Tomus primus tertius iuris publici imperii RomanoGermanici; ... Authore Johanne Limnaeo Jenensi Liber quartus iuris publici imperii RomanoGermanici quo tractatur de origine dignitatum illustrium, de juribus, atque oneribus principum, statuumque imper

발행: 1631년

분량: 436페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

Lib. IV. Cap. IX. Os

gnus eo augimento. Dividionem hoc jus respuit, aer ent e quest Disonore peut meu utile. qu omne se de tout , iterum ait modo laudatus Galli H:ltoricus it. Ionici itur. narrat. s. p. 58. In quaestionibus de pr. xcedentia tantillum si remiseris, totum perdes il autem certum est . ap 7 arens, naturam ipsam homini inter animalia praecedentiam contulisse: Ita contra multis involutum tenebrisaa ominum eos seu gentes consideres, seu cives constitutio, quas notas regulas vi inter ipsio praec dentiae postierit. Disputat hac de re peron. Speronius discors detraprccedenda de Principi, quem si audire ut Praetorem constituerimus,aciuerit delicentia nostra. Nec enim oratori aut legum cultor aliud quam S. silentium hisce in quaestionibus addicit. Nobilibus contra bonarii dei

veritatis ac pacis orbis Christiani amatoribus dicendi facit copiam. Veriti dum nobilium hic expectamus operam , veritatem venari cuilibet aestimamus liberum, etiamsi pullatam plebem judicem non constituamus. Si quae varios ob rationum fluctus, materi ad illicitis, S intricata est sane haec nostra de praecedentia disputatio est. Non enim solum varia Dd eam in rem con cripta sunt axiomata, verum dc diversissi inae quando considerationes rerum, personarum, locorum i sur-

Rura , Ut non ard, si quae antea immota videri poterat Regula, si a thesi ad hypothesin tran eas, ossicium perdat suum. Inter illos, qui jura civilia, quae exinde sunt, principia ignorant, spernuntq; sola iuris gentium spectanda erit aequitas. Caeteros inter mortales, a quibus jusci ovile excultum atq; receptum est, ut maxime idem hisce etiam in controversiis suum obtineat quandoq; virorem, non tamen semper illud quod scriptum, certam nobis suppeditare regulam valens est. Quu peimmutatis cum Imperii forma dignitatibus, multa juris axiomata tu lata simul. Un equi de praecedentia disquirere constitui in regulis e iure civili extrahendis cautus esse debet, atq; ad praesentem se conformaris rerum Statum, a sapientioribus quid hanc in rem annotatum sit, deliberato perpendere animo. Non enina ab his omne quod L ductum videt, veritate sua niti deprehensum est. Generalis, prima omni iam sere, hac in materia Regula est Digniores coeteris praeferen ΑΙ dos de albos ibelrd I. .s deside instrumentor Atq; hoc in Venerali dum versamur axiomate, res alis expedita est Quando verba speciem deflectimus,&in id inquirimus, altero unde quis dignior,

probari pos it ad varia ut advertam iis necelle est Quandoq; enim natura ipsa, is deductum jus dignitatis characterem posuit, dum lio

iri nem arteris animantibus excellentiorem dedit,uinter eosdem ma- - , i lana inmina praelatum voluit, patrem liberis, dominum servis, 'a

402쪽

: De Jure Publico Imp. Rom.

jussori proficuum d. l. . i. st de excepi iii N. ii possumus dicere de-buoterin vere facultatibus aptum, cuius facultate, nondum nobis licuit excutere. Quod si vero illudio. telapsum inductarum terminum apparuerat, vigiliantiam creditorum, qua fideiussores coita secuti sunt, inanem

frui raneam nemo dixerit. Quibus ita fundatis, exceptionibus supra positis opus non est, nec impediet fidejus Ibrum nullam in rescripto mentionem faetam, modb ab eodem expressὸ non fiterint exclusi. Ideoq; ante principalem conventi regulariter habebunt, quod opponat, juris non servatum ordinem, creditoremq; ad principalem prius excutiendum ablegabunt qui cum iura induciarum terminum securus, nec hi inquiet ri debebunt. Principis mos est beneficia nullius in injuriam tribuere. I. C. de mancipat liberor. At si fidejuisor securo debitore, eoq; non exculto

