장음표시 사용
11쪽
s nso P Isentes bis proice me paedagogu:omnino eis pro laruaero. Rides igitur de hoc mercator, inquit Zenae, Quanti malum hoc vendus uvis Ille vero, Tribus, inquit,oboaita. Mercator autem statim tres obolos soluit, dicens,
Nihil expendi, Cr nihil emi. cum igitur iter milent,uc peruenissent in s am domum,pueruli duo, qui adhue
sub matre crat, iusopo uibo perturbati exclamauerui. Asopus aute statim mercatori, inquit, Habes meae pola licitationis probationem. Ille vero ridens rigressus, inaquit, Saluta conseruos tuos. Introgressum autem, ac sarilatantem uidentes illi. Quod nam malum nostro hero, inquiunt, contigit, ut seruulum aded deformem emeriis sed ut uidetur, pro fascino domus hunc emit. Notimulto uero post,mercator ingressus apparari res ad iter
seruis ii sit,quod post idie in Asiam proficturus Ubet. illi igitur statim uasa dii bibuebant. At IE opus rogambat leuisiimu onus sibi concedi tanquam nuper empto,er nondum ad haec ministeria exercitato. Hu autem Crsi nihil tollere uelιt, veniam p bentibus, ille non oporatere dixit omnibus laborantιbus e solum inutilem esse. Hu quod uim dere uellet permittetibus, hast cr illuc cucircunstexissct, Cr uasa congregaset diuersa,succos, Crstrumenta, Cr canili ros,unum canisbrum panis plenum, quem duo baiulare debebat, Hi imponi iubet. Illi auteridetes, er nihil se stultius uili hoc scelesto inquietes, qui cum paulo ante teri imum postularat tollere onus, nunc omnium grauisiimum elegisset:oportere tamen dea siderium eius explere: sublatum canislam imposum. rat suopo. Ille uero humeris oneregrauatis huc Cr mlac imoliebatur. Huc uides mercator, admirarus est, cr
12쪽
inquit, Asopus cum ad Iaborantam promptus fit, iam suum preciam persoluit, iumenti enim onus sustulit. cuuiso hora prandi diuertissent, AUOpim iussus panes
distensare, semiuacuum cantillam multis comedentibus 'u.V nde etiam post prandium leuiore onere facto alacrius incedebat. V erum uestere quoque illic, quo diuerterant, pane distributo, postera die vacuo omnino in humeros sublato cantilbo, primios omnium ibat,ut erconseruis,qui hunc animaduerterint praemrrentem,duabium faceret,utrum putridus esset opus,an quis albus: Cr isti cum cognouissent eum esse, admirarentur, quod denigratus homuncio solertius omnibus recisset, quoniam qui facile absumerentur panes, sustulibet, cum illi Ib amenta, er reliquam supellectilem baiularent,
quae ea nost narura,ut sic abs matπ. Mercator itaque cum esset Ephesi, alia quide mancipia cum lucro vendis dii: remanserunt autem ei tria, Grammaticuε, cantor, Cr opus. cum uero quidam ex familiaribus ei sua et, in Samum ut nauigaret,ianquam ibi cum inuiore lucro diuendituros seruulos, pessuadet. cum autem mercator peruenisset in Samum, Grammaticum quidemer cantorem, utrunque noua veste indutum statuit in foro: sed I opum quoniam nulla ex parte poterat orana re Itotus enim erat mendosus ueste ex sacco et circumsita,medium inter utrunque constituit,ut er videntes stuperent, dicentes. Vnde haec abominatis,quae Cr alios obscurat s AUopus aure quamuis a multis morderetur, stabat tamen audacter in ipsos intuens. Xanthus verophilosiopbus habitans tunc Sami,promus in frum,Crridens duos quidem pueros cum ornatu assantes, media
13쪽
uero horam IEsopum, admiratus est mercalaris e semcntu,nanque turpem in medio collocarina ut appositione deformis,pulchriores seipsis adolescentuli apparerent. Propius autem astans, percontatus est cantorem cuius esset. Et ita, cappadox. Tum Xanthus, Quid iritur scis facere s Hic, omnia. Atque ad hec AE opus rigit . Discipuli ucro, qui cum Xantho uni erant ,ut
uiderunt ipsum risisse, cr ostendisse dentes suum alia
quod mon dium uidere arbitrati sunt. V no autem dicetite, certe hernia est, dentes habens: Alio uero, Quidnam uidens risis Alio, non risissee,sed riguisse: omnisum autem uolentibim cognoscere cur ris fiet, unus ipsi amaccedens, IEsopo inquit, cuius rei gratia risisti Et is, Abbcede marina ouis. Illo vero conluso tunditus eo sera mone, repentes secedente, Xanthus inquit mercatori, Quanto pretio cantor Illo autem mille obolis restoria dente,ad alterum iuit, tamenso audito pretio. Atqui crhunc rogante philosopho, cuias nam furci, Cr audito Lγdam esse, rursusq, rogante, Quid ergo scis facereter illa escente,Omnia,sterum risit AEbopus. Ex scholasticis autem quodam dubitante, Quidnam hic ad omnes ridet Alius ei dixit, Si uucr tu marinus hircus vocari,
