장음표시 사용
11쪽
CAP. I. Sect. VI. De Accent. Reg. IX.
Reg. IX. De Accent. Tonici έede
nati Va. Membr. I. Quaelibet dictio natura unicum Accentum Tonicum possidet, qui eam acuit, a 3. vel in ultima ct dicitur Mitra vel in penubtiina Syllaba S dicitur Mileth nunquam iii
Not i) Si duo dioersi accentus simplicessune in ejusdem vocis di i sis SFllabis, posterior tantum est tonicus , acuit; prior Iahemtice M. Acyb Dipondit decore Θllabam, ut r
di in Mestricis --- pers non acuum V ccm ; nec atro tandi deviunt in elevatisve
Silabarum, sd semper tunc at ollenda S Llaba dignosconda est e Roxulis de naturali
sede Accentuum, quae nihilominus accurate te- 24, . neu laesum.
q.) Ouidum a. horum acceutuum geminantur in voce natura peracuta, vel desvente in gem, num schetis aut Patacb. I Lmbr. II. Aecentus e regulari sua natu 27 ra ultimam syllabam occupat, unde voce a fine crescente, ad illud incrementum Accem tus regulariter descendit, corripiendo communiter praecedentes vocales longas in oppositas breves, vel utrasque in schva quod es vreal undamet trem mutationis Vocalium, , Decialius suis locis A H. c. toto 7.)Excip. l. 3 Acconsum non domitruut ad 2 s. ultimam, sed penacula maumi, quae termi nantur in fruilia ut oci bale, n oci nn nou η n, na, ii praeter imperati m
12쪽
vocem I euacu IGH; pro rq m fr Iraece aesebon geminum in Nominibus, di in is, bis schsa quodvis. Membr. III. Vocis in litera in radicalem 26. teritii natae α) Vocalis longior habet accentum ut iis, nisi vel sit ipsa radix, ut ηοῦ , vel terminu-tur inn , vel brevis vocali, alternet pro' longa, per R. p. β) Cum vocales sunt aequales, accentus
Translocatione & vocalium ob quamque ejuS sedem mu
g7. Membr. L. Ob sedem nativam majoris di. II.
stinctionis ueccentu , imperatorum -- &' plerumque, Regum -----S ducis- sis. pe, reliquorum minorum rariu , vocales breves mutantur in longas scilicet-ultiinae S pe-maltimae syllab.ae, S . penultimum e geminis in , ut tem prodi 28. Membr. IL Rctiali itur Accentus 3od i sanctivus,eae ultima in penultimam vocali longa notatam) ob subsequentem vocem monosyllabam ant bibyllabam penaeu
13쪽
I CAP. L Sect. IV. De Aeeent. Reg. X. Excip. Non fit illa Retractio Accentus nec proinde illa vocalium mutatio ς α In participio praefinti MI, nisi tamen de nat in
literam quiescentem, ubi tunc nihilo vivus Accem tus retrahitur, at vocalis non mutatur. Nec
β in radicibus formae VII. Dcc ν in pri teritis pluralibus quiescentium t rtia n. Nee δε in pluralibus abyblutis.
a. Retrabitur Accentus Conjunctivus, ut 3O.s' interdum minoris disιnctionis, ob pari, culum ne, non, nec non ob ' converssivum futuri terminati in literum radicalem mobilem, quam immediate praecedunt iuuevocales lovae, quarum posterior tunc itidemia analogym brevem corripitur, nimirum .
q. Retrahuntur Euphoniae causa Ascem gr. tus maioris distinctionis Reges 33 ex ultima in penultimam; a Iu verbis terminatis in fruilia , .h D n. praecedente schis , quod tunc simul
ἱu vocalem illam, e qua ortum cs, redit; ple , unaque tunc rursum producto . in . ut pro β ηοῦ .