ollet conveniri, manifesta ei fieret injuria sed videtur creditoribus ocrescripto injuria fieri, nisi permiserimus eisdem fide jussores ut pula sint Nulla hic est eorum injuria, aut si quae est, levior sane illa qu, mitin considerationem trahi debeat. Ius enim creditorum rescripto Principis non tollitur, sed susipenditur, quod facilius est admittere, qu infide jussorum jus, ne ante principalis excussionem conveniatitur, sublat una dicere. Et semper horum intererit suum potius non solvere, quam solutum repetere. i. g. de compensat. Creditoribus autem generaliter coa- venit, ut se nec acerbos exactores nec contumeliosos praebeant, sed moderatos cum evicacia benignos,in cum instantia humanos. l. s. i. . F. de usuris nec statim ad terminum cum sacco parati venianti. Os. s. ejolat. jHoc de humanitas suadela charitas requirit Christiana Melander comm Cameral p. a. tit ior. Vnde justa ex causa a Principe debitori suo concesssas inducias, pro iniquis non habebunt, cum interim ius crediti salvum retineant, omnis impediatur praescriptio arg. I. I. f. ne autem.

a. C. de annali except. Trentacita' i ius d. resolui. i. n. ai.&usurae quoque

Azurrant ipsae, licet earum atque ut sortis exactio suspendatur Anton. her. . . . de uit. l. as error pragmatici Quod magis est ut fe- quamur frustra dissentientibus Mollero lib. semestr. 7. n. a.d aliis relatis a Finckelthausio. h. o. Notandum Millud probesmon et Hilligerus L . sit. N. Si interim e g. quinquennalibus induciis indultis post annum , biennium dec. ad pinguiorem fortunam perveneriteteus conveniri eum&excuti posse, cum immunitas propter paupertatem concelsa, ea cellantecesset. l. ., i. de munerib Zobe disserenniar. iνit 9 Saxon part a dig. o num 3. Huic ut album adjiciam calculum, vix ausim comparere. Non enim generale est, cessante cautae impula

403쪽

Lib. IV Cap. VIII. 9s

impulsiva concessionis, cessare concessionem. Tapia ad. l. n. de constit. princip. pari. a. c. q. n. 2s praesertim si certum Mefinitum concessionis iecit adjectum tempus. Hoc lubens largior, si intra terminum induciarum ad pinguiorem tortunam pervenerit debitor, eum solutione creditori non expectato termino offerre potiriat eodem casu, ut non rescisso privilegio iam de ubi cessante causa cessit privilegium, sententia restici oria opus, Philip Francus d. c. decet de R. I. in s. eum debitorem conveniri polle non crediderim. Interpellandum eum censeo, si solutionem neget, Principem adeundum , qui ut iusta ex causa concessit ad certum tempus privilegium,ita usta ex causa idem poterit tollere atq; coarct. are. Hocq tunc potissimum sex indulgentia creditorum fidei ultiores non dati, unde periculum , si induciarum ex peistent terminum, fortuna ex

matre rursus noverca evadat dc quem ad pinguiore nunc perventile conditionem cernunt, Lox ad ultimam redactum vvleant maciem.

Praeterea ad Principum emolumenta pertinent collectae descensus si provinciales, metalli sed inae, salinae Malia nonnulla, de qui biis Knichen.dd. tr. de sublimior is terrιtorii jure. Et, de Sax. non proP.jure. Ducum c. r.

De jure proedriae, seu de praecedentiae, S sellIOnis caerogativa, praecipue inter Pi incipes cir Dynastas.

r. Alexandri dictum. α. Propitaim ei Principum de honore

certamen.

3. Contentio discipulorum Christi. - Disputatum d praecedentiatiuer Romanam, de Orientale in Ecclesiam. s. Inter Ecclesiastici ordinis viros in po- Ionia, quorum aliquando de praeroga liva loci contentio. 6. Alia eorundem contentio. r. Sacri ordinis eadem de re in Gallia ut disceptatio. s. Vae in Italia. v contentio de prseedentia olim agitata inter Orientalem Occidentalein la

rum ones . . Perat Oiem.

xo. Inter ecatos Regis Galliarum 6 Iperatorem diveli

i a. . Ducem bImperii Electores. 2. Inter Abbatem Fuldensem colo, ensem Arctat episcopum. 3. Inter Brande burgicosis Brunsvi-gos Bavarunt Saxone in Hassum

I Inter Bavaium de Rempublicam eanetain.

