장음표시 사용
121쪽
o Baptia Laurus in Epist. directa Io: Baresajo anteposita Poema- i is Massi i Barberini Cata, qui fuit Pont. Max.UbaniVIII. nomine assumpto, deprimit quodamodo nostrum Lamprid. , ut magis
Eumdem laudant innumeri,& singillatim Carae Sadoleres in D; Llib. 2. ad Card. Bembum. Hier. Niger. in iisdem Epist. lib. 8. ad Carae Salsettim. Andreas Duiditius sardellatus D. Tinimensis is Vita Card Reginalia Poli, Mistaeus, M. Ant. Flaminius, Latomus, ut in Elu ii. Hieron us Britonius in sericis Dat pag. mibi i43. Edit. Venet. 1ssi. Ioannes Planerius e Quintiano in Epist. Moral. lib. LEp. 4. Pac. Phit Thomam. Idabir. Viri vis. ubi de Baptista, & Gre. go io Casalibus . Gesnerus in Bibi Assit. Vida in orat. Bernardinus Daniellus lib. i. Poeticae. Gadios de script. non Eccles p. l .fot 169., I p. 2.fol. 17 a. qui in duos dividit ipsum Lampridium,&cognomen nomini anteponit. Legatus in Musaeo.Cois. Ho annus in L xi eo. Latin Crassus in bist. Graecorum Poetarum. Io. Maria Toscasus iis Pepis Italiae lib. 2.
I Aebbus Gadius Nobilissimae Communitatis Cremonae scriba,
historiarum eruditissimus, nec non Musarum, hetrusca, & latina lingua expertissimusAlumnus librum in 4. composuit, cui tit.secit Extra Rio multarum Hlloriarum, o Cisonicorum, plurimorumqs Gestorum Descriptis L .servatur MS. penes me, sed alieno cognomine in initio rubriea. tus eum in progressu lecturae pluries constet libri ejusdem Iaeo. bum Gadium verum fuisse Auctorem, replicando saepd haec vet. ha. o Iacobus Gadius &c., quae aedepol non recte perspecta fue e ab illo, qui cognomen Gadii in aliud mutavit. haec dicta sint pro veritate, cui prae caeteris Hi storici insistere debent. Memoratur is Francisco rava in Epist. Famil. lib. 3. dum scribit alteri
Antonius Campus , o Peregrinus Merula Historici nostri a fronte huius libri decepti Auctorem proprium debita laude spoliarunt, ac plagiario detulerunt honores ; liber hic est chronologice dispotus.& circa nonnullas Cremonae antiquitates allegat Chronicum Steardi Episcopi nostri, quem de Casal aschis appellat; verum inter e tera, quae refert, planὰ mihi curiosus videtur contractus iste venditionis antiquis Romanorum Temporibus initus, quem eruditionis gratia hic appono. ho Ascutius Culit a Paseulii Culitae F. Sarnensis Sarcularius cum, L Pignati a Nigella, quae Viro suo nunc hie adest,& suo in Ux is ris nomine vendidit Segnitio Funest illo Acerrano viatori, qui ipsius libi emit, liberis, nepotibus, pronepotibusq; suis cum omniis polleritate domum culam. Sita est Sarnensi in suburbio secun-- dum flumen tribulas, ae vicinos bonos habet Pilucicum Rufi l. N lum
122쪽
l uni Coeleatium Surriponem. Item quς Lardatium Fabaeonem. Proba est domuncula, tota proba contignatio, probus paries, te chyna ipsum probe canteriatum adserulatumque quernis etiam scandulis, averun conis fabri . Proba cisterna sine ullo saliculi vi tio, aut latrinae servitute; fundamenta bend facta, volutabrum lutulentum, in quo viciniae totius sordes desideant; harula ad Solem meridianum exposita, firmiterque quaternata: Unciolae tres pertium. Tu Ρasculi accepisse argentum omne perpensum probe,&enumeratum fateris. Tibi vero Segniti ea domuncula solemni more est a Pascutio evincunda ab ipsis etiam funda mentis, tota cum tecto adseribus, Canteriis, Claviculis, scalis, foribus, culmae, volutabriq; decursibus ab infimo solo ad usque eoeli subsellum cum ipso etiam coelo, cumque terrae imis, atq;
