장음표시 사용
141쪽
rio, & fastis, , de Suetonii verbis: statuam habet Prirneste, ubi alii legi volebant Pro Vesta , aut pro
siue Vesta, aut Prope AEdem Vesta, aut Pedestrem, cimnes importunum illud Praeneste dolendum esse arbitrabantur. Unus Pirritus Ligorius contra erudito. rum aciem Pro Praeneste acriter de Certabat. Messer Pyrrho, ait, contradice quanto Pub a questa opinἱOnc , Perche trocliasi in Palestrina queu hcmi elo,
e la base delia statua con te parole de fasti, te quoli Par oggiunt e cla ιui. Questa lite e suor di R
tu , ma clubiliam O Si faris ura Processo grande s Pra. Se sareee Ozi OsO Di manderemo a Pale trina αpcrificar queste opinioni. G yni ricordo di un certo perro di fasti con certi magistrati municipali, enon si dice clope sieno tros ait; Se Mosser Pyrrhomostra che sieno ui Pas est riua; Penso che gli da mmo sentenm in aseore. Tota illa Augustini epi,iola digna est quae cum Fogginii opere de fia Atoriam. . . . fragmentis Pranciae Huper est Osrs Romae anno I 770edito conseratur. Duo vero sunt, in his litteris laudati, graecus alter , alter hispanus , qui minus vulgo noti , MAugustini amici, singularem quamdam Commemorationem exigere videntur. Primus est Nicolaus Sophianus, qui Corcyrae natus, graecisque litteris excultus, cum Venetiis degeret, in librarium famulatum a MendoEa receptus, in Titessaliam. Diuili so by Gorale
142쪽
uti supra diximus, missus est, quem virum doctum appellat Augustinus, graecunique codicem laudat, quod ab eo cum alio veneto collatus fuerit, quique saepius a Metello memoratur, 3c quod author sit ita bula Graeciae praedicatur. D cst, scribit ad Augustinum Metellus, cujus tabellam Graeciae commen dabat Philenus Luna resu, noster say. Quibus Metelli verbis corrigenda est Ioannis Alberti Fabricii 1evis oscitatio, qui nescio quo sive mentis sive manus lapsu Michaelem Sophianti in euin hoc Nicolao confundit, & Nicolai tabulam Graeciae falso attribuit Micliaeli, citatque ad tomum Iu Thesauri antiqui tum graecarum explicationem Nicolai Gerbelli in
Graciae Michaelis Sophiam descriptionem μ). Eam
Graeciae tabulam docto quodam commentario explicandam suscepit Nicolaus Gerbelius, titulum quo apposuit: Nicolai Cerbelli in Graeciae Sophiani descristionem e licatio; cumque in eo Sophiani praenomen non appareat, Fabricius Michaeli Sophiano adseribit. Sed tamen idem Gerbelius statim ab initio sui
commentarii Nicolaum, non Michaelem eum vocat: Nicolaus Sophianus, inquit, vir, ut ego quidem sentio , spectatae pirtutis o eruditionis ... consilio ,
pulcherrimo ac prope di Uino descriptionem hanc Grais cir eae optimis utriusque ingua scriptoribus col- , a Epist. 8o. b) Bibliogr. Antiq. e. II.
143쪽
I38 iactam in hane elegantiarimam picturam redegit O.
