Theodorici Niemensis, De schismate papistico, quod coepit inter Vrbanum sextum papam, & Clementem antipapam, durauitsque sub ipsis & eorum successoribus ab anno domini 1379, usque ad Concilium Constantiense per annos plus minus 39. Non solum pontific

발행: 1536년

분량: 209페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

71쪽

contra nos perpetrare uoluistis, immemores in benigne uxor mea ι uos habuit,& in quanto amore uos consevir. Attamen bona pars preciosi panni at tentoria quae Urbano eandem ciuitatem ingressuro in uico Nidi praetensa fuerunt,ut superius dixi S alia multa preciosa localia ad manus uictorum primis incalescentibus iniuriarum moti, hiis peruenerunt, quae uendita ad Cathaloniam oc alia diuersa loca maritima abducta nuncb restituta fuerunt quorum malorum praeciapua causa suit Vrbanus propter iracundiam quam conceperat εἰ hauhebat contra Caresum regem eiust consortem dc natos saepe dictos,

ex quibus elicitur illud uerificari,quod nihil adeo sorte de firmum in hoc mundo subsistit, quod ruinam pati non possit. Quis enim uidis munitiore εc pulchriorem ciuitatem ipsa Neapoli attamen peccatis ciuium Sincolarum exigentibus tam grauem periculosam in suae Disitationis tempore pasta fuit ultionem, dc gratia des facitu est quod

non ut Sodoma periit inaeternum. Principes Germaniae multa offerentes Vrbano, ut unioni intendat nihil efficiunt. Angelus praesectus urbis

maetatur. Caput LXVI.

Vt Lucae quidam magni principes Alemani de

praelati apud eundem Urbanum per quosdam secretos

nuncios eorum solicite laborabant, conantes eum induscere ut unione saceret in ecclesia cum dicto Cleliente, o Di multa sumptus Ioca dc alia ad illa perficienda quomodolibet oportuna sed proficere nihil poterant, dicebat enim quod ipse esset uerus Papa nec expediret illud in dubium uertere, dc similia mul ea,& interim Angelus praesectus urbis per Romanos de quasda gen tes armigeras Vrbani proditorie in ciuitate Viterbiensi, inquatuc morabatur,uiuus apprehesus S minutis petiis in sesto sancti Micha elis mense Septebri sectus fuit, ita quod de ipsis pet is sarcimina fieri potuissent.

Quid post necem de uxore de filiabus Angeli adbim sit Et alia me iucunda de Francisco.Item de Cardinali Manupelli

eius p seatre. Caput Lxv I i. Xor uero ipsius praesecti & duae filiae admodum iuuenestas Ormosae tunc captae per R omanos,& ad Romam per ductae in duobus monastems monialium collocatae sue runt, quarum maiorem postea Marchio stater Bonifacri

72쪽

papae duxit in uxorem quae in secundo eius partu in urbe decessit reliqua in monasterio senesti Laurenti j in Panisperne sub castimonia

Perpetua remanente. De qua quidem uictoria Urbanus non medioacriter exhilaratus disposuit ulterius ire de Luca ad Perusium ciuitate credens illius temporale dominium quaerere posse, quo ueniens ciroca sestum sancti Michaelis illud nunc ν potuit obtinere, ubi pene per

annum stetit. Accidit tamen ibidem dicto Francisco seu Rutilio maigna contumelia qui more suo quandam nobilem dominam Perusi nam adamavit, quod dictae dominae fratres non latuit. unde aliqua donoctis subsilentio penes domum dominae habitu dissimulato inacederet, perdictos fratres in ipsum impetuose irruentes suit sortiter flagellatus,quod cum resciverit Vrbanus de hoc uehementer dolens disposuit,quod ab ciuitate Perusinam quantocius recedere uellet,sed antecprecessit, audiuit noua suspecta de Card. de Manu pello supra. dicto, quem in eadem prouincia patrimoni j beati Petri in Tuscia te. gatum fecerat ipsium per quendam Bellot Anglicum magnum Capi taneum in Italia, dc eidem Urbano fideliter adhaerenteiri uocauit ad se Cardinalem de Manupello, quem adductum per eundem Bel tot ad Perusium captiuu penes se multis diebus detinuit in palatio suo,

