장음표시 사용
361쪽
signe Italici Regni, serream nempe coronam , capiti Henrtisci imponeret, Ubertus de Advocatis Praesul Vercellensis , Ioeata sede sua a dextris Archipraesulis Mediolanensis, sacras peregit functiones, quas enarrat Monumentum ab Ughello editum in Episcopis Vercellensibus Io . Dum vero capiti Margaritae, quae ad dexteram Regis coniugis vin culo aureo solutisque crinibus decora adstabat, ferreum sertum imponeret Archipraesul , sacras Federicus Μadius Brixianus Episcopus praestitit caeremonias . Confluxerant ad eam celebritatem , & praestituri Hemrim obsequium , & promoturi martim partium studium , Italicarum Urbium Proceres . Segnis non fuerat Thebaiadus Brulatus Brixianorum Guelphorum princeps , quem a Berardo Madio vidimus Urbe Mectum . Iantam Isse novi Principis gratiam sibi conciliarat, ut eum in Baptismate Misui Imperator creste H Μalvetio in compatrem elegerit MAccesserant ex parte Gibellina noster Episcisus, Matinaeusiaque Madius rerum Brixianarum Domini. AEquus Imperator utramque partem ad concordiam cum esset exhortatus, illuxi e tandem ipsb Coronationis mense felicissima dies, qua concordiae α pacis foedera inter utramque partem inita fuere pinter quae illud fuit praecipuum , ut Thebaidus cum Proceribus Guelphis in patriam revocaretur: faciente ipsὸ Imperarere rem ita testatam reliquit inluetius pax generatis in ter Episcopum Muphaeumque de Madiis ullosique cives in cinitate degentes eκ parte una, Thebaidum de Brufatis eosque ilia adhaerentes , conclusa est anno MCCCXL mense Ianuarii. Impe rator vero, ut longius inita pax herseveraret, dimita a Maadiis ei vili Urbis Impelio , simul vicarium suum Alborium de Castrobareo conssiluit in Urbe nostra, simul erga Epist pum Madium universumque Brixianum populum ostendem volens munificum animum suum, amplissima confirmatione, huic Ecclesiae ea omnia privilegia rata habuit, quae ei
Compositis ita rebus, Federicus suae sponsae se restituit, ut οῦ depulso bellorum metu omni, pastorale officium in animarum salutem tranquille exerceret; nihilo tamen minus perbrevis fuit hujus pacis fructus. Namque Albertus ille de Castro bar
362쪽
bareo cum sibi proposuisset Guelphos ulcisci , qui in pluribus Cispadanis Urbibus ab Imperatore desciverant, illud Cepit consilii , quo universus populus Brixianus duas iterum in partes scissus ad arma surrexit die XI v. Februarii , qua primus dies ouadragesinita telebrabatur verba sunt citati Μalvetii . Eo bello victis Gibellinis, universorum Guelphorum Populus α Magnates citatum Thebaidum sibi Principem statuerunt, re Imperatori Henrico Urbis dominium petenti,
mira animorum constantia restiterunt ; qua de re comm tus vehementissime Imperator admovit Urbi exercitum , multasque passus est Epistopus in Urbe degens aerumnas . Hoc temporis intervallo, Maphaeum de Madiis Cathedralis Archidiaconum Bergomum misit, ut Concilio Provinciali, a Casiseno Turriano Archipraesule Mediolanensi indicto, interesicet, totius Cleri Brixiani nomine, eo quod ut est in eius, dem Concilii Actis ipse ab Urbe, ceva obsidione cincta, abesse non poterat. Acta Synodi huius coactae tertio Nonas Iulias anni MCCCXI. edidit Caesar Decianus Episcopus Cremonensis ad calcem Dioecesanae Synodi anni MDCIII. Inter subscriptorum nomina ita est : D. Maphaeo de Madiis
Archidiacono Buxeii Procuratore Veneras. P. D. Federici Dei