perimis, infernisque Si stes autem in omni foro, & causa festis, per- festisq; sestis, infestisq; diebus Segnitio, ac Segnitii posteris, pro
quo praestando praedia, suppellectilemq; suam,&cum ea bacem finum viscum, ac rete triplumbatum obligatum obligat seque statuam in praetorio ad Iudicem. Tu Pascuti illum fuste inumstito. Tu Segniti fustem ipsum manu capito hecce uti vera sunt sciens volensq; sue spontis atq; ex convento utq; inter viros bonos decet uterq; agitis meque ut scribam rogatis Iureq; juran. do eun ista haec confirmatis.Testes adsunt de more adciti ,rogatiq;
iuri utiq; probi Platius Lucusta Fesulanus Casellio, Albanus, Li. eida Albutius Fregellanus . hecce sicce convenere hil ce verbis, hisee conditionibus, acta & transacta sunt hisce adsentiente Uxore Pignatia, ut par est Viros bonos, bene agier Cal. Quintilib. Prael. Balbo. Bebius Porca. Inter alia notabilia refert Invictissimum Carolum V. Romanorum Imperatorem ter adsuisse Cremonae,& in AEdibus Nobilium de Treechis in Vicinia S. Agathae semper magnificὰ receptum, ocscilicet hoc anno i 3 31.die Mercurii quinta Martii i 3 1. die Iovis 18. Augusti, ut de Civitate possessionem ipse caperet, ac denique die Iovis i 4. Iunii anni ,343. Et eum hic de illo Augustiss. Imperatore sermo contigerit, ut more meo pandam Archivii nostri ad perennem Cremonensium gloriam monumenta, & scilicet ex archetypo depromptam Epistolam, quam Carolus Cremonensibus scripsit post Mortem Fran. cisci II. Ssortia postremi Ducis Mediolani subnecto. Carolus Diuina favente Clementia Romanorum Imperator Augustus.
- P. Fideles, Dileisti. Accepta Ill. Ducis Mediolani Princi. - pis,& Consanguinei Nostri Carissimi morte, non sine Magna
se Animi molestia,&ob singularem, qua ipsum prosequebamur, ,, benevolentiam,& ob affinitatem, qua Nobis erat conjunctus, is pro ea cura, quam de istius Status Commodo, quiete,& Securi. Πω. IL N a late
123쪽
is tale gessimus in omnibus ejus bonum concernentibus. provideriis jussimus, prout ab Ill. ' Principe Asculi Antonio de Leyua, cui ,, scribimus ut nostro Nomine,& vobis exponat, estis accepturi. si Vos Majorem in modum hortamur, ut verbis ipsius fide habita, si quq ad hunc finem injunxerit,exequi velitis pro comperto haben. si tes id esse, quod Status illius quieti, & utilitati conducit, Nos diis semper curaturos, quae communi ipsus, ac Subditorum bene, A cio, & vestro privato commodo expedire intelligemus, sicuti si haee latius ab ipso Ill , Principe accipietis. Dat. Castro Villarii is die io. menss Novembris i 333. Anno&α Signat. CAROLUS. In Calce Yaques &αΤergo Nobimus, Nostris de Imperio Sacra Fideuus, diactis Dd.
BErnardinus Cremonenssa Patria vocatus Ord. Min. S.Francisci magnus Theologus post regimen Conventus Almae Urbis a Clemente VII. Ρont. Max. die io. Iulii fit Episcopus Beritensis inter Maronitas Insulae Cypri sine praejudicio Episcopi Nicosiae, ut d schedulis concistorialibus mihi indicavit Eruditissimus P. Franchinus Mutin. non vero Archiepiscopus Berysen. in Armenia factus Suffraganeus Majoricensis, ut Gadisgus in Annal. dg cum eo BaroIdus in Epitome Oe. U. Bresanus in Ros., c Vist eumdem vocat d sua familia.