causatus quod aliqua castra Romanae ecclesiae in eadem prouincia cosistentia alienare uoluisset, quem tamen postea Vrbanus multorum magnatum precibus uix a captiuitate relaxauit, de cum postea dictus Britot capitaneus penes quoddam castillii La uilla nuncupatum coosstens in uia publica, qua itur de urbe ad Reate, distans uiginti miliaria ab urbe, siceret transitum,& illud ingrederetur ut cibum cu quia busdam sociis sumeret, ignorans quod dictum castrum esset comitis Manu pesti fratris dicti domini Cardinalis de Manupcllo quida ruastici irruentes in ipsum ei manus de pedes amputarunt, truncum eius

etiam pluries perforando. Quod tamen abso condigna ultione non remansit quia postea Paulus de Ursinis capitaneus quarundam gentium armigerarum dictum castrum cepit,&omnino destruxit. Prae, satus uero Comes,qui circa cc.ca stra tenuit in Aprucio quae pro maiori parte fuerunt ecclesiarum de monasteriorum post perdictii Lais disiaum regem sugatus exul factus est, de uix habens unde misera viis tam ualeret sustentare. ipse autem Cardinalis de Manupello superueniente postea obitu eiu em Vrbani de illo plurimum laetabatur, de Per paucos menses post surrogationem Bonisac a superuixit. Iubileus decurtatur Romae publicat. Ac de Pontificis uigiIantia in emulgendis per induloentias Oibus Christianis cuncta admiratioe

imo stomacho dignissima. Cap. Lxum. H

73쪽

Eae Iubile

tiarum prox eleatibili stimus.

renia suis

authoribui Iustiis tam praecili re rei miriae carpisum.

LIBER

Ltimo autem anno Pontificatus dicti Urbani ipse annuIubileu abbreuiauit, scilicet ad singulos πακHI. annos, Scostituit quod tuc anno domini N. ccc.Lππα Vm. infesto natalis domini inciperet annus Iubileus in urbe, α duraret per annum inclusiue, prout saetiim suit. sed ipse Urbanus italum non uidit quia prius ab hac luce migrauit, dc innumerabiles peregrini toto illo anno postcb incepit Iubileus, psertim de Alemania, Hungaria, Polonia, Bocinia, Anglia, & alqs regnis &prouinci js, quae fuerunt de obedientia insani ad urbem uenerunt, unde dc in xima ossertoria ecclesiis&Basilicis urbis per uisitatores data suertit, ex quibus aliquae reparationes ipsarum ecclesiarum facitae sue rut, sed residuum 5c maior pars ad manus Bonifacii, dc quorundam aliorum deuenit. Ipse etiam Bonifatius huiusmodi offertoriis non contentus licet ad maximas summas ascenderent, erat enim insatiabilis uorago, 6c in auaricia nullus es similis, ad diuersa regna misit quaestuarios uendendo dic tam indulgentiam offerentibus tantum, quantu est texpensuri in uia si propterea luissent ad urbem,&huiusmodi exactio, res seu quaestuari j etiam maximas summas pecuniam a simplicibus seu barbaris subtiliter extorserunt, ita quod aliquando in uno regno seu in una prouincia huiusnodi vcnditionibus ultra centu milia flo,

renorum renortarunt quia omnia Peccata etiam sine poenitetia ipsis constentibus relaxarianti su ner Quibuslibet irre Iaritatibus di spenas arunt interuentu pecuniae, dicetes se omnem potestate habere super

hoc quam Christus Petro ligandi &soluendi contulisset in terris, de per hoc ipsi quaestuarii impinguati dilatati, ingrassati,& cum multis

pulchris equis N decenti familia redeuntes ad urbem, ipsam de recolle stis per eos taliter rationem Pontifici fecerunt, sed aliquos eorum quos comperit infideIiter egisse carceribus in trudebat, nonnulli eoarum mala morte perierunt, aliqui uero sibi ipsis mortem conscive, runt quidam furore populi in petias secti fuerunt, alii erroribus hae, resis inuoluti misere decesserunt, taliter ditati persas&nefas. Iustum enim erat ut hi qui taliter Christianum populum deceperunt,eorum auariciae considentes male perderentur. Ipse autem Urbanus ex terra quam indicendo di etiam Iubileum seminauerat, fructus recolligere non Poterat,sed alter collegit.