roga. manibus avictu rursu rogauit mercatore, Quaurato precio Grammaticuis Et ille, Tribus missibus obolori rum,restondit. gre tulit philosophus immenseum pretium,Cr auersus disecedebat. Scholasticis autem petentibus,an non placuerint ei seruuli, inquit, sed de istum est, non emere mancipium precios . V nus autem ipsorum dixit , Si haec ita se habent, igitur itirpem hunc quin emas, nulla lex uetat: idem enim cr hic
14쪽
tium, me autem seruum emise: alioqui Cr uxorcula mea
munditiae studiosa, no ferret a defrini seruulo seruircibi. At scholastici rursus dixerunt, In promptu est enatentia,ne pareatur seminae. Tunc philosophus, Facidamus prilis periclitum, an sciat aliquid, ne Cr pretium hiculsum pereat. Adiens igitur Asopum, Gaude, inriquit. Et ille. Num nam Dillabars Et Xanthus, Saluto te. Ille autem, Et ego te. Xanthus una cum alijs ina expectato, Cr prompto responso stupefactus rogauit, cuius es Ille, Niger. Ei Xanthus, Non hoc inquam,s d unde natus s. Et is, Ex uentre matris mea. Non hoc dico ed in quo loco natus s. Et ille, Non renutiritiuuit mihi mater mea, utrum in sublimi loco,an in humili. Et philosophus, Quid uero facere nosti stile, Niae hil. Et Xanthus, Quomodo s moniam hi omnia nosse proni sunt, mihi autem reliquerunt nihil. Atque his scholastici uehementer delectati, Per diuinam prouidetitiam, dixerunt, ualde bene respondit: nul rivi enim rithomo, qui omnia norit: cir propterea scilicet risit. Rurosus igitur Xanthus inquit, Vis emam tes Et IEsopus, me hac in re consultore eges c Utrum tibi uidetur merarius,aut emere,aut non ac: nul lus enim quidquam ut facit,hoc in tua positum est uoluntate: crs uolueris,crura
menae ianuam aperiens, argentum numera: ii uero miranime,ne cauillare.Rursus igitur cholassici inter se dixerat, Per deos superauit praeceptorem. Xanthus uero cadixisset, Si emero te gere uoltas Ridens AUopus ait, Hoc s uoluero facere nusso modo utar te conpultore, t
15쪽
er tu paulo ante, me. Et Xanthus, Bene dicis, sed deasmus es. Et ille, Mentem in1bicere oportet o philosoαphe, Cr no faciem. Tunc mercatorem adiens Xanthus, inquit, anti hunc uendu s Et iaci V t uituperes meas merces,ades,quonia te dignis omisin pueris, defrinem hunc eligis:altera horu eme, hunc aute auctarium acciripe.Et Xanthus, Non certe ed huc. Et mercator, sexaginta obolta me. At cholastici consissim collatos exposuerunt: Xanthus autem possedit. Itas publicani uenditione cognita,aderant indignates, quis uendideri quis emerit: at cum puderet utrunq; se pronunciare propterialitate preti , IEFopus stans in medio exclamauit, Quilixenditus est,ego sum. qui emit,hic:quiue didit,ille. si uero ipse tacuerιnt, ego igitur liber sum. Publicani uero distin gaudio, donum Xantho uectigali,abicrtit. I oprus igitur sequebatur in domu euntem Xanthum. cum meridianus autem aestus esset, Xanthus inter deambuislandum pau trahendo mingebat. Quod uid iis AEIoapus,uestibu3 illius apprehensis retro, ad seipsum trarixi atque inquit, Quam celerrime me uende, quoniam mi .Et Xanthus, Quamobrem s Quoniam, inquit, non posm tuli seruire heros enim tu,qui herus es,
neminem time tamen relaxatione non praebes naturae,
sed eundo minguis obtigerit seruu me ad aliquod mitti
ministerium, ex inter eundum tale quid exigat natura, necesse omnino fuerit volando cacare. Et Xanthus, Hoc te turbat tria mala uolens euitare, eundo mingo .Ee
ille, Quaes Et hic,Stanti mihi, caput periistiset sol perudes uero terrae bolu torridu: loti, autem acrimonia,olfara
16쪽
VIT A. 23 Postquam dirim domi fuerunt, Xanthus iubens Ipsoapo manere ante uestibulum, quoniam elegantiusculum esse Hi muliocula sciebat, neque oportere ilit o talem turpitudinem clostcndi, antequam aliquis ipsi urbana diceret: ipse ingressus dicit, Domina non etiam posthae ob cies minist riu, quod mihi tuae pedisequae praestat: iam enim Cr ego puerum tibi emi, in quo uidebis puruebritudinem, qualm nunquam uidisti,qui er iam ante uestibulum stat: er ille quidem haec. Pedisequae autem vera existimantes, quae dicta suerant, inter se non meaediocriter contendebant,cui num ipsarum sponsus nuperemptus utarim D. Xanthi uero uxore intro uocari troanitium iubente mancipium, una ex alijs magis acceleraram,Cr ut arrabonem uocationem arripiens, nouitium
