장음표시 사용
231쪽
suris ac profanis aedibus, ad priue, .genses. Illi nihils iniquefecisse , palem magnificentiam fastigiatis; δε eunt, iamque juris coram Caesarelido muro profunda fossa, crebris osserunt. Albertus bellum indisit,
altis turribus egregie communita, rimbergenses omnia prius experiri, in agro stasterili in re se ob eam quam arma, lentes Caesaris opem caussam cives, plerumque artifices aut impisant. Cassiar tramque partem mercatores, habentur; qui e Flam ab armis Minere jubet, jus dictu driae de Venetiis negotiantes, univer rum se dicit, viam facti prohibet. Sed sum Germamam mercibus implent; nihil praeceptisImperatoris ofuit m sicut prouerbium es Eme omiser inbergenses Murchionem, Murebis gensibus non sunt nundisae meam ori erraver, mandatum Caesaris mi opibus cives, qui nihil extra in violasse contendunt. Armant se amres possidebant, Dros, prata sitas, a partes amicis Principes Asertos illus emere rustica struere afficia favent, ates rimbergens mampistinas fodere leporaria apparare cie ma sequuntur, major Germania pars perunt: ae in motam nobilitatis use Bbo bella implicatur. Caesar in miam agere, invidiam vicinis facere num criminis partes, quae noluerant Num emes apud oratones, vicum is obtemperare mandatis, usque ad que disites, antiqui loco plebis extinctionem quodammodo decertare iubentur Territorium, quod Noris permisit. Novem praelia in hoc belubregam inique cingit, inmeryum ad gessisun es assero cruenta, gum Murctisne in denisurgensti per rum si per Murctio, praeterquam tinet, qui uni Bur avii Norm undis, uictor extitit. In bis multa bergensis Eaque pars boeditatis virtutis experisnent praebuit, cujus Murchioni Alberra in divisione, cum uel fortitudinem, vel prudentiam sfratribus facta obvenit. Hujus D, is admirere, incertum est. Cujus diti, cum saepe Norimbergensis ue memorabile finum hoc loco praeterrilat infitientes, accusarent, ejusque, non possum, quod 1 2 nobis ex ordinera ab illisu pari dicerent cumulatis retusit, cum dem a civitates Ivltro citroque modo in hac, modo stic Viennam peteremus. Id remmodi illa causa querelis, ut inter vicinos si fuit. Erant orisbereresses ad MLAlbertus ciuitatem, ciuitas Albertum m insitam, istilia earum egu, Odire carpit Albertus jurisactionem res octingentos in armis babentes, quae ad se pertineret, cujusdam uilla, cumque his terram Ndictionis in m risurgens inua e praetendis di properant, cui nequaquam parem Illi testarum aduersus foedera Medi esse sciant exercitum is hostium aftum auxisse magnoque Adam pre ventu cognito, viarum peritus, aesos, queruntur. Merea Nobilis quis disscultatum, cum centis equitibus, pium de Avoc vicinus, cum Alpinam ac tacentis peditibus obviam permithuberet Murctionis potentiam, castra A medio camporum, late patentium, Da rimbergensibus uendit Idaegrius fluvius fuit, equiti omnitas ex pa Albertist uenditionem baud ratam tibis, pediti uno tantum loco permea-
existimanti, tanquam castra Distud bilis, ibique fruteta ad insidias opo
sint, iure que propterea Norisber tuna. - Abertus pessites collocat,
232쪽
et FRID ERICI IL IMPERATORI S. et actus praeceptis, ut emisso equitibus Apemenit. Quoiiss ingenti clamore
hsium transitu peditatum deturbent vicimus inquit, eritraque manu bγac morentisn Ipse cum delectis equi flam apprehendens ad se trictereis, tibus in flua propinqua se continet titur; ibi centum supra eum gladii
rimbergensis ubi ad fluvium e nudratur, livvm omnes pellire, pr munt, qui confident equis, facile trans mulli, concutiunt, totum eum robur
eunt, pedites au pose vadum quae exercitus confodere nititur, cumquerentes si aquam undique praealtam os alter alterum premeret, esu cons fendentes , ad locum in sterum e di homo posset, magnis ictibus caed niunt, inde e Britas amissis neces batur. Ille autem fatigatis bructus Iario retrocedunt Albertus, visis et armis magna ex parte quassatis,