Urbanus in Siciliam prosechirus e mulo decidit ac tandem stipendiis deficitur. de moritur.

Appropin

74쪽

Ppropinquante aute autumno dictus Vrbanus existes in Perusio conabatur redire ad regnum Siciliae unde cola lecto oportuno armigerorum exercitu a Perusio circa me - dium mensis Augusti recessit,dc iter ad ciuitatem Narnia ensem egit,sed postqj peruenerat ad spatium decem miliarium I POrusio, multis superquam sedebat cespitans ad terram cum Pontifice cecidit uehementer quo casu praecipiti Urbanus in diuersis partibus corporis laesus non potuit ulterius equitare, dc ad eandem ciuitatem quam extiterat redire nolebat, sed se uersus Tiburtum ultra Romam in uehiculo portari secerat, qui cum prope esset iuxta pontem super fumen, quod labitur per Tiburtum directa uia qua de urbe itur ad Tiburtum Nillic pernoctare instituismet, multi Romani ad eum ueo nerunt obnixe rogantes quod ad sedem suain rediret. Uidentes autequi ad eum uenerant quod in hoc non proficerent sibi ualedicto abimerunt. Ipse autem ulterius se per Campaniam in uehiculo usin ad Fearentinant ciuitatem uehi iusIit antino regnum Siciliae denuo intransdi, sed deficientibus tandem pecuniis ad soluendum armigeris Pro missa stipendia, S appropinquante tempore hiemali quali inglorisus N paucis sibi obuiam euntibus de Roma ad illam ueluti peregri

nus Volens nolens reuertebatur principio mensis Octobris, ubi pereatu illum annu degeris,dc in eiusdem anni reuolutione Per. πXV m.

dies continue egrotando decessit. Erant qui affirmabant sumpto istis vrsia neno periisse suit enim in uigilia assumptionis beatae Mariae uirgiis nis tunc praecedenti ac plures dies sequentes facie aegra at* languenisti quare de uita ipsius tunc uehementissime dubitabam, sed illo sero posticli se in lectum aegritudinis posuisset accedenti ad ipsum mihi praelatus Butillus occurrit in apol tolico palatio ueniens ab ipso me amplexabatur dc fleuit amare nec potitit consolari S illa nocte de Drahe recedens ad prouincia marchiae Anchonitanae, in qua tunc habuit certa castra uoluit accedere, sed in uia prope Perusium dolo quorum riaia; da interceptus dicta castra pro ipsius redemptide tradere coactus est redde isdin manus quorundam potentum qui eius captiuitatem ut dicebatur, ις π

subdole fieri curauerant. Unde subito surrogato tuc Bonifacio in locum Vrbani destincti, ut superius dictu est ad ipsam urbem pauperdidespectus redint,dc neminem reperiens, qui more pristino ei satiore seu honorem impenderet, iuxta illud Cum moritur praesul co natio sis,phi tota sit exul incepit ualde dolere. Vnde postea infra paucos septim uia tar nas ab eadem urbe recedens,dc iter uersus dictum regnum Siciliae su. mens ad eundem dominum Raymundum de Baucio declinabat.

Finis libri primi.