Is Inter atii pem litem SoPi incis em Aien bergium. i6. Inter Coanites ainbei genses o FH- scopii in Vurat, ir. In Comitiis Di tentiissimae ejusmodi concertatioris. Inter Florent an lebri, de praec Cis. Inter Alexandri ut Farnc n

404쪽

De Jure Publico Imp. Rom.

ficio in . inter Clatas C. summa

αo. Inter clisos, Principes sanguinis. ai. Inter Ludovicum Guisium, de Cardinalem Borbonium. aa. Aliud inter Galliae Principes certa

men.

23. Inter Ducem de Ioyeuse, de Ducem de antadour. 24. Rursus inter Gallos. as. Inter Gallum, I Hispanum, Reges. 26. Inter Anglum, Hispanum. ar Exempla Contentionum de praecedentia inter nationes. ar. Inter Senenses de Genuenses civita

tes.

29. Inter Messinam, Paternium. 3O Inter Aquis granum, & Coloniam Agrippinam. 3i inter Equites, eluenses, d Florentinos.

3 a. Inter Nobiles liberos Franciae Orientalis, dccivitates Imperii liberas. 33 Concertationes istae quandoque bellis dant causam. 3 . Vnde detestabiles. D. Quo temperamento ius praecedentiae

eonservandum.

36. Iudicium Petri Matthiae, historiciae. gii, eadem de re. 37 38. Regulae de praecedentia, obscurae. D. Cui de precedentia disserendum. o. Ius Civile non semper has ad controversias allegabile. i. Generalis de piae cedentia regula. a. Dc digni intum gladibus variis , O-rumque inter se collocatione, quoad praecedentiam. 3. Gradus dignitatum minores, at resq, sunt, secundum cujusque regi Onas morem. 44. Quando maior dignitas praecedentiam non conteia c. s. . c.

Ex ordine clipturae alii dignitatis praerosativam quaerunt. 8. Sed nistinctione hie opiis est. 9. Bucherii error,&Alplion si de Castro

12. Vbi lex pactum, consuetudo, praecedentiani determina , ea observanda. 13. In Imperio de praecedentia inter Electores lex scripta est. 14. Sed non de praecedentia ipsos inter Principes, unde tot in Comitiis rixae.13. Lessatus quando locum principalis sui obtineat, quandoque contra non

obtineat.16. De legatis Electorum. s7. Marchiae constitutio. sa. Regni Bollentici constitutio de prae

cedentia.

19. Regni Gallici constitutio. 6o Portu galliae constitutio. 6i Poena Genuensibus a Carolo V. im posita, ut uxoribus dextram conce

dant.

6a. Inter pares dignitate, praesertur is, qui prior dignitatem fuit eonsecutus. 63. Par lamenti Anglici monitum ad Regem Iacobum. 6. . Ru id si non constet, qui prior dignitatem fuerit consecutus. 6s Q ijdspares sint tempore. 66. Familiarum antiqvitas , an tribua praecedentiam.

6 Qxij libet antiqua familia sitae ponit

primordia. 63. De originibus gentium scribere, rem est obscuram aggredi. 69 Argyptiorum , actitarunt de e tustate concertatio. o. Quando seniori debeatur praecedentia.

i. Ampliatio propositionis, prima. a. Ampliatio secunda. 3. An Nobiliora qui habet insignia pi feratii aliis Insonia quandoq; larvata. ι De Iuralitate titulorum. 6. Ex titulorum pluralitate haud sima collectio. so Adriani Pontificis ad Imperatoren Quando pluralitas haec attendenda litera &ad easdem Friderici respon quando secus. S. Titulus d possciso pluris titulo alit Mai. Imperaroris nomen pracfertur Ponti . . Rei dignitate ita innat

405쪽

Lib. IV. Cap. IX.

Variae circa eundem consuetudines. vo De honoratiori loco in procedendo. si In deambri lando. 9a Dextra an sinistra honoratior 93 94. De loco medio variae consuetudi

nes.

91 Dignior primum se sistit in loco con

ventui destinato. 96. Dignior prinatim subscribit,si et illa tq;. 97 98 99. Iol. r z.Iuris sui, quoac praece. dentiam , conservandi variae came .

ioo Fichardi error. io3. De iudice, actionibus huius naestionis, remissiuE. tito praeseremtus alteri mi eam a minor habet. o. Ampliatio de Iimitatio dicti. i. Andionior qui in Nobiliore dominatum nabet. a. uero iis peroni opinio. 3. Quid de eo, qui maius territorium tenet' 4. Potentius non protinus dignius. 3. Plerte de Boissat distinguit inter divi

to Fed eidem contradicitur.

