장음표시 사용
231쪽
talem tecum eijcis. Qita voce audita, vir egregius discedendi cupiditatem repressit, tantispcrque se apud eos imansurum recepit, quoad Episcopi, quorum adiiciatus in spe & expcclatione erat aliquem Episcopatu dignum elegissent, sibique curis liberato potestatem ab elidi lectilent. Atque ita dimiis sunt, nihil omnino dubitantes, quin ille pro iii a grauitate morumque constantia promissi sui fidem, licet nullo iureiurando confirmatam, expleret. De pulsis itaque periculis, & quiete rebus restituta, Trinitatis dogma rurius effulgebat. ac beati viri doctrina & laboribus fides ad omnes porrigos. si ς ii buur: qiram pulcherrime excolebat, praestantiusque quim ut agricultura Noe cum :. QP ca comparari possit. Ecclesiae enim aruum cxcolens, animas quasdam vclut aratro ciuia cla perstringebat, impietatis spinis eas liberans: alias, ut Prophetae verbo utar, compi nopolu nabat,aliis diuinum verbum inserebat: aliae recens enaiccbantur,radicesque agebant, ali. t iam herbescebant, ac velut geniculis discingebantur, aliae ad culmum insorin bantur, aliae maturescebant atque ad messem paratior erant, aliae in arca erant, aliae in aceruo quodam, aliae viles & contemnendas dogmatum paleas per ventilationem excutiebant, Christoque purgabantur: aliae iam domi crant, horreoque condebantur, aliae denique in panes iam claboratae erant. Hic enim agriculturae finis est, qui P. pe quae alimoniae pcrceptionem pro scopo habeat, ob idque labores suscipiat, intassemque prompte & alacriter colligat. Ac labor quidem hominis Dei tantus erat, tantaeque multitudinis saltitem sibi
proponebat : caeteium tructus nequaquam labori respondebat. Non enim agricolae more fructus percipiebat, sed gratuito benignus crat : labores quidem serens, verum sine sumptibus Euangelium sibi constituens. Ex quo hoc assequebatur, et ardentius amaretur, atque ex ardentiori amore libentius audiretur, pluresque ad Deum adducerct, non iracunde feriens, sed lenitate sua ignorantiam de rusticitatem euellens,ani nusque plenam sanitatem oratione aiserens. Alij enim verborum suauitate capiebantur, alij accuratam &exactam dogmatum pertractationem amplectebantur, alij ob simplicem & inelaboratam philolophicamque vitae ratione arctius ipsi adiungebantur: alij quod ipsum acciuissent, velut praedam suam consertis manibus retinebant, ii, i, ζ' eoque tuendo iudicium suum fouebant. In hoc porro clarius lucebat ipsius solertia
dirimi animique pcrspicacia,qubd non omnibus omnia committebat: verum uniuscuiusq; 4res, non sectis ac prestantill imus medicus aegrotantium habitudinem, explorabat, congruentem cuiusque morbo medicinam distribuens, eamque rationem tenens, ut nec profanis aut infirmis auribus persectissima mysteria concrederet, nec persectis quicquam occultum haberet, quasi ipsorum utilitati inuidens. Alios publice arguebat, nimirum quibus poenitentiam pudor exprimebat: at js rursus priuatim errata commonstrabat. Alios obiurgabat, cum id e re ipsorum cste arbitrabatur: alios contra, quos officio fungi videbat, paterne consul teque laudabat. Nec cnim hoc agebar, ut eos adulatione permulceret, sed ut riam virtuti strueret, ac recte factorum approbatione virtutem eorum proueheret. Hoc quippe nomine Rhetorica a Philolbphia differt. Illa enim sbrdida& cauponaria assentatione ac laudatione ad beneuoletiam hominum irrepere solet: haec contra eorum utilitatem spectans, laudibus quasi mel
le sermonem edulcat, ac laudum voluptate ad virtutem auditores trahit.
Dogmatu porro sublimitate ac Theologia usqueadeb excellebat, ut qua nuti pe multi viri, do rinae laude celebres,varijs seculis Diuinitatis doctrinam explicarini,hic tamens bius post Iohannem Euangelistam Theologi nomine insignitus sit, atque hoc εόὰ Σάρ inentiam ipsi velut proprium & peculiare attributum. Enimuerb quemadmo ' dum alias omnes laudes atque virtutes animi complexu tenebat, ita ne a Prophetiae quidem gratia deserebatur. Nec vero dubito quin apud vos, qui ipsius sapientia ira
iorem in modum oblectamini, fidem haec oratio inueniat. Sed tamen operaepreci uim fuerit, hanc laudem ipsius et verbis, rerumque ab co gestarum conscriptionc oria ri. Sic autem ad verbii habetur in ea oratione, quam in praesentia cetum quinquaginta Episcoporum pronunciauit: Talis ante hic grex noster erat, talisque in praesentia tamque iucculentus lateque porrectus, ac si non dium perfectionem assecutus, ad eam tamen quotidianis incrementis progrediens, atque Ctiam, Ut auguror, progrcssurus.
