Jacobi Vanierii é Societate Jesu, opuscula

발행: 1730년

분량: 246페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

201쪽

δρ spolitissimo scriptore.

y Ilia quaeque , Midas alter , splendescere cogit 3 Inque viri fiunt aurea quaeque manu.

IIIustrissimo Amico meum de se silentium per

Epistolam conqueremi.

Ur tua , quae celebrant alii, praeconia solus Non peragam , proprii nominis obstat amor. Respondere tuae cum tenuia carmina famae Non valeant , malo consuluisse meae.

Anna Anglia Regina , pacis conciliatrix.

n Nda suum absolvit sexum : dat foemina pacem, O ah mala bellorum semper origo scit.

Ad Constantinum Magnum cum Maximianus, post impetratam veniam, seipsum occidisset. inam dederas veniam , sibi justior abnegat hostis ;Teque sua invitum vindicat ipse manu. . Ad Romanum Consulem. Unc demum trabeam cum Fascibus accipis: ide εEi tibi summus honor deerat, & Imperio.

Ad celebrem Causissicum.

On modo quas peragis vincit facundia causas, Sed lacte ut judex gaudeat esse bonas.

202쪽

Epigrammata. I sDe Uxorum pietate. 3λ Atribus ignoscens capta Conradus in urbe, Caedere fatali cogitat ense viros. , Exilio multans agmen miserabile Matrum , ntum humeris possent tollere , ferre sinit. Sprevit opes pia turba datas ; flexoque maritum Subjecit collo foemina quaeque suum. Movit onus Regem 3 & sontes a morte reduxit Uxorum pietas ingeniosa viros.

Mariam Reginam Gallia de Serenissima Delphino.

v I Idi Versalias; imaginesque

' Passim marmore vel colore ductaso Videns obstupui: tuas , Maria, Sed cum delicias decusque Regni Delphinum , roseo decore vultus Vincentem Charites Cupidinesque , Conspexi semel ; excidit locorum Admiratio 3 nec perambulare Mortos amplius aut domum juvabat ;Delphini repetens sed usquὸ cunas , Uno lumina Pupulo relictis Pascebam statuis. Dat intuentum Se . desideriis , amabilique Respondens oeulo , suum vicissim . In Gallos studium , suos amores ac

203쪽

x se, Epigrammata. Quos lingua nequit expedire , vultu Jam nunc explicat eloquentiori.

EPIGRAMMATA SATYRICA.

De Carmine Typis edito.

Armina quae , Fabio recitante, libentibus omnes Audierant animis , edita nemo legit. cur operis praelo fluxit decus 2 edere blandos Non potuit Fabius , quos dabat ore , sonos.

Censorem cultissimi Poeta.

FTOc credis peccare, nihil quoi peccet: eunti A Nune via mollis , ais, nunc salebrosa placet. Illius ergo tuos scriptis intersere versus; Ut te perfectum judice fiat opus.

Ad Philosophum contendentem animas non esse in corporibus.

i nescis ubi constituas quam corpore mentem Ablegas 3 priscis , quaeso , relinque locis. Tu vanos sne mente sonos qui saepius edis, Esto animam dicas corpore abesse tuo.

Ad Senem suorum temporum laudatorem. OUod quereris , non cuncta ruunt in pens s at

204쪽

Cunista , senex , oculis deteriora vides.

De Viro loquacissimo qui inter conesonandum ,

labente memoria , mutus haeserat. T Ulpita cum Fabium vidi jam sacra tenentem, m timui notum garrulitate virum rVix praefatus erat , cum rerum oblitus Ad excors Siccis tunc primum faucibus , haesit hians 3 Si Fabium vexet posthac vis improba fandi, Ad populum coges , ut premat ora, loqui.

De imagine ejusdem Fabii qui inter concio

nandum mutus haserat. Ibi go Fabium refert 3 3e ori

Deest vox unicar Pulpitum tenere Hunc jures & habere concionem.

Ad scriptorem Satyricum.

Um placeas , nihili pend s quam noxia telis Lingua venenatis obvia quaeque petat. Inde tua est , scriptor vesane , superbia: Fungus Et placet ,& majus fundit in ossa malum. De concionatore impio. Α D lacrγmas movet orator; qui recta monendo, Cum sapiat reliquis , non sapit ipse sibi. Talsane quae loquitur putat esse suumve dolore Alterius credit posse piare scelus.

205쪽

Digrammata. De Fabello narratore. T Empora narrator meminit qui prisca Sabellus Et totidem verbis resque locosque refert. Non meminit pariter nobis quod saepius iisdem Illud idem paucos dixerit ante dies.

Ad Chloen. Ex Cicerone. ΓΣ egisse , Chloe , sex te quinquennia dicis :Quinque quod a lustris audio , eredo Chloe. Ad Visulam feminam fucatamque. INBrmem quae fingis, anus, sub funera vultum,

Manibus infernis credo placere cupis. AD EA N D E M. Ur speculi fucata tumes ab imagine 3 larvam , Non vultum, reddunt lucida vitra tuum.

Ad foeminam inaurata palla induta

A Uro tota rigens dic, quaeso, Foemina, pallis Qa9 tibi texendis uteris Aurifice De malo causidico. Sollicitus de lite fui : pro parte loquetur Adversa Fabius: jam mea causa bona est. Ad Causidicum obscure loquentem. nos obscura verborum ambage satigati Causidice r. audiri si vereare , tace,

206쪽

quemdam amantem numiare tristia. TRistia qui laetus fers nuntia , scito quδd aegris Displicet ipse , datur quo medicina, calix.