gratia Diffcopi BuMii , eum Clarus mittere non potuisset, eo quod Civitas Buxeii es obsessa : loco Buxeti legendum Brixia , Certo certius est ; tunc enim oppidum illud haud erat Episcopali Sede decoratum. In Codice legebatur: Brix. , aina-nuensis, qua erat in1citia , transcripsit Bux , adnotante Campio Tom. III. Hist. Placent. I 22. Tandem pax Imperatorem inter & Civitatem coaluit ope Lucae de Flisco S. R. E. Cardinalis, S. Ottoboni Aquileiensis Patriarchae, Apostolicae Sedis Legatorum, Septembri mense anni MCCCXII. Apud Malvetium legitur anno MCCCXI., sed cubat alicubi error; sirripserat enim Malvetius paullo
ante , Henricum anno MCCCXII. verno tempore cum eXercitu mare ingressum a Ianua ad Urbem Pisiarum pervenita se, indeque Romam prosectum. Isthaec evenere anno III a. , ut legere licet Tom. VIII. Annal. Ital. Muratorii I3 . Cum vero Brixianorum turbas eo tempore fuime excitatas, narret, Μal-
Q Pag. 41. Eadem Acta reeusa sunt pag. verse . 43. Tom. IX. Rer. inlita integro relicto eo ci3 Pas. si . errore , a Muratorio Saxio non aut vi
363쪽
Malvetius , plane in annum MCCCXII. easdem incidisse
certum est . Adnectere placet, tantam tunc fuisse Briniano rum incolarum frequentiam, ut eam admiratus Imperator dixerit: profecto haec Brixia non es Civitas , sed Regnum cr4 . Verum a praeteritis damnis & laboribus vix coeperat animum relevare Episcopus , cum ecce in alias iactatur tempestates ob civile bellum ejusdem anni mense Decembri excitatum. Gibellinae factionis dux ipse erat & caput cis ;x ario Marte aliquot mensibus pugnatum , victoria tamena Gibellinis cum stetisset , miserunt Guelphi viros pruden tia re nobilitate conspicuos ad Federicum Episcopum caeterosque tunc Urbis praesides , quatenus cum illis pacis foedera connecterent, quos gratanter susceperunt, demumque pace composita, receptis in Urbem Civibus , qui eiecti fuerant, caeteri omnes ad lares proprios remearunt die XIII.
Ita compositis Guelphorum & Gibellinorum animis , videbantur tandem advenisse sereni dies Episcopo nostro , quibus tranquille Episcopalibus curis exercendis posset incumbere ἔsed neque hac vice firma fuit & constans pacis quies & laetitia ; elapso enim biennio ruitur iterum in arma . Gibellini a Guelphis victi Urbe expuIsi sunt, & Episcopus Gibel-
Iinorum caput Urbe abire coactus , ipsoque dicitur Episcopatus honore spoliatus a Rom. Pontifice Ioanne XXII. in Guelphos propenso; quod contingere non potuit nisi exacta die xx. Maii anni MCCCXUI.; ea enim die nomen eius in publicis Episcopalis Cancellariae Actis recensetur; imo exacto etiam Augusto mense ejusdem anni, quo Iacobus de Eusa in Rom. Pontificem electus est , assumpto nomine Ioannis XXII., sortasse quia nimium Episcopus Gibellinis adhaerebat , quos novus Pontifex invisos habere coeperat, utpoto qui Guelphorum partes Ecclesiae tunc propitias putabat ,
quod, ut clarius intelligatur, altius repetenda res est . Ludovicus Bavariae Dux, mortuo Henrico VII. Imperatore, pactum inierat cum Friderico Austriae , quo cum de Imperio acriter contenderat, ut sibi ius omne esset in Italiae Regnum, Friderico vero in Germaniam . Summum Pontificem Ioannem XXII. Avenione degentem deprecatus erat Ludovicus, ut
364쪽
rata in habere vellet eam sanctionem, sed non solum Ludovici precibus non esse obtemperandum statuit Pontifex, verum etiam iure omni ad Imperium eum privavit, quod aegroferens Ludovicus, & a sancita sanctione recedere noluit , re Rom. Pontificem illis calumniis laceravit, quas continet libellus inscriptus : Ludovici IV. processus contra Ioannem XXII. 16 . Non tulit hoc infamiae dedecus pacato animo Summus