seruum egressa accersebat.Et illo dicente,Ecce ego adasum: stupefacta, Tu, inquit,es Et hic, Nae. Et illa,sine inuidia, ne ingrediaris intro, omnes alioqui fugient. Alia tamen egressa,eumque intuita, caedatur tua, inquit, facies, er huc ingredere, sed ne appropinques mihi. Ingressus stetit coram domina: quae cum cum vidisset, oculos auertit ad tib um,inquiens, Vnde inibi hoc monas linum attulisit abjce ipsum ὸ facie mea. Et ille, Satis tibi domina: ne meim βubmorde novitium seruum.Ηce autem, Videris Nanthe me perosus, aliam inducere velle: er forte dum pudet dicere mihi ut tuu domo abviscedam, cunicipitem mihi hunc apportasti ut eius aegre Iutura ministerium fugium. Da igitur inibi dotem meam, ars ibo.Ad haec Xantho increpante Asopum tanquam itinere umbana quaedum locutum de mictu inter ellim
ii sinin vero mulieri nihil dicentem, Asopus ait,
17쪽
Proyce ipsum ni barathrum Et Xanthus, Tree scelus: an nescis me hac, ut meipsu,amare Et Asopus, Amas mulierculum s Et ille, Admodum quidem, fugitiue.Ad haec Asopus, pulsato medio pede, valde exclamauit, manibus phiilosophus uxorius est.Et uersus ad sua domminam ait, Tuo dominu uelles philosiophum emisereobi seruum iuuenem, bono habitu, vigentem, qui te nura dem tin balneo spectaret, Cr tecum Iuderet in dedecim philosophis O' Euripides,aureum ego tuum inquam os, talia dicens, Multi impetus fluctuum marinorum,muirati luminum,er ignis calidi flatus: dura res paupertas, dura er alia infinita: tamcn nihil aeque duru, ut mulier mula. Τu uero b domina philosophi uxor a pulchris adulescentulis tibi ut ministretur noli nequo pacto cotumeliam uiro tuo infixeris, Illa haec audiens, cum nihil contradicere posset, Unde vir, inquit, pulchritudinem hanc uenatus es sed Cr loquax putridus hic videtur,em facetus,reconciliabor igitur ei. Tum Xanthus Asope, recociliata est tibi tua hera Et Asopus fronice laques, magna res, inquit,placare mulierem. Et Xanthus, Tace posthacienti enim te adseruiendνm, non ad contradicendum. Postera die Xanthus Asopo sequi iusso,adhortum quendam iuit empturus olera. Cum uero olitor fasciculum olerum messui Laccepit I opus.Xantho autem boluturo iam hortulano pecuniam, hortulanus, Sine, inquit,here, linum problema a te desedero.Et zati thus, idnam' Tum ille, Q nid it ut quae a me plantantur olera, quamuis diligenter Cr fodiantur, Cr im gentre tardum tamen suscipiunt incrementum: quibus Apro stontanea e terra pullulatio, es nulla cura adhira betata
18쪽
betur, Vs tamen celerior geminario ' Xanibus igitur
licet philosophi quaestio fret)cum nihil aliud sciret di
cere, A' diuina prouidentia Cr hoc inter caetera guberaniri inquit. opus uero aderat enim ) rist. At quem philosophus, Rides ne, an derides Et AEbopus, Deria deo, inquit,sed non te,lierum qui te docuit. Quae enima diuina prouidentia fiunt, haec a sapientibus uiris solationem fortiuntur: oppone itaque me, Cr ego soluant problema interim itaque Xanthus conuersus inquit olitori, Minime omnium decens est o amice, me, qui montis auditoris disceptauerim, nunc in horto soluere sopbipinata:puero aute huic meo,qur consequentia multorum calliis proposueris,solutionem consequeris quaerasti. Et olitor, Hic turpis literas novit o n licitarent Sed narra o optime, s quaesti declarationem nosti. Et I opus, Mulier, inquit, cum adsecudas nuptias tuerit, liberis ex priore uiro susceptis , s uirum quoque inu nerit suos ex priore inore genuissee,quos ipsa filios a duxit,horum mater est: quos inrenit penes virum,horum est nouerca: multam igitur in hiri que ostendit d4Deutiam: nam quos ex se genui amater Cr accinate nutrire perseuerat, alienos uero partus odit, Cr inuidia utens,
illorum cibos diminuens, s is addit filijs. I llos enim nuture quasi proprios amat: odio autem habet qui uirisunt, quas alienos. Eodem modo Cr terra, eorum quae ipsa ex se genui mater est quae aute tu plantas, ru est noMerca.huius ret Iratia, quae sua sunt, ut legitima magis nutrit, si et: a te autem plantatis ut 'urbs no tanta alimenti tribuit. His delectatus olitor, credideris mihi,
DIt,quod me grauibolicitudine ac sarrulitate latinis.