CArolus Alfenus reliquit monumenta quaedam Historiea, queta Frahwfeo Bressiano in usoria Genealogica Familiae Ponat e Cremone pag. ia 3., Θ 24. citantur sub hac Epigraphe. morte di caris Alfeni nena nomina de venti Paggi, clasarono destiuatiper Pentrata in Cremona ae LMoviso di Francia. EM. Ann. XXXII. MAreus Hieronymus Vida, de quo antequam progrediar 'praemittere liceat, quae de Tanto Uiro scribis Celsus Roseus
in lateo Lateran. Bib. I a. Eximium meritὸ laetari potes inclyta Cremona Insubrum Ciυitas perquam egregia , ex re progenitum , in teque una tali educatum M.H. mdam , hoc est post Principem Virgilium latini idiomatis Poetarum omnium ter maximum. Quamvis enim Civium , praesintium, o exactorum Eminentillima farragine frianda apparens omnium artium Pacis. Bellin excellentὸr pertractatarum, nomine uno tamen Vida Tei a ma or indicaris. Anno ab enixa Dei para 347o. Uid inquam, natus est. Parentes illi Gelelmus,&Leonaoscas alia in Vicinia S Leonardi, quem in somniis, ut fertur, non
adhuc editum, tamquam Cigni pullum in gremio sibi plumescere
124쪽
viderunt, & alis acceptis in altum volantem suavissimos cantus depromere. Nobili ex Gente ortus, nam Bon vesinus Vida, jamdiu ab anno 1166.fuerat ex Consulibus Populi Cremonensis. Opes Domesticae, tunc ex antiquo splendore ad tenuitatem redactae. Mira quaedam,& Egregia virtutis indoles, vel in puero enituit, quae, ut bonarum artium studiis excoleretur, Ρatriae primum indoctissima Nicolai Lucari palςstra,& varias in Urbes missus suit a Patre, ubi oratoriae, Poeticae, Philosophiae, ac Theologiae quan. tam navaverit operam, celeberrima ipsius scripta satis indieant. Hisce praeclaris disciplinarum ornamentis, & poetica in primis saeuitate id est assecutus, ut Leo X. Pont. Max. summa aut horita. te, summo judicio, cum ad se a Lascare Legato Regio allatum Vidae Carmen, quo Ludicrum Scacchiae praelium describitur. accurate lectitasset, hominis ingenio, discribenditum facilitate, tum dignitate allectus persancidassirmavit, hunc illum esse, quem summis votis diu expeti visset, cujus sublimi, & eleganti stylo Christi res gestae mirae,& insignes a nonnullis jam tentatae, sed
parum luculentdr expressae, carmine celebrari possent, easque, ut versibus attingeret, atq; inchoaret, hortatu suo perfecit. Id cantat sequens protestatio Christiadi anteposita. Quisquis es, Autor te admonitum utili ,1. non laudis ergo opus adeo periculosum cupide ο ρν sum, verum ei honestis propositis praemiis is duobus Fum. Pont. demam datum scito Leone X. prius, mox Clemente VII. ambobus ex Etrusco- inrtim Me6cum clarissima familia, eugus fiberalitati, atq; industria haec aetas hieras, ac bonas artes, qua planὸ extinctae erant, excitatas , . atq; reviυiscentes debet. Id υolebam nescius ne esses. Legit Chri-iliadem Clemens VII. paulo poti secutus, qui a tanto Patruele, caeterisq; Majoribus suis in eliciendis optimis ingeniis sua liberali. tate, remunerandi'; quam simillimo munere de re literaria opti me merentibus nihil degeneravit, in Antistit una numerum Poe. tam nostrum inauguravit, & Albae Ligurum Episcopum deela. ravit , electum quidem a Paulo III., dum ageret aetatis suae annum sexagesimum secundum.
