장음표시 사용
121쪽
Lupius si , et . Mutatorius faὶ ediderunt hanc epigraphen, quam Christianam esse, ut indicat formula sinalis Dormit in pace, nomo denegabit, quamvis in initio legantur si glae ethnicorum D ' Μ S . Ipsum enim veteris superstitionis vestigium aliquando et Christianis non admodum doctis, vel ejus vim non intelligentibus, obrepsit, uti et in aliis Christianis monumentis animadverterunt plures doci
In inseriori lapidis parte sub inscriptione prolata expreSSus est equus in symbolum forsitan Christiani propcrantis ad metam suae peregrinationis. Vita enim haec nostra cursuS est, quem ex Aposto
lica phrasi consummGoerit 8ὶ mulier ibi deposita, et ita, ut comprehenderit bravium 9ὶ. De hac re Lupius.
XIT ANNIS XXVIII IN PACE III IDUS FEBR
122쪽
INSCRIPTIONES QUAEDAM CHRISTIANAE
Inscr*tioncs duae erun Martyrum sanetis exuosis Masibusque san guineis prostantes in sacris aedisulis S. Manislai AOsthae in domo brocinii Ge. Iesu ad S. Andream in Quirinali eum V, bis.
In lapide eum.pueruli martyris exuriis et Mase sanguineo ex quo diam coemeterio Romano eruto, quem in ecclesia S. I alii seu collegii Romani anno i833, die S. Vitalis, antequam in regionem demontanum mitteretur, conVexi.
M - X D XXcII sale pre XXum In hanc inscriptionem jam aliquod prodiisse commentariolum audivi. Ego in eam tantum animadvertam, constare exinde martyrem infantulum decem mensium. Nuper supra martyrem puerum uniuS lustri, et ad F. CCXLIX insantulam martyrem, annorum octo Ic-
123쪽
gimus. Conser et N. CCLIII. Marini et Mai alias aliorum insantium martyrum inscriptiones plurimas dabunt si . In lapide ad eorpus Martyris in Gelasis '. oratorii Veron.
Lineae tertiae verba aut sigias ita interpret. Annos Numero tres,m Sem unum, diea duos.
124쪽
INSCRIPTIONES SEPULCRALES IVDMCΛΕ
nutius s5ὶ, ediderunt hanc gracco-judaicam inscripti maculam. Monumentum sepulcralc cum hac inscriptione adinventum cstruti adnotant Lupius et Venutius, sccus viam Appiam secundo ab urbe lapidc. Ea propter saltum cxccptione accipienda erunt verba odericii haec 6ὶ: ω Omnes inscriptiones Iudaicae in muscis Ro
ma uis prostantes prodierunt ex veteri Hebraeorum coemeterio extra portam PortuenSem m.
Qui titulum hunc Faustinae posuit ipsi pacem adprecatur. AJudaeis ad Christianos transiit haec salutandi ratio in liturgia qui
dum, ut notum est, antiquissima : ast et in sepulcralibus inscriptionibus occurrens Saepe Saepius. sis
125쪽
Masseius, qui hunc titulum edidit si , adnotat cumdem translatum suisse e coemeterio Hebraeorum extra Portu sem Portam. De hoc coemeterio qui scire velit adeat Venutium set . Conserendus autem erit titulus hic Iudaicus cum ethnico ad N. CXLIX prolato. Pracicrca corrigendus erit exinde Zaccarius qui 33 scribit M Judaeorum inscriptionem ullam non inventcs quae aut Hebraica aut Graeca non sit n. Museum porro municipale Brixianum etiam notissimam illam et antiquissimam inscriptionem offert
Quam Judaicam esse, non Christianam, ostensum est alibi 43.
126쪽
Galeottius si in edidit. In uno e quratuor aenei clari lateribus CCLXXVII
Domino , scillicet, exercituum. In aliis eiusdem clavi lateribus incisa sunt astrologica εeu magica signa Basilidianorum propria.
DFcristiis in aenea tabella opistographa , quam fere Basilidianam CCLXXVIII dicerem, quamque supra ad N. XCVI jam obtuli. In parte anteriori
si Museum Odescalchum P. 13, p. 76.
127쪽
BASILIDIANO PLUMBEO OPISTO GRAPHO DISSERTATIUNCULA
CCLXXIX De libello disseram plumbeo Basilidiano, qui septem constans aeneis pagellis ex utraque parte scriptis figurisque anaglyptis in fastigio insignitis, atque operculo figuris ornato protectus, in Museo
Κireheriano servatur. Utinam vero authenticus sit.
Libellus iste diversus est ab alia pariter olim Κircheriano edito a Bonannio si , et exinde a Montiaucon ain: eoque magis distertab alio hujus generis libello edito a Monisaueonio ipso 3 . Septem quidem tabellis, uti hodiernus Κircherianus libellus, sic
et alius editus a Bonannio constabat, cratque et ipse operculo, figuris anaglyptis ex utraque parte insignito protectus, forma item litterarum, atque stylus fgurarum variis in tabellis idem erat. Ast non eadem litterarum dispositio, non eaedem repracsentationes: unde quod duo sint libelli, non unus, clare patet. Tantum SuSpieio oritur, quod quidam, abrepto sincero veteri libello, alium fraudo lenter substituerit. Alius liuiusmodi libellus a Mont saucon unice, quod noverim , editus, a duobus Kircherianis mox descriptis, et numero paginarum, quae sex tantum sunt, ct scripturae ratione quae in quatuor tantum paginis, et in una tantum, non in utraque earum, facie est, diversus. Ast consonat omnino litterarum forma, et figurarum, quibus tabellae insignitae sunt, stylus. Forsitan vero isto Montiauconii Iibellus una pagella deficiens crat.
