장음표시 사용
81쪽
xit, quoniam per sceliis compendiaria vi est ad honores, longa, ardua viniit Istos ad avaritiam impulittarium necesstas. Hos pauperis nobilitatis titulus gloria proarorum hereditatibus maior Postvertar addixerivit. lures pugnandaviditas, incertavit securitas, amrave rem regnum, ut certius& citius perirent eum ab his qui res imperii administrabut' ne sperare quidem strenuo milititisesset 'beneficium quo gloriosis vulneribus posset mederi omnes in diem vivunt,&stipendiis sivis exuti cum nihil accipiant rapere coguntur. Iam vero reducite oculos ad speculum mcipitem tam Geryona qui aegrotanti Gallia medici pallio tectus assidet, curios contemplemini. Ille est, qui tot fanguis bas adhibuit rotae venis, ut sine langiviae naembra restent simulatis media
82쪽
stram natum, o restituta libratas, brevi, favente tanto principi nuna, ab exilio reversa Veritas, dedibus suis restituta lQuid igitur patrio sanguine cruentamus manus,quid paucoriim crimina innocentum punimus supplicii, Quorsum bella civilia fraptextu religionis impun patratae caedes ad b rbarorum etiam Miet
te. Societas Gallica fornicationi similis lima est, fatiscit detracto lapide, in unius aut paucorum nece volvitur in ruinam 8 Cur non succurrimus vicinis, &facta concordia in peregrinos iras transmittimue cum sciamus nostrorum cruorem
in nos verti, illum saluti suima consulere qui proximi vitae non consuluit. Hinc Geryon innocenti adio 44unquam evaginato quasi Iupiter alteriun tam tonat. Hunc ingens corona nobilium & popularium cingit, a quibus vel ti rerum aut horri natur tam crebris procibus in favorem supplicantium vocatur, ulti templa vacua sint, aedes publicae non secus ac in pestilentia desertae, apta celebres olim curiae, sine voce, destit aes testates serviant alienis imperiis. Eia quis percussor pessime authoritate sua utenti manum praebet quis eversorem Gallia humiis sternis, M lutoni cons. Garum madiar Herculam video clavis
83쪽
suspondere monstrum umbris immolari tem,tollite Gai i victorem, canite Paeanta Galli, conservatorem vestrum rapito ad triumphum Rideat iam Artunam Virtus, interque sacros lares, ultra Psereneos montes eniteat,tant acrior, quan
to suppliciisi opprobriis fuerit fatigata.
Haec ut dixit, lassi sua senectatae poplites reliquere membra, animus quoque a cuum calore corpus in conspeeti nostro reliquit. Dubitantibus nobis quo hypogaeo fatis functum conderemus, uiperV nit adolescens figulea lagena iera quaestiuariis cibis tumida onustus. Qui postquam levibus suspiriis mortuum pros suum est,tam constanter peroravit ut nec ipsi Dii aequiori animo mortalium casus ferant quam iste sustinebat senis expira
Vitio, linquit, gentis humane adimprovisa deficitis , vultibus ad marmoristincturam pavidis consideratis novos casus, veluti monstro turbati qui sitis vix recordamini. Scitote igitur me hic savore Deum venisse uidi aegris mentibus sol tium adferrem, & vacuis ieiunio corporibus precariis ciborum reliquiis auxiliarer. Quid timore supervacuo exulceratisi noctem deducitis inter lacrymas stuporem Gomnes eodem cogimur,
84쪽
sed plures alieno ictium tem inventiant quam suo. Hunc ad sublimia tendentem inimicorum ventus rapit olium deserit sua bre longa obstinatione satiata riuum litter convivia casus strangulat aliquos facinorum conseientia ad interitum pro cipitat furiarum stimulos ipsi morte graviores putant, cum illam quae aliis supplicio est, in remedium poscant sed multo plures obsequium, potentiorum amoeperdidit. Et ne peregrinis exemplis ultimum istud probem, haerebo in Mona nis fortuna,in luctum vestrum illius la dibus levabo.