Hierarcha, sed sacro anathemati addixit Ludovicum , eiusque Sectatores omnes I . At Ludovicus maiori incensus ira in Italicas descendit oras , & Μediolani stipatus magna
nobilium Uirorum corona, e quorum numero erat Federi iacus noster, Italici Regni dominium suscepit, solemnique pompa Calendis Iunii anni MCCCXXVII. in aede S. Am-
Orosii corona ferrea redimitus fuit a tribus Episcopis Aretino , Tridentino & Brixiano , qui Missam releriter celebravit . Aycardus enim Antimianus Archipraesul Mediolanensis Rom. Pontifici addictissimus exulabat a patria ἔ Ioannes vero Vi- comes oeconomus dumtaxat erat, α Conservator Archiepiscopatus. Profecto narrationem istam nemo sanae mentis in dubium Tevocavit, utpote desumptam ex duobus probatissimis Auctoribus, Matthaeo nimirum Villano Auctore syncrono, atque Malvetio , qui patriam historiam paullo post Villanum conscribere suscepit. verba Villani sunt haec ex Capite X. Lib. X. Hist. Florent. AH 3α di Maraio I 327 se fece coronare in Milano iI detto Bavaro .... per mano ia Guido de Tartatiaeeposto vescovo H Areeteto , e per mano di quesii di easa Munio Hepino Vescοιο di Bresia , is escommunicati . inluetitis autem haec habet 18 : porro Dominus Federicus de Madiis Brixienses Citiis licet refellis , is qui Episcopatum tenuerat es a Summo
Ponti e Ioanne excommunicatus set in ea eoronatione Missam
celeriter eelebravit. Quibus auctoritatibus plane Faynus iique omnes refelluntur, qui Federici mortem fixere anno I 327. Eadem narrat, ut omittam recentiores , Corius in patria historia ad eumdem annum , in eo solum emendandus , quod nomen Federici inconsulto mutaverit in illud Pasqualini. Ludovicus hinc Romam contendit, ubi tot egit tragoedias ab
365쪽
ab omnibus Historiis commemoratas . Summus autem Pontifex , harum rerum accepto ferali nuntio, sacris denuo exeacrationibus Ludovicum perculit, Episcopos caeterosque omnes, qui in iisdem consenserant I9 . Federicus autem noster , quo se verterit, ob Auctorum silentium, prorsus ignoramus.
Ex inscriptione Sepulcri mox recitanda, quod positum ipά fuit in Eustorgiano FF. Mediolanensium S. Dominici Tem plo, probabili coniectura colligi potest, ad bonam frugem re verpum in sinu Ecclesiae obiisse; probabiliter enim iunxit se Mediolanensibus, qui paullo post a Ludovici partibus desciscentes, eidem Mediolanum ingredi per vim tentanti sortiter restitere, propter ouam rem Ioannes XXII. a censuris eos absolvit ia interdicto , ouo fuerant irretiti. Conjecturae vim adderet locus, ubi ab Ughello dicitur vita functus, scilicet Avenione , ubi Pontifex degebat. At cum universam hanc Ughelli narrationem supra everterimus , non est cur
Superest enodandus nodus admodum impleXus, quo nimirum anno Federici obitus contigerit; Florentinius in Catarilago contigisse statuit anno MCCCXXXIII., sed Ughellus, quem sequitur Faynus, decem annos detrahit, nixus sepul- ali, quam hic damus, inscriptione: dericus Madius Brixia Episcopus longe Reverendissimus hie jacet Osiit xv. ML Aprilis. Deinde in Arca haec leguntur verba: Brixia quem duxit, cujus praesidentia fulptHie jacet inclusus Feriricus Pontifex altus , risus ornatus , Madiorum pipite natus. MCCCXXIra die Dominica xx I. Martii .