Hoc mihi vaticinatur Spiritus sanctus, si quid vaticinandi arte valeo, sutura que prospicio. Nec vero longo pbst tempore, quod prςdixerat, explebatur, Ecclesia nimirunt
arenae in aris multitudinem propemodum aequante: Propheticamque fidem penE excedentem, euentus miraculum comprobabat. Cum
232쪽
Clim autern pio Theodosio, cuius iam a nobis mentio facta est, Imperatore creato liberum Ecclesiae lumen affulsisset, quid commemorem,quot publicos conuetus orationibus fiuis exhilararit, quot orthodoxorum mitigarit iracundiam, qui veterem limreticis peruersiitatem iniuriamque rependere, atque eos, a quibus, cum rerum potiren- 'Mei is, tur, licti & excruciati fuerant, conuersis iam temporis vicibus, ijsdem acerbitatibus siras. calamitatibusque mulctare contendebant. Qua igitur oratione vir beatus utebatur 3 Non haec, o grex, Christus postulat: non ita nos Euangelium docet. Hoc tempore aberrantes in viam reducere conuenit. Curandum, ut peccata sua intelligant, Domini pedibus aduoluantur, impietatem prodant,gregique admisceantur. Hoc ego pro vitione habeo, ut ij,a quibus iniuria lacessiti fuimus,falutem cosequantur, praeclaraque ea esse confiteantur, quae no ita pridem insectabantur.Aequanimcs cstote, iiij.Vir aequanimis amuit prudentia. Beneficio assicite eos, qui vos oderunt,ijsq; omnia delicta con- Matth.1. donate. od si nimium ira inseruescit, nec coerceri ulla ratione potest, quod secuim dii est,praestate: Christo haec relinquite, atque ad tuturum tribunal transmittite. Mihi enim vindictam, ego retribuam, dicit Dominus.Hac illi oratione permoti,conqui uerunt. Cum autem bellum illud,quod cum occidentalibus barbaris gestum sucrat, sopitum atque Imperatori ex animi sententia consectum suisset,ab ijsque ille,quas eorum audacia merebatur, poenas peti j silet, captiuosque cepisset, & victis tributa impositisset, ad imperatoriam urbem adsuit, triumphis elatus & gestiens. Ac tum pontii. m. os Gregorium pro eo,ac laboribus illius dignum erat, honorifice accepit, prolixio- Imper. ergarique alloquio suam erga eum benetiolentiam animique alacritatem declarauit, ae iv postremo haec ad eum verba habuit: O pater, Deus tibi tuisque sudoribus per inc Ecclesiam committit. sacram aedem&thronum tibi trado. At beatus Gregorius mirifica laetitia perfusus, cum Imperatorem alutasset, ac votis precibusque remuneratus esset, pedem aula extulit. Arriani autem, qui ad hoc usque tempus sacrosanistam domum tenuerant, sicariorum manum parabant, pro ea cum beato xtro armis decernere constituentes. Itaque ab Imperatore quidem precibus contendebant, ne tem- iplum sibi eripi sineret,qubd videlicet ipsius imperio resistere vererentur: caeterum pio m Mi civiro, ijs iis qui partibus ipsius studebant, mortis metum intentabant, tum publice armis instra tum priuatim subornato quodam,qui ad pontificem accederet, ciusque pectivense traiiceret. Atque haec erat hostium conspiratio. Postero itaque die cum illucescente die populus Dei simul cum pastore ad sacram domum recipiendam perrexistet,non minus grauis, quam si ciuitas laostili impetu expugnaretur,tumultus excitatus est, plerisque hominibus in vicis tectis ue cum armis stantibus, mulieribusque & pueris grauem eiulatum permixtim edentibus. Ipse quoque Imperator templum una cum beato Gregorio ingressus est. Vt autem multa in rebus humanis casu euenire ibi ent, nubibus Solis orbem sub diluculum subeuntibus.
