장음표시 사용
141쪽
AD RUB ECULAM, INVITATIO. Sin iterum, in sorte iterum, inclementia brumae Ad mea dilectam tecta reducat avem, Esto, redux grato memor esto rependere Cantu Pabula, quae dederit cunque benigna manu S. III. Vis hinc harmoniae, numerorum hinc sacra potestas Conspicitur, nusquam Conspicienda magis; Vincula quod stabilis firmissima nectit amoris, Vincula vix longa distacianda die. Captat' incantat blando oblectamine musa Humanum pariter pennigerumque genUS ;Nos homines Maves, quotcunque animalia Vivunt, Nos soli, harmoniae gens studiosa sumus.
fi IR IN EUN casto caput en i recline pudore Flosculus ostentat, de nive nomen habens
Ecce recens natum primus resalute ut annum,
142쪽
And carly haslens orth to iringilie id ingsi approachin spring. Though simple in iis res and plain,
Anxnest ted in his litile ead. Still
143쪽
F I R E P R I I iri ita Nec rigidi conterret eum inclementia celi, Frigida nec Boreae vis, hyemisque ita se; Axe statim verso, quin protinus X it in auras, Veris ut instantis nuncia laeta erat. Nativo quamvis cultu Candore thie simplex, Pulchrum illa inducit si plicitate hortam, Nec totidem veneres inter quotCUn JUC seqUUntur, Se primum dubitat promeruisse locum. Quicquid enim teneroni spirant, vel amabile miscent, Lilia, vel violae, purpureaeqUe rota, Quique aliis alii succedunt floribus, Omne Ex uno excipiunt simplice fore decus.
IJ myrtus ramis viridem conteXuit umbram
Diffusis, acuit semisupina Chloe.
Huc tacito accessit tendens vestigia gressu, Et furtim in molli pectore sedit amor. Expansis mammas alis protexit, intus Intrusum occuluit parvulus erro CapUt.
145쪽
AMOR INERMIS. I i5 Ut nympha excussit somnum, perterrita tamen
In tepido sensit delituisi sinu.
At revocans animos, fraudem sub pectore versat, Caetera qui sallit, fallere Certa deum. Tum solvens Zonam, pueri per brachia ducit, Et teneras vincit callida nympha manus. Sopitum laedunt divum nova vincula, somne, Non ita cum vinc'lis excutienda tuis; Ter filum vano tentat diffringere nisu, Ter frustra ad celerem tenditur ala fugam. Et trepidam quatiens pennam, Cum fletibus inquit, Fortunae ignoscas, blanda puella, meae ;Ignoscas, si Caecum, inquit, me devius error Duxerit ad pectus, Candida virgo, illum
DeVius error erat certe namque heu bene noram,
Quod sedes illic non habiturus eram. Dimittas captivum, oro qui nil tibi, nympha, est Molitus, certe nil tibi, nympha, mali. Nec scio, nec me scire juvat, cui rettulit illa, Unde puer venias, quo fugiasve vagus; Non mihi, quae latebrae, quae 1nt habitacula, curae est, Non mihi, qua necta in regione moram;
146쪽
Pastes his life in armies play;
147쪽
AMOR I P I. ii At non dimittam ; neque enim tibi credori parabas Nam certe insidias, insidiasque mihi. Virgineum quae curae urgent tibi pectus inanest Ipse lubens arcus, & tibi tela dabo :Captivo mihi chara Chloe, si vincula solves,
Et me, quo libeat, ruris abire sanes. Virgineum defende meum de vulnere pectus, Et mihi des arcus S mihi tela lubens: Captivo tibi chare puer, tum Vincula solvam, Et te, quo libeat, rursus abire 1nam.
Vincula 1 puero solvit nympha, sua nymphae, Vincula solventi, tradidit arma puer. Se deus hinc lusu puerili exercet inermis,
Nec juvenes Curat Virgineosque greges :Interdum ad pectus volitat nymphamque revitat; Sed sedet innocuum numen, hospes iners. Hinc arcus pharetramque gerens funestaque tela
Pro libitu passim dirigit arma Chloe Pro libitu parcit vel vulnerat ipsa Cupido Et simul in terris regnat, & ipsa Venus.
148쪽
149쪽
CHLOE VENATRIX. g ORTE Chloe, pulchros nodo collecta Capillost Post collum, pharetraque latus siccincta decora,
Venatrix ad sylvam ibata Cervumque secuta Elapsum visu, deserta per avia tendit Incerta. Errantem nympham conspexit Apollo, Et Converte tuos, diXit, mea Cynthia, cursus; En ibi monstravitque manu tibi cervus anhelat occultus dumo latebrisque moratur in illis. Improbus haec audivit Amor, lepidumque achinnum Attollens, Poterantiae etiam tua numina falliqHinc quaeso, bone Phoebe, tuam dignosce sororem, Et melius venerare meam ua Cynthia longe Maeandri ad ripas, aut summi in vertice Latmi, Versatur nostra est soror haec nostra, inquit, amica est :Hae nostros promit Calamos, arcumque sonantem InCUrvat, Tamumque colens, placidosque recessus Lucorum, quos alma quies secravit amori. Ite
