장음표시 사용
61쪽
liadidetant, ei ira Pr ciperent de ornatu, virtuteque orationis, oportere illam esse suavem ac magniscam : N irridet Praeceptum magnificentiae : ostendens, si h tribuendum eli orationi, se non videre cur non eaJem & ic perans. & liberalis diei debeat: & omnibus denique iis nominibus ornari, quae propria sint virtutum, invita ac moribus positarum . nam non neccile etia esse leorsum praeciperc. ut suavis ipsa de iucunda lit, docuit. Sed hoc telicto sine dubio eo loco fals , semite putat il-Ios, qui existimaret opus eise, ut oratio lumina cura magnifica ei liceretur.& land si magnifica aut oratio aut forma dicedi aliqua diceretur, eodem omnino sensu, quo natura hominis, indolesque magnifica vocatur, prorsus illud insulsum est et . ae diagnum, quod ab omnibus contemneretui: contra autem ob similitudine in quae in- tet has res est, vocare notam dicendi magnificam & locutionem etiam, que specie liquam cius virtutis retineat, non omnino inane eiti videmus enim graues aucto res ita locutos tuisse. Aristoteles autem illic studio aduersandi rhetoribus iis et a tis quos semper cxagitat:& fortasse istac rati,cui in primis infensus erat, ut testim o ijs d Graecorum N Latinorum scriptorum compei tum est, nactus occasionem ciillos illidendi,ipsam arripuit: & in ψocabulo i psis , quod parum apicus irParui via reprehendit. sequitur autem , in tribui rebus positam ei te amplitudinem Oxationis in sententia, in verbis, in compositione veroorum ipsorum apta bcomune a a tem hoc est ei cum teliquis tribus formis probatis mec non deprauationibus et am' ipsarum, nolitque damnatis: canςta: cniin habent suas rituites, labessi; in ij ide tribus rebus positas. Incipit autem notam amplam expli care a conitructione 'cit, tum ipsi accommodata: reserique se primum ad lavabritatem Ari stotes is , hoc pa cto. Compositio ampla , ut censet Aristoteles, est paeonica: paeonum autem duae Lint species, quatum altera est pro tarchica, id ei conirenit principiis semen tia rurest aurem, quae incipit a longa, quam tres breues colequutur: altera vethcatciccti- ea, clausulis congruens: quae superiori opposita est , & a breuibus deinceps trisus oritur,extrema producta . Exemplis explanare contrarios hos inter se pςonas vo-Iens, superioris certum testimoni uin posuit: inferioris vero non sat s nunc aperta indicium: Inquit enim. Pre m ire 3κα: suspicor enim cantus quosdam ipsum i melligere, sua etate valde notos, in quibus hic pes frequens esset. nam ct tibia Arabia. dc AtabIus tibice: Id ehorus etiam Arabius celebratus cst a Grςcis comicis. quo tu au ctoritates citatur a veteribus grammaticis. Cicero, qui in i i t. libro de oratore t eum illum Aristotelis ex picissit, priorem p. eonem his Latinis verbis indicauit. De nite Incipite: Comprimite: posteriorena vero bis, Domuerunt, Sonipedes.
Oportet autem in membris magnifics orationis, procatarcticum paeonem initium esse membrorum: catale Acum autem in extremo pom. exemplum ipsorum ent Thucydidium hoc. heἱατο si ἀνεἱαιριοῦ M. eualissimum de causa earistoteles sic praecepit ' Pia oportet co frontem mem
ri , ω principium magnificum iratis esse in finem: hoc autem erit, si a
62쪽
Dua inceperimus, in m longam deferimus e natura enim amplum In af iba ω initis Hira ferit stati, e cm claudens, m magno quodam re -- qui 'auditorem. omnes igitur proprie primorum po Demorum recorda inus: c ab his movcmur. A bis autem , qua in medio sunt, minus, ta
Pam coopertis, aut deletis. Ostendἰt nuncub pedes hu, tantopere senii in philosmpho probati, eolloeadi sint
Fe quasi a pecunde id nomen Impositisenietis sit, hῖs ueto s. Oportet autem in mε abris magnificae oratio hi, atq; amplaer liuem, ut Latum procatarcticum, principiunt Et finem bromim ic primas partes occupare catilect cum uero in extremo membro ruent . profert autem exemplum ipsor in 'Thueste dis locum e secundo libro histo x , ubi commemorat quibux in terr ι όrtii in habuer atrox illa pestiletia que inuasit Athenas: in eo enim id servatum est, quod dixit.aliter tamen apud auctorem legitur ita est . I. re M ouid r-ἰI Q - - . sed illie quoque, quamuis im-x tutatin parua fani sit. exemplum suo loco manet . Quae t e autem poli Phalereus, ei illustrandae pa eficiendia ue causic ut ille phili impii axita praeceperit: respondetque . qu a Lirin te ii menibi I. at ille inrtium ipsum amplitudinem in se habetestatim oportet nec non esiam finem, quod set pnquit. ἀ apseducta syllaba ineepe