Nimiram alius omnino est a Nicolao Michael Sophia. nus, licet uterque inter eruditus graecos, Sc inter callia gra phos adscribendus sit. Michael byzantinus fuit; Nicolaus eorcyrensis: Michaelis pleraque graeca carmina typis excusa leguntur, extatque Iatina versio librorum Aristotelis de anima , Nicolai quam modo diximus tabula, quae di a Gerbelio, & ab Abrahamo Ortolio descripta est, tum graecum opus de Praeparatione M usu astrolabii Paulo III dicatum, dc Basileae editum, tum item manu tantum scripta gram matica graeca cum ejusdem epistola nuncupatoria
ad Ioannem Lotharingium cardinalem βὶ, tum d nique Ptolomaei Geographia Nicolai emcndationibus atque notis illustrata Basileae typis excusa, uti eam vidit Morellius te , ac demum Plutarchi de Ii-Berorum educatione editio per Nicolaum Sopitianum Venetiis 15 4 ab Harissio in Biblioth. graeca Fabricii refertur Q. Uterque Sophianus tutor grae-
eos calligraphos a Monifauconio nominatur; sed Nicolai plures scripti codices ab eo citantur circi ter annum I 534, Michaelis unus tantum odo, isque anni I 56o e . Utriusque eruditio Iaudatur, Nicolai, ut supravidimus, ab Augustino, a Gerbelio, atque Metello, Michaelis a Paulo Manutio in epist αὶ In praefat. tb Bibl. teg Patis n. se Bibl. Pinet. d Tom. V. ιγ Palieogr. graeca l. I. C. VIII.
144쪽
ia ad ipsum scripta μὶ, Nicolao igitur, non Michae ii Sophiano laudi danda est ea tabula, quam illi esse adeo aperte dicit Metellus, qui cum ipso Venetiis degebat, eodemque familiariter utebatur, atque de ea tabula tamquam de re non admodum re centi scribebat jam ab anno I 5 a, quo tempore Mischael adolescentulus ne ad ipsam quidem inteIligemdam, ne dum ad concinnandam fortasse aiseeret . Longiorem sermonem ab hispano homine polli. lat hispanus Petrus Ruitius, clariorique apud om nes memoria dignus est jurisconsultus doctissimus,& acutissimus poeta, quem M egregiae doctriirae, atque ingenii dotes, & familiarissima cum Augu-atino amicitiae consuetudo bonis omnibus commendant. Petrus Buitius de Moros Aleagnitii in Axag nia nobili genere ortus in patria primum, tum in alerdensi academia latinis litteris & jure eivili in titutus fuit. Inde in Italiam ad uberioris doctrinae sitim explendam, non quidem Patavium, ut plerique dicunt, sed Bononiam venit, ibique sub Parisii, Alciati, Se Bexohi diseiplina plenam juris utrius,
que scientiam toto pectore hausit. Bononiae Paveis ante annis eoiIegium, ubi Alcagnicenses adolesce tes exciperentur, tandaverat Andreas Vives AIegnitii & ipse natus, Se in bononiensi S. Clementis in Lib. IV. Ep. . .
145쪽
14Oeollegio educatus. Hoc collegium alcagni censis nomine memorat in epistola ad Boleam A ugustinus ia): uiolani vero in altera ad Ioannem Soram f. atque in eo sane, non in S. Clementis collegio, uti Nico-Ιaus Antonius. 8c ante ipsum Andreas Sehottus arbitrati sunt, Ruitius receptus fuit. Erat ille acutis. simo ingenio adolescens, Sc subtilissimus, atque, uti Scholius ait, acer disputator. Quin Augustinus eum doctoris lauream in bononiensi academia consecutum scribit ad Boleam, ut cum Praeceptoribus
suis illis ferais disputaret ςὶ; M sic item ad Soram:
