Nicolai de Rupe anachoretae Subsiluani in Heluetia vitae ac res gestae breui commentario comprehensae a Petro Hugone, Societatis Iesu sacerdote

221쪽

Fratrem Nicolaum esse dictitantes, ut inter Sanctos viros eum adnumerare minime dubitent.

Accesserat aliquando ad virum Sanctum insigni pietate nescio quis homo, quocum de rebus diuinis multus ei diutinusqi ermo fuitata ut admirabundus deniq; in haec verba prorumperet; o quam,inquit,mi pater selix ac perbeatus es tu Θ Cui mox vir Dei,Noli, inquit,mi fili, me beatu praedicare, soli enim DEO pijssiimus quisq; notus est,atq; impijssi nus;sed progressu temporis religio quaedam

ac fides noua orietur,cui, qui se murum ac veluti rupem opposuerit, nae ille tandem beatus dici poterit. Hon; stus ciuidam ciuis Κornensis Siluanus,cum filiolum suum decennem ad viri Dei tugurium secum deduxisse ,&colloqunam cum viro Dei

in horas aliquor iam protraxisset,

222쪽

dere, domuitionem urgere, lapsi teporis admonere caepiria Tum Vero

Nicolaus, positi super caput puer,

dexter blandis verbis, pietatem, i quit, mi pusio,ac cumprimis erga pa rentes obseruantiam diligenter cole, Deus enim aetatem tuam longquo initerris senio condecorabit. Nec aliter quam praedixerat diuinus vates post ea euenit, nam puer ille nonagenario, maior vita deniq; exccssilia Honesta quaedam matronat nurui suam ad eundem deduxerat,quae nossuam vestori ex peregrino quodam, panno consectam induta, cum ma- gnifice ac veluti jachabunde se illi ostentaret,vir Dei ad illam serio.conuersus Si,inquit, hac veste ad super jbiam uteris,licet in coelo iam consti. tuta esses,inde tamen te,vnacu hisce induvijs deturbandam certo noris.

223쪽

De Rupe. . 17IQuod si etiam liberos tuos, qui ex v-tero tuo egredientur, pretiose vestiendo, superbieris, faciem certe DE Inunquam videbis. Et quidem benignus Deus multa te prole donabit, multam tamen ab eadem tu patiere molestiam, quod tum tandem expeσriere, cum titionem soco subtractum rixantiun liberorum globum abiectura vaticinij mei memor eris .Respondit vaticinio eventus, undecim enim liberorum facta mater, cum post multos annos ad socum sedens minima natu prolem gremio foue Let,caeteraeque petulantius co certates molestas matri turbas cierent, arrepto titione pacem factura,tu deniq; viri Dei praesagium in mentem reuos

Atrox per idem tempus pestilentiς lues inter Silvanos exorta late jam vulgari ac grassari caeperat, ita ut vir

H a quidam

224쪽

quos efflictim deperibat,periculo exsimendis vehemeter laboraret. Morti igitur mortales subtracturus, alio illos, ubi aerem purgatiorem esse intellexerat,amandat, donec domi costagio desaeuisset. Cumque id factum deinde Nicolao narrasset,ipse seuero vultu eum intuitu vide inquit, ne iiis 'lios tuos ccaeo subductos in insernusorte ablegaueris Horrendum dictu; no longo temporis interuallo uterq;

repentina ac praepropera nece ex nactus est,ac prior quidem in foro Satanensi popularis sui sica confossus in tertjt;posterior vero equi serocis tero go excussus, fractis ad arboris ramuceruicibus, ves, ut alij reserunt, lapsi currus faeno onusti pondere oppreLsus,animam exhalavit.

Rebus diuinis absentem Nicolassin templis longe dissitis adfuisse, id quod

225쪽

de Rupe . Ι73 quod nunc narro, testatum facit Ad D. Nico Iai procul ab eius cellula ger.

manus eius Petrus unae cum alio hosnesto viro, officio diuino cum sterent,vidat subito Petrus e templi pauimento arborem proceram pubcherrime efflorescere,seseque per

nos aedis angulos diffusis ramis exin porrigere mox vero flores ex arbore deciduos,in hominum capita defluo

ere, atq; in diuersorum quidem eapitibus partim euestigio exarescere, partim vero vigoris sui pristini retinetissimos esse. Eadem visione Deus etiam absentem alij praesentem fuisse reserunt) impertiuit Nicolaum, cum enim viri illi peractis sacris in reditu ex itinere ad eum diuertissent, rogatus ab eo Petrus, quid illo mane' in aede D. Nicolai sacrificij tempore vidisset, spectaculum totum ex ordine percensuit. Tum enimuero eius,