Monason pueritiam Madolestentiam sub inleandro prospere dc cum gloria egit, apparebat praecox & prudens in puero inmenium, inc regis amicitiam pr. meruit. Crestentibus annis virtutum motui domicilium existimatus, armis audaciam inimicorum compestuit, amicorum benevolentiam firmavit eloquio. Tandem perfidia suorum Meleandro uno vulnere in mortem per cucullatum G carium affecto , Protagonis partes s quutus, pericula omnia dubii Martis
tentavit. Vcrebatur Fortuna ne ad
ret , ite Genius tutor Gallici regni qui Protagonem ad imperium suum
85쪽
onaloni. Quid plures placuit huic
regi. Ecce pacato orbe suo geminatis vi- ctoriis sibi pacem secerat Protagon risit Cupido viri orem, vario vulnere invictum bellis principem tib iugum suum misit Nini tam secretum quod iam Mo- Aialonem lateat, adit regem, invehit in amoris impudici flammas, laudatoque legitimo hymenaeo aegre persuasit ut nuberet. Velox est Amoris flamma, herent primae Decies amatorum animis vi tarde vulnus deponitur quod licentia conrueturimis in longum patorem crevit. Non serenuit ruriens natura, ut enim Lucillam suam vidit, sequutusest corporis impetu admonitu Monasonis extincta perieravilla revivixit Sensit hoc Monason, it que subtili arte aggreditur Lucillam ' contatur de amore regis pollicetur ei- mque matrimonio iuncturum. Faciles sunt ad credulitatem puellarum animi: restribit regi, & mnasionem rogat ut pistolam suam ad Protagonem perserat, de miptus loquebatur et erat autem
86쪽
Laus minima est decepisse puellam
nunquam fortuna tua aut gloria crescet ab Amoris ludibriis. Si vis uxorem, habes me longa tibi obsequii laude cognitam. sin minus, fugiam ebo a vultu tuo, ut per meam absentiam oblivium mei te sequebatur. Deforme nomen est amicet, praeV luit iam atrox fama, & nisi me ad that mum tuum vocas, vocabo te ad tumulum
Pota iam legit Protagon ambitionem
mulieris, haesit aliquandiu, mox conve
Ius ad Monasonem Abeat, inquit, ins lens mulieri ruptum est vinculum quod me illi ligabat,' quoniam dulce numen meum sustinere non potuit, discat perferre contrarium.
Tunc Monason celibis vitae incomta argumentis pluribus regi demonstravit eo illum inter homines loco esse, ut quidquid fuerit acturus singulos tangat. Seligendum quidem uxorem quae legitimis amplexibus vagum amorem retineat, det liber auri coniuge suo dignos. Inter
87쪽
nobilitatem vetustillimi regni plures Κρο- minas aspirare ad tantum matrimonium quarum omnium quecunque semel dem staverit imperium, alienaturum a principe insolentia sua subditorum animos. Nunquam bene universis Gallis imperaturam quq inter mediocritatem Penatium Vix duabus aut tribus ancillulis etiam male imperaverit. Diverso ambitu ardere principes foeminas, virginesque, pudicitiam, modestiam, maiestatem, pulcria rudinem , cum maximis dotibus ab omnibus Europipartibus allaturas. Seligeret modo quam vellet has scilicet regni fortuna dignas que praeter Drobatos mores ab ipsis cunis diuicere 'iud esset amp rium. Oblivisceretur interim Lucillam suam, caeteras formas quarum Corpora
lex illi eadem subdebat, qua regni Gallici
habenas tradiderat. His monitis ad novas curas accingitur Protagon,dedignatusque rescribere Lucillae, se ipsum consulit quam ab exteris, gnis in partem regni curarum suarum deduceret. Iam Lucilla Protagonis animum a se alienatum senserat inaudeque Monasonis comperta, iram suam Consulebat qua ratione ulcisceretur iniuriam.