Ruitius Pata Dium Profectus est, ut suorum studi rum in acutissima disputatione Periculum faceret, quod fecit , O cum, postquam duos dies acriter, ut solebat, cum Pata Uinis contendisset, Bononiam redire cogitaret, ut hos etiam Dexaret, incidit in acutissimam febrem, O quod molestisSimum cSt, Periculosam M. Ipsi Ruitio de obtenta Patavii victoria gratulatur, eumdemque de sutura bononiensi concertatione ab omnibus expetita bene sperare jubet 6. Ruitium sibi delegit Augustinus, quem interlocutorem cum Sora, cum Bolea in suis dialogis ad graviores juris quaestionis dirimendas adhiberet D. Bononiae professorem egit non tantum scientia juris, sed O omni humanitatis o eloquen-
146쪽
i Ieia, ac poetica rei studio nulli ciolum suorum in ferior, ait Nicolaus Antonius 66. Ibique & hispanorum, Sc ex omnibus Europae partibus collecta se
quentia quacumque ibat stipabatur . . Ibidem jam ab initio anni 1538 poema quoddam pangebat Alciα-to Bononiaque picrudentibus, componebatque eomplura epigrammata, quorum alterum in Mattheum Curtium et ianinum in editis extat, eamque in Poetis ea virtute praestantiam obtinebat, & tot modo eiusti bentur earmina, ut nescias majoremne laudem a Po tica, an a jurisprudentia assecutus fuerit. Mentis
acumine, disputandi subtilitat doctrinae copia, post tica facultate, facilitate morum, Sc ingenii festivitate omnium, Sc hispanorum, Sc italorum, caeterorumque exterorum amorem sibi cone iliavit, claramque sui nominis famam excitavit; quo factam est, ut dum i se Bononiae jurisprudentiae scholas habebat, dum aliquem magistratum in Italia, M quidem Mediolani Potius quam Neapoli, inire ambiebat . a polonis adjus civile docendum acciretur, cnmque illius doctrinae lumen in Italiae coelo albescere inciperet, ad sarmaticas regiones detruderetur. Ruitium abeuntem flebili carmine comitatus est Augustinus: Lugete , o latii graues lepesque
tes, dulcisonum meum poetam ... ωὶ Bibl. Hisp. v. Petrus Ralitias b op. &c. l. c. p. I s.
147쪽
24ati eaetera quae ab Andrea Sehotto reseruntur sa). Ια Poloniam ergo translatus Ruitius fuit annor 54a , ibique statim illustres de consultores Mauditorea frequentissimos habuit, in quorum sinuti oculis eum fuisse videmus ex iis quae ad ipsum Ruitium scribit Augustinus M, 8e quae anno 1544 Hieronymo Osorio nuntiat: Ruitius sarmatas juscipite docet, in pretioque est μ). Cujus nominia
Lama excitatus Ferdinandus Romanorum imperatoreum per Ioannem Langum legatum austriacum hone atissimis eonditionibus ad vindebonensem academiam ornandam invitavit. Non tulit id Poloniae rex
Sigismundus, neque ullo pacto Ruitium a se dimitti Passus est, uti Ruitius ipse testatur Quare in Polonia totum vitae suae reliquum cursum peregit, MCraeoviae juri doeendo in academia, de gravioribun negotiis expediendis, majoribusque causis in supremo consilio decidendis, & Dantisci civilibus tumultibus sedandis Oeeupatus, et Vilnae, et Somogitiae eccI si astitas dignitatibus auetus, M semper 8c ubique
disertus Ioporum 8t facetiarum, Versuum amoenita te societatem oblectans, permultos annos seliciter
ixit. Haec M pleraque alia ad majorem de Ruitii
rebus notitiam pertinentia accurata diligentia de- cribunt Sc Polonus canonicus Ianosvi in opere an- α Bibl. His p. p. 31x. bὶ op. l. e. p. 17s. c) EP 7
148쪽
no 1776 Varsaviae edito, ubi de litteratis polonis disserens, in his Ruitiain adnumerat, atque ejus opera praesertim poetica prolixe describit, & hispanus La Tassa, qui Plura volumina de suis aragoniensibus
