장음표시 사용
261쪽
Post huma suere. m Diuina Pr identia. Roma II 88. De Tractandis in Concilio AEumenico, θ' qualiser, in quem finem Patres ea disserere e veniant Ddu bo Pio S. E. Card de Carpo diem. Opis Alexit Laurentiam II 6 r. Commentaria in Epistolam ad Hebreos Romae dipis Bartialam, Crassi II 87. Commentaria in Evangelium S. Ioannis. Romae opera Cardinalis Samani, eodem amis, eam adtationibus eiusdem Sarnani. Haec recenset M. Georgius Draudius in Bibliotheca classura , suo loco, Idem P. Franchinus, qui, in allegato libro de nostro Authore multa scribit, refert alia opuscula scilieet De fine tistimo De Virginitate
usisti Logicaba, quae eadem puto, ut supra posuimus
Diale bisa Mettidus. De Metheoris
De Caeli rotunditate , t san idem de coelestibus globis. De Notalitate, ad eujus librum Horatius Civella Macm
ratensis ejusdem ord. annotationes adiecit Perinae anno 1622. exm
sas. Idem Franchinus ubi loquitur de eodem Horatio.
A pluribus commendatur, & praeeipud is Petro Ddu bo Tossignano iubist. Seras. Relig. ubi ejus essigies exprimitur. Ataca Gadi odescripe. qui eum Antonii tantum nomine scribit, eumque repli- eat sub nomine Ioannes Antonius in liti t. A ris evino in App. saero Tom. r. qui nomine Ioannis tantum. AGUnero in Bibl. IU ALod. Iacob. ὰ S.Carolo in Bibl. Pont. ὰ Hier. Vielmo de Seripi. D. Thoma pag. 3. in marg ὰ Gabriele Flamma in Adnot. ad vitam S. Tiamae
Aquinatis ab H mamo in Lex. qui eum scribit 8 Casali oriunda ubi addend um est Verbum ma ori, ne confusio oriatur. A Ziletto in Dd. Lib. ὰ Posub Malt=aneso in mem. Case . Majoris . A Bressiano in Corona Vir. Ill r. cm. ABaretio de Baretiis tu Cron. s. Franc. p. 4. lib. 3. cap. 8 .
Memoratur etiam ab Ectore Lauda in hist.Casilis Majoris M S panai. qui per multos illius oppidi Nobilissimi insignes literis hujus saeculi Viros, sine tamen anni appositione, & praeter nobis suo loco recensitos enumerat. Hi sunt
Hieronymus Magra Flanciseo ΙΙ. Ssortiae Mediolani Duci aeceptis. simus Praepostus Ducalis Collegiatae S. Mariae Scalensis Mediola. ni, primus qui M itram in ea perspicua d ignitate obtinuit. Io: Ρaulus Stortus in Insula Majoricensi Episcopus. Εctor Nigresolus, cujus approtatissimae censurae Vida noster se is, seribebat. Hieronymus Lauda Eictoris Patruus Gregorio XIV. praedilectus. Ioannes Zocchus in Parmensi Urbe Magistratibus clarus.
262쪽
Alexander Arisus, Franciscus Mynus, Claudius Putheus, Caro. lus Augusta Iurisprudentiae titulis illustres, & ad Senatorias Se.
ΙSidorus Picenardus Ioannis Baptistae Filius, de quo supra, Poeta latinis, graecisvὰ literis eruditus, publice Philosophiae Moralis Ex.
plicator in Almo Gymnasio Patavino, cui post biennium succes sit eeleberrimus ille Franci Robortellus Utinensis , ex ejus operibus nulla recensentur; verum inter Insigniores eius aevi Ρhilosophos adnumeratur ab Autonio Riccobono de GFinuas. Paιaυino lib. i. sub eap. XV. de eo plura Octaviam3s Picenardus in Oratione pro Sigis.
Vide Inseriptionem Sepulchralem Ioanni Baptistae ejus Patri ere.