tenebrae repente coortae stat. Quae res, Ut a scito atque huiusmodi laetitia aliena, Arria os non parua laetitia assiciebat, perinde acsi Deus templi translationem minus gra tam haberet: pias contri animas intolerabili dolore cruciabat.Verum simul atque 'Episcopus M Imperator sacras valvas inhressi sunt, atque omnes unam eandemque laudationis vocem substulerunt, manusque cum lachrymis extenderunt, conseili in
Dei prouidentia subducta nube, fulgentes Solis radii sacrosanctam domum splendore
perii derunt aereque collustrato,homines animi moerorem in laetitiam comutarunt, principemque obsecrare atque obtestari coeperunt,ut Episcopum in throno collocaret. At Gregorius clim ab illa sede abhorreret, nec prae Vitae continentia & corporis infirmitate vocem in tanto hominum numero mittere posset, per quendam his verbis multitudinem aifatur : Ofilii, nunc tempus est, Vt beneficium a Trinitate acceptum agnoscamus, gratiasque ipsi agamus. De throno alias agemus .Haec verba audiens populus,mitescebat: Imperator vero hominis modestiam ad stupore usque mirabatur. Si e concio λluta est. Christo laetitiam summam securitatemque amerente, ita vi dc armorum apparatus consopitus fuerit, & furoris ardor extinctus, atque unus duntaxat ensis exertus,sine ulla cruoris effusione rursus Vagina conditus. Caeterii mei ad extre-.s.chisori mum usque obsistere non licuit,quo minus throno insideret. Pontificum enim multi m creatur indo eum,quanuis nolentem Vehementerque recusantem, in Archiepiscopali sede collocauit: sed haec aliquanto posterilis. Interea Imperator hominis consilietudine delectabatur, eumque pro parente coa nus.' lebat. manuis enim doctrinae expers esset, pius tamen vir erat, morumque lenitate
233쪽
pntditus,ut si quispiana alius. Verum Gregorius Deo quam Imperatori operam dare
pneclarius existimans haud stequenter in aula versabatur, eos, qui principis latus climgebant,auaritiae morbo teneri,atque ri eos, qui nitunera afferebant,charos habere, ita
siti si iiiij es admodu aspernari perspiciens. Quocirca precationibus & peruigiliis aegrotisque curandis & in uisendis incumbebat, Deo sese his rebus grcgemque purgans: interdum etiam ex urbe in agros secedebat, solitudinc expetens, eaque perpetuis laboribus amictum corpus recreans, ne ad sequentes labores fatisceret. Ad aulam autem Prouer.is. raro commeabat,illud Prouerbiorum recte congrucque permeditatus: Raro pedem tuum inser ad amicum, ne sorte satiatus, oderit te. Amplissimae porro ecclesiae prauulM - ς μ' institutus, prouentusque & infinitam omnis generis eximiamque supellectilem conopes domi secutuS, ne unica quidem drachma hinc facultates suas auxit, cum tame maximam i
neutra. lentorum copiam, si ita ipsius voluntas tulisset, colligere potuis let. Ne redituum qui dem & administrationis rationem ab ijs, qui Ecclesiae negocia procurauissent, repctbuit, nec supellectilis cacrae descriptionem: cauponum verius, quam Ecclesiasticorum virorum id esse stat tuens, ac praesectorum, non Episcoporum: atque his rebus omnes erudiens, i conscientiae puritatem potius Deo offerrent, quam ut rationibus referem dis muneris sui administrationem hominibus probare niterentur. Tandem assiduis laboribus & senio, corporisque imbecillitate Dactus, urgente vi morbi grabbato se tenebat. Ac multitudo populi ingens cubiculum, in quo iaceba repente ingressa est. Ipse igitur, ut solent,qui strepitu aliquo commouentur, conuersis in sella pedibus in pauimento sedebat, quid sibi eorum ad uetus vellet,percontans. Illi autem cum &ob ea,quae acciderant,gratiam Deo egissent,ac pro Imperatoris salute,
ob receptum templum aliasque aedes sacras,Orthodoxorumque ecclesi. ina vota iecissent,ipsunuiue omnium harum rerum authorem dearchitectum professi fuissent, laeti cubiculo excellerunt. Adolescens vero quidam relictus,manibusque suis beati viri podes comprimens, ab co cum lachrymis & lamentationibus sceleris veniam stippi postulabat. Gregorio autem sciscitante, quid sibi hoc sermone vellet, nihil re j iidabat, sed tantum lugebat,ac veniam petebat.Tum quidam ex ijs, qui adstabat, ita I cutus est: Hic est ille carnifex tuus, o pater, qui a nonnullis sit bornatus, serrum tibi in praecordia defixurus erat, nisi Christus perspicue tibi auxilio suisset. Quod aute ademrum voluntat cm attinebat, facinus perpetratum est. Proinde nunc ad pedes tibi priraei ieiuno. cumbens, clamat, suscepti sceleris poenitudine affectus. Confestim ille,ut patre ς quumst L sic ii , erat,adolescentem ita alloquitur: Propitius tibi Christus si Giuuenis charissime, tibi quis u missi esu ignoscat,qui me quoque scruauit .Hoc solum ad facinoris excusationem & purga. erat. tionem a ic peto,ut haeresim execretis meusque fias, atque ad Deum accedas, ipsique ynceram& voluntariam seruitutem seruias. Cuius tam lenis responsi quum certior facta est et ciuitas ardentiori crga eum amore inccnsa est.
