장음표시 사용
221쪽
plum indidem ius columnas Cerner i interwalptas, obse sum omne et 3 frequens horrore sacro de Deorum vultibus barbaris, qui plusne sermidinis an admirationis darent, haud erat hominis discernere. Inter haec et celsa illa atque ad caelum suspicanda palatia interflusere Ar Irritum sumen et alium Pactolum fluvium mirabatur: sed utrumque alvoum auro divitem et prio nimietate auri interfluentis, aquae quoque aurigantem Colorem : sed Grum litus et margines insortis arboribus convirescunt quae celsae sint et odorae': Cypros 4 denique gentiliter vocant fructu suavi
et umbrosis frondibus divites. LIX. Haec igitur cuncta cum Alexander intuitus esset i,' admiratione quadam debita vincebatur. Agebat in convivio Candaulis soror Enimvero quaesit quam blandius
post 7 matrem Candaules uti Antigonum suum pro merito gratiae regalis muneraretur, quo donatus' pro fortuna tantae reginae, ad propria Protinus remearet. Conprehensum isitur Alexandrum Candace per aulam suam omniaque regiae Secreta ac penetralia circumducit, secessus
quosdam cti aedium monstraris Ex eo lapide, cujus quidem fulgor 9 ignitus est nam lignitem otiam vocant). Intuentibus visitur opinio quaedam indidem solis orientis. Triclinium quoque ibidem videt alio de saxi genere, cui cum sint igneae quaedam maculae vel inustiones; haud secus haec, quam excandentes, lapides sunt, flammea visebantur quasi caelitus septem astra discurrere : stellasque
a. COtifer Mestam, lib. III, cap. 7; Plinium, lih. VI, se l. 23.
3. Cod. o lore. 4. Ita Cod. nisi mavis VPeros, aut VPiros. 5 Cod. interisset.
9. Cod. fulgur, quod si retines, sae deinde Unitum.
ro. Cod. et cadenti. Fortasse scribendum excandescentes. ra. COd. Disabantur.
222쪽
omni studio et sereno sub tempore caelestem chorum agere mirere. Erat et tectum ad instar integrae domus marmoris preciosi opere circumtaraneo Namque aedes
illa portarum lapsibus subter ut a viginti et phantis ad reginae iter movebatur: eoque his solita resina quoque militatum pergere praedi Catur. LX. Sed enim Alexander ne victus rudi quadam admiratione videretur, ampla sano sed pro conditione opulentiae gentilis atque praesentis visa sibi omnia confitetur. Quippe admirabilia videri I,otuisse tunc mage si apud Graecos haec serent, apud quos ossent elaborandis robus peregrina materia. At cum Indis tanta et aliorum hujuscemodi pretia servirent, segnitiae condemnandos fuisse, si non haberent quibus uti ex facili licuisset. Et intollogit regina Candace ingenium viri et probat sane. Sed in respondendo sic ait: a Vera mihi dixisses haec, Alexander mi. . Tum audito nomine obstupescens, o Apage, inquit, o regina, hoc a me nomen, quippe ipse Antigonus vocor: Enimvero Alexander nobis rex Cluit, Cuius ego nunc intemnuntius huc adveni. . Et regina post haec : n Esto fiane, inquit, Antigonus apud ceteros, mihi tamen nomine Alexander rex eris. Neque nesciens id habeo aut differam probationem.
LXI. Et cum dicto adprehendens in paenita= perducit, olimque provisam si imaginem ostendit. α Agnoscisne, ait, Alexandri illius Oam mentiri non potes faciem P Sed quidnam intremuisti tam trepide, quidve turbaris ovultu Z Non ille tu Persarum potens es p non Indiae domi-
. Nempe mobili. Confer Apuleium, Μ-morph. lib. Iv, ed.
a. Ita Cod. nisi mavis, in. 3. Cod. sibi, sed videbatur seriubendum Indis aut illis. Vel dicendum tibi, referendumque ad Can- i
5. Cod. Poenita. Et diphtongus
quidem ae merito retinetur. 6. Cod. Pervisam.