Desideriis nostris queicunque illa sint primito sunt studiari ministri, sceleribus alim
88쪽
na ingenia accommodantur nimirum ceraturit tum veneficis, tum perciissoribus praemia, la virtus sine pretio est.
Erat quidam Pantomorebus milaenilis
venenis , falsis amisationibus struendis, necandis per serrum hominibus aeque lost huius opem cum Lucilla mercari destinavisset, amore simul iracundiari rox, scripsit ad eum litteras, per quas Monasonis vita veluti stibhastabatur, nullum nisi sceleratum emptorem repertura. Dudum me pater meus Lucillis tradiderat, onsa illius cum Protagone familiari tate adcinctus in spem maximae somme. quae nunquam nisi faelicibus apparet Cr duntur mihi stripta ad Pantomorehum litterae, neque enim habebat Lucilla inter famulantes liberos quem prae me dii geret vix aedes reliqueram nescio quomodo etiam errore meo saevus occurrit mihi Monason, postvuam in celeritatem meam inquisivit, lenocinantibus verbis fregit fidelem pertinaciam, extorsitque a manu mea secretas domine litteras. Ille ut sibi parari insidias cognovit , exuit sub honoribus laborantem nobilitatem, sibi deinceps victuro , voca vis me in sodaIitium suum. Verebatur rotagonis cum Lucilla redintegra
89쪽
EvPHORM SATYRI Extionem, sciens iram in amoribus flammas augere,, sceminas vindictae appetentes tibi selia consensere in unius mortem , eadem contumacia ad sepulchrum usque deseret, nec unquam parcere illis quos se-s mel timuere. An quam honesta res est paupertas betat quam nubilis fulgor eoria qui reges sequuntura Ridiculum est mo tali inter tot vanitatum ludibria perpe
tuam scelicitatem expectarera vocant nos
undique in amplexum suum molestiae, inter delicias semper aliquid saevi nos str mlac Nulli contingunt magna bonarilitatur . Ridet fatum quos sibito evexit,& si non misereatur,apit Pertinax est qui non cedit sortis suppliciis, neque eam excussit quae perpetuo movevir. Habemus solatia miseriarum nostrarum illius in- Constantiam, quod ad omnes iniurias
Vixdum secretum hoc speluncae silemtium ingressi eramus, cum Protagon consiliatus Lucillae suis quoque incommodis Ιςtabatur, praesentium cupidine accensus, oc oblivione amicitiae qua nuper Monason gloriabatur etiam in illius damnum Velox. Inimica magne: potentiae res est, nimius em dominos amor, nulli mimius vivunt , quam qui maxime regum tuorum non modo incolumitati sed &gloria
90쪽
gloriae studenti uiuetitur ad omnia in menta Monason, non quia peccaverat,sed quia expedivisset peccaue. Nimirum mcines hodie Cares sumus, ,eteris co titionis obliti, degeneres maiorum libe latis sponte nostra deposuimus Gallicam licentiam. Iam superstitio obiiciebatur a lenti Monasoni, iam ille damnabatur odii in illud imperium citius tranquillitatis partem sto languine secerati iam philtristinxisse regem in amicitiam suam diceb nason si conscientia securus ridebat atrocitatem famae, nihil aliud Deos ro-
arbitrabatur conducere. Vtpote i fleba
Ie fuisset deserere tot per annos continuuvitae ordinem , finemque suum novissimul vestigiis iotibus polluere Excusabat velocium Cupidinum motus, nia hil minus querebatur quam exilium sum Interim rediere priores animi Protagoni, reminiscitur Monasonis prudentiae, fidelitatis, roboris. Nimirum praesentem virtutem isdimus, ardemus in absentem to acies, o sulgor, nictant ad illius aspectum mortalium palpebrae in oculi veluti radiis aestuantis solis tacti, triste putant lumen, quod ubi amotum est viderein