Ad publicanam ct exactorem,

T TT bibit, & potos queis plenior intumet, imbret Mox dura revomit spongia pressa manu rNon aliter tibi quas miseris , exactor iniquus , Extorques populis, elicientur opes.

De duobus authoribus. . davius illepidos , cultios Melicerta libellos Edidit: hie famae seribit, & ille fami.

De priscis Romano.

Qui Romuleo nil Cive tenacius 3 urbem 6 Dum premit injusto Roma superba jug . virum nobilem.

Um Voco te nequam; vir , ais , sum nobilis: esto Quid queieiis 3 Proavis non maledko tuis.' Ad insulsum Poetam.

SI non ingenii tis est ut carmina condas ;Carmine ut abstineas ; sat rationis habe.

De scriptore ingeniose , sed parum cordare. FEAκ. ingenio si quae confusa prosundit

, Ubere, judicio diceret alterius.

207쪽

εοι Epigrammata.

EPIGLAMMATA MORALIA.

Idolorum cultorem. Ut vanum Pario fingis de marmore signum pDic qua mente colas, quem facis ipse, Deum tDe Idololatrarum sacri sis.

DRo grege Daphnis oves monitus mactare tuendo: d refert Lupus an Iupiter , inquit, edant' De Fortuna.

Vortuito fieri contendimus omnia cassi e Fortunam quam nos malumus esse ream.

Dὸ Laudibus.

LAudari licet a laudato Cive decorum est; Dulcior a populo laus & ab hoste datur. De foeminarum cultu. a Atronis gemmae sunt pro lictoribus : auro, A Splendida quo fulget vestis, habetur honos. Proverbium Italicum. L 'unives sal non cingano. V Era puta tecum quod totus sentiet orbis:

Falluntur nee ab uno omnes , nec ab omnibus

De urbis incendio.

magnificam nullamque interfuit urbem, Flammis quam Phoebo clarior, una dies, De

208쪽

Epigrammata. Zos De Po eram n inopia. T Audatos dat longa viros in secula vates Vivere ; nec, vitam quo tueatur, habet.

Eaeempli vis.

πNcrepat exemplo Virtus quoque muta scelestos: Inde malis oneri vir bonus esse solet.

De Regum clementia. Qi .populis dat jura , suae Rex imperet irae ;Et quo pluta potest, audeat ille minus.

De viris principibus.

Autior ad Proceres, ut ad ignem , accede: pe

rurunt.

Si propius , si vis longius esse, riges.

De Vuls6 Audacia.

Axior audacem facit indulgentia plebem: Ni paveat , dominos territat illa suos.

De Beneficiis.

J Ungit amicitias meritum leve: magna, referte , 'Qusm nequeas, odium gratia saepe parit. Ita in Deo spes omnis reponenda , ut operitamen parcendum non sit. Voca pius facit, in precibus quasi cuncta reponatrς Rem gerit, in manibus sit quasi tota suis. Bollo virtus acuitu magis nocuit, quam victrix Africa Romae Quae virtus alitur Marte, quiete qa-it.

209쪽

Epigrammata.

Adversa fortiter ferenda.

Fortunam absolvit, easu qui fractus acerbo Novit in extremis nil ni si flere malis. Ad Florem. FAta dedere brevem tibi vitam, floscule : longos Invidet & nobis Parca maligna dies. At tu qui moreris , vernisque renasceris idem

cum Zephiris fato quam meliore cadis tDe Vesuvio monte. Qui gelidis eanet nivibus Vesuvius , idem

Mons alit & flammas interiore sinu. Mentita norunt facie si fallere montes; Quid factura virum subdola corda putas.

Sares esse hominum conditiones. OMnia dat Deus aequa viris r sua si bona n

tinis Felices condent dives inopsque dies. Pauper enim, quos dives amat, nil curat honores: Quas alius cogit non eget alter opum. Dives habet Medicos; qui, si non corpore febrem a Deducunt animo taedia , spemque fovent.

Pro Medicis inopi sunt sobria mensa, laborque e Arte cibos dives condit , inopsque fame. D. Senectute. Il stabile est : pereunt labentibus Onania lustris; Jus & in ipsa suum marmora tempus haber

210쪽

Digrammata. 2o7AMiranda magis corpuscula nostra , tot annos Qubd steterint , quam quod debilitata ruant.

De Viroram Illustrium casu.

Empla solo velut aqua , virum , quae sola supersunt Rebus in afflictis , nomina magna cole.

Augustus Amesticis curis ager.

Mperio maria & terras qui subdidit, orbis' ' Non potuit Princeps imperitare domi.

Rex dicacitatis abstinens. ACIibu abstineat dictis , nec acerba jocetur, paribus princeps non patet ipse jocis. Henricus Gallia Rex.

CVeverat Hemicus mutata veste , latenter Quaerere quis de se rumor in urbe solet. Inter adulantes Rex verum nosse , suaque Laude p*test alia vix ratione frui. . De brevitate Vitae. summa brevis , volucribusque Rotis praecipites sexuntur anni. Extendis cupidE seruens in aevum

lueis superest ; sed illud ipsum

Non prompta minus evolabit ala. Instat pone sequens, δc occupabit Te Mors qua minime putabis hora rQui vitam volet esse longiorem:

SEARCH

MENU NAVIGATION