Anno 1349. post obitum Benedicti Accolli S. R. E. Card. Episeopi Cremonensis idem Paulus III. ad insignem Patriae Praesulatum Vidam promovisset, nisi ad paucos dies ipse S. P. e vita decessisset. Constat sand ex regessis Archivii Patriae vidam nostrum a Cathedralis Capitulo in Episcopum Cremonae fuisse electum. die namq; Iovis i 4. Novembris coram Decurionibus Congregatis per RR. Hieronymum de Pingonibus, Hieronymum Amidanum, & Fe-dericum Marianum Canonicos inter alia fuit expolitum. Die hesterna prmatum Collegium, seis Capitulum ut opportMnὸ prmideret de persona ivinea ad dictum Episcopatum congregatis legitime ipsis D D. Canonicis eum diligentis excussionem fecisset de omnibus personis ipsius Cloitatis idoneis ad illam dignitatem, o qui residere
vellet, I posset praesintialiter in dicto Epis opatu nullum magis idoneam
125쪽
lavensse, quam M. R. D. Herendimum Vidam ejusdem item Collu;;
Cone amnicum, quippe qui omni virtutum genere, o divina cultus o friwantia egregie prestat , ades ut etiam longὸ ma or ei dignitas conuenireptigit, proptereis unanimiter omnes ipsum M. R. D. Hierondimum I idam
in Episcopum Civitatis Cremoηρ omni meliori modo elegisse , o seis postulavisse θα us elegantes libros honoris, dignitatisq; gratia Bononiae in publico
Archigymnasio facta fuit legendi facultas, quive ejus nominis inseriptione fuerunt divulgati: Una cum omni virtutum genere ornatissimis Cardinalibus Reginaldo Polo, Ioanne Maria de Monte, & Marcello Corvino Ρontificiis Legatis Tridentum mi sus suit, ut conjuncta sermὰ cum ipsis aut horitate Iudex, ac disce.ptator communi Christianorum consilio praeellat, & omnem pendGermanorum nationem Lutherana peste afflatam sanitati redde. ret . quos quidem honores, ac Magiitratus oblatos accepit, ut Consanguineis, quorum erat amantissimus, rem gratam faceret, ipse alioquin sua sorte contentus, nullisque avaritiae, neque in vi. diae, neque ambitionis stimulis coactus. Pietate in Deum praecipue, ejusq; honoris augendi, & celebrandi ardore claruit, quod &s aera illius armina testantur. Albae Pontisὐκ postquam renuntiatus fuit aeomissa sibi Urbe nunquam abfuit, praeterquam turbatis illis temporibus, quibus Franciscum Primum Galliarum Regem inter,&Carolum Caesarem faedissimum bellum exarsit, tunc vero
longi us abesse maluit eo scilicet consilio, quod in suis ipse de Rei p. dignitate dialogis ad Reginaldum Polum Card. in prio c. lib. I. loquitur, ut Pontificiae dignitati consuleret, quae in hujusmodi
rerum perturbatione ob estraenatam Militum licentiam turpissimo euique capiti ludibrio esse solet, imo quod silentio non est praetereundum , dum Gallus, qui Mediolano, inhiabat, Albam, Clara. scumq; quae a Caesarianis tenebantur, tentavit per industriam Cape. re, missis , per noctem ab Augusta Taurinorum tot cohortibus, quot judicabat satis sere ad eam rem patrandam, bipartito Eκetaei tu sine difficultate Clarascum caepit, perterritis repentino tumultu Caesarian is Militibus Albam quoque deventum erat, jamq, Gallicanae cohortes Duce Ioanne Ant. Benevellano, superata fossa, admotisq; scalis muros ascenderant, aliqui etiam ingressi erant Urbem, Caesarianis Militibus, qui in praesidio collocati fumrant, cedentibus, Arcemque&tutiora loca Urbis propere petentibus, nili obstitisset ut loquitur ipse in orationibus 9 insignis fides,