stibus, qui utruncti, in ad in humeris a pectore in astum totus sustum parati, eorum, quae peditibus incumbineamque complectitur aut contigissent, ignari procedebant, e rupturus ad se ostium igna, aut filua se proripit, i uersumque prodin certe pro ignis ostium morimus.cit equitatum, atque in urnam, em Neque frustratus es demero, nam obfert repercepta sub unt pati dum solus aduersis mirimos contendit,
Iulum Norimbergenses veriti, ve ma neque letaliter vulnerari potes, aut, disiciam numerus in Ie ruat Coim ab equo remitti equitessui, qui rem Uit quoque Assertus cum suis ae geri videbant, ingeniaque Ducis intel- quid agant ses, attentius inspicit Egebant periculam, uno omnes imp Nec more, delecti tres equites, arrectis tu in hostes ruont. Illi dimisso cum hastis, praecipiti cum ex acie Noxim paucis Murchione, quem minime no-hergensium uersus hostes, vetati pro rant, alacres praelium committunt; cs vocatores, feruntur. Tum Murctio dunt ibi ex utraque p arte complures, armis undique tectus, ruficana super uicti tamen Norimbergenses infugam
inducta vese, ne cognosci posset, or vertuntur, caeduntur capiuntur, paucidine dato, quem caeteri teneant, cum domum redeunt Drtu victoria, dum duobus Comitibus animo plenus, Iam dubio regiιiritur,apnii strumsigna ream dextra recipiens, in provocatorer c reperitur, vexilla in complexu tenem,
decurrit, qui bi orte obosus da neque ictibus contusus loqui valens, tvr, equitem primo impetu prosternit Ied manu ac nutu se manifestos Samomites una cum hostibus cadunt, I, vis siliis naribus, ex auribus .ex his dubio in sella remanet, qui ore plurimus fluebat, toto corpore snondum fracta laurea, in limis vidus erat, pectus coufructum, si ae rimbergensium, uelut inter oves scapulae, caput vetiti Uno tonitru impavidus leo, multa vi desilit. V obsupefactum; at spiritus adhuc inimvnum atque alterum ab equo dejiciens, ger, ae sirima victis hostibus, laeta. viam ibi inter conferti mos cuneos Rogatus ex equo quadrigam ascendere. facit, ibiquegladio rem gerens, obvium qua domum quietius duceretur, non quemque detruncat, sitque urgem cal acquievit, ut qui turpe dueeret , mataribus equum, in impetu validissimo num Ducem curru trabi, armatus prorumpens aciem, nunc dextra, minc in equo ad conjuxem venit νω qitam sinistra pugnans, ad uexillum inque pluribus diebus iacens, tandem conva- Tom. II. Dd a Bit.
233쪽
Lit. di eodem contra Nortaberrem que disimili Iuni redditus ecclesiarum Arabesso, cum Augustenses atque I atque nobilium ut praebendae Ana menses alio tempore, 'uctis ordinibus censis, quae nummos aureos octuaginsibi occurrissent, Dyoris eorum, qui a reddere uotannis solebant, adquirmonte acies procurrebat infestus is lam quo viginti redacta At nobilibuscea perfodit, atque dejectum equo ca ceteris ex tribus portionibus amniscemptivum duxit Opidum alto muro Ius, una remu'serit. Erat miser ossa cinctum, in quo praesidium non bilis Theutoniae facies, viqvam vi
tenue Norimbergenses habuerunt, cum tor tutus. Incendium eju modi Su diebus nommilis obsessisset, ex quatuor viam, Francoriam minariam, vera-
partibus injustum dedit, reservata sibi at hinc Principibus praedam Ment, vidi facie, qua I murus altior re aqua bus, inde civitatibus agros igne cfemprofundior erat, ne Prinaratis, qui ro vastantibus 'scopi quoque Bam Aecum sima sumpsierant partes prae bergensis Augustraris, EDUetem
H duriores committere videretur. Da sis, Murchionis causiam illudabant. res no cum undique ualidissime pu-B Herbipotensis antistes, unus ex omni-gnaretur, admotis salis, primus o bus Alamanniae Frincipibus, civita-mnium murum ascendit, atque in vi tum se parti conjunxit, inanimososedum desiliens, tamdiu cumsuis aduer ti atque ivtrepido Dam tutatus edijus vid os, inqui intus erant mer ram vicinos infestavit, tu Murchio cenarii milites, praeliatus es, donec ni fauerent. Quid deum ' rao, caeteriPrincipes murum tenerent. Qui tare olemus, an siceat Episcopis, imbus rebus, res poterat Albertus videri bene Caesare, bellumgerere, cruem
