Ioannis Barclaij Satyricon cui accessit pars 5. Sive Alitophili Veritatis lachrymae, cum clavi auctiore Altophili Veritatis lacrymae, sive Euphormionis Lusinini continuatio. Pars 5

221쪽

dignum spiritum in honestin pestiuad coactam arcani violentiam infestici ter surrexit. Dedignata est cadauer Apisti regalis capra, quae eb miserius sensum retinebat humanum , ut sciret fera quantum homo peccauerat. Fugit per nemora quo natura feralium exuuiarum ducebat animam rationis compotem: iam non suam manum timens ante situm cadaver celeri fuga peruolat.

At regina nescio quo infortunii sui praesagio pene ad desperationem perterrita , mirari coepit in corpore conjugis sui dissimilem mentem , Niso exploratius falsi regis sermones excipere quo

dudum insidias Apisti senserat. Iidem

proditor gestus, eadem vox quae quondam conjugi suo : Sed mentis actus, alloquii, affectuum dissimilitudo augebant sollicitudinem quod erat uti cantis. Ecce peractis inseriis , tuo corpore ditissimis marmoribus incluso, venit ad reginam Apistus , veluti sedaturus dolorem , quem pro amici mor te alieno vultu simulabat , amplexum petit. Sed illa distulit desiderium petitoris ad nonum diem, quoad ustimum proclamatus Apistus mortuorum quieu conced*rex. Interim sylvestris capra. necessi-

222쪽

pAR. V. a SDecessitati succumbens contumeliae suae serviebat, uer solitudines nemorum discurrens , luctu ac moeror carpebat animum virilem Forte recenti ictu decussus ab arbore psittacus vitam amiserat, statim reliquit atram quadrupedis

imaginem regius animus, ies psittaci viduis calore membris inspiratione mirabili intrivit. Vix ossia erat hum num spiritum , sublimatur avis in coelum, expansis alis mutuatum corpus purjori aeri credit. Tum visis desiperretiis quae avibus auceps reton i, spontanea captura implicatus, prudentia uola, multi evplentiam magiis stix, qui ab auribui suis interiotis hominis intumum, purissimum quaerebat sensum. Neque sapiens avis respuit aucupis micitiam, sed promisit insperatas opes si se reginae donasset. Certe illa cubiculo suo inclusa , lembris imisaracondita, dies noctesque lamentis cum: ancilla Melissima, dupet ac accepitat cupis donum silantem ad aspectum t m avum priorum durum incuria,

pene sepelivit in mortem. . uti inter nas moras blandissima voce infit psitta cm. Corcule mi, quid afflictast , dc

223쪽

PARi v. abilis , mancipavit ingenium extraneae pulcritudini.Quid importunis sacris sollicitas divinitatem meama tibi praecipitium capessendum est, aut Venenum, aut laqueus; ne fidelibus oculis infidelem videas ad latus suum concubinam appliacantem Hujus vocis horrore commota, funesto somno pavens excussa sum. Sed nunuuam impune ad mala mea turbatus animus de nocte miserias meas conspicatiis est, suas ista causas habenti aut ex vitio meo ι aux ex imperio fato rum saeviunt in istae visiones certis Ventibus corroboratae, quod praedixerunt calamitosa divinatione inpissime sanxerunt. Cumuletur precor praedi catum infortunium confessione tua ratienim contempto castissimae coniugis amore deliberasti de domo is thalamo deturbare constanter amantem, a rata sum imperium crudele sequi , per avias solitudines ferasum clementiam in meam mortem deprecari. Quod si falsa sint soporis infortunatissinii praesagia se in meliorem sortem xiatum spiritum Di noctis praesides νο- eant et per ego hanc tuam dexteram cius yncerum osculum pono , in solatium meum placeat tibi experiri secretum *K 6 s Μ π