ct memoranda animi fortitudo Uidae Cremonensis Sacerdotis, atq; in ea Civitate Sacerdotum Principis, & Sacrorum Antistitis, qui auditu tumultu, cognitoque periculo, abjecta Pontificia persona. sumptoq; sago populum sibi incredibili benevolentia devinctum armavit . factoq; agmine ad semicaptae Urbis locum properavit, hostes, qui ingressi fuerant, caepit, qui murum ascen. derant eos dejecit ; deturbavitq; in fossam praecipites, caeteri vero
126쪽
omnes fugae consilium projec is omnibus caeperunt, relictisq; sealis, sudibus, ferreis harpagonibus, caeterisq; bellicis insitumen. tis, in fugam turpiter conversi sunt. sic ab omni caedis periculo, vastationisque metu Urbem virtute sua liberavit . Templa caelitibus quam plurima posuit, ornavit, instauravitq; Ticen ghi in nostri ingri pago aedem D. Andreae labentem, cujus erat Reistor, reaedi. si eavit. Paderni etiam in eodem agro aras D. Dalmatio constru. xit, ubi rexit Archipresbyteratum, Praeposituras utiq; obtinui e Montieelli ultra Padum tune Dioecesis Cremon . ac Solarioli de Monesti rolo, ut aiunt, ubi Templum D. Paulo sacrum aedificavit, Cremonae Divae Margaritae fanum, senio jam consectus elegantisssimὰ restauravit, auxitq; picturis egregiis. Albae in majori Templo organum condidit, & D. Cassiano in Albensii Agro Eeelestiani instruxit. Divis etiam Augustino, ejusq; Genitrici Monicae
AEdem,& Altaria erexisse videtur, ut ex Hymno, quod forte prςstitit, dum Mantuae inter Canonicos Regulares Congr. S. Marici, quorum Ρrioratum S. Ρelagiae in Suburbiis Cremonae obtinuerat, nunc Seminario Clericorum unitus, vel Tieini inter Canon.
Lateranenses commoraretur quorum Institutum annos quatuor.
decim professus est. Beneficiis acceptis perquam gratissimus Mediceorum laudes, a quibus, ut vidimus, Nobili Sacerdotio, opibusque honestatus fuit, identidem suis in libris inservit. Liberalis in eos praesertim, quos premeret paupertas, quotid id campani aeris sonitu suas ad ὰ es, optimarum etiam artium domicilium, accitos egenos pascebat, antequam mensae ipse accumberet, ad quam semel singulo quoque die cibo, potuq; exiguo contentus
accedebat. Ioannis Matthaei Giberti Veronensis Episcopi, aeSeipionis Vegii Laudensis Medici, & Philosophi praestantissimi
potissimum necessitudine usus est familiarissime. Obiit pid, seliei. terque Albae anno post Christum natum i 366. cum aetatis suae annum ageret sextum supra nonagesimum sepultus in Majori Templo, pauperibus amisso Patri optimo amara lachrymarum vi parentantibus; paucos etiam post dies suos Patria dolores expressit in solemni oribus exequiis Tanto Viro aere publico cele. bratis. Fuit grandi statura, ae sublimi vultu gravitatis plenissimo,& ad captandam venerationem, terroremque facto, facie tere
ii , in totum Virgilio simili, ut notat GFraldus in Dialogis, breviori collo, pulcherrimo capite. promissiori, ac spissa barba, oculis magnis, magnis'; superciliis. Plura aedidit opera saepe saepius recusa, & numeris juncta, quo scribendi genere Antiquos tum Graecos, thm Latinos superavit, haec sunt
De Arie Poetica lib. tres. De Bomisce lib. das. Garebia lib. I.
127쪽
Carm Ina ι refigeneris, quae ante editionem Lugduni per Seb. Gry
phium t 334. vulgata non erant.
Carmen Pastorale, in quo deploratur Μors Iulii ΙΙ. Pont. M. Qisertem inscriptum. Interloquiores Myrtilus , Coryletus , &Vitiscus &c. 'tria, cui tit. aliis Vidae Carminibus edidit Cland. Verterius Parisiis apud Mathurinum Pr vost. II 8 i.