223쪽
nus p non qui jam orientem omnem trophaeum tuum s ceris, Parthis et Medis inperitans y An vero to pudet si nomilitia vel expeditione in manus feminae devenisse Z Quare onico Maeso quid te juvarit tua illa famosa prudentia, cum nunc Candacem tui videris sollertiorem. Quod igitur huc attinet, arrogantiam nimiae prudentiae jam d
LXII. Haec illa dicente, nec vultui constare Alexander, quin etiam infrendere dentibus videbatur. Et regina subridens : a Quid te juvat, inquit, haec tua tacita indignatio sic saevientem, vel si mavelis insanientem p . Ad haec ille, a Una mihi, nam Sane profitendum est, est, Vel maxima indisnatio, quod mihi gladius meus hue Comes non sit. Et cuinam usui, regina respondit, gladium tibi nunc requisisses 3 At ille; a Quod enim in huiuscemodi tem re atque rebus regale admodum munus foret interfecta te comitem me praemissae morti praestitisse, ne quid sit foedius quod praeteritas nostras glorias obumbraverit. - Accipio, inquit Candace, prosessionem dignam viro et animo sane regali: sed metum hunc abicias velim, et magnitudinem gratiae tuae beneficiique considerans digman vicissitudinem spera. Quod enim filio Candauli meo in BebΠciorum ultione prodistitisti, id tibi ego in tua salute praestabo, atque apud gentiles barbaros meos fidem veri clam habebo Quippe cum palam sit a caede tui homines natura saeviores haud facile temperaturos, si qui ad fidem venerint, praesertim cum tu etiam Pori sis intersector, cujus filiam scito juni ris mei filii conjugio copulatam. Quare esto Antigonus apud illos, ciun mihi soli Alexander habeare. . LXIII. Et cum hisce dictis egreditur, atque ad Gn-daidem sic ait: a Fili Candaule, tuque blargie nurus sua-
. Ita Cod. lui. a. Cod. habeo.
224쪽
sEU ALEXANDRI OBITUS. Io3vissima, gaudeo admodum quod in tempore suit vestro Alexandri regis auxilium repperisse : cetero lui 9 vobis vidua iam et lugubris hic sederem. Dignum igitur fortuna nostra erit internuntium Alexandri donatum muneribus hinc romitti . . Sed ad haec junioh Candaces filius Charagos nomine; a Quam vellem, inquit, o Mater, nostrost quoquo injuriae meminisset Neque enim clam te, illum quem opitulatum salutariter dicas matri meo, moi quoquo soceri interfectorem extitisse. Erit igitur mollioritor ac iuste etiam indignantis si vel in hoc Alexandri internuntio eius ulciscamur iniuriam. uLXIV. Sed ad haec regina Candace : n Neque, inquit, D nate, mihi ad Mexandrum istud injuriae facit, et pol facile
damnum est regibus uno milite caruisse. Tunc legationis jus et foedus perpetuum internuntiorum in nobis claudicare non sinam . . Ad haec Candaules etiam sexcipit: a Ne litosano ad ista quae iusta sunt a nobis quoque aberit Antigono de sensatio : neque enim ingenuae Conscientiae est, a
quo tibi salutom datam tuis lue fateare ejus injustum exitium prodidisse. . Sed enim sortior juvenis ; . Numquid ergo mavis, Candaule, Super hoc Antigoni praemio hollo
nos decernero Z Utrum enim justius sit, vide, ultionem suis an vero vicem gratiae praestitis sop a Ibat adoloscentior sorvor et vis cum impetu animi regalis, et ex pari utriusque gliscons indignatio as orabatur : metuebatque mater e quod aetas illa temere consultaret.