c. ista. tempus Q Oia ni Romanoruimpcrio, praeterquam ex Aegypto & O is i i. m. ciduis partibus,sancta Episcoporum centum & quinquaginta si nodus coacta est, turis
ut pium praeli item imperatrici ciuitati praeficerent, tum ut haeretes, quae interim, dum Arriani rerum potirentur,exori. xsuerant, incumenici concilij decreto ab Ecclesia e truderentur. Enimuero quae ad haereses profligandas pertinebant,mul tb ante Grem rius praestruxerat, veli:t insidiotas bestias ab Ecclesiae ovili arcens: atque in ipsa etiam sacrosanct i lunodo pari animi conteiuione cum alijs decertauit. Sancta aut e lunodiis eum Episcopum constituit,sententiae suae ducem & antesignanum habens magnum in Iuni Antiochensium pastorem Meletium, virum fidei probitate insignem, quique florentibus Arrianorum rebus Ecclesia pulsus fuerat,multisque calamitatibus exhausti Melesti diuturno exilio mulctatus. Quibus autem moribus prςditus es et, quid reserre necelle episci viriu- estZIdem enim & mansuetus crat & industrius, moderatus, iustus, riis, sapiens, atque omni virtutum genere perpolitus .Huius consilio atque hortatu, Gregorio regis obis Episcopatus Concilii decreto coiirmatus est. Ipse aute,quanuis alioqui ab Episcopatu alienum animii haberer,gregis tamen amore,&quia futuru existimabat, ut si imper
tricem ciuitate teneret,contentiones,per orbem terrarum Ob orientes, vesiit c specula
quadam perspectas extingueret, diissidentesq; Ecclesias ambabus, ut dicitur manibus ad unionem concordiamq; adduceret, Episcopatum accipere non recusauit. A t vero Meletius extremo xj taedie Constantinopoli perfunctus, adeo celebri atq; honoritico funere estertur,ut ad ipsum urbs tota sese estunderet, maximamque lachrymarurn vim profunderct,ac tum inprinais,quanta ciuium multitudo esset, agnosceretur.
234쪽
DE s. GREGORIO NAZIAN ZENO. ips
tilis itaque de throno contentio excitata est, atque inter se pugnabant Episco- Coistra iispi Alij enim, quae sustragiis statuta fuerant, iusta esse iudicantes, firma ea manere volo Co-bant. Alij iis,quae iam recte decreta fuerant,aduersabantur.At Gregorius,ut qui semel cathedram admisisse eam vendicabat, atque huiusmodi oratione utebatur: Ego, pastores sacri & venerabiles, primum regiae urbis praefecturam accipercrecusabam, ac li- est haec Ecclesia laboribus sudoribusque meis coagmentata atque amplificata suisset, - mihi tamen satis superque erat haec Deo thesaurizare, atque ab co mercede expecta-- re. st litam autem & gregis amore,& communibus vcstris calculis catlicdram accib pere coactus sum,mihi haudquaquam recte agere videmini,qui quod ipsi incistis, coim uellitis atque abrogatis: ut interim taceam,qubd ne inter omnes quidem satis conii - illa: verum alij ea, quae iam constituta sunt,rata esse debere censent: alijs sectis videtur.
