Respublica et status imperii Romano-Germanici

531쪽

GERMANIAE.

Lianorum eligendi, emergit aut si ulla consequentiae tantum emergit Scilicet, ut si velint, Imperatorem eum, qui variis Regnorum administrationibus implicatus esse persistere, pro commodo cbono Imperii regimine lucubrantes, cogantur ipsi Romanorum adjungere Regem. Uod si nolint, Imperatorem extra Imperium aliis suis in Regnis versari, ille aut a se deponere Imperium, aut quod facilius, vicarios potius illis in Regnis constituere debebit, quam in Imperio, quod, ut reliquis praestantia, ita dc respectu anteferendum. Et ut distinctius progrediar Carolus, Ferdinandus, aut alius quispiam, eo tempore, quo eligendus Imperator, alia obtinet Regna, aut tum temporis non obtinet, sed posteaquam Imperator electus est, S Imperium administravit, nonnulla ei obveniunt Regna. PRIMO Asu, aut Oneribus inservire potest, aut non potest, et ratione habita multitudinis negotiorum c. et et juramenti, quo Regnis adstrictus, Imperio adiasti ingendus. Si potest, firia stranea est quaestio, de Rege Romanorum eidem adjungendo. Si ion potest, iterum frustranea

est quaestio, an ei adjungendus vicarius cum ipse nec eligi in Imperatorem possit.

.arg. cap. 2. Aurea fulia. f. et ibi qui ad hoc existat idonetis. c. super inordi=rata.

532쪽

itidem , aut omnibus sussiciem eii, aut1 sussiciens non est. Sis sciens, non est quod de lectione Regis Romanorum simus solliciti. Sin mini, dc Regna cum

Imperior etinere cupidus. Hoc casu, cum

Imperii jus tempore sit prius, eiusque praestantia major , huic ipse adesse, Regnis vero per Substitutum vel Vicarium praeessὰ debet arg. cap. un. g. An ibi hic suitur lex c. lib. 2. tit F. 28 leg in peris . QU. locati. l. 2. Q qui potior inpia gror Amictus ac d cap. n. arg. l. scio. q. F. conditio aut cum Electoribus agat, i ut consensuri voluntate eorundem, Imperii habeat vicarium. Quod si obtinue- iit, casus hic non necessitatis, sed vo- ἔ- luntatis erit purissimae. Idem si non obal.

tinuerit, facto quid opus sit, supra timui.

mus. QuARTuM collectionis aut conne Lxionis firmitate destituitur, non enim seipquitur, Caresus hoc vel illud peregit: Ergo ad praescriptum Aureae ullae ro quamplurimis sane ab eadem recessit, ut ejusdem acta ab Historicis consignata testantur. Imo vero alia quoque plurimί recte confecit, Aureae Bullae capitulis nor consignata.Quorsum, hoc, Electionente scilicet Romanorum, in se, nec in en Dcessat persona consideratam resero. Tantuetum hactenus hoc demonstris D volui,

533쪽

volui , Aureae ulla dispositionem de

Rege Romanorum, qui Imperatori ad jungitur Vicarius , exaudiendam misit- me , non autem aeque allud assirmaniadum duxi, talem salvis Imperii legibus d consuetudines, eligi haud posse.-Restat nunc , ut ad principalis supra a me

mota qu stionis membrum me conferam secundum, nempe di sentiente Imperatore Rex Romanorum eligipo sit sunt, qui exemplum orationem Valentiniani Imperatoris pro rationei bent. Hic cum insignia Imperii accepisset, milites clamarent, ut alterum

sibi, velut Imperii socium , adjungere vellet me inquit, ad imperandum deli gere, O milites penes vos erat; sed cum jam a vobis sim electus , consortem Imperii assumere, quem postulatis, non in vestra, sed in mea solum situm est potestate. Quin etiam vos, qui meo jam Imperio subjecti estis, conquiescere me

autem, utpote Imperatorem, quid agendum sit, considerare decet. Somm.sor. Ecclesias. lib. s. c. s. Reinking. d. tr. LI ct J.c. 14.nu. 23.scribit Quod Rex eligi possit vivo imperatore , ita procedere puto, si imperator tali electioni con sentiat: Si vero imperator reclamet, a liud dicendum est Arumaeus d. l.th. I .p.