224쪽

saepius mutatus in alliem demulsisti sollicitudines meas. Reddes me mihi, tria. stitiem animi , corporis languorem a vocabis , si moestae desiderio satisfecem, quod a te solum hoc infracti cupi,dinis tui testimonium quaerit. Neque enim reor in tam sancto pectore omnis prorsus exaruit miseratio , nec ingrata levitas caritatis antiquae foedus rupit. Nunquam ardentius ad alienas precessiiccubuit simulatus rex , quam ad istas, quam ope non sui thori petitor detestabilis reginet odium suum dissimulantis irrequieta libidine desideratos devora bat amplexus. Sed hominibus certa perpetua sibi promittentibus Deus illudit qui varietate tempestatum , a quoris inquietudini, elementorum conve sione, ostendit etjam id omne quod supra nos est, stabile non esse mi in servitutem fati venire is omnes mortales ad caducitatem nasci. Eliminantur amcillae cubiculo, gallus infertur,& ille exe--crabilis parricida vigilem avem premen' suffocat Delabitur in terram, Muta rumam exhauriant consentiunt in volun- rariam mortem regia membra spiritus-- proditoris Apisti de alieno corpore

225쪽

lacus erumpens alienatum per plures

dies spiritum fibris suis te didit. unc rex & regina apertis cubiculi foribus numerosissimum famulicium intro vocarunt Latebat gallus eritu sui intelligens nunc hoc, nunc illo angulo M timore diro Hunons demissi, in terram luminibus expectabat omnes injurias.

Singuli sollicitati sententiam cibam di

cere , in ea randi mancipii necem dicium tularant i Sed tam vario supplicio, ut neque Perillusingeniosior in pom nam fuerit. Decretum tandem ut Iovi E-tarridio qui propitiis nutibus involunt rium regis .reginae dissidium in melius vertissetὶ templum construeretur a mactaretur ad illius arum gallus; Apusti anima illaque pertrauam insinua' rat se regalibus ven a , in alieno sanguine

funderetur, incerioque cursu erraret inter terram &eeolum detractos imirum e sepulcro suo fraudulenti hominis cadavere, ut inhumatis cineribus, animus circum littora stygiae paludis annos centum volitaret.Vnde non ante renovatur sacri

ficium alii quam Sol in sese per totidem

amostediens impleverit seculiun.

226쪽

eto EvpHORM SATYRI IDum haec diligeTitius audimus, filia rustici ad patrem, Homo, inlut,ante fores

casiam tuam pio diuersorio petit, tuto ad lassitudinem pedibus aeger, quaerit humanitatem stabuli, quo absumptas periter vires resumat. Subiecit rusticus an etiam tu ignoras hane casam viatoribus parere quo se omnium externorum o

tum coniiciar, quaeqne omnes diuitias suas ultro peregrinis accommodat, 'caeteri mortales sciant, antiqui hospitii religionem terras nondum relicumerHoc dicto regrina puella , patefactis α-dibus introduxit heophilum, ita lurore hi misera macie deformatum, trogare in triviis stipem putares: qu 'bi super me contemplationem iniecit. Hem, inquit , Alitomle mi , fidelis 1lle comes focius tuus , qui fortunae bona

maluit perdere quam animi.

Audito Alitophili nomine variis gestibus ici admirationem etfictis omnessiuaerebant . quomodo in Chiotidis historia tacitissem, tot exa lata' ae rumnas tot labores lubricis ambagibus instabiles, tot vicinitudines malarum re-riim mulieris amatissima siccis oculis audiui em. Sed heophilus aliarurumis seriarum recens spectaculum scissili, cen--cul -elauit faciem pudore iracundia.