75쪽

er Et

legationιs donatur

LIBER SECUNDUS

DE PATRIA. STATURA. MORIBUSQUE

Clementis De comitatu Gebennensi in Gallia. Item de paupertate atq; indulgentia Clemetis antecp electus esset, cum legatum Lombardiae ageret. Caput I. Raedictus autem Clemens fuit natione Gallus de domo comitu Gebennesium in regno Arelatensi, quod est iuris de Oprietatis Romani imper a sitit ante Caradinatatum Episcopus Cameracensis, de per Gregoriu Papam in principio sui Pontificatus in Cardinalem

assumptus,idiomatis Alemanici non imperitus,tino pede paruciaudicans quem tamen corporis desectum pauci cognouerunt id ex inadustria celante, largae conscientiae, mediocris staturae ac sere corpua Ientus dapsilis eloquens, nobiles 8c primarios aduenas ad eum unde cuiam declinantes hospitio& mensa liberaliter habuit ato excepit, qui licet multos haberet fratres de sorores,ac etiam ex quibusdam marum nepotes, tamen eo defuncto comitatus Gebennensis existens magnum dc nobile seudum imperiale in Gallia) ad comitem Sabis audiae peruenit, exclusis qualitercunq; cunctis ueris haeredibus, qui de iure succedere debuerunt. Hunc Clementem cum sumptus ei in Italia olim deficerent,nec posset statum continuare decentem,tucdoaminus Gregorius Papa secit eum legatum sedis apostolicae in maris chia Anchonitana de partibus Lombardiae sorte magis ut sic uictum ab incolis illarum regionum sub legationis suae titulo quaererer, put quieti 5 saluti confiteret eorundem. Vnde cum in ciuitate Cesenatensi in ipsa Marchia resideret, quidam capitanei dc eoru complices Britones 5 Gascones iniuriosi de rapaces apud ipsum Robertum in praefata ciuitate degentes pro dicto Gregorio militantes ciues male tractabant, recipiendo mutuo ab eis ut alia de pabulum pro equis soluere creditoribus recusabant, imo eos quando uerbis oc uerberibus afflixerunt. De miseranda atq; atroci ciuium Cesenatensium nece a militiabus Gregorii xi. ad ipsorum tutelam illuc missis illata. Caput II.

Vad m die sustitato rumore inter forenses 5c ciues, praea

sati Britones de Gascones silere uictores, qui no parcentes sexui uel aetati, senes cum mediocribus,pueros οἱ infantes crudeliter

76쪽

crudeliter trucidarunt & de cadaueribus mortuorum omnes pene dictae ciuitatis puteos repleuerunt, ita quod infra paucasi horas illa die octo milia utrius m sexus hominum de ipsis ciuibus in praedicta ciuiatate mortui ceciderunt, quo iacto uictores ciuitatem bonis spoliado, eain hominibus dc bonis uacuam reliquerunt, quae quide ciuitas possiea ad manus Caroli de Mesatestis deuenit. De auaricia Clementis uendentis Vercellas ciuitatem ecclesiae eodem legationis tempore, ac de truculentia Galeatia de Barnabouis. Caput III. i Ec his colentus dictus legatus, sed suae auariciae cosulens, in maximum detrimentum plurimorum ciuitatem Verocellensem,quam prius per aliqua tempora Otto de eius sea ter Balthasar duces Brunsvicenses militantes tum illic cuauxiliis stipendiarioru Romanae ecclesiae, non absq: maῆnis S mulotis suorum periculis a Galeatio dc Barnaboue tunc ipsis Mediolano dominantibus in eripuerunt, x L. castra quae similiter cum ciuitate Vercellarum ui belli ceperunt quae postea Gregorio Papa liberali ter dimiserunt, dictis Barnabouid Galeatio fratribus uendidit pro magna summa pecuniae sub colore quod illa summa pecuniae pro ne cessitatibus Romanae ecclesiae deberet expendi. Sed cu sentirent cio Des Vercellenses, S habitatores castrorum iterum se ad dominium eorundem tyrannorum redire debere, uehementissime doluerunt,de multi eorum prae timore ad alia loca sugierunt. Sed postq; dicti fra

tres tyranni possessionem ciuitatis&castrorum taliter eis uenditorurecuperarunt ultra modum multos nobiles uiros N alios incolas cc perunt,ipsis traditionis crimen imponentes, eos crudeli ssima morte alijs

scilicet quosdam ignis incendio, alios suspendio, dc reliquos gladio uel alia morte perdiderunt, εἰ totam pecuniam quam pro emptione ciuitatis de ca strorum praefato Roberto legato dederunt, de habita, toribus dc incolis ciuitatis di castroru infra pauca tepora extorseruuDe Clementis in nobiles prosilia nimis rerum eccleasiasticarum largitione. Caput m I. Ic Robertus siue Clemens multum sauens magnatibus staue nobilibus unde petentibus ipsis terras castra de donatania ecclesiasticarum cathedralium de monasteriorum pro modico annuo censu ipsis soluendo in laudum sine dissi,