Rusdem extat Exasticon in laudem sub anno isso. Umberti Loeati Plaeentini in libro de Origine Placentiae. Cremonae impress. I 364. per Vincentium Conctum Det tibi perpetuas Umberte Placentia laudes,
semper o exultet nomine laeta tuos . Tu namque antiquae reperis primordia gentis , lQuam sit mente potens , concilisquo rotas , Semideam memoras prolem, facta incola narres, Magnus es hac patria, magnus o eloquio. Fraulistus Zava in Epiceae de Octaviano Covo eumdem vocat assi. nem suum Casitelius in Annal. Lamus in Somnio cant. 2. Eod. Anno.
O Ctavianus Phaernus Franciscant Instituti ex Conventualibus Theologus percellens, & orator edidie
orationes νConciones Quadragesimales, quae a Bibliotheea Patrii Coenobii, ut dilaum fuit, subtra stae suerunt, forsan ad praestandam aliquibus indigentibus opem. Μemoratur a Francisco Zava in Oratiou. cI Dissis.
Sequens D ploma in Phobivis Patria servatum, ex quo cum nomen octa. viani, O alia bonorifica destirpe Pbaerna appareant, aequi, bonique consulo bie subtexere. Decuriones Civitatis Cremonae. Umis semper Majorum Nostrorum mos fuerit, ut libente eis , Civium suorum petitionibus aequis praesertim & honestis ,, morem gererent , Nos eorum vestigiis inhaerentes, non potuimus,, non indulgere desiderio Bartholomaei Phaerni, & Marcellini ,, ejus ex Uxore Filii, quia nobis petierunt, ut de eorum familia, statu, l
263쪽
statu,&qualitate fidem faceremus. Itaque attestamur, & ubiq; is gentium,& locorum fidem iacimus, ipsos Bartholomaeum, &is Marcellinum Patrem, & Filium ex veteri, & honesta familia is oriundos esse, ipsiusq; Familiae insignia, quorum forma est ins se rius depicta, habere,& serre, pro ut alii Cives nostri de suis item
is familiis facere consueverunt, exque ipsa Phaernorum genteis egregios non semel Viros prodiisse; nam memoria quidem nino stratuit in primis Franciscus Phaernus Theologus Insignis, &is qui si diutius vixisset,opinione omnium primum dignitatis grais dum, apud Sodales Franciscanos, procul dubio ob ejus eximiasis Virtutes adeptus esset. Hodie vero est a Francisci vestigiis non longὰ distans octavianus Bartholomaei frater, Gabriel item Pha- is ernus, qui Romae vivit, literis, di ingenio celebris, ipsos autem is Bartholomaeum,&Marcellinum haud poenitendos Cives esse, ,, & satis honestas facultates habere, ex quibus Civilis vitae ratio si.,, bi commodὰ constare potest. Neq; propterea alicui vili exerci-- tio addictos esse, sed liberalibus artibus imbutos, inter Cives nino stros versari, amari, atque observari. In quorum fidem has lit is ras scribi,&nostro solito Sigillo imprimi jussimus. Dat. Cremo ,, nae pridie Kal. A prilis ΜDXLVIIII.
Tign. Aleκander Vicecomes Cremonae Praetor. Paulus aemilius Regius unus ex incurionibus &e.
In fillia fragmentorum anni l 49. Eod. Anno LIX.
M Areus Paulus Tartesius graecis, latini'; studiis totus addi.
tus, humaniorum literarum in Patria praestantissimus Gym.
nasiarcha, operia e Gra o ad latinum idioma revocavit magno cum literatorum Rei p. moerore occulta. Extant tantum
ex typis Vincentii Comitis hoc anno In diuersorum Authorum opera Praefationes M. Orationes Funebres II. Anno i 36o.ὰ vivis abiit, aere publico inTemplo Divi Bartholomaei Carmelitarum sepultus, funebri oratione per Columbanum BD lettum puti Rhetorem Cremonensem habita . Inter sui Gymnasii ornamenta habuit oratoriae prosessorem Hieronymum Palante. Hum 8 Castro Bononiensi Bitontinum Episcopum, summum Minor. Conveni. Theologum, ut legi in Addit. Biblio septae eruditissimi Viri P. Franciunt, nuperrime praedelancti, cujus amicitiam impensὰ excolui. Laudaturin Voluminibus Sebastiani Conradi,
Oratoris longe celebris in Commentariis super Brutum Ciceronis. Antonii Campi bist. lib. 3. ad annum i 36o. Casitelgi. ad annum praedictum, ubi memorantur Franciscus,& Hieronymus ejus filius, &Nepos ambo Physici excellentes. Vincentii V Elioti in Gratione pro Θmnasiarebia. Franc. Zavae,surdi,&praecipue in Orat. a. ad Iulium Clarum Cremorue Praetorem.