Necvero haec eb a me dicuntur,quod vel opes vel stublimem cathedram expetam, vel imperatricis urbis Episcopus nominari concupiscam: sed primum siliorum orbitatem a tranquillo animo ferre dii ficillimu est, nec nisii vecordis cuiuspiani hominis planeque shqridi. Deinde illud metuendum,ne inuidia quadam aut leuitate res nuper decretasi immutare videamini. QDd si vobis praeseptia magis cordi sunt, ac res haud pridem constitutas velut obsoletas & Diuolas cotemnitis, haud moesto animo Episcopatu mea abdico. Consilium inite,res vestras agite, & quicquid vobis in mentem venerit. Mihi a quidem Glitudo & olim chara fuit, dc nunc est. Non enim a Deo quoque nos arcebur, a qui thronum eripuerint. a Hae oratione habita, clim plerosque in alius Episcopi creationem studiose incum- bere sensisset,ipse domo ea, in qua manebat, deserta,aliam ab Ecclesia procul dillitaina circunspectat,ut tumultus molestosque & importunos hominum congressus e ge-z DLPermulti quippe ex plebeio ordine illuc confluebant, cum lachri mis eum orantes Plu imis. atque obtestantes, ut gregem, que tot tantisque laboribus ac sudoribus aluerat atque, prouexerat, iniseraretur. Da hoc es arillimis tibi hominibus, inquiebant,& quibus vit forem prius impendisti, ijsdem quoque,quod temporis superest largire: ut qui doctrib na tua collustrati sumus, tui etia corporis reliquias habeamus. His verbis molliebatur x quidem indulgenti stimus pater, caeterum ancipitis erat animi quid ageret, Deumqueli supplex orabat,ut quod sibi maxime conueniret, procuraret. Quae cum ita se haberet, et affuse Episcopi tum ex Aegypto, tum ex Macedonia Byzantium vocati, cum adhuc s supradicta synodus in urbe ellet. Et quidem illi, q uonia Gregorius citra corum senten-- tiam throno impositus saerat, humano affectu obsess,electioni obsistebant: n O qubd eum odio haberent, quemadmodum ci occultis significationibus confirmabant, sed, ut eos, a quibus creatus fuerat,vlciscerentur, ut qui sine eorum sententia Archiepiscor pali sede Gregorium donassent.
At vir beatus omnibus Episcopis in unum mactis,in medio concilio stans,ad hunc P elata s. i modum verba facit: Viri collegae & compastores sicrosancti gregis Christi, turpe fue- , E iit, prorsusque a vobis alienum, si qui pacis documentu alijs praebetis, intestinum ipsi istat . t. bellum inter vos excitetis. Qimnam enim modo alios ad concordia adduxeritis, ipsi a circa sententias vestras & decreta discrepantes 3 Ac vos per Trinitatem etiam ipsam. Obsecro, ut mutua vestra negocia praeclare & pacifice constituatis. Quod si vobis ullo ii modo dissidij causa sum, Ionam Prophetam vim integritate non stupero: prOij cite mc ibis. i. in mare, & tumultuum tempcstate agitari desinetis. Qiiicquid vobis viliam suerit, ta- metsi a culpa immunis,libenter perpetiar, si quidem hac ratione concordia vestra r praesciatari ac resarciri possit. Throno exturbato, urbe cij cite: tantum veritatem & pa-
. cem, ut cum Zacharia loquar, amate. Valete sacri Pastores, meorumque laborum in raesi a.
moriam perpetuam conservate. Haec eo prolocuto, pudore quodam ipsi tenebatur, , eius oratione compuncti Tum ipse in Cappadociam perrecturus,e Concilio excessit, voluptate simul & moerore affectus: illud, qubd laborum requiem inuenisset: hoc, a piopter gregem,quem quo modo relinqueret,incertus crat. In aulam aute prosectus,
beneficium ab Imperatore postulabat, his verbis prilis eum affatus: Tibi quidem, o
Imperator, pro tuis erga Ecclesiam meritis retribuat Christus in die retributionis: bo itis, i .' nescium autem, quod nunc a te peto, potentissime princeps, dare ne graueris. Non i pro pecunijs tibi sum supplex, non preciosa altarium tegumenta concupisco,non co-
gnatis dignitates ambio, sed ut laboribus liberer, obsecro. Cessct ctiam inuidia, pa- cem colant Episcopi: tu maxime in eam rem adnitere: sacerdotum bellum comprime, qui Barbarorum audacia compescuisti: maxima imperij tui trophaea una re exor- R a na,
235쪽