37. Dimperator diuentiat Rege Roma, a norum

534쪽

norum eligi non posse, nisi, ut pag. Loo, adjicit justasiabsit causa. EG qui proli, clypeo Capitulatione Imperatoriam hoc habeo in passu, ita statuo. Nunquam Reli, gem Romanorum, silve consentiat, sive j. distentiat Imperator, eligi posse, nisi uls.s ae sublint caulae, indeque decisionis

praecedentis inconvenientiam noto. Prae

tere dc hoc moneo, uicciardinum errare, quando putat, Regem Romanorum eligi non possὸ nisi alter qui Impeli . xii gubernacula tenet, a Pontifice fuerit coronatus. Vsus enim manifesto reclamat, & suspecta etiam Caninio a B p. mihi. haec fuit sententia. Causas quod attinet, quae ad electionem Regis Roma i. norum Electores impellere debeant, Ua i. ria esse possunt, una non tradi regula, nisi generaliter utilitatem ponamus puret.blicam Carolus. V. dum de adjungendo fisibi Romanorum laborabat Rege, has in medium adduxit, teste Steidano lib. . p. mihi iis quia diversis ipse Regnis . atque populis imperaret, neque posset

continenter esse in Germaniaci quia turbulentus admodum esset d peric losus orbis Christiani, praecipue vero Germaniae, status, propter dissidium Re Pligionis , propter vim atque potentiam P.

Turcarum, propter nuper excitatam se i

di,ionem atque bellum rusticorum, L

535쪽

quia per Imperium multa inossiciose ficiarent ac minus obsequenter Cumque Electores eundem frustra, ut in Germania persisteret, nec eandem desereret, rogitassent , tandem repugnante licet Saxone pervicit Carolus, ut Ferdinandus frater Rex renunciaretur SaXO autem dc socii omnibus modis hanc electionem improbantes, a Caesare deside rabant, ut si remoto Ferdinando, nihilominus ipsi opus videretur aliquo, tanquam coadjutor , ut tum de voluntate, consilioque Principum lectorum, Legem Carolinam interpretetur, adicto sanciat in perpetuum, ut quidem re fieri debeat in hunc modum. Ne videlicet posthac unquam vivo Caesare

creetur Romanorum Rex, nisi primum

Electores, bc his adjuncti sex alii Principes Imperii judicent, ita fieri oportere; dc cum apparebit ex usu Reipublicae, ut tum Moguntinus collegasi sex reliquos Principes ad locum idoneum amplius deliberandi causa, conscribat: ibi rem Omnem diligenter expedierint, tum soli Principes Electores,& his adjunctus Bo- hemiae Rex, creandi Regis potestatem

habeant Romanorum ex vivo Caesare creatus, on suo , sed Caesaris tantum nomine Rempublicam adminis ret, nec ullam sibi potestatem aut Imperium arro

536쪽

T 8 Sarroget. Principes ac ordines imperii non teneantur ei ulla fide vel jurejurando, nisi post mortem caesaris. Cum creabitur novus Rex, non aliter quam ex formula legis Carolitiae juretur, neque sit in Electorum potestate , sormulam hanc immutare. Qui contra jusjurandum illud feci me covidius fuerit, aut alioqui in gravem suspicionem venerit, neque se pur- gaverit, is omni jure Electoratus in perpetuum careat. Posthac ex eadem Principum familia, tres Reges ordine non creentur bitandae causa praescriptionis. Nullus creetur Roman Rex, qui non sit ex aliqua Germaniae Principum familia progenitus.Qua lex Carolina sancivit de . creatione Regis, ea neq; Caesar, neq; Romanorum Rex mutet Cum Electoribus apparebit, creandum esse Regem, necesse

non habeant, hoc ante denunciare Caesari, neq; Caesiari in eo casu liceat Episcopo Asoguntino mandare, ut Electores convocet. Sed cum justis de causis videbitur, quibus oportet, Caesare superstite Regem esse creandum , Moguntinus Fran- cofurtum Collegas ad certina diem con-Vocet neque sit in ipsius podestate Comventum alio in loco indicere, nisi Col legae gravibus de causis permittant. Coronam , sceptrum desalia imperii orna-imenta , MOS tinus a Norinbergicis minime