H iij cultate

77쪽

LIBER

cultate concessi Et ea eccles 3s dc monasteriis auferens eidem in1 pensionis uel alterius seruitutis onere nunc retento absolute donauit pro reptim sede haeredibus ac successoribus eorundem. Vnde sicut olim boni ac

μ. - simplices imperatores ac reges Romani at ali j catholici principes leuiter δc simpliciter ecclesiis dc monasterijs praedictis temporalia boana donarunt, sic di iste Pontifex illa tancti eis incogrua adimendo loicis restituit possideda, Quia corrigias corio togas damus ex alieno. Dicitus Clemens post , suum Papatum ut ita loquar per. π ii l. annos uel circa gubemasset in Auinione decessit. Multa etia miranda stuis Pendat re nota digna occasione diciti schismatis potissime in Italia istis duobus scilicet Urbano de Clemente de Papatu simul contendetibus acciderunt, quae ne nimia prolixitas historiae legentibus tediugeneraret hic annotare calamo praetermisi.

Uencestat Romani at* Hungariae regis ignauia. Cap. v.

terim UencesIaus rex Boemiae plures oratores diuerAE sis icmporibus misit ad dominum Urbanum significado qualiter pararet aduentum in Italiam diadematis imperia alis per manus eius recipiendi gratia ,sed quia ad hoc perivri,ibia fici durn multis sumptibus in d igeret petebat sibi concedi quod deis

rex derivia cimam a clero regni sui exigere posset in subsidium huius, nodi expe clericis sarum quod cum ci concestum soret, decimas extorsit easq; consumo ' psit attamen se de regno suo propterea non remouit, sic Papam de eream Curiales ac Romanos ludificando, credebant enim dicti Romais Ronis os ni quod rex ipse uti in ueniret, sicq granum de uinum at alia ui qua Ita eo illuc ueniente carius uendere possent, illa interim perplures menses sub spe vana penes se tenacissime conservarunt, in proprium eorum&Curialium detrimentum, quia tapius in magna parte do structa oc corrupta cum diutius illa conseruando conseruari non possent irrecuperabiliter perierut dc sic auari ciues Romani per mendacerem de oratores huiusnodi decepti, in q peccarui iuste puniti suaui. Petrus de Thomacellis post morte Urbani eleetias Bonifaciusi N. appellatur.Item de forma &moribus eiusde . Cap. VI.

Esuncto igitur Urbano ut pro fertur in urbe in palatio a postolico prope Basilicam principis apostolorum ac eius corpore tradito sepulturae Cardinales de ipsius obedientia,tam illi qui in Roma praesentes spatii qui tunc in pro Pinquis

78쪽

sECVNDVS. π XXII. Pinquis prouinci js erant pro celebranda electione suturi Pontificis

in urbe conuenientes, Petrum de Thomacellis in Papam elegerunt, quo electo infra horam prandia publicabatur eius electito, & statim concurrentibus illic ad palatiumultis Romanis ac Curialibus ipsum ad maius altare in Basilica principis apostolorum more solito traheabant quo laeto cum ad palatium rediret obuiantibus S congratulantibus sibi, omnibus una sententia respondens, dicens gaudium meu gaudium uestrum est. Deinde in sesto sancti Martini tuae coronationis recepit insignia, S dum ad ecclesiam sanciti Ioannis Lateranensis