LXV. Seducto igitur Alexandro; . Nunc, inquit, tempus est tuae celebratae prudentiae: repperiondum enim consilii genus, quo filiis causa civilis proelii dilabatur. i. Illano
animo esse roginam Alexander iubet. Quare reversus adiuVcum, η Neque me sane, ait, minae istae mortis magia
225쪽
perct terrebunt, nec regi meo damnosa satis videbitur ista luctura. Quot enim satellitum milia et quantust animantium numerus hoc regi obsequium melliisque hoc praestare poterit 3 Enimvero ego cessi Candacis gratiae, vesterque
jam suam, si quidem ita nobis ad fidem sederit, uti Ex praedicatione 3 vostri praesertim hisce liberalitatis indiciis fa
ciam i Alexandrum ductum huc ad vos sponte P I venire,prarsertim adeo inmodice habendi cupidum atque opibus inhiantem : qui cum perexiguo comitatu vestrae se fidei commiserit haud in agni faciam quid de eius exitio consultetis : modo ut vos gratiar memoros remuneraturosque in posterum mihi vos sedulo promittatis. α Sed et sponsionem adolescens, et Canda e protinus inventi prudentiam demirabatur. Rursus liIe socroto; α Utinam, Alexander mi,
te quoque vellos ad numerum mihi addero filiorum sit Quis enim dubitet, tunc demum sere Candacem orbis universi r sinam, si talis quoque mater filii putaretur Z Ego jam credo non te plus ferro vel proeliis quam actu etiam celebris prudentiae gentibus praestitisse. crinfirmo igitur tibi rursus eandem illam fidem sponsionis meae, neque
te, Ut res QSt, noscendum cuipiam profitchor. .
LXVI. Ergo post paucos admodum dies digredienti
dat secretius munera coronam auream adamantibus Coruscantem prorsus ac si i regiam, thoraca varium ex unionibus beryllisque, chlamydem etiam purpuream inreviamque auro, aliaque praeterea cum testimonio publico, quae ad satellitem pertinerent, juhetque hominem deduci eo, et Per Satrapas Vicissimque profectum repedare quo
s. Nimirum Alexander ab Hali. cartia fit quoquo regina se filium dici dignantissim pactus erat. CG fer Itinerar. CRP. 7. Cod. 8. Ita Cod.
. Cod. pro faeiam h ot facile.
226쪽
sEU ALEXANDRI OB ΤUS. 2obvenerat. Ubi igitur ad id loci Alexander venit, quas Candaules ei Deorum domus esse confesSus eSt , et sperat
posse illi e sibi cum Diis inmortalibus verba ex praesentium copia opinari ; sacrificatus ibidem Convivatusque, adhibet etiam ex comitibus quam paucissimos. Inter a intervenire quasdam effigies videt tenui quidem, sed corusco sub lumine, ut si conventu nebuloso vera primum Occurrentium confundantur: tum etiam Circumsistentia tecta undique consplendes ore : et cum his una crescit turba formarum, et murmur praesentium usurpatur, et fit prorsus unum Diis hominibusque convivium.
LXV1 I. I Hic cum animo confusus reverentia debita Alexander trepidaret squippe intuenti videri jam clarius erat flammas quasdam ex oculis Deorum discumbentium Promicantes, prodique effigies quas haud dubio divinas
esse vel brutissimus sentiat . Unus ergo tandem ex his,n Have, inquit, Alexander mi. u TunC cum rex Venerati
nem debitam reddidisset, quaesi Ssetque, quis esset qui Seseret hac salutatione dignatus; α Ego, inquit, Sesonchosis ille sum: sed enim, ut vides, adscitus convivio celibatum ago una cum Diis, quod profecto te quoque procul dubio jam manebit. . Ad haec Alexander cum ratum spei istius requisisset, Sesonchosis rursus; uJure, inquit, ista tibi sperare Convenit, qui inter cetera laboris et gloriae, ejus quoque urbis auctor extiteris, quae rebus humanis magnificentia pariter antistet oi gloria. Dare abi J introrsus, ut summi quoque potentiam Numinis coram Salutes . . LXVIII. I Tum audacior rex ingressus sacri Ioci Ps nita=, maiestatis emesem videt et fulgore inherior nitentem. Enimvero sedentarium talemque Prorsu S, qualem
i. Recole hujus libri eaput 55
uPr. , Pass. 97. a. Ita Cod. 3. Cod. habitus.