parum cautus, qui tantis se periculis tirique certaminibus interesse ' Vid, objectaret, nomen tamen ejus ae in mus mstro tempore, quamuis probis Germania e Gallia Driosum es rei et Imperator, Episcopos tamen arma ditum, hi virtus ejus adeo formidati gesare; verum istis, neccitatem 'flis apud disci, ut eam aciem nunquam se pugnandi, nommili putaverint,
uincere se posse confiderent, in quasi ipsi hanc excusationem praeseserebant; rent Albertum esse. Nec mihi arectio enim bellu se Ucui sent, arros biguum es, sua successu temporis, suos uir que puriis rasnis exposuis postquam ejus res gestae conscriptae sent quod an verum, utrique pumpseritati traditae fuerint, inierisim illae consitientiae fuerit, ipsi uiderint. 'es Ee Iublimes uiros apud omnes ridericus postquam partes utrimque
gente Alberti iam colluceat. Ivpa pro sua cespa correptas, atque administia rimbergensium, quae moreFla dum enaum animaduertit Slodirentinorum in agris complurima possi strum hiemensim 'scopum, Iohanmdebant, villasi is omnes incendit, ea nem Nauperbum, Pirricum Rid sella es arces munitigonas expugna rer, sui .icem comporalit, Legatosuit, nihilque his extra muros civita nuttit. ut Siluem grandaevustis reliquit. Sed neque ipse damnica pater , prudentia , doctrina juxta ruit, nam e morimbergress in a uenerandus, boni custos ae aequi; sidgrum erui egressi, quicquid obvium animo, quam corpore fortior cui pinfuit, incendi conjumpsere, is tantum dagra omni fere tempore Comesint.
234쪽
as FRIDERI CL III IMPERATORIS. 26
Hunc cum primim vidisset Albertus, Atia fuit, sed adversuri tot Princi
aduentus cavsum nosset: in tempore, us arduum videnti T. Quando emminquit venisti pater, vi bello utris non potentiae justitia cedit Recte aque iis us, neque vires nobis neque Strabone traditum est jus esse potem silcultates Iuperant ullae, ferro juven tiorum, commoditatem. Fuctum estis periit, fruges ignis absumpsit, igitur, quod Albertus optavit diluta
eurum omne recessit facile pacem tam in aliquos annos res est, non fine ma- pones inter eas, quibus nomes bellum no dispendio orisbergensium, δε- di potesas. At poteras, inquit, bis nec Caesar ex Italia reverteretur; προ menses Episcopus integris opibus,sub que aliud tum, quam de furibus cycis hominibus, concordiam assequi, rationis, erat disicutiendum mem
Vaream uocem audisses Sedes aestur ad judicium lite saeuit ante
boc Iuperbiae proprium, vi nisi fracta mi tracture concordiam si forte cervice e contritis onus quiescere componi res possent. Ed negotio prae- nequeat. Concordia apud Bamber positi flunt Abamae EDUetensis,gam in banc sententiam dicta es in, B Eneas Senensis Episcopi Iohannes micitiae atque sensiones procul ex de sesura perdicacis ingenii προνtraque parte sunto. Si qua ex o conjultus. militem Zebinger, duo rimhergensibus sibi debita Murctio cre Murescalli, alter Imperii, aster Sax dit, id jure coram Caesare experiatur. Hae cis ae Hrici duo, Iuris intem Idem Norimbergenses agunto pretes non contemnendi qui cum an, chione Hi obnoxium ensimant. Que mum Marobionis in perissent, Ibad relisintrinqueporrigendis, utrinquem' bant Normbergensitas, aurum dare; res resondent ententiae Caesarispar, neque illi abnuebant, ibi tarem omturae. Principes abi, ae ciuitates rem ci potuit, cum minor pecuniae sum quaeradovici Comitis Palatini,dicium promitteretur, quam arctionis vel obrigueappellatione quaerunto. Dce com cupiditas posceret, vel paupertas. Enposta, Arex vicio Murcbionem No igitur ductu contentio est, ut coram rimbergenstesque litteris citatoriis ad ure coramque Principibus partes aud, se uocat Murchio consitutionem esse rentur. Sedebat Imperator inter Lud Curia quarti dicit, quae Principem Cuic Bu'ariae, ae Albenum Austriae ad judicium non esse vocandum, nis Duces Ludovicinissequebatur HisteL per Principem, velit negatque se mus Dux Saxoniae, ' illum Otto, comparitvrum, si legitinae vocetur; Ludovici consanguineus tum Caro- occupabat enim Norimbergenseum ple lus, Murebio Budensis exinde Siloraque opida, Numque judicium e sit Duces duo illis duo mites βα-