Progrederetur per urbem iter agendo non multum honorifice comiatatus propter uehementes imbres per plures horas eius diei decideistes, Bonifacius paria curare prae magno gaudio uidebatur. Hic erat magnae seu procerae staturae ac decorus facie, necnon presbyter nati sitii. one Neapolitanus, scribendi at* canedi imperitus. Cum eligebatur

in m LV.aetatis suae anno aut circiter constituto,ignorans grauitatem

Pontificalis ossicia dc adeo supplicationes sibi porre fias indiscrete signauit ac si nunci' fuisset in Romana Curia constitutus,nec quae PQ Ea sum'. tebantur in ipsis intellexit de propositiones fa fias coram eo Per aduo eis. catos in eius consistorio toto tempore sui Pontificatus non intelliges ad petita nimis confuse respondit, nemo enim prosperatur in illo li orat, unde inscitia fere uenalis facita fuit in ipsa Curia tepore suo, fuit tamen satis edoctus grammaticae ac disertus,sed non habuit in aliqua scientia praeeminentiam siue gradum.

De Pontificis symonia detestada. Ite de an natis &primitiis. G. vir.

Pse uero repperit plures bonos de legales Cardinales de suo collegio, qui symoniae uicium detestabatur omnino, quorum prae timore quoad uiuebant quasi per septem annos non audebat simoniam publice exercere,attamen per

aliquos mediatores secrete & subtiliter potissime in praelatorum pro se motionibus exercebat, intercedentibus pactis clandestinis de pro, motionibus per ipsum faciendis,dum tamen huiusmodi promouen si ostules uidi sibi aliquos florenos simulantes clanculo exhiberent.& si illi ,1 quihus postulabat pecunias ei non dederunt in prompto, diuersas conis 'finxit & allegat in secreto cosistorio corii Cardinalibus causas, quaru Praetextu promouendorum plus debito negocia protelabat, seu totaliter impediebat. Sic etia Cardinalibus suis saepius illudendo. Cardionalibus autem pro maiori parte successive destinctiis quos ipse svmoηniam odio habere cognouit,exhilaratus est nimium,quia tuc liberas

habebat

79쪽

LIBER

habebat habenas Doniam pro libito etiam publice exercendi, sed

demum circa decimum annum sui regiminis ut cautius ageret in hac Aminὰia Parte, palliaretq; symoniam quam exercuit, quodam necessitatis coanimiae lore primos seuerus unius anni omnium ecclesiarum cathedralium& Abbatiarum uacantium suae camerae reseruauit, ita quod quicula ex tunc in Archiepiscopum uel Episcopum aut Abbatem per eu prinmoueri uoluit ante omnia cogebatur soluere primos seudius ecclesiae

uel monasterri cui praefici uoluit etiam si nunc ν possessionem eiusde consequi posseside quo ipse Bonifacius penitus non curabat, imo tape dicebat,utinam non adipiscatur possessionem ecclesiae ues mona sterii huiusmodi, ut iterum de alio rursus pecunias extorqueret. Di i autem primi seueius per ipsum aestimati fuerunt ad triplum illius

quod in literis camerae apostolicae pro communi sciuitio soluendo taxata fuerist. Et quia non omnes promouendi uenietes ad Curiam Uurorij in sufficientibus pecuni' cum sacco parati erant, usura in Curia tempo re regiminis dicti Bonifaci j tantum inualuit, quod scenus amplius non reputabatur peccatum, imo ipsae usurae exigebantur quandocpvidepisti publice coram iudicibus oc officialibus diciti Bonifacii. Et tunc illud Δὰ P mi, Ex non defecit usura ae dolus in plateis eorum uerificabatur. Sicl exigebatur pecunia stmoniace pro aliqua gratia a Pontifice obarim. tenta ex stipulatu promista, dc ut nihil de contingentibus ipse Ponti

Attin ete sex omitteret, multas uniones ecclesiarum parotitialium de aliorum

statis.. ben sciorum ecclesiasticorum symonia intercedente secit. De temporis gratiarum quod hic Datas uocat prioritate pas, sm vcndita, atin de dolo falso circa eam rem publice adhibito. Caput v I H.

sum circi lim aris is seriperonecomisium

actum turitan imo in

suis icti.