264쪽
Immunitatis ab oneribus privilegio aFrancisco Ssortia huius nomini,
II. donat. anno I 27. ejus inter caetera notandum legitur. Duo fit, . ut tam nuperriis Nobilis Marcus Tartesius unus ex Academicis siti
mitrae Urbis Cremmae, utrius,ae linguae peritismus, in ianitatem supplicitis is nobis efflagitaverit, nou potuerimus nisi libenti me reti i,ia id e retistiplici de causa, partim ut liberiiss Oficio suo vacare possis. ειο subditis myris praesertim istus nostrae Urbis maxima pereψ,
- eur utisitas , partim ut ei morem geramus, qui non silism nominis nostia' studiosus est, sed pre caeteris amantismus se.
Ctim ad me pervenerint duet Exc. Senatus MediolanensisEpistola Amplissimo Petro Paulo Arrigono Caesareo Senatori, ac Creo . monae Praetori directae, in causam ipsius Tartesii, easi negligere non potui, ut videatur, quantum -. Civibus virtute pollentibus Patriae debeant. AROLUS V.' Romanorum Imp. Sp. Dilectissime noster se a Petiit a Senatu oostro Prosessor artis gramaticae Marcus Taruis testius, ut sibi cum familia liceat mutare Domicilium ; literasquct,, humanioris disciplinae extra ditionem nostram Mediolanensem si profiteri, & in quascumque Civitates ase tibi. Nos vero rem ,, hanc non denegandum modo, ted illi,ne omnino recedat, interdi. ,, cendum censemus. Hujusmodi enim viri si inter Nostrates homi is nes non excellerent, ex alienis Civitatibus conquirendi essent; ,, hinc cum apud nos nascantur,& Boreant, non sunt dimittendi. L Quamobrem ipsi Tartesio nomine nostro prohibebitis, ne nobisse insciis, inconsultisve a patria sua extra Dominium nostrum Med. ,, migrare tentet, sub ea muleiae irrogatione, qua illum a proposito is deterreri posse existimaveritis, quod si in sua Cremonensi Civi- ,, tale illum iniquis conditionibus cognoscetis agere, dabitis ope. ,, ram ut pro singularibus suis virtutibus singularia prae caeteris Ci.,, vibus commoda percipiat, quatenus temporum ratio patitur. ,, Datum Mediol die 2. Maii MDXXXXIII. Subscript. Franciseus Petranigra.