rinius, & in productam longa inque desierimus . Rationem uero eius reddens, ain Habet enim natura longa syllaba amplum quiddam ac grande: initioque oration Isposita illi eo serit aures: eademq; in exuctio illocat. teritisnans 'e sententiam, in amplo quodam Lono relinquit auditorem . Eodem pacto sensic dς extremo Cicer quod ait res temper expectate assi tanauit: in eoque acutesc e . quare non putauis ipsum ullo modo numero carere debere. Quos autem 'λ , - in qu t, videtur respondere,uperiori verbo, P Lia: ita e uini vocabatur frons ariό iis , qua bellica mac nina quatiebant muros. cum rosita etiam nauium eadem de caiisa illo verbo appellaren-riua quamuis Cicero quoq; In oratore vius sit Latino verbo quo superius Gr cum ex pretiimus de oratione loquens: ba enim eiu ς verba sunt. Nec ullum genus est diiscendi aut melius, aut fortius, binis aut ternis serite verbis. Cum autem Primas tantum partes, atque extremas membrorum numero illo muniendas esse docuisse . se cutus iudicium optimi auctoris: inelsas autem reliquillet, affert nune causam cur in illis maxime numeri tenendi sint. hoc pacto. Vniuersi nos proprietate quadam Naturς primorum recordamur ac postremorum:& ab his impellimur,ac movemur: ab his vero, quae liter lacta sunt, minus,quia illa tanquarn operiuntur ut non appareant, vel delentur atque extinguntur . .
pertum utilem hoc inscriptis Thut didis ferme enim omnino magnificum in omnibus ipsi facit numeri longitudor in prope dici potes cum huic
viro ubique sit marnificum quiddam, con positionem banchlam: aut praesetcr cetera, gignere quod maximum apud eum eia .
Perspici veru elle, quod dixerat:paeanas inquam illos es licere amplitudinem syllabasci longas in ptimis & postrem; s membrotum partibus collocatas, habere eam vim,amrinat ex scri piis Thucydidis cum enim amplus. Sc grauis ille in primis sit, serme granditatem illani in omnibus apud eum gignix numeri longitudo, λςIxod se
63쪽
ctio. Idem autem asseverans vel potius amplificans superiorem sententiam Deme irius Inquit. cumque in omni sui parte amplitudinem hic scriptor habeat, propemodum tamen haec compositio sola acquirit ipsi excelsum illud atque altum aut si non sola, praex ex pexeras omne res, quae quicqRam ad hoς praestandum apud ipsum va-ienx, H - - - νςro inquix, leui ςr corripeiis , quod proxime dixerat: metuit e him ne nimis rem auxili e crederetur, eum constet Thucydidem alijs etiam rationi bus idem moliri; ac coisequi, Quam toto animo cupiebat amplitudinem illam suam . Esse autem hoς genus quoddam emendationis planum est i qua etiam crebro utitui Aristoteles, ut in v i i l. libro de moribus ad Nicomachum propinquo in loco ixe rum . cum enim dipere inςςrisset cunctos homines velle res honostas: sumere autem postea utiles ac fructuosas, ne existimaretur nimis malς sentire de mortalium gene re, cum probi viii ali xer se iant, antequam sententiam illam absoluisset, eam cor texit hoς pacto, G μω -ν me : ; - 'ns e , νά- ώφί - μα : Eandem vim habet illud in extremo eo lihro, qxio lom docet ratione factum e se, quod non licex liberis repudiare patrςm : ut pater legibus potest abdicare filium, inquit en ini: val se pςriculosum id esse ostendere volent, libenter filium,si impro hus fuerit, liberaturum se esse illo onerς alendi patrςm, quia id sit ipsi . at κἀν. quod tatim corrigen , ait, ei ινηι. s. n. Est Avxem Thucydides magnificu , sura nostrum hunc redamus & propter re ipsas, quas narrat de qui telegit versa gra dia ac pene poetica omni demum ali ratione usus est , qua dignitas oratio ui
Oportet sane cogitare, quodsi non ςxquisite mal tu membris a panere 'Mm, Ῥtrinque ambo paeommm tamen omnino faciemus compositio nem. ceu, a longis inclisnus, ω in longas deserentes: hoc enim in Ariasotelespraecipere uidesur: qui tamen duplex Egud genus prauu in arte ira didit,ut esset in ea re GPstus. duapropter Theopbrantiu exemplum ponit magnificentiae in oratione hoc membrum, παν μῶ πω - Areu ἄ ια-οσούλα ντων. non Urim e paeonibus exquisite com iat , paeonicum quiridum est. Recipiamus igitur paeonem tu orationem, quia mixtus quidam