Ic Bonifacius sui ai secretarii δἰ cubicularii in principio sui

Potiscatus unius anni spacio verplus,prima quae erat quito idus Novembris plus onerentibus uendiderunt tam Sinuerecunde ac seequenter, quod passim deuenit in deriissionem etiam populorum illa uenditio,ic ibidem Bonifacius sub miscio quaeculam beneficia ecclesiastica ubicunm locorum uacantium,siaue reseruata essent siue nori dispositioni apostolicae, sub dato obitus eorum qui ea uiui possidebant uendidit, oc haec mercimonia publica multis annis durauerunt in Curia Bonifaci j. Inuenisses etia tunc ploros p cursores per Lombardiam 5c alias partes Italiae discurrere perscrutantes num infirmarentur aliqui pinguia ecclesiastica beneis ficia obtinentes,& si aliquos inuenerunt aegrotantes, tunc currebant ad Romam

80쪽

sECUNDUS. πππIII. ad Romanam Curiam, dc mortem talium intimabant illis,qui super hoc ipsos precio conduxerunt. Sed Pontem ipse utpote improbus Nμηii ii mercator quandocp etiam sub eodem dato uinum 5e idem sacerdotiu trpluribus uendens, ueluti nouum proclamabat, pro secundo tertio, uel quarto, concurrentibus simul in dato super uno dc eodem benefiiscio sic vacante quod illi duntaxat prouidere uoluit, propterea uolentibus excludere alios ab ipso Bonifacio habentes gratias expediatio Mas, nouas gratias posteriores in Dato uendidit cum clausula, Antea sciret, per multos annos oc tamdiu donec nulli uel pauci illarum grati Piaram deinceps inuenirentur emptores, quod uidetes ipsi pro sonetae, W' ad inaudita prius practica lucri capiadi causa se iprobe conuerter .

QUo pacto aliae at aliae insuper artes a sacerdotiorum nuncupatois PQ ribus ut emptores priores eluderentat nouos subinde allice h. , , Tet,commentae sunt ac confictae. De regulis cancellariae. Item alia pleram eiusdem farinae ad hanc offlacinam uti mire conducentia, ita cognitione

dignissima. Caput

IX. eraens, admonuit, nequis deis rura adeun

dem lapide impingeret

Inxerunt enim alias nouas gratias expediatiuas,quae oes gratias illas in Dato praecedenti, quae uocabantur cum potest. elausula Antes erri prosternebant, sed illae fuerunt nimis viti qu in charae quia illae cum simplici clausula Anteferri .P xxv. αlleta . forenis uel circa, sed aliae gratiae cum antelationis praerogatiua pro ibor πο . L. ducatis communiter stendebantur. Simul quod ultimae gratiar permultos assidue ambitiosos emeretur. Prorsati mercatores 1eu instito obsequores ut plus lucrarentur, nouas cautelas inuenerunt . Fecit enim dictus paucis no- Ponti sex per in multas regulas cancellariae Be alias ordinationes, per . quas uidebatur se huiusmodi gratiarum expectativarum a se tum passim uenditorum effrenatam multitudinem restringere uelle . quod minuidet cum multi dictarum gratiarum sentirent emptores nouo pacto inter G ira

cedente pecuniario quaestu impetrarunt ab ipso quod sub illis decla.. rationibus non coprehenderentur gratiae ipsis faetie benescia etiam dispositioni dicti Pontificis generaliter reseruata, & illa potissime quae uacabant in Curia praefata plus offerenti uendebant sub colore, quod emptores illorum etiam primos seu Bis eorundem beneficio, Resininorum in prompta pecunia ad utilitate camerae apostolicae ante omnia soluerent, quo facto tunc primum signabantur supplicationes pro sinu .

ipsis emptoribus in quibus dicta beneficia petebantur, de etia posiῬsigna su ut si alter uenisset sorte, qui plus obtulisset, iam signatae

. I supplicati

SEARCH

MENU NAVIGATION