,, AROLUS V. Romanorum Imp. Spectabilis Dilectissimois a notier. At Tartesii Grammatici eximii juvanda est causa, si ut clim illum migrare nolimus extra patriam, honestis apud No is strates conditionibus retineatur . quam ob rem Decuriones,, istius Civitatis in unum congregabitis, quae Tartesius adduxit ,, in suis precibus, illis explicabitis deindὰ persuadebitis, ut huncis Virum, aucto stipendio annuo, quod tenue esse scribit, a migra, ,, tione petita dimoveant, eamque illius rationem habeant, quam is probitas ejus, & rara admodum doctrina requirit, quod si is facere non curaverint, ex literis subsignati Secretarii nost ri intel. z . ligetis Duiligod by Cooste
265쪽
is ligetis, quid hae in re a vobis agi velimus. Mediolani die xx is Maii I 34 3. Subfript. Franciscus Petranigra. Α tergo Spectabili Iuriseonsulto
Praetori Cremonae Senatori nostro Dilectissimo, & Sigill. Sunt in lib. Provis Civit. anni is 43. D 94., o 93. Ut etiam tanti Rhetoris elegantia, rerumque ubertas, ac nitor sermonis exhibeatur in Poetarum ele stione lubet hic excribere quam. dam ejus Praefationem in M. Hieronymi Vidae Poeticam. ex ea
iterum laudes de Nostio nunquam satis laudato Episeopb Vida
libabimus.. 'Uamquam statutum habebam, Cives ampli . ne aut horem ullum nisii antiquum , & illustrem mihi interpretandum ,, assumerem, tamen non tam hujus deliberationis meae, quam .. officii ratio fuit habenda ; ne hunc M. Hieronymum Vidam, qui scribendi laude ad antiquitatem proxime accedit, ab eorum, quos interpretari constitui, numero sejungerem. Quem& si scio
sola ingenii selieitate contentum nihil extra quaerere, mea S tamen partes esse duxi, ut summo Poetae,&Civi ornatiss. de patria, do viris literatis, ac virtute praeditis bene merenti operam meam, quantacunq; est, libentὀr impertirer. Praesertim cum praeclara,& luculenta illius seripta thm caetera, tum haec de arte poetica,
quae hodie sumus auspicaturi, ob styli gravitatem, & elegantiam indigna sint, quae aut praesentium invidia, aut eorum, qui antea fuerunt, celebriore fama obscurentur. Atque id mihi eo accura. tius,& studiosius faciendum putavi, quia videbam huius ei vis praestantissimi virtutis insignia, & ornamenta, ad communem Civium omnium laudem,&gloriam ad literatorum decus petat inere, ut cum ille ab ineunte adolescentia, honestissimis artibus animum excolendo, in hoc scribendi genere primum loeum sibi jure vendicaverit, ex labore illius, tu industria liberi vestri semctum, vos ex ingenii celebritate uberiora dignitatis, & gloriae vestrae praemia perciperetis Quarὰ vos pro summa benignita is
vestra oro, atque obtestor, ut me ex hoc ornatissimo loco dicen. tem, hoc concursu literatissimorum hominum, hac frequentia. hoe denique Praetore sapientiss. praesente . atque audiente, patia.
mini de iis, quae mihi ad liberorum vestrorum utilitatem, ad nominis velfri propagationem excogitata sunt , paulo liberii is
loqui, quam veniam si a vobis ut spero ) impetravero, perficiam
profecto, ut cum hunc interpretandi morem, quem mihi prae. scripsi, non temere inductum esse censueritis, tum hune M. Himronymum non modo non segregandum, cum luculentus author sit, ab eorum numero, quos soleo interpretari, verum etiam, si in hunc numerum non ascriptus effer, putetis ascribendum suisse.
Sed ut indὰ oratio mea proficiscatur, undὰ hujus rei ratio ducitur, animadverti, cives. inutilem quandam, & parum necessiariam has artes profitentium consuetudinem, qui extra ordinem, & sine
266쪽
se delectu, quoscunque libuisset, authores interpretari soliti snt,
is illosque caeteris omnibus anteferre, quorum sensa in reconditis, is de abstrusis verborsi obscuritatibus versarentur. At ego ab eorum ,, consuetudine, & instituto, quam maximὰ dissentiens, non nisi lectos, Illustres, luculentos exponere consuevi. Et quirintelligo,, tum in caeteris, tum in hac poetica lectione, quam rec18 faciam, is consilium mutandum non puto, qui cum perspectum habeam, , quanti reserat bonos authores imitari, hic quemlibet non adhib,, bendum esse judico ; neque enim qui Poetae nomen profitentur, is omnes spectati,& probati sunt, sed ii tantum, quos Romanaeis linguae proprietatem tenuisse, atq; eam diligentissime observasso,, apertum est, atque perspicuum. Nam haec Poetica facultas, is quam sero constat 1 Romanis suisse acceptam ab urbe condita is post annos quingentos, non eadem semper fuit, sed per singulari ferd temporum momenta, varias,&diversas mutationes accepit.