es in tutior: quod magnificum im ipse est, a longasumeni aptum mera i
Cum celebrarit magnopere orationem, qua numeros illos suo loco pos os babeat, ostendit nunc non oportere oratorem ita solicitium esse de hac re, ut putet noulicere sibi aliquando haec uincula laxare;datur enim venia ipsis, s no poxuerunt ex nuisite ex utraque membrorum Parte constiquete paeanas, dummodo si iideant con Positionem
64쪽
post Ionem hanc adumbrare,& proxime accedant ad paeanas: hoc enim omnino faciendum est si volunt retinere amplitudinem. Quomodo autem id obtineri possit. docet hoc pacto. ceu a longis syllabis incipientes,& in longas itidem desinentes. nixitiit autem probare hoc etiam Aristotelem sensisse, quamuis aliud praecepiste videatur. non en in duplicem illum paeanem laudauit,ut perpetuo custodiretur, sed in ra-rIone artis tradenda, quo lexquisitit in , ac persectum citet. ponere debuit, Huius
etiam iudici j fuisse declarat eruditi stimum,ac politissimum philosophum Theophrastum, qui quii exemplum proserre vellet amplae orationis, usus eu membro, quod a duobus productis, consequent bus tribus deinceps correptis, inc pit:ac terminatur in duobus it Idem longis, quas tres breues antecedunt. addit autem Demetriust statim, explicans illud.Non enim e paeanibus exquisite constat, sed retinet multum eorum numerorum, ac paeonicam formam habet. ruare inquῖt recipiamus in orationem hunc pedem. nam temperatus quidam pes est ac mixtus: & ab omni lapsu tutus atque alienus. Vnde autem ille sit mixtus declarat, adiungens amplitudinem ipsum habere a producta syllaba: quod vero aptus sit orationi, a breuibus: breuitate enim, & celeritate syllabarum labitur oratio procliuius . Finxerit ne vero politi sinus philosopus membrum , quod laudat, an ab aliquo scriptore acceperit, nos x constat: lententia eorum verborum aperta est : insimulat enim eos, qui in leuibus obus operam, studiumque omne suum consumunt.
sed se ino: neque numerosus, sed extra numerum . quemadmodum hic ἔκευήος crebritas erum longarum o uiarum cadit extra
Postquam docuit quomodo accipienda esset de duobus oppositis inter se generI-bus paeanis, sententia Aristotelis: iudiciumque suum auctoritate Tlaeophrasti confirmauit,ad alios pedes transit,qui & ipsi cadunt in orationem. quemad modum autem amborum p anum, suis in sedibus collocatorum, laudes bonaque explanarat. ita nunc incommoda vitiaque reliquorum declarat. primum autem , quem heroum vocat, examinat: vimque illius ac potestatem tradit. Antequam tamen ea, quς ipsi tribuat, expendam videndum est quem intelligat eo nomine . quamuis alias de omni hoc loco in commentatijs in libros Aristotelis de arte dicedi disputauerim. ipse sane Demetrius videtur ita vocasse spondeuin ut exemplum quod in sca ponit, deesarat, constans ex quattuor spondeis:& praeterea verba, quibus ipsius exempli vim interpretatur. mirum autem est, si nullam dactyli mentionem fecit, qui & ipse frequens est in hexametto versu indeque vere illo modo vocari potest. nam Cicero pretter i pondeum , & dactylum, anapaestum quoque' heroi nomine sisnifieari putauit:& Quintilianus, locum Aristotelis, unde hic expressus est, propositum habens .manifesto dactylum accepit: haec enim eius verba sunt e nono libro. Et herous, qui est idem dactvlus. Cogitandum igitur, an breuitatis causa Phalereus non protulerit
exemplum, quo declararit eadem de causa non conuenire huic Orationi dactylum , quod nimis amplus,ac grandit ille sit: ut exemplum non posuerit, ita etiam cur relinquendus sit non indicarit. nam omittit etiam trocheui , qui ab Aristotele examinatus diligenter atque improbatus est.damnauit enim illum ut nimis celerem ac potius certa: cuidam saltationi, tenerae ac molli, aptum, quam graui orationi. Quin Veto ea, quae allignat heroo Demetrius, spondeo non quadrent, dubitare non pot-
65쪽
sumus : de dactylo, anapaestolae existimabit quisq; ut vult. Prῖmum igitur dicit eum esse iri , uidest plenum dignitatis:&, ut Ciceronis verbis utamur,gradiorem quam desideret soluta oratio. est enim diligenter ostendendum an his verbis ille express rit tantum superius verbum Graecum, siue