τ . Qiras possesso in praecedentia magni

ponderis.

st De honoratiori loco in sedend

Lexander ille Magnus, ut autor est Ausonius ingratiarum ractione ad Gratianum Imp. cum aliquando legisset illos Himeri versus, quibus Hectore provocante e novem ducibus, quibus singulis pugnandi cupiditas erat, unum deligi placeret, sortis libri pendio, de anxiis votis Iovem precaretur exercitatus, ut Ajacem, vel Tydei filium, aut ipsum Mycenarum regem sertiri pateretur Agamemnomen , Occiderem, inquit Alexander, illum qui me tertium nominasset AEqualis honoris laudis cupiditas tt,inbellico quam pacis tempore illustrioribus innata praecordiis per omnis aevi historias conspicua est, ut verissim LMarzatius consi. 26. n. . scripserit, Principum proprium esse de honore: gloria certate. Nec umid tantum hoc certamen illis defuisse de esse, quibus illustrioris dignit tis character extern positus, verum etiam inferioris fortunae hominibus, quibus interna generosioris natura flammula restat, experientia testis est. Contentionem discipulorum Christi, Marcus contignavit. c. '. 33s O seqq. De praecedentia inter Romanam Orient em Ecclesi am magna agitata sui quaestio Pasqui erues rechen. dela Franceatur. 3.chap. i. pag. 87i pag. iso Anno i ' Mense Decembri, incomitiis sPetri coviensibus, magna inter Proceres de praerogativa loci, sententiae dicendae controversia orta est, propter bigneum Episcopum, cui ad iobus Pontificibus, prius Cardinali Presbytero designato, Nicolaus pauid ante insignia ejus honoris miserat. Nam illo in senatum veniente, illadis laus Arcni episcopus, ne principem locum amitteret, cum omnibus majorum Polonorum proceribus, qui desipsi praerogativam illam ad minorem Poloniam a se transferri nolebant,discessit. Volunt etiam a danalem Presbyterum, & Diaconum, majorem esse dignatione, qu in Aa Episc

406쪽

jos De Jure Publico Rom. Imp.

Episcopum . Archiepiscopum, atque etiam Patriarcham Cromerus de rebus Polan tib a a pag. 334. Anno i s . in nuptiis Casmiri Regis Poloniae cum Eli labetha Albetti Caesitis filia, contentio inter Archiepiscopum Ibigneum Cardinalem fuit, de nuptiali eremonia, uter ejus administer esse deberet quod ille Archiepiscopus irimas, hic Cardi nalis, Cra coviensis Episcopus ubi haec agebantur, esset. Redita pitata convenit tandem, ut Iohannis apistrano talo eum honorem

ferrent. Sed cum is neque Polonicam, neque Germanicam fricalleret, acri bigneo muneris ejus functionem adjiidi. ret utriusque linguae peritus, cedente Archiepiscopo id peremtpiscopus verbs acris operatus, novam Reginam inunxit , e cinxit. Idem Cromerus de reb. Polon lib. 22 pag. s a. Bur. - MBituricensem Archiepiscopos in Gallia de jure primatiae controverti se, notum faciti exposuit de dilat. c. venerabitu de dolo ct contum ac D α- lis de majori t. ct obed. Eodem in Regno olim Senorum Archipraesulcum Lugdunensi certavit de Gallicae principatu Ecclesiae Choppin de doman. Francis lib., tis . . nun s. q. so . In Concilio Episcoporum quod Clemens Pontifex Henrico It Imperatori pauid ante inaugurato Anno οή . pro reformanda Ecclesia coegit, cum Pontifex sedili et ac Patriarcha Aquileiens dextram, laevam Ravennas Archiepiscopus occupasset, inclinante jam ad vesperam die Mediolanensis alvenit, ac dextram sedem postulavit Aquileiensi de Ravennate reclamante atque

utroque sibi eam deposcente conventus rem cognoscendam est decre- it. Cum Mediolanens advocati Concilium Symmachi Pontificiscon memorarent, in quo Mediolanensis priore loco sedisset, Hunfridus literas protulit Ioannis Pontificis, qui Symmacho succellerat, in quibus scriptum erat id Petri- Archiepiscopi Ravennatis submissione te di lenens consessum atque Joannem ipsum sanxisse, ut absente Caesire

dex era Raventiati, praesente sinistra tribueretur. Atque ita partes rogati en tentias decreverunt. Sigonius de Regno Italiae lib. 8 p. m. 22ῖ- inter Imperatores, Occidentalem Orientalem , fuerit agitale docuerunt ea, quae legi apud Gol i. Con litui. Ini de majoratu lib. i. cap. 6 num. q. pag. s. Contentionem

