Emblemata, cum aliquot nummis antiqui operis, Ioannis Sambuci Tirnauiensis Pannonii

141쪽

EMBLEMATA. I Consuetudo praua. EBUS sequitur morem, quem semel obtinuit. Scindit enim panem ferro, quid mollius illi y Dentibus at duri G frangit ab ore nuces.

Isti quidem, fateor, sunt confitetudinefacta Siramen excutias, quid nisi ultitia est 'Noxia paulatim repunt, nec protinus omne Funditur in Lese corpore ,rus atrox.

142쪽

Sunt, quem Maia tulit, citum m volucrem. ut caduceus anguster, cammena, Cancer bris, Hircus canis, haec notent quid audis ' Promptus ingenio satu, memorque est. Prudentem eliquio, d agum,sagacem

Insignia Mercurij quid 3 Ad Adria m Turnebum.

143쪽

irem 'vim eloquii monet stupendam, Serpentes, bra, pacis atque alumnum. Ne damnis cumulet canis loquelam: Reddat, est trutina, γυῖum cuiqtse: Est ferrum, insidias necemque iret: oujsiis eloquio locus, foroque: Punitur gladio scelus, ne sque.

Concors, ut lyra, veritatis eius Herba ut confisa sint, loquantur apta Haec . tlantiadis feruntur ortu Natis munera parte non petenda. m mercator habens visoruatur. Credo Mercurium praee se multis:

Namque haec mbola habent suos sequaces, Et pq unt ludiis simul dicari,

Quod Turaebefacu, tuos mones ue.

I a Vita

144쪽

I. SAMBUCI

Vita irrequieta. INDIA seri apodes, quas tantum si linet aer, siquam considunt, perpetuo error agit. Parturiunt intra ventrem, si credereses est, Ingens diuini munis studum.

uc certent miras vates euoluere causis,

Ne sileant, σοφιαν qui profitentur, habent..i requiete caret, curis nec edacibus unquam

Proficit, huncanibus dicsmilem esse nouis. Temporis

145쪽

EMBLEMAT, I33 Temporis iactura. pitulam.

Tu ropriis extra limina siluas is 'Mox inuenta places, iterumque redempta moueris, . csolita toties isque redisque via. Ainis haud verita es certam 1 vdere salutem, Quasnos priuas, isque furore noces. Exhauris numos, aliena laude triumphas, Conueniunt nugae,'laque Ῥerba tibi.

Non haec lex olim piluia, nec abusibus UlisCaupo tuam implebant atria trita manum. ut igitursumptus minuas, tempora multis Robtue, aut nunqua isserat aura levem.

146쪽

r. SAMBUCI

Dij ccepta secundant. IN rerram pila quae iacitur conuis resultat, Et leuat in medium se aera, prona redit. Excipit hanc densis quae apparet nubibus apta,

In caelum rapiunt consita vota manus.

In Superis qui institus 1 em ponere curae Audeat, en coeptis protinus astra fauent.

147쪽

trum prius fuerit, Vanis dictu, an duro qui verbere malleus illum Fatigat. Hanc discordiam, Nobis, quod can ista ignorat, prodit ineptum

Vulgus, nec audit candidos. Quippe Deus mentino b simul indidit γμου, Poscebat illa cum duo. Omnia momento potuit perfecta creare,

Dedit simul minutula. Non pactum, alit tempus tum partibus intercessit, Cor, hepar irem copulat. Ne nimis haec igitur curarum Ieparet ardor, Non saperet haec opinio.

148쪽

a 36 I. SAMBUCI Tempestiua profluat. Ereico Memmio. Induitur pestem mox iterum ue noliam. Nunc si persequeris, qua se solet exuere hora, Pellis, non manibuspraeda petita Ῥenit. Atque itas obatus longas remeabis ad aedes, Bestia theriacis nulla Ῥenena dabit. Vtile qui sequitur, di cernat tempora, causM, Anni mille negant, hora quod Ῥna tulit. Quidque suam poscit tempus, sunt munera Veris, utumni, atque hyemis,fit Ῥicibusque calor. 'Colchica Uer, Atellas segetes, utumne racemos Das, Ῥrensque typhas Bruma regignit Muis. Interdum

149쪽

EMBLEMATA. Interdum requiescendum.

EsΤ cunctis requies tribuenda, nec omnibus labores Horis sunt repetendi, animus simul octo leuandus. Sic pingues oleaesua pignora non ferunt quotannis, tremis se arua novalia per vices quiescunt. Nil durare potest sine commoditatibus remisiis. . reum si nimium, subitoque velis, diuque tensum, MFrangetur, feret haud alias Ῥolucres, dein sagittas.

Taxes nec nimium tamen, otia plurimum nocere

in olen faciuntque habiles minus visibus eueris. Ergo es optima teperies, mediumque Ῥtrinque ductum.

150쪽

Nullum malum situm : vel, Uno bono sublato, mille existunt. HE R C V L E I s quanqua manibus forti si a quaeque

Mon bra, truces, domitae atque occubuere serae: Nil tamen inuidiam toties Ῥexauit Ῥt hydra, Cuius ab Ebsci ' vertice crevit opus..οque magu pellem iugulat, capita undique collo Cucta renascuntur, caedeque mono a valent. Haudfecus indigne quos ia lant fata, malorum. Cugescit numerus, vim cumulat ue dies. ηο si expediant miseris, mille recurrant