vi In GVxo cum particulis di, 'N,
diu, confracto, retrahuntur saepe illi occentur, α transponitur puialum cum . , ut
14쪽
CAP. I. Seel. VI. De Aeeent. Reg. X. & XI. i) Interdum etiam talis, accentus retru&- 3 a. tur ante Qxum fem. in . correpto, in ζ) Denique retrabitur Acce is major in
Membr. III. Trajicitur Accentus conjunci tus, ut de minoris distinctionis, e penulti. ma ad ultimam, Ol praefixum ' conversivum praeteriti, in personis praeteriti pen acutis praeter primam pluralem) si nempe sequens 3s dictio accentum non habeat in prima syllaba, ut 'Dei ag 3. Membr. IV. Ablatio Accentuum fit per lineolam Mauem, corripiendo itidem ante Consonam mobilem in fine vocis, in , S cholem vel alternans se hureli ) in cha-
quiescens media radicatis '; neo pluralia femina in ni; nec infinitivi in ni terminati.
Reg. XI. De Accentu Euphonico seu Methea h.
g Aecentus Euphonicus est, qui tonteo prae- inmus, Syllabarra sua na decore suspendit, SiliciturMethegbae ctaque virgula notatur sublitera. APponitur autem Methegh: i JJ et tiae Syllabae siἰinplici ante Accella
15쪽
CAP. I. Seet. VI. De Acceiit. Reg. XI. S XII. 2. Vocalibus longis non habentibus to
Vocalibus h revibus ante senua, si valeanr longas ut thhn pro q) Vocalibus ante sicliva compositum, ut 38 post chire k in suturis verborum n 'd,
6 Saepe ante Dagesch sorte in polysylla bi ς imprimis ' Conversivum habentibus utrinnotat. α E sinplici causa, duo in eadem voce possunt esse Metheg b. s) Reperit etiam interdum Metcgb initiale aA Ichva, quod falso G a dicitur.
posterius sub gutturali sit iv I laba consso sita,
16쪽
latione Vocis: Nominis, Pro nominis, Verbi, Par
Reg. XIII. De Literis Rad calibus deservilibus in genere,
Ratione Erymologiae I. Vox est vel primigeniasu radix ipsa, nem. Pe 8, persona Prael. primae Conj. MI. tribus communites constans literis, ut 'EN, aut si qua Φ. vel S. lit, conster , ad 3. reducenda ;υel est derivata; quae fit a radice, vel sola vocalium mutatione vel literaru in servilium adjectione aut inutatione, modo a principio, - modo in medio, modo a fine, modo ubivis. Talia sunt nomina & verba, utpote verba r
Nars Sq cxe. v Not. Literae istae se diciuntur serviles, non 88. quod semper serviant, sed quod polsine servitii) re, suntque numcro XI. hoc mnemon. com tr ense : I, v. Et quidem se vimit Ea N ab initio tantum: ab initio siue ; n ' ubique semi e possunt. 11. Miraque vox est vel perfecta, in qua g. literae radicales servantur; vel imperfecta. ii qua supprimitur litera radicalis vel una, vel
duae No t. t. Dantur j eomposita, quae tament pellativa rariora sunt; Propria sunt plurima, ut 3πηha, , a )ν auutu. Sc. Nol. 2. Chaldaei plurasque voces cum He-bia is communes habenti eas tamen d in eren
17쪽
Reg. XIV. De punctis literarum Radicalium & servilium in
genere. Membr. I. Literae serviles praeformativaeaeeipiunt schva ; excepi. vid. R. 29. 3O. Membr. II. Prima radicalis litera, post praeformativam servilem, sumit schva, ut 'phi Membr. III. Litera quaevis tam radicatis, quam servilis abjecta, vocalem suam vel quandoque cognatam rejicit ad praecedentem literam, cujus punctum tune perit, ut
De Distributione Literarum serviolium, & appropriato speciat singularum servilium
Literae serviles vel sunt essentiales voci, vel extraesentiales. . A Gentiales sunt, quae essentiam vocis constituunt; S si praefigantur voci, dicuntur Praeformativae; si suiugantur, somna,trvae,
S comprehenduntur voce technica PD UN .
18쪽
CAp. 1 I. De Lit. Servis. Reg. XVI. 2. In Nominibus formant Numerum S Genus; in verbis Tempora & Conjugatio.. Des. vid. R. I9 S eta. gr. B. Extra sentialis sunt, quae constitutae 4 voci stuperadduntur; & vel l. otiose in medio; vel a. otiose in fine; vel g negotiose consignificative in principio: de quibus tres
Reg. XVI. De Literis Servilibus Extrae sientialibus, 1. Paragogici S.