doctrina praestantibus eoncinnavit, inque his perto. tas undecim paginas Petrum Ruitium aragoniensem Alcagnitii natum M Ilerdae educatum, Bononiae & Cra- coviae jurisprudentiae & humanitatis studiis inte tum, carmina Pangentem, juris scientiam docentem , gravioribus muneribus amplissimisque honoribus ornatum nobis exhibet, ejusque operum longum ea- talogum texit. Dolendum nobis est quod cum eis jus opera in septentrionalibus illis regionibus e cusa gint, pauca ad manus nostras pervenerint. Ruitii Stanislaus, sive carmen heroienm de sancto illo pontifice caeso saepe antea illic editum cardinalis Durinins rursus inter Simonis Simonidis carmina r cudendum curavit anno I77a; M vir elarissimus Ign tius Asso pleraque edidit inter cL Aragoniensium monumenta ab ipso hispanis prolata. Sed nos in Rublio laudando terminos huic nostro proposito Praefi, Xos excessisse videmur; de lux nobis haec venia de
hispano homino loquentibus, Augustini amieissi-simo, parum noto, totque & jurisprudentiae & pomite ex laudibus ab omnibus qui eum noverunt cominmendato, ut quod ipse lumen in cimmeriis illis te. nebris celari passus fuit, nos in has dias Italiae
149쪽
Panvinium litteris frequenter occurrunt, qui ingens orationi nostrae argumentum Praebere possent, si eos hic laudandi iocus esset, Franciseus Torros, sive Turrianus & eruditionis latinae graecaeque copia, Scscriptorum numero pretioque clarissimus, Franciscus Vargas, tum Venetiis, tum in tridentilio con
e illo regius legatus, Sc ipse suis scriptis, obitisque legationibus abunde notus. Multa item de Goligio, inulta de Strada, multa de Enea Vico, aliisque compluribus in eisdem litteris narrat Augustinus', ut facile dici queat hocce epistolarum volumen iis, qui doctorum hominum vitas, & universim iis omnibus, qui quamcumque litteraturae historiam illustrandam susceperint, plurimum subsidii aIlaturum.
Quod si quis bononiensis hispanorum collegii S. Clementis historiam, dignam illam quidem quae non ab hispanis modo, sed ab italis, & ab eruditis
omnibus cognoseatur, scribendam aggrediatur,
quam multa adjumenta ad opus perficiendum ex his litteris excipere valebiti Ipse Augustinus ejus pars magna fuit, ipseque, uti supra dictum est, eam scribere cogitabat, Sc aliquot ejus epistolae ad Soram aperte significant id quod ad illam historiam
spectare etiam posset, nimirum ardenter Se OPtasse, Plura movisse, saepissimeque scripsisse, ut a caesa Dissili os by Corale
150쪽
xaugustanae eccle3iae canonicis, queis jus compete bat, ad togam illam induendam eligeretur, & a cola legii sodalibus in sinum suum cooptaretur 3. Quanta religione ac severitate dissiciles se se praeberent collegae in novis sociis excipiendis, argumento esse poterunt quae de rejectis Artiedae probationibus, aliisque requisitis inculcat Augustinus quaeque de Petri Lacunae fuga, deque Georgii Turrit eum uaculis narrat ςὶ; M alia nonnulla. Tum pleraque alia resert de collegii usibus, ae statutis, quae non parnm Iueis illi historiae iustituendae conferre possunt. Ioannes Sora, Bernardus Bolea, aliique illustres col. Iegae frequenter in hisce epistolis legenti iam octilis obversantur, & illi quidem non parva hujus historiae pars esse deberent. De Sora dictum est supra. Bernardus Bolea haud obscurum attulit collegio
decus, eum multis magistratibus decoratus, primum in provincia i praesectus, tum in orbe eivilis rotae judex. sicariae, ut ibi ajunt, regens, regiae cam rae Praeses, regensque eancellariae, , coindiartiis c ob lateralis, per omnes honorum grad Is toti neapolitano regno, quin Italiae M Hispaniae universae snmma aequitate doctrina 8e se spectandum praebuerit. Atqui hujus viri clarissimi dignitatis, politiemque gloriae primordia in hisce litteris expressa ha-μ Epist. I s. al. νὶ Epist. ry. cὶ Epist. ι3.