227쪽
apud Rhacotin adoratum a sese summum Deum praesidem Serapim meminisset. Ibi ergo cum augustissimum Numen Alexander SalutaSSet, agnitionemque confessus osset olim visitati Dei, rursus Sesonchosis sic exorsus: u Numnam, inquit, tibi, Alexander, mirum ost in tam longinquo Dei hujus praesentiam visam esseῖ sed idem ubique totus ac praesens est, ait. Quod enim caeli ambitus tibique praestiterit homini, id hujus quoque Numinis vis, quael numquam frustra Veluti Per absentium requiritur . . Tum a Alexander occasionem veri audiendi ratus, protinus sciscitatur, quantum sibi ad vitae spatia pollicoretur 3 Sod Sesonchosis; α Et ante jam dictum fuit, inquit, tibi, nihil homini commodare praescientiam quam requiris 4. Quippe viventi de vitae termino ratum dicere nihil aliud est quam longum moerorem ei et perpetem Contulisse; spem Vero vivendi perinde fieri longissimam, si praesentibus Perfruare. Quod Ergo tuum est ac beatitudini tuas proficit urbs tellusque quam delegisti erit urbis si inlustrior, eoque
libi nunc et in postorum una erit omnium veneratio. Deus 7 deniques praesidebit. His etiam laeteris si homine demutaveris'. ν Post hoc P sponsum et sacrum, Alexander
t. Cod. Meatin. Berote l. h. I, cap. 3O. Tacitus, His . lib. cap. 83 - 84, narrato simulacri fi rapia ci advμrtu ex urbe sincipe Al xandriam jussu Ptolemaei Sciteris . ait r. Templum pro magnitudine urbis extructum topo, cui nomen Rhacotis. Fucrat illie sacellum Serapidi atque Isidi antiquitus sacratum. I. Nimirum inquit Aristides, orat. in Serapidem : Οἰ-δή et,e
. Illi sanse qui magnam urbem ad AEgyptum incolunt, hunc serapim etiam solum pro a vo inV cant, quod nulla dostituatur facul
tate, quin omnia pervadat ac repleat. N3. Cod. cum .
5. Cod. se. s. Ita Cod. nisi mavis orbis. . Milicut Serapis. 8. Ita Cod. Cotiferatur mel P mlib. I, cap. 35, Pag. It .
228쪽
s Eu ALEXANDRI OBITU s. avhaud difficile ad exercitum venit, Candacis Corona et insignibus comptus. J LXIX. Exim ad Amazonas ire sestinat ad quas praemittit litteras in hunc modum scriptas. α Victorias nostras et in Darium bella, crimque in alios quoscum lite militavimus glorias, haud dubito vobis famae ipsius magnificcntiam commendasse. Nam et Pori fortunam et iter nostrum in Oxydracontas ac Brachmaiias digne taceri non arbitror : in hoc nomine gymnosophistarum etiam Per clinnientiam laudatiora ) : quippe quos siverim mage 4 cum
i. Ex liis rursus locis jure existimes geri plorom hujus historiae
suisse Aloxandrinum. a. Alexandri congressum cum Amaaonibus sibi ciuinino persua
asse videntur Diodorus, lib. XVII, cap. 77; Curtius, lib. VI, cap. 5; Iustinus, lib. XII, cap. 3: ea tamen res a strabono, lib. XI, p. sos; et ab Arriano, lib. VII, cap. 3, D-hula dieitur. Plutarchus, aut m P. 63 i, docet accurate quinam eveteribus eamdem rem adfirmav rint, quinam item negaverint: Προσ
ἐγὼ: . Ad Alexandrum venis e Amazonem reginam perhibent militi,
inter quos Clitarchus, Polycritus, Onesicritus, Antigenes, Ister fiunt. Aristobulus vero, Charos i angelus,
Ptolemaeus, Anticlidos, Philo thebanus, Philippus isangelus , insuper erotriensis iterata iis, Pliilippus chalcidictis, Duris famius, esse hoc
adserunt Commotitum; quibus adstipulari vi lotur Alexandor: siquiad in Antipatro omnia diligenter scribens, ytham ait filiae sibi nuptias obtulisse, Amatoriis nusquam meminit. Fama est, multis Postantiis Lysimacho jam regnanti Diae. sicritum quartum librum suum recitavisse, in quo meminit Amaaonis, ac Lysimachum subridentem dixisse, Ubi vero tunc mo eram 3 Donique Λuctor Itinerarii, caP. 96, cognitas quidem ait Amazonas Alexandro, sia non aditas. 3. Ita Cod. . Ita Cod. sed fortassct diem.