Oratorem Imperatores Romani, MLegatum Regis Galliae, qui illam pro te ato Regis e .iberi voluti descripsit Heberer

ferritui AEgyp .cap o. p. g. si Francisci l. G illiarum Regis legati, roti . ora cordis io Rex .lliae Romanorum Regem praecederet,

Anno Gai Caicti prioritate n eripere conati sunt Kirchner dele .rr.

M si . λ. cap. I. num p . Inter Caroli Butgundi de Electorum lega:

407쪽

Lib. IV. Cap. IX. a '

peractum , retulit Chonpita dedom. v. Gallic α ι b. tr. r. n. 3. p. 97. Et

Buxtoris ad A. B. th6.8..tit si Et diximus supra, tibi de Elector bus. A b, Aut dentis Coloniensem Archiepiscopum ali iliando loco delicere furiaulus Crana ius lib. d. Saxon Ex uelis Principum Electorum Anno a M. Carolo V. inscriptis, certiores reddimur, inter Bavarum dei Saxonem, Brande burgicum Brunsvigum, Halliam lomeranum de sessione processiones statione multos annos varie dii ceptatum uille nec in suscitae tempus, licet saepe tentata fuisset, reconciliationem ullam fieri pota ae Accontentiones illas adeli ex altili , ut licet omnes in a Principes praesentes, ac inter eos ageretur, omnis tamen actio Electorum in frugi sera&irrita elset futura: Gold. Ist rom. l. co isti Iul. Imper.

pag. so'. davariae Ducis legatus , cum in Concilio Tridentino delirae. cedentia Venetis litem moveret, admonitus a fratribus, in Conciliis religionem, non regionis sessionem curari, protestationem de non praesu- dicando addidit, eamque a istis inserere petiit Huic Venetus respondit, eum de hac, Malia vice cedere debere, hocq annotari jussit et r.Jastin. de reb. Venetis. lib. 4 .in sin Re sold delegatu. c. si . . Cum Ernestus Dux Ba is Vatiae, Archiepit copias Coloniensis, inaugurandus Episcopus Leodius, Leodium appropinquaret, de loco sui natum certamen quorundam, cum quibusdam honori, aliorum cum aliis modestiae. Hi contendunt

ne praecedant illi ut praecedant. In te Principem ima censiem , qui est Ducis Arscholani filius, Trincipem Arembergium fuit inprimis levior disceptatio de honore loci, contendebant lationibus, alius aliis nus se est Principem Imperii alter se esse Principem longa serie parentum, nihilque niti alieno Imperii splendore Disceptatio ne cursum cohibeat, rejicitur in Ernestum Principem,&eos, qui emblemata, Princi Pumque insignia procurant. Eriaestus Princeps respondit, rem acri mentium permotione 5 incertis argumentis implicitam tantilli non ecse tempori , nec huius loci Progare ut deponant studia contentionis ac sumant modestiae addere tamen se eis Principem imperii, pompam eis imperii locum, in quo constiterant, esse Imperii urbem , quam ingres Iuri erant, Imperii de privilegio nitid devinciri legibus Laudant omnes inarerium Principis, quod controversiam ita sustinuerit ut videatur direm ille vel potius ita direm erit, ut videatur sustinuisse. Tamen ut

via sepiatur graviori contentioni pr secti insigniorum rogare, ut cedant alter alteri, magnum honorem illos hodiὸ delaturo Principi, si alter alterum vincat, non honore loci, sed humanitatis ossicio, contentionea in oris: paretur c6stio, ceditq; humaniter, qui noluit vinci ablecte Rob

408쪽

3oo De Jure Publico Imp. Rom.