D A principio tenuis fuit, nec satis culta, populo adhuc rudi, &, armis dedito; mox in dies magis acuta est, atq; ornata. Ρrima ,, aetas, quae a Livio Andronico, qui primus apud latinos sabulam fi dedit, initium sumpsit, &ad in Novium Atellanarum scripto- ,, rem progressa est, exilis suit nihil ostentationis, nihil fuci habens, o sed simplex, pura,& incorrupta. Huie proxima, quae k T. Lu. cretio Caro, usque ad Lauream Tullium M. Tullii oratoris
,, libertum processit, paulo plus se se extulit, in seribendis versi. o bus ut quibusdam videtur asperior, & durior, sed tamen
is elegans,&superiore aliquanto concinnior. Porro, quae tertio loco,, successit, & initium a Pub. Virgilio eepit, supremum eloquentia ,, gradum attigit. Haec, ut omnibus iis, qui processerant, poetis, is ingenii gloria antecelluit, ita omnem polleritatem, quae mo κω subsecuta est, long8a se reliquit. Hos igitur omnes ut breviteris dicam P quotquot illo Augusti laeulo extiterunt, eruditior ura, consensu, accerrimoque,& certissimo juditio legendos censeo. ,, Nec Terentium, aut Catullum ab hoc numero excludi volo. , quamvis alter Caesares longo annorum intervallo antecesserit , ti alter Iulii Caesaris temporibus floruerit: cum hic optimus latiis nitatis author sit, ille etiam elegantissimus, di lepidissimus; nam se Macrum, & Lucretium, quorum alter Augusti aetate, alter sum K riore fuit, legendos quidem Quintillianus putat, sed non ut phra- ,, sim, hoc est eloquentiae corpus faciant, elegantes in sua quisqueo materia, sed alter humilis, alter dissicilis. Ab hoc Augusti saeculo is quicunque deinc pes fuerunt, utpotὰ, qui sunt alterius,& sui ,, cujusdam generis, non sunt inter classicos reserendi, qui antiquiis talem non nisi apto orationis contextu, & congruentibus figuris is a superioris aevi poetis decentissim8 ornatam, nimia verborum ,, licentia,& perverso loquendi usu depravarunt,& quod magisse miror, cum de selieissimo saeculo illo, quod pene attigerant, is quam optime sentirent, ab eorum tamen, quos probabant, obser
267쪽
ri vatione desciverunt, quae me ratio potissimum impulit, ut hosis universos a nostio theatro ablegandos istatuerem. Quod si mihi is nunc eligendi optio detur, aut unum ex antiquissimis illis, quiis ante Augusti tempora fuerunt. aut unum ex his, qui subsecutiis sunt, equidem Enium potius, aut Plautum, aut Naevium, aut is quemvis ex antiquis, quam Lucanum, Papinium, Sillium, de,, caeteros hujusmodi eligam, & optabo, quod veterrimos illos si poetas Ciceronis testimonio satis constat, incorruptam latinis sermonis integritatem conservare, hi vero recentiores asperam ,, quandam,&peregrinam insolentiam introduxerunt. At si quisis a me petat,&roget, cur harum artium professores, qui ante meis suerunt, ab istorum, quos tantoperὰ refugio, lectione non ab hor.