se visbat, ut fatigati Norimbergen cedebant, quos liberos vocant, numeses, auro pacem emerent. Septem roque Principum habentur. Alberto
decem Frincipes ex Alamania si tres Episcopi considebant, Iobannes petiori Rbenique partibus Caesari scri Hobsetensis AEneas Senensis, x, hunt dignum Abi videri, dubio dericus Ratig vensis tum prinem Albertum, nisi vocetur a Frin mum, rum caris latus ecerascipe, non comparere judicio. Caesa sici Frincipes tenuerunt, quibus demi is senatus ejus longe an sentem trum apsa consuendo assignauit: Dd a G
235쪽
ex quo facto non defuerint qui re. Ad haec Gregorius sebum Ilionem Frictrici parum solidam accum ensis, tam facundia clarus , quam furent. Ibi Etrus enorrius vir juris scientia prasam inis exor, doctus, v apud Deutones facundus bus, quorum doctrinam atque προ Murchionis uice locutus, Maiores is nium, dum onodus apud Baselemi, herii omni aevo Romano fideles Impe guit, mirari Germaniam intelleximus,ris fuisse commemorans, omni multa cum hoc tempore Naimbergensibus egregia facinora retulit, propter quae, patrocinaretur, in hunc moduni re pomeum essent Comites, ex beneficentia est obitatis de Romano imperio Caesarum Murchiones creati, di ad bene merentis defen=rus hodie camillustrium Principura eminentiam me silm die Caesar, quo me vertam, cum fuissent litteras Curtii quarti jussu proditimi Arem, prater D vitrea bulla munitas, in medium asse jesarem tuam, tabeo neminem. Nam rens, qua id continerent. Tum te ceteri, in tament tecum judicaturi, gem Imperialem adduxit, quae cita aut participes Bis sunt, qui bellumtionibus Principum formulam praebet, B contra nos gessere aut Albertosam quando e regalia, vel honores eo gine junguntur aut linqua Priimrum imperantur. Nurimbergenses au cipes commoditate propria ducuntur: tem, vectigalia, Teloniaque Mur rem bellum judicantes indignam lumeblam attingere qua nemo dubita de Frincipes in causam trahi non
re regalium nomine contineri non .se Nemo es enim qui non se esse igitur iste citatum Albertum, inibus, aut judiciis velit exemptum.
quem Princeps citaturus non admisset. Sed tuus bis bono hv vatur, tua Rursus er aliam legem produxit, potesas in disium ducitur, te potis quam Franc lora in conventu Frin fimum is audire patienter, pro-cipum factam asserebat, cum aucto videre cautissime conuenit; ne quidritate omnes infames esse, atque cor hodiermini judicium Imperiali Italis, pus ae bona perdidisse, decemuntur Ctati asserat detrimenti citatis qui, non quinta justitia coramrri tuam Assertus arguit; f ruit, quod huncili Caesareo bellam homici, aut a te factum est, inconismorum senti uniuersitati cuivis indicerent. In a mus tua desach irri onem, ctione sua Normibergenses hoc ipsum diminutionem feret M iacio uoc Murchioni a cribera, atque honorem tum Murchionem ac ex pactis apud ejus vitamque oppugnare Iure igitur Bambergam habitis, quis non inte, vocationem Principis iuuanto negotio ei responsioni obnoxium ' Non bienecessariam fuisse petiit ergo, assum ordinario jure sed compromissoris p
nullum esse citationem, declarari; sate proceditur ex placuo, ex rimber eresesque, in expensis pro conuentione, iudicium institutum estpterea factis Marchioni, condemnam Sole tales omnes abesse oportet, dos, qui commiumbus litteris Princi quae caetera judicia de fiunt quam pem evocari curassent; deinde sua vis, ae ordinari nobis agentibus, petitiones aduersus eos audiri, quos ibi obstare legem, manifestu est, rite vocatos mitis ambigeret cujus meminit mrus: namque si legi vigor
236쪽
