideiam inveni. Folium sub ea colorem induit flavescentem. Pulcherrima species generis OrmOSi.

Perithecio cum epidormide concreto. Phacidium subliberum, orbiculare, hemisphaerico-depreSSUm, nigricans, in lacinias plures obtusas annulisormes

dehiscens, disco nigro. Hab soli viventia et racerae volubilis in Cubae insula. loeppig. Folia speciminis mei Telracerae volubilis e plantarum Cubensium collectione Poeppigit plane iis tecta sunt. Ρrimo intuitu Phacidio coronato Friesii simillimum, attamen disco nigro et laciniis Oblusis, quae brevi tempore,

marginem minorem Ormantes, contrahuntur, diversissimum. Nigra quae Phacidium coronatum plerumque cingit linea semper deest solummodo in speciminibus primae aetalis nexum orithecium inter o epidermidem videre licet, serius sere liberum super eam XSurgit. Asci ovali, multo quam in Phacidio coronato breviores. I. RHYTisM Psidii. m. PeC. Rhytisma innatum, tuberculosum, Subcircinnatum m miliari- umbonatum porosο- rumpenS; disco pallescente; intus nigrum.

Hab in pagina superiore soliorum sidiorum variorum Americae calidioris. Donum celsissimi ac nobilissimi Comitis do Lam. bert TXtus nonnulli varietatibus non bene exolutis Rhy-

127쪽

- 119

lismalis salicini simile intus autem tot Coel diverSum. Supersicies non rugosa peri illectum 20 IODgum, rotundatum, nisi tum demuni apice considens Circum perilhecium maju Plerumque quatuor exve minora circinnalim

erumpunt. Folium ungillis impletum maculas accipit

Hysterium superficiale, oblongum, atruiti Iubiis lumidis demum transversim rumpentibus disco rus in coccineo. ab ad ramos et ramulos Xsiccato oleae Europae australioris . Autumno. In vicinia Genuae et ad Logo di Garda Tyroliae au-Strulioris hanc speciem pulcherrimam collegi, OccaSionemque Specimen unius, a Salgniann e ange reportatum, in herbario opulentissimo clariss Prosessoris, Dr. Och, Erlangensis, plantarum germanicarum longe peritissimi, videre nactus uni. Ad primam Sectionem, Denudata

excellentissimi Systematis Mycologici Friesii pertinet,

Iongum, 1 demum 1 iti Iatum, liberum, nunc in Ortice, nunc in ligno denudato exemplari juniora plerumqHerecta, rarius leviter incurvata rima profunda, demum longe aperta, suborbicularis labiis uni dis transversim xuptis ideoque renatis discus colore ferri oxydali susciolim calefacti.

1 ab ad ramulos semiputridos in Peruvia. Pulcherrime flava caespitos crescens Peridium sine Splendore, pluries ramosum, altum. Ram ramulique 1 it crassi fastigiali, clavati aut bovali, in infima parte crassi Capillitium, si cum sporidiis comparatur, minus quam in Trichia Dala ergo illi, et in Siceitate quoque Sporidiis Obductum.

Adnot. In regionibus subalpinis Germaniae auSiraliO-

128쪽

ris Trici iam nitentem in truncis inorum, peridiis sere

omnino obscuris nil ore carentibus, caeterum a forma Vulgari non discrepantibus, collegi. . 10. AncYRi trichioid . . Spe . Arcyria sparsa, capillilio subrotundo peridioque elongat flavo sporidiis lanceolatis concoloribus. Hab ad ligna putre8centia in Germania australi. Vere. Eximiam hanc speciem cum comite amicissim Alex.

Braun in ligno semiputrido, in speluncis dejecto, prope Landshul, ante Calendas Aprilis inveni. Affinis solummodo Arcyriae silaceae Diimari, Sturm n germ. Secl. III. Fasc. 1 pag. 15. ab. 8.); dissert autem, praeter colorem magis avum, capillitio rotundiore, sporidiis lanceo alis utrinque acuminatis peridiisque triplo majoribus, trichiae- formibus. Crescit solitaria sere 1ζm alta capillilium cum

peridi arcte connatum, nec aetate provectiore ab eo Se-junctum, ita ut nunquam peridium vacuum, uti in rcyria fava veluSta inveniatur.