Ex omnibus dictis argui potest, quod tres libelli supposito genuino et hodierno Κircheriano ex eadem olficina eodemque temporc prodierint, atque eodem systhemate lacri ut consarcinati.
128쪽
23Hisce praepositis, si Nonnum Panopolitanum ii in de quodam septem paginarum libello disserentem audimus, tres supra deseriptos libellos satalitios fuisse vel talismanteos faciliter argumentari possumus. Ad quam rem exponendam ctiam Taciti saὶ verba erunt non inutiliter advoeanda. Scribebat enim ipse: Reyrielantur .... mina et deuotiones et nomen Germanici plumbeis talesiis inseu rum, semiusti cineres avi tale obliti, aliaque malamis , quis pro queis aut quibus in ereditur numinibus infernis saerari. Nedum vero impie, sed etiam stulte Dupuis 3ὶ confert libellum, de quo disseruit Nonnus, cum libro septem sigillis munito quem S. Ioannes describit. Praeter quam quod enim septem fiagilla non idem sunt ac septem Pagellae, omnia etiam alia diseo dant. Sed Dupuisti phantasiae insaniendo assuetae, ingenioque di sonantia ac toto coelo differentia componendo facili, discrepantiae huiusmodi se se non osse rebant. De hac re agam et alibi s5 . Nonni Dionysiaci satalitius liber, atque tres plumbei superius deseripti libelli, disserunt a tabulis coeli, de quibus quidam veteres
loquuntur, puta Philostratus 6ὶ, Plotinus , et Origenes i8 . Timhulae eoeli enim non erant nisi coeli ipsi, sive stellae et planetac, in quibus hominum sata legi dictitabant astrologi. Ut auctores et tempus trium libcllorum plumbeorum aliquomodo innotescat , animadvertendum est ad litteras ctruscas, quas in ipsis cum litteris graccis, et signis astrologicis seu litteris quibusdam Aegyptiacis commixtas intuemur: exunde deduci poterit libellos hujusmodi scriptos in Etruria fuisse, uti aestimabat Montinlaucon, atque secundo vel tertio forsitan saeculo. In Etruria porro, litterae graecae, signa illa astrologica a veteribus Aegyptiorum schematibus desumpta, atque Etruriae ipsius veteres litterae, notae adhuc illo tempore, saltem doctis, erant. Ex aliis rebus animadversis collatisque Montiaueonius idem non sine veritatis specie arguebat, quod auctores libellorum illorum Gnostici fuerint sive Basilidiani in Etruria degentes. Porro Basili-
129쪽
diani has litterarum uniones, quorum systhema nobis adhuc omnimode sere latet, suis in documentis, quorum innumera extant edita et inedita, diligebanti Α, illius autem temporis sive saeculi scineundi aut tertii stylo in libellis, de quibus agimus, litterarum graecarum atque etruscarum forma non dissonat. Basilidianum fuisse et scriptorem illum Tyrrhenum sive Etruscum, ex cujus libro de Cosmomnia fragmentum attulit Suidas s V. Τυρρηνια ὶ, ex nonnullis argumentis ipse arguo si . Montiauconius adhuc conatus est exponere systhema sigurarum quibus insignitus erat plumbeus illo libellus ab ipso, uti dixi, unice editus, putavitque in iis horas repraesentari. Ast videant docti, an ejus expositio probanda sit. Ego et quoad figuras et quoad litterarum Graecarum, Etruscarum, et Aegyptiarum, quibus ornati sunt omnes tres libeIli, interpretationem, me Daseum esse fatear. Usus autem plumbearum tabularum ad scripturam jam antiquitus erat apud populos Romano dominio subjectos aliosque, uti constat
ex Pausania sa), ex Suetonio s3ὶ, ex Frontino 4 , ex Dione is , ex Plinio Ν , atque ex Tacito s 3. Sileo in hanc rem verba Job Ix, 24, quia diverso modo, ae habet Vulgata, exponi poterunt ex originali textu.
130쪽
In Mase ex Orichalco opere caelato scriptura cusica.
Gloria Domino nostro Sullano Malae Nasser regi adiutori Nasser eddunia Madian s adjutori mundi, et religionis in Molimmedsilio Κclaun. Mohammed filius Kelaun e dynastia Mamlucorum, caepit imperare AEgypto et Syriae anno aerae Vulgaris I 293. Regno pulsus anno sequenti denuo rex Salutatus eSt anno I 299. Abdicavit a. I 3m, sed iterum in solio locatus a. lato perduravit tandem in imperio usque ad mortem a. 334I . Mos suit principibus viris apud Arabes aliasque gentes moslemieas ut praeter nomen cognomina aikliab inadsciscerent, quae iis non minus propria essent quam ipSa nomina, quibusque passim designantur apud historiae scriptorcs. Hujusmodi sunt Malac Nasser, rex adjutor; et Nasser eddunia νaddis, adjutor mundi et religionis, quae ambo ad eumdem Mohammed pertinent si .
i Cuseae Inseriptionis expositionem, Κ. o. castilioneo, magno Cuseorum quam protuli, clarissimo viro co. numismatum illustratori, dehoo.