in Francia orientali seditio ex levi causa orta est maxima Nam Albertus 5 ejus fratres Adalbertus, Henricus Comites Bambergenses Hecto Rodolphos piscop, uti et bergens litem moverunt de jure prae. cedendi quasi propter samiliae praeliantiam majus sibi jus competeret. Episcopus ergb urtaburgensis nihil cedens de sua magnificentia, sta tres suos Eberhardum de Gebhardum in auxilium vocans, itemq; Cun-tadum Ducem Hassiae Franconiae sibi adjungens, bello decerti ite, remque armis decernere voluit, in quo praelio Henricus periit. Adilbertus vivus captus , jussu Gebhardi securi percutitur. Et Eber haldus ex altera parte inter coesos vulneratus cum esset repertus, domum delatus non diu vixit. Albertus verδ fuga sibi consuluit Sturtius de Imperia a German. G 26. n. r. Nullus quoq; dubito, quin omnes auribus vel visu perceperint, singulis fer Comitiis novarum disputationum Mitium clamoribus atria de subsellia personare, ut salsus non fuerit Zamo istius Magnus Poloniae Cancellarius, qui dicere blitus, Germanos in suis C mitiis ferὶ nihil agere quam ut de sessionibus digladientur. Κirchia. lib. a. deis t. c. s. n. r. Expressit hoc Mameranus in fronte descript inrestitura Regalium Elector dignitatu 2c apud Goldastum petit ImpWial pari. tr s. ν 36s.sqq. Iineu. Ets Principibus deberet certus haberi Ordo loco quo quisq sedere queat. Is lectorum tamen unicis ordo se κῶ,

Et certissemper undis lite carens. Non tamen ad normam cuinu bene conpenit unam Principi m relliquissImperii Ordivi bis.

Et restant vestigia altercationum Recessibus Imperii impressa N. 2bra.

Florentini, Ferrariensiis Ducum in Italia, de praee minentia concertatio, 'quae nobilissima aliquot ICt. exercuit ingenia, Deciani puta, Ma etarii, Cravetiae, Cephali Leoniniri si qui sunt alii Cum Cosmi Medices filius an ii 72.in aula Philippi Regis Hispaniae elset, accidit, ut ii Alexa

409쪽

Lib. IV. Cap. IX. o I

d roratiles o, Octavit Parmeniis, Margaritae, Philippi serotis, filio, de

honoratiori loco in consessibus publicis altercatus sit. Qu'd eo magis molestum ei fuit, quod superiori tempore dum amicὶ in speciem in ea aula viverent Farnesius Florentino Principi semper cessitIet. A Farnesio obtendebatur, quod Margaritae Philippi sororis lilius esset, eoque nomine principem locum ante Florentinum sibi deberi contendebat alioqui si Principatuum ratio habeatur , multis partibus Farnesius Florentino inserior censebatur,quippe qui ultimus inter Italiae duces habeatur.Tuc de agitata eadem quaestio in Italia, de apud nos in te Cosmum at nasum Ferrariensem generum, scriptis utrinq; editis Atestini familiae anti. quitatem, qua omnibus Italiς Principibus procul dubio an testanti&Pti cipatus dignitatem ingerebant; his contra rationibus nitebatur Conmus, quod Rei pubi Florentinae loco esset, quae semper Ferrariae dii cibus designatione praeivisset, cum dorsus I. Ferraciae Dux , Paulo l. creacias elset, ab eo te inpore mulioties ab iisdem Pontis cibus is dignitatis i. talus Atestinis Principibus abrogatus elset, ac tunc praecipuὸ, cum Cos mus Dux Florentinorum 1 Carolo V. constitutus fuerat, inde fieri, ut sive Principatus dignatio sive ditionis amplitudo spectaretur, sive dignitatis titulus, quo Alfonsuri Alfonsi avus, tunc privatus erat, cum ipse ila ante eum Alexander eo insignitus est, metit princeps locus sibi deberetur. His rationibus sive speciosis sive veris apud nos favore Reginae sub , levatus, tandem obtinuit. In Hispania ver post contractam cum Au hist. sttiaca domo adfinitatem, nullo negotio eandem gratiam a Philippo im gener. a. petravit, inde tractu temporis Romae postea, &deniq; apud Rempubl. sit Venetam Tranciscus post Cosmi mortem sortunae beneficio eundem lo-