Soluta oratione extant. Cremanensium orationes III. Adversus Papienses in Controversia Prinis e patus Cremona apud Vin. Comitem III qua e recula suerunt Pa.
risiis 1561. studio Iacobi Ant. Bevit aquae Cremon. Dialogi de Reipublice dignitate , seis Civilis societatis ad Reginaldum Polum Cardinalem lib. 2. Ibitaem III 6. Coa tittitiones Gnodales Civitati Albae,ae Diaeces praescriptae. Ibid. I 36 a. Epistola M. Ant. Curabo I. U. D. Int. Kal. Septembris Cremonae i363. pro instistitionibus juris Canonici Papiae apud Her. Bariolum, o Con. stantin. Sociorum i 363. item Epistola Nitolao Giallinae Fisci Papir Adv. Cremone 3N o. unias III 6. quae inter carmina ejusdem Gallinς Mantuani I. C. Cremona; excusa i 363. per Vinc. Conctum habetur. Dieitur etiam scripsisse, licet non ediderit. De Arte Oratoria Tractatum subtilissimum , c Paraphrasim in omnes Evangelii Scriptores ad De binam Frauia - ei haec sunt, ut reor, quae ad Christi rem spo stantia soluta oratione conscripsisse innuit, eaq; in lucem editu. rum , ut in fine Voluminis suorum Carminum , verum titulos, A
De Magistratu lib. r. ut testatur Pos nus, qui & alterius Hierony mi Vidae Iustinopolitani opera refert. Inter Inscriptiones funebri pegmati appositae, dum eidem in Cathe drati Cremons publicὰ parentabatur, hae legebantur. M. Her. Vida Alba Epiri opo,
Civisas Cremona decreto sepulabro sumptu pub. Civit. Oui demiser Ciuitate B. M. est, parentavis V. A. N. Qui cum quidquid tu Egregium hominem laudis dici potest, in eum beneficio natur ρfuerit collatum, immortalitate erat dignus, nisi naturi communis conditio obstitisset. Vivit tamen adhuc apud nos, vivitq; a ternum ad posteros benes jucundio. , ac perpetua recordatione. ut omnibus ergo gregem sibi comissum osciis functus piet. charis. Me, cons. praeclarus omnibus carus, nemini noxius is nobis dFDe .suo magir, quam aliorum tempore.
ut non suum pis, o sancte Deum ratuit , sed ita etiam cecinit, ut in Caelo locum, ubi beatus eis sempiterno fruatur, o in terris sternam sibi
gloriam Maximo omnium mortalium fructu comparuit. Obiit anno MDLXVI. xxii. Septembris. Extant
128쪽
Extant numismata cum Icone ex una parte, & nomine Uidae Hierondimus Vida, ex alia vero Pegasus cum epigr. Quos amarunt Dii. Alia quidem videntur cum Essigie, & nomine, ac ex postica Inscrip. tio Non Stemma, sed Virtvi, quorum meminerunt Maria
Terstagus, o Petrus Franc scarabellus in is riptione Musaei Mytaliani p. 36s., ο 33 Q. Gloriantur etiam ejusdem Praesulis doctissimi depicta Imagine Bibl.
Ambrosiana Mediol. Musaeum M. Ducis Etruriae, neci non Aca demiae,& Gymnasia multa.