229쪽
aM IULII VALERII LIBER III pace ac suis legibus moribusque donaverim. Quod si vobis haud displicet, accipite nos isto Venientes, et, quod est amicitiae munus, Diis sacrificate pro nobis: jam quippe
vobis aderimus. At vos velim obviare nobis animo gratante, cum ad amicitiam iter istud, non ad periculum sit
LXX. Ad haec magonos rospondero: a Vel fiduciae munus est, vel libertatis, omnia tibi, rex, scribere quae penes nos sint. Non quod fidem scriptis deroget ulla suspicio, sed ut plenius noscas, et quid operi precii sit his quicumque hostili fervore in nos cupiant militare. Commune quippe humanitatis studium esse arbitramur, in quaeque dubia ausuros nihil prius quam emolumsentum laita,ris
intueri orportere. Scito igitur primum colere nos interamnanum a Machonico flumine locum omnem quo Consistimus ambitum η, eo fluente circiter spacio quo una sit aditicula, eaque vix acCOlis nota, qua septem numina vel inrumpi oporteat, vel emergi: ejusques alvei tanta est difficultas, quanta nos a quibusvis periculis tueatur.
LXXI. a IIoc igitur tantillo in loco ducenta milia virgitium Coimus, nullo omnino maris sexu interpolato. Enimvero sicubi nobis ad naturam est consulendum, annuum
sacrum est quod hippophama vocitamus. Eius sacri causa ad mares nostros, qui ultra amnem extrinsecus perpetantur , omnes ferine transimus, atque illic por dios XXX inter hare: quae Diis aguntur, ubi fuerit ad lubentiam Dubimus. Nuptias vero cum maribus derelinquimus, pactisci legibus ut quaeque exim ad sexum hunc editae fuant,
. Haud scio an dicendum m- Οxidrancen regionem videsis in chelonico quoniam Arrianus si, - Ptolemaei Asiae tabula, VII, C. h. ripi. Euxin. in Machelones populos a. Cod. ambientem. Eollocat in Colchido, quae vulgo 3. Cod. quae ut. Er dilur sedes Aina num . Tamyci 4. Codex hahet, nisi mavis et Macheimos populos fere Post PerPelluntur.
230쪽
, SEU ALEXANDRI OBITUS. aos eaedem post septennium in exercitum demittantur. Sed tit,i venerint, crudiuntur equis et peltis, donec armis idoneae fuerint.. LXXll. a Ilptur nobis quocumque militandum, et XX milibus nostrum domi et in patria praetendentibias, et ceteris amara sumuntur; redolantibusque mos est honoresin pro vulneribus Dumerari. si a nobis stipendia sunt, haec provectio : tantum liae quis nostrum honore dives Pst, quantiun cicatricibus insignitior. uippo et corona aurea rodi uitae salutamur, atque adoramur a ceteris, Ot publicis conviviis adhibemur, et cuncta qua ' sint nobis ad obso-quium de runtur. Quod si in bello mortem quam votiorit nobilis virgo StreuME OPPutet, ut functi honores adhi-lientiar, et adfinitati si uictorum largiae Pecuniost honores pio
tum . nisi quod sit in insignibus militaribus. LXXIII. a Haec illa sunt in quibus inpenduntiir nostra discrimina, ct in quae omnia periClitandi im est, quaeciam liae Aitialitas bella deposcent: cujus eventum non satis ar-Litramur utrique do pari. Quippe ubi A magoniblis auctor genoris nostri Mars faverit, mares a feminis care i victiquo majore cum de locoro oppetent, vol dilabentur. Ubi vero cum maribus steterit belli fortuna, pudenda res est, si quid hic sexus superatis seminis glorietur. Haec tibi igitur,
rex, rosPonsa de nobis Sunt, quarum Si fidiiciatii probas, obsequium etiam non aspernabere: Si quidem te coronamus corona aurea annua, quae Sit ponderis, quanto tu jusseris. Super his quod mavelis scribito: nos enim, si secus sederit, Praeter umnem in acie d preti nil s. . LXXIV. Hisce rex Iectis delectatus admodum. sic rinspondit : a Qui terrae ambitum diligentius mensi sunt,
3. Ita Cod. Die autem carti, nisi forte emi est hiae Pro aveni.