eum tenuit. Guan lib. a. p. go . Vide omninbeundem lib. 4

pa'. 873. Contra morem sessionis inter pares Cutiae, danguinis regii ara Principes, primi insurrexerunt Lota ingi, Guisiusq; Anno issi tenuit, ut post Navatrum ante Mompenserium sederet, cum praejudicita ageret, diceretque eundem se locum Francisco L. Rege nuper. antea parentem suum in Henrici inauguratione tenuisse, ea contentione effectum Regina qubinde Borbonio secura, tam deliberis sui sollicita Alexandrum proximum regis fratrem,' ii poste Menricus dictus est, principem locum ante Nauartum, alioqui titulis , si eorum ratio habita fuisset, potiorem tenere voluerit, quod in Francisci inauguratione factitatum non fuerat. Thu an lib. rt. p. p. in in In Comitiis ad Getanani sanum Anno is 84 de sedendi praero rativa certarunt Ludovicus Guisianus&Cardinalis Borbonius. Thu an lib. s. de vita . pag. ii ρ6. Cum en ricus IV. incerta quaedam jurasse capitula, eaque scripἰ compxebei

410쪽

;o De Jrue Publico Imp. Rom.

sa ab illis, qui eum secluebantur, subscripta liellent, multi tamen ex iis, qui aderant, proceribas, quanquam facium uitam opere probarem, urgerent, ne loci&ordinis sui praerogativae,qua de re nunquam quidquaeerii apud nos definitum fuit, praejudicium facerent, non subscripsere, Scin iis Joh. Ludovicus Nogarenus spernonius, qui post Bisonum mu- montium, quos ille inquam Duxvi Franciae par dignitate anteibat, nomen dum scripto apponere recusavit Cum illi contra quod in exercitu

essent, pro ratione muneris imperium in ceteros belli duces habereptae se ferrent, ideoq; in subscribendo primum'. cum post Principes familias sibi deberi contenderent, quod Scobtinuerunt.Thuan. lib., . histor. p. si 8. ad an is 89. Henricus Duc de Ioyeu se in conventu Statuum Galliae Narbonensis, cum Duce de anta- dour de praecedentia litem agitavit. Piet-re Matthieti lii Hr des hisione e France segne de Henry IV. narrat, taλε p. 27s. Ganguinus lib. p. histor. Franc. c. de coronat Caroli VI. Legis, Rege,ait, consecrato, cum ad convivii locum ventum est. Principibus incidit de ses sonis ordine, atq; praelatione controversa. Nam Dux Andegavus aetate

grandior, Philippo Duci Burgundiae anteire contendebat Philip us Parem, S Parium Decanum se esse, atq; propterea primam sibi post R. egeni

deberi sedem argumentabatur. Eam litem consultatione Procerum habita Rex diremit, Philippo recubitum primum , quatenus ad praesens negotium attinebat, decernit. Quare offensus Andegavias, Regi proximum nihilominus locum usurpat. At Philippus nihil cunctatus, medius inter Regem Andegaviamq; insilit, recubuitq;. Quo facio,vel audaci te- a meritate: Audacis cognomen adeptus est. Qui ties vero quanta animorum pertinacia inter Legatos Regis Gallorum atq; Regis Hispaniae praecedentia fuerit disputata, non est quod tot post historicos hic cSei inter Anglum de Hispanum de praecedentia concertatio aliquot

es fuit. tempore Elis belliae heroinae Anglicae, noluerunt Angli con cedere apresea mea ux Esp ignoti Pierre Matthi euci tr. ivr. t. narrat ult. p. tui Vc inter Regem Poloniae atq, Regem Portu galliae, Anno is in Herrer lib. delabilior gener. c. 2 . p. sis. ubi iure temporis Romae pri Pota tum Gallo luci atum scribit. At q. eodem anno inter Ducem Manta atq; Ducem Vrbini. Herre rad. l. Nec tantum quaestio praecedentiae Pi II cipes inter ipsos terminum habet, veru etiam gens genti, provinciair vinciae,civitas civitati, ordo ordini praeferri anhelat Aliquot inter nati ne tempore Caroli V. Ant ver piae de praecedentia quid istum, supra lib. r. c. s. ex Guicci ardino in it ripi. Belgii p. I. retuli. Parmenii, qui Belgio pre- fuit, mortuo cum Rigi ac magna pompa parentaretur, P. Einesto Mans

Didio cadaver sequente, altercatis inter iliatos mispano exorta, utri

SEARCH

MENU NAVIGATION