cior infit, quem isse praedisavit, in ΑFrincipem non posse citari, nisi quem hil est, quod Romanum Imperrimam que in ua provincia imperatorem esse' pis existimemus. iussum es omnes ora sexcentos annas Imperium apud sudisium, extincta inter nos justitia; nos fuit quamvis arctius, tamen diim quippe minores causia suos basent Iu uius imperauimus, quam Romani, aut dices quando cum Principe sis Graeci; fovita finis soriae nostrae: es hie Caesorem stire oportet. Sed ut nullam esse potentiam interris perquis adeo potens erit, qui Principem petuam Deus finit. mereor, uereor, psim apparitorem uberes Trigite ne venian alieni, ae auferunt nobis mures germani equites Attendite viri locum ergentem propter injustitiam nobiles emere vobis, qui nores sis enis, notum es, de gente in gentem
Frincipibus, proceres qui eis Regna Imperia tran=iutari. Inis Iubditi estis, uel inini aurum, manibus no ris, ut remitis, extenu vestes, domos, agros, Gores, libe cium, ae prae consumptum, Verrum
ros illi uobis auferent, quid tum' es Natio nostra, lacerae quassata, Quo confugietis mi gentirum com B mlh tempore quiescit undique bella queremini ' Vbi requiretis oriam tonant: inquam securitas es vis, Deseram, ni Principem asseratis, qui tu ex rapto non hospes ab hospite
Principem citet, nullum vobis incin tutus non socer a genero. Nequesne praemium erit 6 nostra Germa civitatibus tranquilla quies, nequenta es perii domicilium o refugium Principibus otium es quando tripseu sterrae Socine leges condis, ut nullo judiciorum metu repressi, alterreges evellas' o nostri seculi Duces alterum invadunt. iis fructus es quo uestra sapientia cessit vae vobis, iniquarum legum. Hoc perit imo,
inquit Haias, qui leges conditis ini uas Principum, qui, dum imperare m us, 3 Acribitis captiones, ut popu guli utaret, omnes imperium perdidolam pessumdetis o caecam e statam runt Sed ruerent ipsi, ae non mprudentiam, quae tarim Principes vult cum omnem populam Pharaovicam in extollere Iupprimit praeconis vicium servitutem ducerent. Equidem actum Frincipi committit Ouid dicant deo de uobis es, viri nobiles, si, quem vibis Itali, Galli, ac ceterae natio admodum Principes optant, Romananes, cum pracones esse apud Germa potesti opprimitur. Hae de lembus nos Principes, audierint ' vinita nostris in commum disere libuit. - solita esse scelera cupiebatis, nomae do quia legi, quamquam durae parem satius erat, uisortes decet viros, aper dum esse vostrit, monstrandum est a ta Ironte vertinium excutere, adi ter loqui legem, quam Petrus putat, que has viis ambages omittere qui quod facile omnes intelligetis. Spe haec una laxes, quae omnes excim quis, ait consitutio Carolina, verdit leges, mperium delet, popula bonore, vita, vel studo, Principem opprimit, tyramos pene infinitos impetit Principem adbibeto, uic, stris ceruicibus imponit. O caecam s uet. Id perinde es, ac si dicat qui
rationis inopem Germaniam quae, Frincipem honore nudanaum, aut v d ferre unum Imperatorem recusas, ta privandum, aut Dudo, quod ab
mile te omnis subjicis Quid es peris tenet, duxerit spoliandum, nisi
237쪽
nisi Principem, qui citet iuuenerit, AGregorius, oris egressis, quorum frustra minetur. Neque ex ista arulas nomine verba faceret, eorum subire Principes ipsi cum tua Seremitate in ruditam, qui litis eum Murcti nesar superioribus amus, hanc esse con con retes fessent; cuideri comem
situtionis mentem declaraverunt taneum, neque Adovisum Ducem, is cum diei in foedo tuo nutris aut Curiam Murctionem, inerua, homines, qui me laedunt in telo caturos putari, quorum sterconsam
ni tuo ptis exigis, quam debeas in guineus, aster agris se Asperti: debitum vectigal recipis seudum mi inplexuram autem se Caesaris Iud hi reddito, quod vi inuasisi neque erum araque cor trouersia professus est; tibi ustum auferendam, neque Dudum si conjudicantes, nulli parti suspectos,
adtinendum, neque honorem denegam assumeret rictio vero omnes, gestam, contendo. Nullum enim inter considerent, uacandi potestate a G.