Dubii eramus, an mendum irrepsisset in rihellum typothe- , tae oscitantia, sed experiundo coFovimus, eam inscriptionem adhuc existentem ita se habere; itaque consultis tabulis chr nologicis mendum ab iisdem refellitur; quippe dies xx I. Μar tu anni MCCCXXIII. non incidit in diem Dominicam: bene vero anni ΜCCCXXXIII., quo statuimus cum Florentinio huius Episcopi mortem . LXX.
cisa Apud Mylialdum loc. eir. Ia uiamiae est et xii.
366쪽
Eo anno , nuo Federicus Episcopatu privatus fuit, vel paullo post , Princivalius Fliscus Ianuensis , & Cano
nicus I ullensis ei fuit suffectus, de quo nihil quod referam habeo , praeter aeta oeconomica in Archivo Cana cellariae asservata , eaus nomine signata Non. Maii anni MCCCXα. , α Iv. Non. April. anno ΜCCCXXII. Faynus& Ughelliis affirmant ,Ecclesiam administrasse annis octo , nimirum usque ad annum ΜCCCXXV., quo translatus fuit ad Ecclesiam Derthonensem .
ANNO Μ CCCXXV. a dam veluti permutatione I ex Derthonensi com
migravit ad hanc Ecclesiam anno MCCCXXV. Ti herius Turrianus Mediolanensis, quem in citatis Cania cellariae Actis invenio sedentem die xv I. Novembr. anni MCCCXXVI. Me anno MCCC VIL die ultima Maji --diolani Ludovicum Bavarum coronavit simul eum Aretino Episcopo dum esset Ioannis Summi Ponti is re llis , is excommunicatus sunt haec narrata ab Ughello in nostris Episcopis : verum vel e sonte prorsus coeno haec hausit, vel probatos Auctores dum oculis legebat , ejus animus peregrinabatur ; namque Federi,co Madio haec nos omnia tribuimus ducti testimonio probatis., V simo-ci Ex hisce permutationibus sicile est in- quae inter Cives & Clerum in Episcopi ele. ferre , Nostrorum Episcoporuin electionem citone ut plurimum oriebantur . sibi reser- tunc tem oris non amplius stetin penes Cim vase tollationem omnium Episcopatuum mutiarum. Reipsa observat Tomassinus de Vet. M tarum Provinciarum , inter quas enumerat Nova Discipi. Lib. II. cap. 36. num. 3. , Ioan- Mediolanensem .
nem XXII. ad impediendas eas dissent senes .
367쪽
sinorum Auctorum a . Decessir I v. Cal. Ianuarii anni MCCCXXXIII. , sepultusque est in Cathedrali Rotunda apud Sacellum Sanctissimae Trinitatis , ut legstur in nota ad
Catalogum nostrum his verbis : Tiberius de la ture de Mediolano Venerabilis eps Dixien. Marchio DNx is comes migravit ex hoe seculo die IIII. Ral. Ianuarii M. CCC. XYXIII. O sepultus essin Ecclesa S. Mariae Majoris in eapela Sancte Trinitatis in ea
TIberio extincto, dicenda est nostra Ecclesia duobus an
nis viduata Pastore ς nam ex catalogis hactenus editis noster enim mc terminat in Tiberio colligitur , non nisi anno MCCCXXXV. Tiberio sustectum fuisse Iacobum de Aelis Mutinensem. Is erat Pontificis Benedicti XII. Capellanus , caussarumque in sacro Palatio Auditor I , ut est in calce Codicis mc secundae Secundae D. Thomae asservati in saepe Iaudato Archivo Capituli Cathedralis , ubi sic Iegitur: explicit Summa secunda secundae partis Fr. Thoma de Aquiam Ordinis F. F. Praedicatorum e Deo gratias . Amen . ετ ess Domni Iacobi de Actis de Mutina Capellani Domni Papae , us Sacri Palatii causarum Auditoris p quo ex munere dicendus est vocatus ad ius Ecclesiasticum Brixianis administrandum ; quippe vos inter recensetur, qui vicariam hic gesserunt dignitatem et ,
33 Ηie desinit mc nostet Episcoporum Caiato us .ci Ieleto munere hoc, institutum est Collegium Militarum rata .ci Faynu, i a Catalogo Uicarior. Generaialium inlato in Cael. Brix. Ex ouo illud etiarn liabetur , Iacobum ilium sutile in Ecclesia Tulleati Scuolarum Praedictuin . '
368쪽