Authores in Vidam insensi, ut eomperii, fuerunt ullas Caesar Segliger in bpercritico, qui, ut notatur a doestissimo
Ioanne Cast, οὐ videtur nimius in Poetis exagitandis, neque desunt, qui aegreserunt ab eodem reprehendi Aristotilem , ut ser, bit Ant. Posseυinus in Bibootheea Selecta lib. t 7. cap. 2. dc animas vertit extare in aliquibus ipsius Aut horis.operibus nonnulla, quibus mores catholicae Religionis carpuntur, ideoq; eadem omnia delenda esse ,&Iuvenes praemonendos nequam indd labem ani mis suis aspergant; verum cum sibi eontrarius sit dum in Uida errores arguit, ipsamque pro norma Poetis praescribit, dicendum est nullum exinde praejudicium tanto Viro conferri. In Epiremet. adolatum Filium scribit. Irida prudens ille quidem multa benὸ monet,quibias eatitim Poeta fiat. verum factum 'am instruit, ut perficiat, prinu post. At eum neglexit Aristotiles , Horatius vitia; it, accuratius mdar o in bper eritico. M. Hieroumus Vita etiam dum υiυπα --gni fitiis nominis , nune illum auio is plerise , statui nostri temporis Principem Poetarum oe., & loquendo de Poetica sequitur. Praeraria tanto ma)ore laude, quὰm Horatius dignus est, quantis artimiosius de arte agit bis, quὰm ille. Bernarris Saccus Ticinensis in libro de Italicarum rerum υarietate, elegantia Papiae apud Her. Bariolum is 63. quem post modum re imprimi ibidem curavit anno II 87. Benricus Farnesius Eburo adjecto Indice, quem intra calamum cohibere poterat, M. Hieronymi Vidae, quem sub Scriptoris Cremo nensis nomine intelligit, Hostis accerrimus, ac Vindex nimium audax detegitur; ast omittendo plura, quae impellunt ad nau. seam, & nonnulla veritati sand repugnantia. ut magis periurus appareat,&ut venena necent Authorum, Uidam vocat Iuris humani expertem, ab Ecclesia profugum, & Romanorum Imperatorum haereticorum fautorem tacitum. Tres illae orationes superius allegatae hisce improbis dicteriis causam dederunt. sed de his satis pro nune, data enim opera tot Scriptores percelebres do Vida bend sentientes hic reseram, qui Sacchi, & aliorum mal dicentiam confundere,& in nihilum reducere queunt. Post Bernardum, ut negligam Caesaris Caporalis scurrilia Uerba in Vidam prolata in Capitulo ubi de Maecenatis exequiis , Bernardinus Parthemius in lib. 1. de Imit. Poet. circa Vidae notionem, num
129쪽
claudieet, vel tali pedet, ignoro . De Vida rho sentisolodured me aurora λ apparso bello spirito di Poeta, cis bavendos propollo ucauomento conforme quello dei Fannascaro tanto se li fere visio, eis
iisne quas lipiet inqueli gessi vestigii , se nonche pare ad aliunt, oberrano es sa ι'intoni ne memi versi, o negi 'istes pensieri di Virgilio.
qui cerebrum in calcibus non has et, dignoscit Parthemium non vidisse earmina Videte; nam ex aliquorum, ut ipse fatetur relato, loquitur,& dum simile argumentum cum Sanna gario sibi non propolait ; ille plane de Partu Virginis, & iste cecinit Vitam, Acta que, & Μortem Chri ili, inscriptis se porro Sanna garium ejus Ρoema Christiadem, animadvertit verum mutato consilio non Christiadem, sed de partu Virginis inscriptum ma luit, cum Christi tantum natalia tractet. Uinus Nisieli, seu melius, BeneδRus Floretius Florentinus, in Pro-g m. Poet. Vol. 2. Pag. 8. mordet illa carmina, quae Vida Parentum manibus donat, ubi Taedia me vestrς coepissent nulla sene is oe. Scribit enim esse indecora; at mitius in ipsis est potius consideranda expressio illius ingeniti, ac teneri amoris, quem habent, seu habere debent silii erga GenitoreS. In Pragm. Io. reseri eadem , quae salter in Poetica lib. 6. cap. 4. ubi in Principio Poetices dicit Ecquis erit iuvenum segni, qui plebe relicta θαImprudentia eum arguens, sed veritati sit locus non mecastor Vida terret animos juvenum, sed laudis amore succensos stimulat ad addiscendam poesim, nam verba inaccesae rupi inferunt, quod