dictum infamat Non es igitur solem asserebat, neque nepectos aberi fris citati necessaria, neque consitu se, virum reconcillati civitatilis efiis locum habet cum Caesar ex vicis ent de alioquin triclines Principes, citat, cuius ligari manus nequeunt quamvisjunctisomne, Mila rent, Murcto insuper speciali comentione quod iniquum ducerent. Cui Gregmmsi is se exponsuram acti bus ad rius: Vana est, inquit, defensis trastrinxit. Tu ergo, Inperator uideto, Nobis e Pirceps Lex enis comne tuae potestati deroges, ne te Impe sanguineos, o linquam mala, Iedrii majesae scienter exuas, ne eis, tanquam sanguine proximos, excludit; tatem tuam binurgensim opprimi sciens, quiasvesanguine caro aliud Hai. Vos, qui assatis, an ad revelat, qu spiritus: quamquam vertite, ne jugum o gravissimum pax nobis cum bis Principibus sit, de uestris remeris humatis, ut fine bis tamen nunc rebus contendimus, de citatore Principe, convenire Prine, quibus invicem pugnauimus ae nispem non vitis neque enim res erit modo sequatur concordia faraus inter vlla in qua non foedum, aut bonor, vos es, rurjus in bellum conjunctis aut vita Principis non attingatur viribus contra nos M. Plurima bine Quod ultimo is, retio petit suis atque inde refricata sint sed maactionibus responderi non ne hisnus fere in hunc spvium cecidere. Imsi primo citatis, primo responderit perator sententiam Principum percom cum Gregorius resonanti re alta ratus es, quid de summissisne videre- uoce pronuntiasset, multorum, qui ad tur Auseorsum, excluse Caesare, flabant nobilium corda ut uit, qui inter se confulgabant, quae res malibus ae legis stliquitas, Distatus exempli Senen Episcopo uis es,
ruina non ignota fuit. Albertus au quo Principes legem Caesari praefigmtem, vis coram judicibus litigare rent: ortatus est igitur Maresatem
fauentibus norat, Gregorium, uti se imperatoriam, ne se pateretur e judicio subjicat, atque ligandi man cludi Imperator Principes adsis datum flendat, non parua contentio cat, utque insua praesentia deliberent, ne regulariet. De manduo non fit con eos admonet, ocato Pico Verer
tradictis, de IubmFone renondet Iurissonjusto, qui sententias exquir
238쪽
si FRID ERICI III IMPE RATORIS. 3
ret. Albertus, cum vidisset Picum, carentem, assamque videri. Ne emter Principes verba facientem, sic Gregorae, qui I submiserit, de su- cedens propius, semque laminis picione dicendiarum esse, pronuntii prehendens Tune Princeps es, in mus Hanc sententiam amplexi simiquit, qui te Principibus misces mi Ludovicus Bamariae Dux, adolescensque retrudens virum, jussit abire. II parum expertus, ae Alberti proximus te, tacitus rubensque receD; neque consanguineus: Otto, ejusdemsum, Caesar quicquam Acutus es, etsi mur hae Frinceps, notatim viginti annos ctareis indignam audaciam existimavit natus: Hiluimus de Saxonia, non
'scopus Naissonensis jussus senten tam ruris, quam belli peritus, Maitiam dicere, vitandos esse consiliarios huc juvenili Adnguine feruens dundit, Principum, ait, cumque bis rem tru legis proceres, quorum alterum aetas, tinandum. Id omisus placuit. M alterum assectio potuit rejudicio' meati consiliarii Madent, mandandum isse e rumor quidem, cum nons esse Gregorio, rudisio visesubmittat, tuisset ad diem per erum sentem ad ulteriora deinde procedat. Tvm Bliamsuam, ut ex Murchione recepe- Gregorius, in subjeci me, 'quit, V rat, scriptam reliquit. Trem duo C sissem determinationi Caesaris, quem mites, alter adolescentulus, alter a- admotam compromissi forma reluirit, mantutis, quibus Alberti Dasi non exceptionibus aluis, quae misi talltra minus in judicio audiendi, quam in personas assessorum competum. Cum tomeamentis belli ue recipienda. videque jam nox aduentasset, placuit, is batur. Albertus autem Germanus aliam diem rem diserre. Sequenti Caesaris, cumsuam Entas opinionem bus diebus saepe de concordia actum es, exquireret, quid tibi dicam' inquit, sed frustra omnes conatui fuere, cum scis injustam esse arctaenis causim; multa urebio quaereret, Norimber sed quia faedus es mihi cum eo mimgens pauca promitterent. Merea me ipsium relinquam. Cui meas rPrincipes frequenter cum Murcbisne at meam Murctionis causa non ore, conueniebant, qui, cum intellexisset, det animam, quam)uscitare nonpotest. eorum consiliurios Gregorii verbis non Aderat Curoris, Murcti Hildensis,