antequam ad Episcopatus insulas assumeretur. Cum prudentiae sapientiaeque suae plurima dedisset Summo Pontifici experimenta , unus fuit ex paucis illis dignitate & doctrina praeclaris Viris , quorum consiliis usus est Summus Hierarcha in praescribendis vitae sermulis , quas Benedictinis , & Minoritis praescripsit anno ΜCCCXXXVI. ut religiosae disciplinae splendor in sacris illis ordinibus restitueretur . Raynaldus in Ania 'nat. Eccl. ad eum annum Pontificis Bullam reseri, ex qua ea res confirmatur. Anno MCCCXLII. a Petro Buduventi Antistite consecrari fecit Aram maximam 3 principis Ecclesiae, ouam plurimis Sanctorum Lipsanis reddidit venerabiliorem. Postquam Conradum Bucc. 1m Roccastancam abire , & jus suum dimittere Apostolica auctoritate coegerat, vitam laudabiliter actam conclusit Brixiae anno MCCCXLIV. ut colligitur ex laudatis Cancellariae Regestis; pridie vero Calendas N
vembr. ut est in citata tabula Necrolagica . Sepulturam accepit in veteri Cathedrali in Altari S. Iacobi .
LAMBERTINUS DELLA CECCAEPISCOPUS
ANNO MCCCXLIV. BAlduino postea delia Cecca sive de Balduinis uti est
in Tabula Necrologica mc supracitata Ecclesiae cura demandata est. Hic fuit ex nobilissima Lambertin rum familia , quae Bononiae maxime floret, quaeque de Brixiana Urbe optime merita est propter Lambertinum ex Lambertinis, qui ineunte seculo XIII. semel, iterum , ac teratium egregia iustitiae laude ius Civile Brixianis dixit 1 . Unus Ughellus ex ca) Epistola tertia Clementis VI. in
3 Ex Florentinii citalogo. Insiuetum au- doctissimo Casto Ianoeente Ansaldo elueuia diri non essae, Altare majus seorsim ab ipsa- brati , Pontifici Summo Benedicto XIV. , ex met Melesin aliquando consecrari, adnotaba- ea Lambertinorum familia prognato , instriamus in S. Felicem pag. 9 . Pti . t rius rei notitiam Musimus ex nuncu- L . citi pag. s P patione operis de Infamιcidis Herassiam a
369쪽
translatum ait ex Nicosensi ad hanc Ecclesiam. Reipsa invenitur Lambertinus eos inter Episcopos suffuganeos Archiepiscopatus Nicostensis in Insula Cypro, in qua iacet Nicosia, qui praesentes fuerunt Concilio Nicotiensi ab Elia Nicosiensi Praesule celebrato die xv II. Ianuarii MCCCXL. 3 ; quamobrem hic Lambertinus collocatur a Lequiennio 4 inter Latinos Nicostensis Ecclesiae Episcopos . Brixianam Ecclesiam splendide ac laudabiliter administravit . Altero namque initi Pontificatus anno accivit in Urbem, petita prius facultate a Summo Hierarcha Clemente VI., Si Avenione moram trahebat , novos Colonos , qui Vineam λomini eius vigilantiae commissam excolerent, atque vitae san-etioris exemplo , Divinique verbi praedicatione in uberiorem messem redderent frugiferam. Ii fuerunt Fratres Carmelitae,saullo ante ab Honorio Pontifice approbati , quibus nobilem ocum ad partem Urbis occidentalem attribuit 3 . Eumdem non suae solum , sed alienae etiam Dioecestos s
vendae cura maxime intentum habuit; quippe conatus est pro virili , ut Placentiae firmaretur Xenodochium a quodam probo viro Ioanne Terranera in eum finem excitatum , ut simul peregrini reciperentur , &aegroti curarentur , simulque eorum addicti ministeriis corpus in ossicio continerent frequenti patientis Iesu cogitatione , & crcbris poenitcntiae actibus, inprimisque flagellationibus , singulis sextis Feriis exercendis. Aptissimam insuper ad universos Diceces eos suae filios Epistolam expedivit die xx Iv. Februarii anni MCCCXLVI. eos incensu rus ad liberalem stipem erogandam in tantum supremi Numimis cultum , animarumque utilitatem . Porro eximium studium , quo sacras quasque res Lambertinus promovere stude-Bat, cum maxime eX ea Epistola eluceat , digna est quae hoc loco referatur ex Historia Placentina Campii , quae non ita
obvia est in Bibliothecis , rarissima autem in Bibliopolarum ossicinis ο) .