226쪽

l Visa Vicolaidem se spectatorem fuisse protinus Nicolaus prodidit ,arbor, inquit,quavidisti, Petre,diuinae in homines libe ralitatis ob incruenti dili Sacrificij oblationemcircum quaque sese diis dentis erat symbolum; flores illi Dei dona ac fauores designabant, qui in capita mortalium decidentes, quo animo quisq; rei diuinae assisteret, gnificabant,aridi quidem, aridos strii. gidosq;,ac milia scelerum paenitudine ductos; caeteri vero, quibus suus mansit vigor,pietate ac piaculari ne-uorum suorum dolore seruentes homines,qui proinde, contra quam Caeteri,aDeo quondam ingenti etiain coelis glosia erunt praemiandi. Saepius etiam praedixisse sertur Ni- Colaus, exteris peregrinisue nego iijs Helvetios sese olim nimium oneίa- turos,atq;eo quidem tempore fruguterrae inopia tanto grauius eos labo-

227쪽

Taturos quanto sese impensius externis turbis immiscerent. Plura talia Teserre nostri instituti non est, tum quia priuata sunt, tum etia, quia hoc caput in immensum excresceret.

CAPUT XV.

Miramia Nicolai ante morum.

CVM etiam& adhuc inter vivos

degeret Nicolaus, voluit ipsitu amantissimus Deus sanctitatis eius testimonia miraculis edere,quorum nonnulla huc referre operae pretium esse duxi. Filium habebat vir Dei sibi cognominem,quem supra natu minimum esse diximus, hunc altiori ab se vitae generi destinatum,liberaliori. bus disciplinis imbui voluit. Vnde a a Basileensem Vniuersiitatem eiusdem aevi anno quinquagesimo nono a Piori. Pont. Max. stabilitam ac priuilegijs ornatam amissum, FridericoH Guar-

228쪽

tate juxta ac diuitijs claro, tu commoranti, commendauit: Is, Ut eratAnachoreiae nostri per studiosus, quippc quem in eremo pietate inuiserat, magnamque de eius inno cent; a ac vitae sanctiate existimationEConceperat,commissum sibi Nicolaj.

pignus in aedes ipse suas benevole ac liberaliter suscepit suis alendum impensis,enimuero magni beneficij loή co censebat suae mensae alumnum habere eum,euius parens solius Det alumnus, no nisi coelestibus sercalis vesceretur. Q obrem Nicolaus ille Nicolai rahit Maecenatis prosus a liberalitate solerter usus ad politioris literaturae studia tanta sedulitate incubuit,ut breui, humanioribus supe- rati ad altiora sese aptu promptumue demonstraret. Lutetiam deinde Parisiorum ab eodem Maecenate suo amans

229쪽

mae Rupe. amandatus, adeo seuere illic ad seueriores etiam disciplinas animum ap- . plicuit, ut tandem in solemni illius celeberrimςVniuersitatis theatro su- , prema Philosophiae laurea donatus' fuerit.Eo sorte tempore uuenis quidam natione itidemGermanus in ea deVniuersitate literis opera dederat, ac deniq; in patriam rediturus, a cos. tu mali suo Nicolao binas acceperat,optimo eius Parenti,quem ex itinere conuenire decrerat, deseredas. Accidit aute nescio quo casu ut earualteras ad ipsos Burgundionum fines imprudens amitteret, ideoque conosternatus viro Dei praesente se sistere sormidaret .atque eius ostensiionem aliquam vereretur. Recepto tamen subinde animo iter prosecutus, cum

jam no procul Sacello Nicolai abes, set, eunde ipsum sibi obuia prodeuntem conspexit Mirum dictu, oM

. H I tabat

230쪽

tabat vir Dei elata manu literas procul perditas, ac jam prorsus tabellios ni desperatas,vultuq;sereno ac hilari . stupore defixum rogabat juvenem, num quas alias ite a filio suo Lutetia perferret. Recreatus hoc prodigio solicitus hospes,uirum Dei magis suspicere ae venerari caepit, ad quem haud dubie coelestibus internuncijs literae illae a m ilae peruenissent. Interiacensii e Bernensium ditione viro consulari pes ita graui tumore

intumuerat,vi grauissimis doloribus jactatus,nullam quietis parte capere posset. Et ia desecerant humana praesidia, unde conuersus ad diuina vir

religiosus Deiparae Virgini. quae tum in Sacello Nicolai multis propitia e-

Iat, e cera pedem deuouit, Nicolai precibus se unice c6n .endauit, itaq; breui sanitatem pristinam recepi r. Receptis tamen viribus, ut est mor

talium