Perfacilis, breuis, et expedita ratio componendi symphonias, co[n]centusue musicos

41쪽

Sed ubi Tenor proprietatem Dis

litantus assumpserit: capiat Discantus liaturam Tenoris: Ita tamen ut term liando de Tertia in Vnisonu cum T liore incidat, contrapuncti P aiultima notula in Tersia.

Quo autem melius intelligas quo-aodo Tenoxproprietate,hoc est cla alam Discant',&ipsc Discant' nat am Tenoris assismat: hoc exemplum sic enim esse debebat invertam.

Exempli

umo Praeterea aliter terminatur, scili

i et ex Quinta in Tertiam. Ita tame ut asis de Sexta in Octaua cum Tenore C et ela

42쪽

clausulam determinet, subque Discar tu in Decima Ponatur.

Exemplum.

Modo insuper alio terminatur si videlicet Tenorem Discantum ea sexta ad Octauam deducas, Sc Bassii cu penultima notula ex Tertia ingrus, m Tertiam supra Tenorem p onas l

& si tribus his vocibus Altum ex Teis 'is

Postrem es adhuc 5 alius cIavL dendi modus: quum videlicci Teno clausillam determinat in a: Vel in en tuntia Tenoris in Quinta supra coaptCuius rei hoc videndum eur exempl

43쪽

i tunc Basis de Quinta in Octauam aut Tertiam decore admodum ponitur,

lanth, certis per spacia vel lineas ductum sigm

Ponitur autem primo, Propter resectione spiritus : ut nimiru cantor ad canendum vigorem recipiat. Cuius negotii eXempla, cum in omnib=' Mo- aeriis occurrant, breuitatia causa, PQ-nere nolui.

44쪽

Secundθ, admittitur causa sim rum: quae alias nisi pausae vel etiam inotae interueniant, apte constitui vellconfici non possunt. Notum enim est illud Philomadis: Inseresepe fugas er erit subtile poema.

, propter saltus prohibia Quarto, pausis utimur aptis 5c 'eoncinnis, quando ob pluralitatem vocum haud facile unum vel alterumtPossumus coniungere concentum hari monicum, donec eiusmodi difficultas desinit. Hoc enim nisi fieret a nobis, aut certe inordinatum Musicae chaos linduceretur: aut tenellae cantantium re audientium aures colliderentur

45쪽

Quinto, propter senu, uintam, Octauam, Duodecima,Decim quintam, re Decimamnonam quae: ut supra quoque dictium est, cum com cordantiae sint persectar, se nisi nota vel pausa interueniat mutuo seques no permittuntur. Huius rei exemplum inuenies superius, ubi de diuisione concordantiarum agitur. Sext propterapplicatione textus. Septimo, ob dissicilem notularsi locationem. Nonnunquam enim c tingit, ut etiam non pluribus vocibus vix aliqua possit addi notula.

46쪽

Exemplum.

amice lector, admO

dum magna me capi t ad miratio, cum nonnulli nescio qua audacia froti, vel inscitia praedith garrire audeant, in Musica mensurali, de Tonis aliquid docere, non necessarium esse: cum tamen impossibile sit, & cantum artificiose canere, dis componere: nisi quistonos, eorundemque repercussiones, cognoscat. Cuiusque enim toni ratio, ex eius sine motis colligitur.

Quem

47쪽

Quemadmodum is inepti facit, qui

Syllogismum extra Figuram Modum tormare conatur: sic etiam hic agili qui cantum, incognitis tonis,absolutum Sc pexsecstum, condere studet. Quocirca re expostulante, re ut i rones etiam in Tonis certum habeantsundamentum, de Tonis pauca di n cessaria qusdam,in primis autem quid Tonus sit, dicemuri Tonus, est regula cursum natur lena cantus regularis Principio, Modio, S Fine determinanS. Priscis autem Toni quatuor erant, videlicet: Protus, Deuterus, Tritus,&Telaxius, quib' adhuc hodie Quatuor tantum correspondent voces Finales,

Re, Mi, Fa, Sol. Hique quatuor toni apud Graecos Authentae, hoc est, Primarii, seu praecipuae potestatis, dicti

sinati

Latini vero studio locupletaim di concentus cuilibet subiugalem addiderunt, ut Proto: qui ct Dorius dicitu Hypodorium: 'rito,qui Phry

gius dicitur, Hypophrygium; Pem-Pto:

primo practi

48쪽

to: qui Ac Lydius dicitur, Hypolydiae Tetario: qui oc Mixolydi' dicitur, Hypomixolydium. Vnde octo toni quihus omnis apud latinos tum temporis componebatur cantus) emerserunt. Et hi quatuor Plagales, hoc est, oblia qui nominati sunt. Nostra nunc aetate, crescentibus ingenus recentiores Musici cuncta subtilius circa artem perscrutantes his non contenti,plures quidem constituerunt: sed ne incipientibus veritas magis obscuretur, quam elucescat, de his nunc animus dicendi non est. Leuia haec si tenebuiar, caetera aut Usu cognoscenda,aut ab alijs petenda sunt. Authentae sunt:Primus,Temtius, Quintus, Sc Septimus, sic dicti:

quia authoritatem ascendendi maiorem habent caeteris. Ascendunt enimesinalibus propriis usque ad octauam regulariter. Ad nonam licenter. Vltra nonam vero siquidem nunc Neotericorum luxurians licentia undecianiam cuilibet superaddit) nonnisii

49쪽

regulariter. A finali vero non nisi ad

unam vocem regulariter descendunt:

dio tamen, qui Quint' est, dempto, quique ad euitandum Semidiapente in finali manet, ae econuerso ad decimam scanditi sunt: Secund Quartus, Sextus, d Oetatius: sic dicti, quoniam magis quam priores descedunt, εc minus ascendunt. Vnde a finali ad Quarta vel Quintam 8c raro ad Sextam scandunt, sed usque ad Quartam vel duinta descendunt: dempto h polydio, qui Sextus est, qui ad euitandum Semidiapete non descedit. Hoc tamen est notatu dignum, quod tam Authentes, quam etiam Plagalis, eandem habeant finalem, propter pruscam eorum combinationem. Huius rei versus hic extat: A Wbenter ναν veron. berenta Ptigia .

Cognoscitur autem To

nus omni S.

50쪽

i. Principio. a. Medio. Sch F me.

Principio, quamliis initium

cantilenarum erroneam interdum Sc penitus haesitabundam totam demonstret cognitionem: tamen quando cantus Ultra notam finalem mox scandit

ad Quintam, est toni Autlaeniae: quando vero ad Tertia vel ad Quartam infra Finalem mox ceciderit, est toni Plagalis.

Medi duobus cognoscitur

modis, videlicet Ascensu,5 Repercus sione. Ascensu, cum cantus in medio Oetauam attingit est Authentae toni: qui vero non, est Plagalis. Repercussione cognoscitur hoc modo. Per