c m. III. Orientis chras pag. cs In Chattulario FR Cai melitar. vulgo
δει Casei asservatur Pontificis Bulla, ex qua haec exscribere non piguit a Cum itaquero parte vestra nobis nure exhaluvita continebat , vos in multis Civitatibus timis
370쪽
,, Lambertinus Dei, & Apostolici sedis gratia Episcopus,, Brixiensis, Marchio , Dux , & Comes . Vniuersis, &is gulis Christifidelibus, Abbatibus , Prepositis M. per Ci-
is uitatem , & Diccesim Brimen. constitutis , ac citeris tam n clericis, quam laicis falutem , & sinceram in Domino,, caritatem . Si iuxta sententiam peritissimi Salomonis in- is tendimus , id seminare debemus in terris , quod reddente Domino recolligere valeamus in Coelis &c. Cum igituris Frater Ioannes de Placentia inccptor deuotionis sancte di- ,, sciplino per multas terras Lombardiet , fecerit fieri, αn construi quoddam Hospitale in Ciuitate Placenti' , quod is vocatur Hospitale Sancti Iacobi, in quo pauperibus, α,, infirmis multa fiunt opera caritatis, & ad reuerentiam Dominico Passionis multi de Congregatione sancto disci- ,, plinς sua corpora flagellando stpius domare nituntur, α,, ad dicta pia opera sustinenda ipsius F. Ioannis proprietis non suppetant facultates , nisi a Christi fidelibus , di de- ,, uotis subueniatur eidem : Vniuersitatem vestram rogamus, di, & hortamur in Domino, in remissione vobis peccaminum 1, iniungentes, quatenus cum fratres , & nuncii dicti Hospi- , talis has nostras litteras deserentes aduenerint eleemosinas ,, Petituri, pias eleemosinas , & grata subsidia erogetis , ve
,, per subuentionem vestram deuotum Opus manutenere va
D leat, re adimplere , & vos per hςc, α alia bona, quetis Domino inspirante seceritis , ad aeterno possitis scit citatis D gaudia peruenire. Nos enim de omnipotentis Dei miseria, cordia , & Beatorum Apostolorum Petri , ct Pauli, ae,, Beatorum Martyrum Faustini , & Iouitς , nec non Bea- ,, torum Conse rum Apollonii, & Filastri patronorum n ,, strortim meritis , et intercessione confisi, omnibus veris,, mnitentibus , & consessis , qui eidem Hospitali, seα,, nunciis eiusdem Iatoribus prςsentium manum porrexerine,, caritatis , ψα dies de iniunctis eis pqnitentiis misericordi ,, ter in Domino relaxamus &c. Dat. in Episcopali palaticiis Brixiς die a4. Mensis Februarii 1346. indiet. Ig. Perseverabat, ea tempestate, in Monasticae observantiae flore Monachorum S. Bene uehi coetus , qui priscis ab usque tem