adhue Adolescentes ad illam rupem non aecesserunt, & tibi. Parce puer,)lacb mis, potius quam foeda oratio Vidae, est foedium Nisi eli eontra Uidam is icterium, quia Regum filii, & maximo in puerili aetate lugere possunt, fletus quidem Regalem Majestatem non contaminat,& eo magis in nostro casu quando Patrem apud Hostes captum habebat. Porro si bis Uidam sugillat, te eipsum laudat, ut in pro . . in prog. 36. I in prog. o. , uo remitto Lectorem cum mihi sufficiat exscribere, quae ipse Floret tus in fin prog. is . contra Scaligerum. Asia fine i Critici appagmnati non sono altro che tina I tiota di decisioni solle, e di giudixi perversi. Renatus Rapinus Soe. Iesu. Poeta inter Bucolicos insignis , qui sacras Eclogas multa cum laude conscripsit in dissertatione sua de earmine pastorali Parisiis apud Sebast. Cramo si anno ι 639. excusapari. 3.de Italicis Eclogistis,seu Bucolicis Seri pioribus sententiam ferens, de assectata latinitate, ae prolixitate doctissimi Vidae pol hIaudes effutiit, ubi. Herandimus Vida in suo Daptatis, a Cia . done , suoque Nice perdiligens es, o emendatus nimium semper inquirens in sese, ejusq; carmen nimia latinitatis Religione, quodammodo attentiatum. Latinum videliset δῶ se violebat. Hine ista exilitas, quam deita opera sectabatur, quod non quivis e turba , sed is
130쪽
tantum, qu; sit ἰntelligens ritimator , perspicere phst. Est quoq; ejus Oratio interdum mi paulo uberioris, quam ferat Gloga. Hactenus Renatus, ubi videtur a laudibus in dicteria declinasse, quae tamen ad obstruenda vulgi obloquentis ora, qui videlicet Vidam de earminis humilitate condemnat, detorqueri etiam posse putarem: dum enim est, qui Vidam de nimia etiam Latini sermonis reli gione condemnat, quis, oro, eum arguere possit de humilitate1eriptionis. Aliam itidem censuram nostris obtutibus se obtulit in Libro Galli. co , cui titi Le Novelles de la Republique des Letires mois de Tullet 684. pag. 776. nobis a doctiss. P. Somentio indicatam, ubi P. Lemnardus Frison eadem prolixitate SS. Iosephi,& Ioannis in libronem pd 3 ,& 4. CHistiadis Sermones coram Pontio Pilato Iudeae Praeside condemnat, qua Eneet Didoni in Virgilio leguntur, &veluti in verisimiles, cum Pontius tunc pacato animo audire non
debuisset omnia,quae de Christo narrari possent a Iosepho,& Ioasie. Verum P. Frison nihil agit de pulcherrima Vidae imitatione e Virgilianis excepta, di quod admirabilius est, cum negare haud quis. quam audeat duas in Christo Iesu fuisse naturas divinam alteram, cujus virtuti impassibilis esset, & immortalis, alteram vero humunam qua similis nobis Mortalibus esset, & passibilis, concionem divisi, & S. Iosephum humani natalis primordia rectum siquidem ordinem servaniso narrare voluit. Ioannem vero Verbi aeternam generationem exponere; quin imo ne id assectate videretur, insinuat Poeta quamdam animi in Pontio solicitudinem de Iesu, ne periret, debitasve sciscitationes praecidi vult ubi Pontius ad Iosephum. . . . coelum, o caeli vaga sidera tempsollicito mihi cura Tui est nune maxima nati. Paulo post pergit interrogando. Fare age mamque bi baud nune primum venit ad res Quae fortuna miro, unde domo, quo sanguine cretus Ede tuum, matrisque genus ρος.
Unde quomodo paucis se posset expedire Ioseph, dicat qui suae
Mentis est compos, cum ipse Vi da noverit opportunam prolixi. tatem ex illo post Iosephi earmina.
Dixit, o bis facto defessus fine quievit.
Ut exinde Ioannem loquentem introducat, cupiditatem audiendi majora de Iesu in Pontio demonstrat ex illis. μω ait: citius causas ab origine partus equere m. pauloque post Catera mira refer c . Dignum insuper Tanto Poeta illud est, quod in exordio lib. 4. habe.tur describendo Ioannem, qui attenta dicendarum rerum gravi tate hoc onus tanquam viribus impar recusavit, at demum Prae si dis voluntate acquievit, &