Ubi incenses esse sibique minus a qui haec audiens uerba, ego, inquit, uere, dedit operam, ne quis coli lia Alberto Murctioni faederesum hrius ustra per Principes accerseretur; nitate cominus, meam enim Hecumque dies adesset iudicis dicta scri Arorem in matrimonrum duxit non sie per e Marebi sententiam, tamen ejus amor iniquam ex me βρει deditque Principibus injudicio legen tentiam extorquebit. Ecbserensis dum cujus bae sententia fuit, o Episcopas, qui Murctioni colgaturniam Murchio Albertus inperissacri erat, quo e verteret, ignorabat; princeps est, secumque de rebus agi bive conscientiae simis a batur, netur foedalibus, ta bonor ejus intam quid contra jus farique dictaret, indebium uertitur neque servata es is Murctionis amicitia tenebatur. N calam forma, qua vocandos Princi que Rati menses Episcopus medris pes Ianctio Carolina praecipit citatio inter amariae duces, satis expis rem adversus eum Ccretam, viribus tum, quid sequeretur, bubebat ex
239쪽
parte disinam ultionem ex Perahadversum. Atid autem miti uidetur Principum minas, formidabat in inprimis ruri consenum, ne uis deseperator, et vost isset melius mire ipso cognoscat, quem suspectum in Principes postquam tamen siententiae gorius dixerit; neque evis assectata dictae fuissent, secundum majorem uideri rudicia debent quos qui uepartem rudicatum videbatur. Haec magis iugerit, eo u pectior se finon hastiliter a nobis, ut arbitror, re cit. Neque nisi per aderi potes, qui ferinitur ut intelligant homines, O arctionis sim necessarii quique bellirum esse, quod in tam aruintia ob ejus Comites fuerint, eos uste Norim hestri praemii, fit aut odium apud regensibus dictare sententiam. Cum homines, aut amor judicat rebus que nonindir strum fines picisne a. aliquando minimis recte,dicatum es mssimi aequum censire, de caeteris, majora Principum negotia non tacunt an repellendi simi, prius arbitrari, leges. Regis impietas ferro coercetur, deinde uires citationis examinandus. non rure cinctive postquam Caesar Haec verbiae Ludovico teri ueintravit sententias exquiseturus, duo Baliis molesi Derunt, sientibus, quia illi disiutienda proposuit, um , an merito coarguerentur obstinato tamen qui suspecti fuerant allegati, repelli proposito in sententia perseverar t. deberent Alterum, an citatio revin kbserensis autem Episcopus, meanda videretur Primus qui diceret, iens se non parum expunctum m Hobserensis Episcopus, blanditus Prim hori consilio ductus, ad cor rediit, comcipibus subtilitate quadam juris, ne versurique ad Caesarem, si uera fateridieam iniquitate, inanes Gregorii su volumus, inquit, baud bella res es,
diciones rebat, qui se judicio sum, nos, qui bellam aduerjus Nortaberremsisset, ae ad causum citationis descen Ies instigante M obione, essem disset, inriguamnspicio discuteretur; in hoc iudicio ferre Ratentiam quin