129쪽

Genus novum HeXandriae Monogyniae.

Submitto tibi, vir illustrissime, descriptionem generis novi, quod plantas hexandras inter inveni, quas D de ar-b in s k in republica inexicana ann elapso 1827 collegit, et

quas ill de Mari ius et Zuc carini benigne mecum communicaverunt. Specimina plura pulchrae hujus plantae nio

docuerunt eandem sisteIe genti Omnino novum et ab om

nibus generibus Hexandriae, mihi Saltem nune cum patre optimo hunc classem Systematis egetabilium editionis nostrae jamjam absolventi, nolis plane diversum et tacillimum distinctu. Genere EssERAE a patre Olim condit non recepto, BgsSEioque prengelii nunc ab ipso auctore ad DRYPETEM et REMEAM amandata, novam inde constitui EssΕRAM in honorem D. D. et ros es Ser patris mei amici p- limi et de rebus botanicis, ut ibi omnibusque Bolanicis notum, optime promeris i. BES AERA DI S. Bulbus subglobosus, tunicatus, Solitarius, poli diam. exlus suscus, inlus avus: unicis X terioribus glabris, Dilentibus, membranaceis. Vaginae radicales plerumque 3: extima susca, saepius lacera interiores 2 lubulosae cylindricae, truncatae, integer inae, membrana Ceae, pallidae, soli radicalia scapumque includentes exterior 3 lin. interior 5 lin longa, clin. in diam. Folia radicalia , Scapo breviora, ad medium vel ad j usque erecta dein reflexa et subinde veluti pendula, sali firma, ut XSiccata SalleID,

130쪽

rigidula, anguste linearia, apice Subcallos inculiuSCula, basi nec dilatata, nec angustata, integerrima, glaberrima, Plana, ut e Siccis videtur, Obsolet nervoso citriata, Viridia

eum glaucedine quadam, uniora subinde eliam purpura sussusa 12-20 poli longa, 1 - 14 lin. Iala. aquae immissa soli haec vero saltem basi ' evadunt subcylindrica,

supra Sulco eXarata, longitudinaliter striata, fistulosa utrum vero lota longitudine cylindrica decidere non audeo, Certe ad pieem teretiusculum supra planiusculum usque iustu- Iosa sunt.' Scapus solitarius, Strictus, teres, sistuIOSuS, glaberrimus, laevis, nudus, dolia superans, irens Cum rore Pareo, ut videtur, glaucescente, infra medium sere semper Purpura sussusus vel punctis numerosissimis parvis purpureis, inferne crassilie pennae corvi ad pennam anseris usque, Superne SenSim, Sed parum, attenuatus, parte Sribierranea pallida magis attenuata, 1, 30 poli altus, florum umbella terminatus Umbella simplex, subi astigiala, 3 - 16-

radiala. patha ad umbellae basin, vel si mavis involucrum), riphylla, rarius letraphylla umbella multoties brevior, erecta vel reflexa soliola IanceoIala V. Ovalo- lanceo- Iala, subacuminata, acula. basi Iala Sessilia, ViX Concava, absolete carinata, coria ceO- membranaCea, margine tenuiora, integerrima, glaberrima, dorso virescentia, subinde purpura

Parca Sussusa, margine pallida nervis obsoletis 2 G lineas longa basi lineam vel paulo ultra Iala; ubi 4 adsunt Iiola, exteriora opposili interioribus lautulo majora. Petiunculi erecti vel recto- patentes, aut omnino stricti, aut an exsiccatione Τ apice ita inflexi, ut flores inde sub nulantes), silisormes, i teretes, ima basi in crassati, apice cum corolla basi in stipitem altenuata obsolet articulati, rigiduli pallide virescentes, deflorali purpura sussu si vel

Subinde omnino purpurei, crassiti setae porcinae sortioris:

in floribus expansis 1 - 2 poli Iongi ad pedunculi cujusvis basin braci la minima, ivata, acuta, rapalliae soliolis