Vita F. Laurentij Brancati ex Ordine Minorum conuentualium tit. SS. duodecim Apostolorum ... de laurea. Compendiose' descripta per fr. Bartholomaeum Comandum eiusdem Ordinis ..

발행: 1698년

분량: 116페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

101쪽

92tatum, omni haereditate praetiosiorem, suis haeredibus consignauit, uti suae in Deum fidei Chirographum, Certam que diuinae misericordiae cautionem . Mentalis orationis, qua Deus animabus

in solitudinem ductis intime loquitur, quae mensura in usu sit, satis intelligitis, quotquot religiose professionis, ac nominis estis. Caelestis Ierusalem habitatores imitati, post effusa supremo numini laudum cantica , mediae horae silentium indicitis actum es, inquit dilectus discipulus , silentium in Caloqua er mediam horam . LAVRAEA altior Caelis factus, silentium ad horam

integram producebat, ut sponsum ad cor loquentem uberius auscultaret. At

quid putatis, assumptus ad purpuram num illam secretioris silentij horam,

Praetumultuantis aulae necessitate vel

inuitus saltem intermisisse putandus erit λ fallor, Auditores,addidit alteram. Satis, opinor, intelligens humanania

102쪽

mentem,quo magis externorum negotiorum multitudine defatigatur,eo frequentius diuinarum rerum meditatione reficiendam Verum quo me cogitanter abripi sino λ Ego ne huc veni, ut quae intimo cordis sinu LAVR EA continuit, qua regi, quaecondi voluit, in apertam numerosissimi consessus lucem inferrem Aut in hanc ego orationem ingressus sum, Ut quam in Eminentissima dignitate modestiam extuli, eamdem illam

imprudenti secretiorum Virtutum

commeodatione violarem λ hoc si velim , non ipsi vel exanimes Eminentisi simi Viri cineres utique patiantur. Id circo me revoco, Auditores,ad eximiam illam, quae nulli unquam notae. non fuit, eruditionem singulari humilitati coniunctam, extremamque senectutem, nullo unquam studio fractam, nullo labore superatam.

103쪽

S SECUNDA, ET TERTIA PARS.

Si quae unquam difficilis visa est

eruditionis cum humilitate Con . rurictio, ea certe prae caeteris difficillima , quam excpsentissimae dignitatis conditio postulat i Cum enim suapte

natura eruditorum animus intumesca

duplici titulo superbire solet , ubi siet.

altiori loco positum experitur, ac pro bat. Id vero, quod mirandum magis, usque adeo ingenitum est, ut licet secretioris superbiae sensu , humilitatis vultum multi Conentur induere, nunquam tamen sub ementita larua roti de litescant. Erumpunt vel inuitis innatat leuitatis male dissimulata indici L ,& saepius quam vellent recurrit inge nitae iactantiae motus, minimeque ΟpInantes intercipit, obruitque . Hinc illa Viris vel mediocriter eruditis indita magniloquentia s hinc grauitas , audacia , supercilium, quo sua caetrais im

104쪽

genijs fata caeIesti veluti natu decerv

o ant.

Aliud, aliud in LAVR EA vidimus, aliud inspeximus. aliud comprobaui

Vir arismae magnae plenissimus , ingentium studiorum capax,omni eru-ύιtaona S genere perpol stus ; cuius in Verbis quot apices, tot effita, quot se tentiae, tot oracula ue nusquam sibi per

stringi oculos passius-. Aduersus Om nes humanae laudis illecebras sua E. modestia sic muniuit, ut scire quantus esser nec vellet ipse, nec alij facile possent. Ex ipsoecuditionis suae splendo . re vilem illam, proiectamque humanς gloriae mercaturam pedibus: obtriuit;

a quditis exempluma M pudor,

form ,ῖα specie humili tis. Nihil illi ad pompam, nihil ad fa- spm Gregori ue ter Maximi consilium secutus, doctrinam suam felici si simi ingenii partunii, non sibimoti glo friae suae nefario vehit incessu semirα

105쪽

96 voluit, sed omni ambitionis suco exu- tam tanquam Virginem castam Christo exhibuit. :Τestes Vos appello quotquot ade stis, quibus Rurpuratum Theologum propius intueri licuit, ac contemplari. Quam blande ex illo eruditionis sus sa

stigio descenderet Quam pie ingenij

acumen, doctrinae ubertatem, dicendi facundiam temperaret Quam Christiane alienae tenuitati innata sibi simplicitate se commodarit Quam religiose callidς adulationis obsequia, uti suae Maiestatis iniuriam procul abise

ret a

r Ite nunc quos scientiarum tantum gloria mouet, ac delectat. Praedicate, quam voletis sacrae Theologiae reconditissimam eruditionem; Pontificij,G sareique Iuris studium ingens s Asceticae scientiae peritiam nulli non imparem ; Scripturarum, ac Patrum lectionem immensam; historiae tum profa