neque protestationem valere, quam nepetamus causam, donec tua Mik- Iu facto praevertisset. De citatione, stas ad imperissuperiores partes ascem non erat ausus di ire, ut qui neque dat. Dcet, inquit Codro modo legem Curali probabat neque μ' e caeteri constentiunt Principes Exschionem praesumebat ossendere. Fb minatur diu ne num redem amillam rogatus Ludovicus , scriptam ditis, quae dicta essent libuiti pendi sententiam produxit, in qua repulsis causim, inque ad natiuitatem diui rimbergensium exceptioribus, cum Baptisae inperatoremque per id temtionem irritam decernebat ue poris ad superiora Teutoni hca comsecuti Iunt omnes, praeter Cumstum sensurum cum EDctoribus las, Badensem, ridericum Ratisso qui assuerint, Principibus causam renensem, qui priusiquam judicarent, sumere, Marchionemque, vetiti Prim eam avdire vomerunt BDr cipem, tractare irincipes, ubi Derassus, res, inquit, admodum gravis vltimum auiverunt, existimantes ides in ambus, in qua ae bono Im esse, quod Murcti quaerebat, omneτperatoris, ae noster vertitur. Iurati assensi sunt, atque in tam modum, omnes Caesari sumus cavendum es, cum esset plurimum noctis, pro relane quid consulamus, tantae Maresati tum est. Neque enis mutati juris Dissilire by Ooste
240쪽
rissubjacet imperatorium tribunal, ae quam de Garamulatinus regni Nico. timendum fuit, ne Marchi cuncta lavs Humoda, lecti complares. Tum perverteret sinatium ad deliberam Legati ciuitatum, viri graves, aedum cum Principibus abuisset qui aspectu uenerabiis magnum v sibi nihil micebant. Sitierini par iterandum Senatum representabant. tes, cum audivere sententiam cum illa Dieas locutus, stites Casa neutri ex propost successi et scri reas ta illa dixit: cur Hennensis comptam nihil imis bi tradi pollata oentus fuisset indictus, e Vult jurrunt Acquievit tamen Murchio qui veratoris D mentem ejus multia-
possessor erat, neque facile dimittebat vit qui Regem Laistium, ut Dum Occupata castella. imbergenses, anguinem suumque silium adamaret. ubi justitiae locum apud Principes nub ControveUam aurem esse Caesari ad-lum esse cognoscunt paucis os mem versus nonnullos ex Austria, eum nil,sibus ingress novos cum Muretione is tum populares qui contra,ffas
tractatur, pacem sibi, amicis non que Iibi molesi fuissent. Rogauite,
parvo auro comparavere. Alberius,'tur ut audirent utriusque partis cum
Austriae Dux ad versus Scia jurenses, as a boni conjulerent; deinde L U Napreisienses, qui Pulatim Comi gati a solici contemptum enarrauit, iis sententiam experti, Caesarem p quem Hiei menses admittere voluissent, pellererant in causam traxit. Sed rationesque confutavit, quas praefero illi putantes, judicium principale non bant Auinales. Hungari gratius C esse civitatibus aequum, animo re suri pro Aulate dixerunt: super cat vitantes, quo pacto Noumbe Venses is quae fuissent proposita, responde habiti Dissent, pecuniam dare, quam runt suum I Regem copulturor, lites subire maluerunt. Sis diuti atque acturos quae ille praeciperet; mum D atrox bellum, quod superio cujus imperio Hemiam petivissent. V rem Teutoniam acerrime vexaverat, sum es Legatis Caesaris plenum D terminatum, opitumque est Me perbia resvisum nee plura hosti ab
hae Hungari admodum multi cum Gu bis abierunt, ad tractatum pacis, cumbernatore Hemam revertuntur, de e Australibus inchoandum se convertemque regni flui negotii agitant tam ter. Auinales autem, qui tempulperator Principes eo remitu, B cum conuentionis elapsum esset, tractat his Consiliarios suos qui apud Di recusabant neque absentibus Boismisso Senensem convenientes, de re er Silesitis quirum recenserant, ambus, ad pacem necessariis consulta quid posse conchidi, putabant. Legatibant. Hi ve visum es, ungam Caesaris,comentionis tempus adhuc δι-nim adire conuentum qui tunc in rore hebant, quod partium placitis aedibus AmmiisGubematoris babeba prorogatum fuisset, atque i os Primtur. Ibi ex numero Praelatorvm prae cipes in testiminum adducebant. Cumcipui fuerant, Cardinalis trigonem que Australes obstinato proposito rem sis Archiepistopus Colacensis, Vara ventiones simputarent ergo, in Liensis Iarariensis Trans amis in Legati Caesaris, neque promissio, A rienses Epissopi Ex ordine Baro neque de uim apud vos babet, phimm Iohannes Gubernator, adis nisi dirum servatis, quae apud N