Otiose in fine vocis positae literae Extraesis sentiales dicuntur Paragogicae , suntquendi''nM. ιMembr. I. M Parogogicum rarius est, tum post ii servile in fine verborum, tum in quibusdam vocibus. v. R. gr. Membr. II. in Paragogicu in est frequentisi simum, praemissum habet . , ex praecedens n42. quod vis quiescens semper mutat in n. ripis ponitur autem V
I. Futuri primis personis, imperativis 4s terminatis litera radicali, ct infinitivis ra.
2. No in inibus, interdum Masculinis,uta siepius flamininis , n tunc in ri
g. . Nominibus ioci via mporis apposi- Qtum, itidem non est otiosum, sed signifieat in , ad , versos, ut nar Dei versus caelum.
aflixa.ut ridem a in nomine ruo, tum ante ea,
d omnibus iis, pro di 23. q. Ρronominibus absolutis, ut non ab d. r. 47. 6. Adverbiis, accentu in ultima manente sto, post ' quiescens, ut ab '44. B a , Membr.
19쪽
CAP II. Reg. XVI. &XVII. De Ut. Serv.
Membr. III. ' Paragogictura rariuq apponitur Nomini, & quidem cum cholem, ut mn, R. Membr. IV. ' Parogogicum apponitur in- 4'. terduin α cum praemisso chireli, S accentu 8 in ultima , tum participiis in forma masculi. na absoluta, rarius sceminina constructa. β Annectitur idein cum piae misso chire k, at accentu in penultima; tvm Nominibus Construetis; tum affixo ti. υ Sine Chirela praecedente, S accentu in ultima, annectiturrum pronomini personali steminino , tuini afformatae eo secundae personae tamininae Praeteriti. Membr. V. Paragogicum apponitur tertiae plurali pra teriti rarius, frequentisti ineautem futuris in η ve I rarius ' terminatis,
Membr. VI. n Paragogicum in quibusdam 49 verbis a nomalis, scilicet de se itivis litera a & iformativum quasi est infinitivi. vid. R g. 37.
46. Reg. XVII. De Literis servilibus a I. Extraestantialibus II. EpentheticiS.
Otiose iii medio vocis positae literae serviles extra essentiales, dicuntur Epentheti eae suntque g. : S quidem Membr. 1. N Epotheticum interdum inse. Titur post vocalem, quieti suae homogeneam, inprimis pro de te itivo ', ut creta pro nis i
20쪽
CAP. II. Rei XVIII. De Lit. Serv. Ω Κήτ. Membr. III. ' Dentheticum interdum in- aa. so seritur quiescens post vocalem homoge
Membr. IV. a Denthetico frequentisti. mum est, ante ceria affixa verborum, &in particulis. vid. Reg. 47. E O. Not Per singillarem adhuc anoma iam, alibi etiam Literae illae otiosae, b rarius aliae simpunctis redandare videmur; v. Wasinuth.
48. Reg. XVIII. De Literis Servilibus si III. Consignificativis.
Negotiose in principio existentes Literae serviles ' extra essentiales dicuntur prpe τ' mantes Confignificativae, dum superaddunt voci certam significationem; suntque nitiua,n' de quibus teneantur eq. s ) Membr. I. E, eoncisum ex significata, ex, is, prae, praeter, habetque ivb se chirekparvum, sequente Dage seli, ut Ihc quod Da. gesthe sequente v schvato ejicitur una cum sicliva, ut 'n'U: At seq. litera indagesiehabili, V habet ut m NU. 23. Membr. II ei pro quo Chald.' 49. concisu in e hae vel 'EN, notat pronomen relativum, qui, quae, qu0d; nec non Conjunctiones, ut, quod, quia, quando. habetque tab se sequente Dagesch, ut 'hes qui mihi.
Membr. III n est triplex, ct quidem. I . in Demonstrativum seu Emphaticum, rarum est apud Chaldaeos, S ejus loco adhibetur status empsalicus significans ο η νο i