na nimirum Episcoporum concordia. Hoc ego donum a te peto, hoc beneficium ubtimum porrige. Hac oratione Imperator,& qui senatorij ordinis erant, in admirati nem rapti, utpotE acerrimo ipsius amorc contabescentes, vix discedendi potestatem ipsi fecerunt. Nectitio ei Caeterii in co adhuc Constantinopoli agente, Nectarius quidam, Tarso Ciliciae ei; subrogato, uitate ortus Eccletia ipsius a Synodo Episcopus constituitur. Ipse autem ciun clerum Rh ' P -praestantissimu quenque ex populati multitudine aduocasset, eosque ut fidei det mr'μ' Η' seruarent, Deique praecepta exequerentur admonuister, complexusque suisset, multasque omnibus lachrymas extorsisset, itineri se dedit tandemque Arimatum p c uenit. Cappadociae autem is locus est, quem ex paterna haereditate ad se deuolutum possidebat. Cum autem multum temporis fluxisset, ex quo Basilius Magnus ex hac ubia ad Deum euolarat, ac praesentia cum sublimiore vita commutarat, sunebri orati ne in ipsius laudem conscripta, sacram Caesareensium metropolim adijt, Ecclesiaeque nuncupata ac dicata ea oratione,domum se recepit.Sed cum perdiu ipse a patria propter Constantinopolitanam comorationem abfuisset duodecim nanque ipsum Byzantij annos egisse seruntὶ accidit,ut quidam Apollinarii discipuli in secunda Cappadocum praesectura sermonibus suis multos instaude inducerent, eoque audaciae progrederentur,Vt ad hunc quoque accederent, atque Episcopos in ea regione crearent, ne ipsi quidem Naaianeto parcentes. Ipse vero Nananaum hoc piaculo quam celerim ReeusitFpi niE purgauit. Cumque obnixis precibus rogaretur, et patriae antistes esse vellet, adduci istop xv N non potuit, 't Episcopatum acciperet: stranquillam enim vitam mirisce consectab x φης' μ' -veruiat Eulalium quendam,quem, ut sui cultorem moderatumque hominem, in primis charum habebat,Naziami Episcopum constituit. Ipse autem infirmitate pressus,Arianai corpus refocillabat. Cumque iam iter sic re non valeret, Cledonium presbyterum, pium virum minimeque fictum Dei civit rem, aliosque nonnulloS per literas admonuit, ne haeresiis pestent susciperent, verum Electiones Apollinaristaru electiones, ut nefarias & ab Ecclesia Catholica alienas, pro irritis ii T. ... berent.Nec vero satis habebat nuda & simplici cotestatione ad eos uti, verum plenius iiiiii, et se. uberiusque scribebat,siingula abortivae Apollinari j haeresis impietatisque capita eue tens atque opprimens: quemadmodium liquido ostendunt tum duae illae ad CledoniuEius poeis epistolae,tum praecipue tractatus poetici, quos reliquit. Porro in poeticis lucubrationbbus, quarum etiam ante memini, duplex illi scopus propositus erata alter, ut impiam tyranni Iuliani legem,qua Christiani a profanis disciplinis arcebantur, puerilem atque infirmam & ridiculam csse ostenderet: alter, quoniam Apollinariti multos libros vurijs carminum generibus perscripsisse, iisque, utpotE eruditum hominem dicendique ricultate praestantcna, naultos ad haeresim si iam illexisse perspiciebat,necessari sibi fociendum putauit, ut Arianai post reditum sitiuna quiesces, atque ab omnibus negocijs occupationibusque feriatus, cudendis versibus animum adisiceret. Atque hinc uberribinaniihi huius orationis materia collecta est. Cum autem nonnillil temporis illic quietus egisset, vitamque philosophiae opera purgasset,speculationique animum impensius adduxisset, in extrema tandem senectu- sancti viri te caducam lianc vitana cum incliori dc praestantiori rerum statu, cuius hic pertenues 'h R ' etiam species vix reperiri queant, permutauit. Ac commendationis quidem Gregoribadae munere pro virili mea perfunctus sum,quantum ad id attinebat,ut & boni patris.& eorum,qui vitam illius audire gestiebant, cupiditati satisfacerem, atque ut exiguam quandam vitae descriptionem breuiter compraehensam haberemus.Nam omnes illius laudes vitaeque ornantcnta exponere, aut pro rei dignitate tractare, adeo difficile atque arduum sucrit, ut haud sciana, an quisquam eorum cliam, qui summa eruditionis laudem consecuti sunt, hoc pr stare possit.Tu vero pater beate, verique illius tabernaculi spectator dc coscie, in quo exultationis dc salutis voce angeli ac sancti diuinas laudes canunt, Gregorii tui, qui exiguam hanc oratiunculam tibi elaborauit, memor esto. Qirauuis enim ob