na a

106쪽

nae, tum sacrae plenissimam cognitionem : ego unam pijs eius manibus humilitatem gratulabor, qua seipso maior , totusque in Deum erectus, suae sibi doctrinae merita dissimulabat. Nec tamen putetis, Auditores, sub otioso humilitatis velo LAVRAEAM plus aeque delituisse. Sibi non Ecclesia delituit: ut qui nihil ad sui celebritatem nominis egit Vnquam, omnia

ad utilitatem Ecclesiae incredibili attentione conuerteret. Reuocate,quaeso, animos vestros ad imaginem vitae,

quam agit uniuersam. Quis in annorum spatio duorum & octoginta ab οὐ sicijs vacuus locus λ quid abruptum , λquid inane λ quam diuturna Vita, tam a Ruosa 3 non demersa otio , non tenebris inuoluta torpuit. Versata est i continuis laboribus, in studiis, in omnium oculis, in difficillimis temporibus visa, Iactata, nec sine magna pu blicς admirationis usura traducta est.

107쪽

Iam vero in illa ultima luce Emineti istissimae Dignitatis, quam accepit, Vt aetanto Pontifice non inuitus, ut in tanta senectute non libenter , quid aliud amabo nisi maiorem Iaborandi, vigilandi , agendi molestiam reportauit Purpuram induit, uti sacrum Pontificiae beneuolentiς pignus; at induit non

ad pompam, non ad otiosae ornamentum aetatis, sed ad nouam laboris, S Contentionis accessionem . Successit immenso decem Congregationum oneri animosus Senex, Nihil ex a is habens, ut cum Possidonio loquar, nisi maiorem rerum usum, ρος debιtam Ma-tisua reuerentiam. Dedit se causarum, iudiciorumque tumultui, nec partem ullam sui, non spiritum, non sanguinem, non vim reliquam corporis, non

aciem ingenii passus est publicae utili

tati non vectigalem - i O utinam in eo , qui se mihi nun camPus aperitur, se mea iactare, dc ex

108쪽

currere posset oratiot osserunt se se mihi traducti in summa rerum tractatio. ne dies omnes,ijdemque multiplici factorum gloria cumulari, Versatur ob

oculos assidua illa ; & inde festa sollicitudo, qua sic omnes ossicii partes implebat , ut illum quemadmodum doe Traiano notauit Pi inius Labore rein,

ac reparari credidisses. Venit in mentem mira illa dicendi facundia , qua sic omni de re, quaecumque in sacris consessibus se osseuet, eX tempor Pronunciabat, Vt eius oratio non facta, , sed nata, non qua sita , sed inuenta , recitata de scripto , non ex intimo doctrinae Penu deprompta videretur, sed ecce Per medias laudes, velut e transuerso occurrit , .acerbissima mortis , quam lugemus hic, cogitatio, quae vi res meas, mentemque debilitet. Absit nihilominus, Auditores , Ut hanc vltimam mortalis LAVRALE .contubernij stationem c teris inferio-N a rem

109쪽

rem existimemus, quas mihi silentio praeterire necesse fuit . Imo vero id in Eminentissimo Viro mirandum magis quod quem non satis hae enus no

ueramus, multo eminentior, ac maior

in ipsa morte apparuerit. Exteriora saepissime quidem, interiora non dum, Penitus Videramus. Erumpebant quidem vel inscienti, vel inuito latentium quasi fulgores, ac scintillae virtutumi sed haec illum particulatim, Ut ita dixerim , & in recesssu tantum nombis admirantibus ostendebant. Sola mors, quae maxima quςque obruit, LAVR EAM veluti nouo in luminet. spectandum collocauit: haec ei sua recte factorum inuolucra eripuit: haec caelestem eius animum aperuit: hςc arcanae Sanctitatis sacraria reseravit: h cdenique interiores, reconditasque virtutes in extremo illo vitae actu conspiciendas explicauit. Vos quicumque ςgrotanti, & mori en-

110쪽

rienti astuistis , quique hic adestis , quid singuli videritis, quidue audieritis, pro me uniuersi declarate. Commemorate quam crebra fuerint, quam sincera, quam nullo corrupta fastu Religionis testimonia λ Quam humilis,

quam amara noxarum recordatio; quς

confessio, qui dolor quam Φpe diui

nae misericordiae subsidium imploratum λ quae rerum caducarum fastidiata, quae desideria ςternarum 3 Commemorate quanta eius in expectanda morteo constantia, in intuenda tranquillitas, in obeunda religio λ Non mens ei senio fluxa, non oppressa morbo, non extimcta languore, sed ab annis, & infirmitate vires accipiens, non modo singulis momentis corpus emori sentiebat, sed illius etiam funeri, quod parauerat, interesse, & ad tumulum pene deducere superstes ipsa letabatur. O spectaculum luctuosum aeque, & admirabile t mortis nuncium non ab intimis,

SEARCH

MENU NAVIGATION