227쪽

ΡAn V. 32cundia punicantem, uberique fletu adoriserationem compellens astantes,tenui, elisa ieiunio voce. Alitophile inquit, ne tu laruale simulacrum e nudis ossium

j ompaginibus aestimes. Idem ingenia

iam inter paupertatis incommoda subest. quod olim mihi inter opum luxuriems ginato ad terrorem improborum ineuitabilia tela resignabat. Dulae est irasci vitiis, ito veritatis detensione crum re hominum tutelam Crescis per clades suas velox animus, extranei odissu que mali recognoscens in delicata satyrae voluptate corroboratur siue enim cele- Lari carmine de tonueris in scelera, siue libera oratione laesaeveritatis querelas e

' posueris , conciliata improborum quo quot ubiq; soni inuidia, de inutili paupe-

rum laude defensus, iacebis potentiorum victima,& incertus salutis ut fugias daci stilo perstrictam potentiam conue fatio amicorum reliquenda est. dc patrimoniu, parentes,ut in solitudinem eas. inter deformia paupertatis oscula, i

fluctuosa mam plexum victurus. Caeterum, em ruesci pulcherrimae naturae robur per iniurias, vulnera, eoque acrius ad interdicta torquetur

quo amin sortis bonis solius ingenii divitias

228쪽

aga v PHORM SAsTRacinime, rediuiuo tinnitu passer, vario subsultu Apistum tepentinae visionis stupore turbauit. Nunc insidebat mirantis capiti nunc irrequieto volatu interturbans aerem huc atque illuc prosilibat, nunc lasciuienti pipillatione illudebat in horrorem defixo. Rediit tandem volucris ad humanum cadauer, iterumque inserto pallidis labris rostro reddidit mutuatam animam suisque spiritibus iacentes venas impleuit. Arrexerat animos ad tantum miraculum Apistus, herbulaque morsa, alia pectori imposita tentauit scientiam regis. Nec mora spirirus sui sumatione animauit passerem, modo huc, modo illuc circumis siliens, ubi audaci volatu laetatus est, rediit ad suum cadauer Huius secreti assiduitate regi carior in dies factus occultato sceleris quod parabat consilio amici

fidelissimi personam mentiebatur. Intus enim ambitione regnandi, reginae amore tenebatur ad desperationem alutis si perfidiam neglexiliat. Nouissimirum varietate morum, contusasiue viti-Drum temperie, ut idem exterocissi lmus hostis,4 mitissimus amicus.

Spςctare quaeso quo turiosae libidinis, insana regnandi desideria prorum-Punt.

229쪽

PAR V. aa, punt. Fortu mole negotiorum pressum animum iuuenis rex venatione laxaturus

assumpto Apisto in sylvas exierat.

Eraeferas Liaiecta vertice capra Decurrere iuris,limissis in caede patentes Dan mittunt ursu μ μ , montes iam

Venatores ad latratus canum per auiasyluae secesserant, solus cum rege Apistus in fugithiam caprarum turbam spiculum contorsit. H sere utriusque salitiae fugientium pectoribus, dc incertissimam

necem vulneratas capras transfixere ille vero nactus fraudium opportunam occasionem , regem ad experientiam notissimi secreti compulit. Desiliit uterque ab equo ut alienae caedi totus immineret: sed prior rex in perniciem suam super caprae quod fecerat cadauer porrectus, in momentariae vitae ossicia quam occiderat feram reduxit Hebetes artus tigra frigore membra recepto spiritu in antiquam celeritatem torquentur, ad ol sequium inexpugnabilis artis de terra resultahi Ridet Apistus innocentiam reogis, lae capra sua surgens regio cor pori totus incumbit. Accepere librae in-ς dignum

230쪽

dignum spiritum in honestum pectus

ad coactam arcani violentiam inscelici ter surrexit. Dedignata est cadauer Apisti regalis capra, quae eb miserius sensum retinebat numanum, ut sciret fera quantum homo peccauerat. Fugit per nemora quo natura feralium exuuiarum ducebat animam rationis compotem: iam non suam manum timens ante suum

cadaver celeri fuga peruolat. At regina nescio quo infortunii sui praesagio pene ad desperationem perte rita , mirari coepit in corpore conjugis sui dissimilem mentem , N eo exploratius falsi regis sermones excipere quo