19쪽
nso PIAbi gratis ferens olera,er quoties tibi bis opus est,tanae
quam in proprium hortum uadens accipe. Post dies alitaquot rursus in balneum proficiscitur Xanthus. Quibusdam autem amicis ibi inuentis, ad AEsopum loquitur, ut
in domum currat, em lentem in ollam iniectum coquat. Ille abietis,granum unum lentis in ollum iactum coquit. manibus ergo una cum amicis latu3 vocavit hos commpransuros, praefatus tamen er quod tenuis esset suturamna, utpote ex lente, quods non oporteret uarietate ferculorum amicos iudicare, sed probare voluntatem. His uero prosectis, Cr in domum ingregis, rianthus inquit, Da nobis a balneo bibere Asope. Illo vero ex defluxu balnei accipiente er trudente, Nanthus 'tore repletus,Hem quid hoc inquit, AEsope Et ille, a balneo, ut iustisti. Xantho utilem pressentia amicorarum iram compescente, Cr pelum sibi apponi iubetiate, IEsopus pelui apposita stabat. Tunc Cr Xanthus, Non lavis Tum ille, Iussum est mihi ea facere,quae iusseris:tu nunc non dixisti, In ce aquam in peluim,er laua pedes meos,er pone soleas, Cy qitscuque deinceps. Ad haec igitur amicu Nunthus ait, Num enim fruunt emis nullo modo,sed muginum. Discumbcntibus itas ipsis, Cr runt ho Asopum rogate, an coctast lens, cocleari acceptum ille lentis Iranum tradidit. zanthus accipiri Aac ratus gratia faciendi periculum coctionis lentem' accepise litis conterens ait, Penesocta est, afr. Illo solum aquam uacuante in schielitis, CT apponcnte, Zanthus,Vbi est lens, inqt Et is,Accepisti ipsam. Et taui Dibus,Vnim grani; coxisti Tm A fopus,Maxime:Ieu rem enim sngularitir diaidi nolit ires, quod pluratiae dicitari
20쪽
cij,ait,hic ad insumam me reduci. Deinde conuersm Ad Aesopum ait, sed ne videar improbe serue amicis iniurius,abies cme pedes porcinos quatuor, Cr per Gleriter coctos appone. Festinus hoc peragittare dum peades coquerentur, Xanthus iure volans verberare Aesopum,cum est in re Wliqua ad usum occupatus, unum ex pedibus ex olla clanculum auferens, occulit. Paulo post autem Cr Aesopus veniens, Cr ollam perscrutaritus,tit tres solos pedes vidit, cognouit insidias bi aliis quassectus: Cr accurrens in stabulum, saginati porcismum ex quatuor cultro amputas,Cr pilis nudans in olatim iecit,ac coxit cm caestris. Xanthus uero ueritus ne Aesopus subreptum pectan non muciliciis, Ucret: rursus in ollam ipsum iniscit Aesopo autem in patriam pedes evacuante, ac quinque bis apparentibus, Nathus,
Quid hoc, inquit, Aesopes qmmodo quinque Et ille, Duo porci quot habent pedcssEt Xanthus,octo. Tum Aesopus, sunt ergo hic quinqge, Cr saginatus porcres instrius tripes pascitur. Xanthus admodum moleste serens,amicis inquit, Non ne paulo ante dixi,quod celers rime hic me ad insania redicis Et Aesopus, Here ii yi i quod ex additione er subductioe in qualitate feocundum rationalem summa colligitur non es errorem, manibus igitur nullum causam honesti inuenies uerbearandi Aesopum, quicuit Postridie aut in ex stholastici, quidam pumptuosim apparas coenam,cum alijs discipulis er Xanthum inuitauit. cocitantibus igitκr, Xanthus partes ιx appositis acccpit clectas,er Aesopo ponestati δε dit.Abi, inquit ei beneuolas meae haec trade. I rς