537쪽

minime petat, nisi assentiantur Collegae. Trimesti e illud spatium, quod a denunciatione Principibus datur ut conveniant, non diminuat. Imperii enim cReipublicae plurimum referre, si forte

unus 3 item alter, tepore exclusi absint. Interea dum Francosurti deliberant Electores , omnes alii excludantur. Si quid harum rerum violetur, tum lectores

non teneantur, vel eo venire,vel perm

nere dc quicquid actum ibi fuerit, irritu habeatur; Neq; Caesar, neq; Romanorum Rex in Italia, Gallia, caeterisve locis, Electorum insignia prςferri, nec ossicia sinat exerceri, nisi per Electores aut ipsorum legatos Inaugurationem supremam Romanorum Rex non accipiat, nisi velat chores, vel ipsoru adsint legatinaeq C sar, ireque Romanorum Rex impediat, quominus exterorum Regum atquePrincipulegati, veniant ad Imperii conventus, atque ibi sita proponant hoc enim dc adjus Gentium pertinere, dc alioqui plenum esse humanitatis, ossicii Nec Caesar, nec Romanorum Rex, in causis Principum

Imperii, singularem aliquam potcstatem sibi sumat decernendi, sed legitime sinat illas , quo loco oportet, judicari. Quae ad Principum d Imperii decus, honorem atque salutem pertinent, quaeque data fide servaturum se promisit Caesar, eas 1 tuea-

538쪽

Ο ΤΑΥ stueatur. quid contra factum sit, emendet, 'ege caveat, ut, quicunque Romanorum Rex erit, eadem servet. Si eidan lib. 8 histor pag. 29. His ex conditionibus , quae postea recepta suerint, idem explicat Sleidanus Lib. 9l. I O. Legitimis porreo de ciausis riteque electus Rex Roman 'rum. I. fit perpetinis Imperii vicarius, ii sequimur Thom Michael dejuris . concl. 29. Cui tamen non inepte contradicit Paurmeister, deiuri TIN. Rom. lib. 2. c. p. 612. sed non lege, ut alii volunt. Nam in A. B. de hoe RomanoruRege altum silentium. Quod etiam voluisse videtur Saxo socii apud Sleidan. d. l. 8. p. m. 29. fasidereri diguud REUerthumbs,einin υυίi fonticher rechter Successor viander υvehiare Roma her e ser R. . Pu Augsipurgde anno Iss'. in pr. III. Nominatur Caput Imperii, Vicarium puta, non ordinarium Reichs Uch de anno II g.

stat m)βerlicher Ha t. R. . de anno Iss . unde undens ch. IV. Absentea impedito ImperatoreImperium regit,in Iura Imperatoria exercet, Ordin.

Cam pari. I. it. I. I. emblich υο sien

539쪽

GERMANIAE.

vero, An Imperatoria solum, an veropropria auctoritatefaciat quaestiola is est. Inpliorem sententiam inclinarunt Civitates Imperiales, apud Steid. d. l. 8 p. m. IZq.

dum responderunt quam diu Caesar aut vita supersit, aut si intra fines Imperii, omnem est penes ipsum potestatem: absente autem illo, Rei summam ad Ferdinandum quidem venire, sed tanquam nominei loco Caesaris Et apud eunded. l. pag. 29. inter conditiones, a Saxo ne procreando Regi Romanorum prolotas,in haec erat Romanorum Rex, vivo Caesare creatus, non suo, sed Caesaris tantum nomine Rempubi administi et, nec ullam sibi potestatem, aut Imperium arroget Principes ac ordines Imperii non teneantur ei ulla fide, vel jurejurando nisi post mortem Caesaris Hocque comprobare videtur Capitulatio Rodolpho. II. Regi Romanorum, superstite Drente Maximiliano II praescripta, ubi habetur: Vir soken vnn υυoden Vns

540쪽

s. Sose dann. Et complura alia Reces suum loca vincunt unum d alterum tantum observavi, queis Ferdinandus ab hoc more recessit. Trimus est III de Anno Is 2. g. Vnd amit dii dit ibi: se haben vir an stat undim nahmen der

vnd prorogiri. Alter vero in R. de nno II p. I. I ibi haben vir in nah-men nil an stati de Rom. EU M. einander Reichst 'esti tinita est E. Hisce consimiles pauci dabuntur textus,

sed priorum infiniti,4 cum iisdem alii, quibus Ferdinando adscripta, Mnesichemach vn Rosikommenhei R. '