P. Thomae Strozae ... Poëmata varia. Serenissimo principi Jo. Gastoni Mediceo magni Hetruriae ducis filio

251쪽

I. Cum rupiceremus adgentem,quasalvare

non poterata '.s AD E . IM Lubricaverunt vestigia nostra inhineribus platearum nostrarum r

3. Appropinquavit finis noster: q. Completi sunt dies nostri; . 3 --finis noster.

s .Velociores fuerunt persequutores nostri Aquilis eati r

T. Super montes persequuti sunt nos in isserto insidiarisunt nobis

252쪽

I. Nam pharios avido respeximus ore Tyrannos, Qui valida haud poterant sistere bella manu.

2. Fluxere instabili nobis vestigia gressu; Dum terimus nostras hoste premente Vias.

S pius incauta, Meta, petita rota. q. Occidimus: toto nob is Sol excidit astro Supremo clausa est vespere nostra dies. s. Vltima depositis jam desuper incubat hora. Isacides fuimus, sanguIs & umbra sumus.

6. Non sic sulmineas Iovis armiger explicat alas, Ex alto in pretdam quum procuI axe ruit, Vt praeceps in nos se detulit impete praedo rocyus in nostras irruit ille fugas. Nullus ubique satis caput astris occuluit mons, Nec satis ulla suos avia Iustra lares 7. Per juga,per sylva per iniqua,per ardua pressit Ac profugos; tacitis saeptit insidiis

. Noster Amor, nostri,dum viximus,halitus oris,

Qui tulit in famulos sceptra paterna suos; G 4 1. Nor

253쪽

I. Captus est in peccatis Rostris e.

s. Cui diximus in umbra tua vivemus ingentibus .

3. Gaude, ct tatare filia Edom, quae babitas

q. M te perveniet calix,

3. Inebriaberis, atque nudaseris; A: ufr

6. Completa est Iniquitas tua Llia Sion. A

254쪽

I. Noster amor dyro, tolerat sub milite Christus , i Vincula,quae nostrum neXuit ante nefas. Σ. Illi, spe quondam tumidi jam diximus: alio Dum ferret Solymis jura verenda throno Sepositas inter,vel mundi in margine,Gentes

Nos metuenda tui nominis umbra teget. -

3. Eja age tange Edom tua gaudens tympana, laeto Sit tibi, dum resonat, naenia nostra joco. Ah miseram non usque levi vaga sidera nictu , Dissimulent noxas semisopita tuas . q. Te quoque,qui nostris nunc faucibus ingruit undans , Faedus inexhaesto presuet'imbre calix;

Suppliciisque gravis, nudataqueTyrmatis ostro, Deciduum quaties, eruta labante, latus s. Sic de te geminus capiet ludibria praedo , Et pasces oculos ebria, nuda suos.

Te tamen e Patrio, Solyme,rediviva sepulaeso Spes levet, ac tantis erigat uiri malis.

6. Iam satis exhaustum est petnae; jam Vindicis irae, Fusa tui nuper sanguinis unda litat.

255쪽

ros Ierem.ThermI. Nou addet ultra, ut transmigret te; IMistavit iniquitatem tuam lia Edom; 3 . Discoperuispereata tu

256쪽

i. Non it um assyrio subdent te vincula sceptro, Neve tuo pellet te serus hostis agro.

. - ... - - - -

Nec strumas dibapho murice sola teges. Iam rigida assurgens virga tibi cognitor instat Qui tua multiplici censeat acta nota. Ille omni ridenda dabit spectacula Genti; ' . . Ultrici reteget cum illa probra manu .

257쪽

I. Recordare Domine, quid aeriinit nobis i i

2. Intuere, o Vspice opprobrium nostrum 3. Hae redurus nostra versa es ad alienos, Domus

nostrae ad extraneos:

η. Pupilli facti sumur absque Patraro. Matres nostra quasi vidua:

258쪽

ORATIO IEREMIAE

ARbiter, aeterno flectis qui sidera nutu,

Insensum Solymis pone supercilium . a. - τI. Ah ne te nostrae teneant oblivia cladis , Neve oculos fugiat tanta ruina tuos. 2. Volve memor Solymae casus, ah respice, quantu . NHaec dejecta solo dedecus ora tegat.

3. Nostra peregrinus patrimonia possidet haeres , Majorumque domos exterus hospes habet, Hospes habet, palmaque ser praedaque superbus Exornat spoliis atria nostra suis.

. Abducto gemimus Soboles orbata parente e Relliquias Solymum vix polus ipse tegit. s. Desertae squalent viduae prope pignora Matres Et Iacrymis certant nocte dieque suis. Barbarus ipsa etiam naturae munera praedo Abstulit, ac brutis jura relicta seris.

Fusa stetit pretio lacryma& ipsa suo .

259쪽

a. Cervicibus nostris minabamurr3. non dabatur requies: -

. AEnpto dedimus manus,ω Assyriis, 3. Ut saturaremur pane . 6. Patres nostri peccaυerunt, oe non sunt:

7. Et nos iniquitates eorum portavimus.

8. Serm dominatisunt nostri: s. Non fuit qui redimeret de manu eorum:

260쪽

i. Emimus excisas nostris e saltibus alnos, Quaeque struant miseris, Caedua ligna, rogos. r. Instabat capiti tortor, Virgaque minaci, Compulit assiduo flectere colla jugo. 3. Nulla quies fessis; urgebat pondera pondus Curvabatque nov9s pectora anhela labor . . Assyriis, Phariisque manus addiximus; omni Ingenua incubuit dextra ministerio. . Unaque servili merces quaesita labori est ;Vt sinerent omnem vincere pane famem. ε. Deliquere Atavi, nulloque superstite, tota Postgenitos scelerum posthum paena premit. 7. Et Nati tulimus tanto sub fasce recurvi, Luxida quod Patrum dextera struxit onus. 3. Quos modo neglecta devinctos compede servos Pressimus, in nostrum sceptra tulere caput. x Nec fuit immites quae frangeret ulla Tyrannos Dextra,nec impositum solveret ulla jugum. Io. Extulit e caeca nos sylvae ambage latentes, Quae sylvis effert abdita bruta fames,