o ruerint, dicat ille prius, cur Vespasianis imperantibus pleriqueis Lucretium pro Virgilio, Lucillium pro Horatio legerent, suum fi unicuique juditium reliquo, mihi doctissimorum Hominum
is authoritatem sectari statutum est. Quare, ut totam hanc quae. ,, stionem paucis absolvam, habito illustri Poetarum delectu, is nullum ex eorum numero conscribendum esse autumo, qui Io Neronis principatu usque ad Constantios Caesares fuisse memo-M rantur. Quorum postremum Solium Apollinarem accipio, quiis c stiri in hoc ulcero idest faedo,& putrido seribendi genere tam is quam unguis extiterit, corruptis, is contaminatis scriptis suis la- is tinam linguam sic inquinavit, ut ne prisci quidem splendoris v e. ,, stigium appareat . Quo in loco non possum non vehementer se quorundam inscitiam admirari. quicum eximios,&eloquentes se Auctores habeant,ex quorsi fonte possint, qua pura sunt, haurire, ,, malunt tamen cum lutulentis,&impuris in sordibus versari. T
si quorsi perditissima,& infima faece , si unum aliquem liberis vestristi proposuisse possotis tortasse ives,in me hominis frugi,&ae sobrii
se anitatem desiderare. Sed cum correctos,& emendatos M. Hi eri,. Vidae de facultate Poetica libros declarandos susceperim, qua in is parte videor vobis redarguendus λ Nam quae Uida scripsit, eum o sint accurate, cogitaidque scripta, ea sic audio probari, ut ad vete- ,, rum scriptorum laudem pervenire putentur. Quod an ita sit, soris lasse dubitari posset, nisi res ipsa per se loqueretur. Cui enim non ,, notum, testatumq; est, qui Vidae libros perlegerit, nullum veta , bum illic reperiri, quod non apte, ornatὸque positum sit, quod is non latine dictum, quod non ab antiquis, & luculentis scriptori. is bus depromptum Hunc poetam ego inter probatos latinitatisse aut hores non reseram; qui si latin 3 non loquitur, ne Virgilius is quidem latine loqui existimandus est , ei im tota feta Vidae Poesisse Virgilianis verbis,& figuris exculta sit, atq; expolita. adeo ille , cum Virgilium poetarum principem ad imitandum sibi ipsi dele. is gerit, alia immutata, alia dimidiatis versuum partibus leviteris deducta, in volumen suum transferendo, ex Virgiliani Poematis ,, lineamentis pulcherrimum,&elegantissimum opus sibi construis
268쪽
xit, ae sabricatus est. At hoc vitium est, vitium fortasse, nisin certa ratione,& optimo exemplo ductus id fecisset. Nam si ho- ,, ne stus error plerunque esse solet in re minus concessa magnos,, duces sequentibus, q uanto honestior illorum causa v ideri debet, , qui probatissimorum hominum virtutes imitantur λ nonne pricisis hoc ipsum Virgilius fecit λ Quod, quaeso, loca ex Enio, Pacuo,, vio, Accio, Lucretio, caeteris, quot item ex illis ipsis Poetis peneo integros verius traxit λ Itaque si nihil aliud obiicitur, Vida ut o video omni culpa vacat, quia quod egit, neque sine ratione. ,, neque sine aut hore egit. Proinde si qui sunt, quos lite nullos esse is suspicor, qui Vidae negotium sacessant, tandem desinant illiis molestiam exhibere, qui Virgilii, quem authorem habet, exemis plum secutus, tantuni abest, ut alicui culpae obnoxius viderio debeat, ut maximo etiam laudum praeconio extollendus sit. Nam is si Virgilio summa laus ex ea re tribuenda est, uti etiam summi, si & eruditi viri attribuendam arbitrantur, quod acri cura, magno is suo studio antiquitati splendorem adiecit, cur non &Vidae aliquas laus tribui, aut gratia haberi debet, quod antiquitatem, quod ,, Virgilianam elocutionem integram, & incorruptam servet ,, Vimilius aliorum dicta in opus suum opportune derivando, so,, posse aliquid magnificentius meoro alienis verbis credidit, quam, illi, a quibus accipiebat, Deissent suis. Q iid Uida eum ipsi
is multo facilius esset, quod animo, & mente conceperat, verbis,
is quae illi in promptu erant, quam aliundd accersitis eloqui, Virgi. o liana versa sectari maluit, ut dum curricula, in quibus Virgilii is expressa sunt vestigia, insistit, ab his nusquam aberrat, aut de fle. is istit, Uirgilium summum heroici carminis opificem, a Virgiliori Poetici decoris artem consummatam esse contenderet. Equidem is non inficior, cum omnem antiquitatem teneat, quae exemplis,, plena est,& verborum refertissima, ab antiquis tam poetis, quamo aliis scriptoribus, praeeipu4 bonis, illiusque aetatis potissimum, quasi maxim8 lingua latina floruit, non pauca mutuatum esse, sumpsi Lis seque ab omnibus promiscu8, si qua in eorum libris, quae carmini,, ipsius insita decori esse possent, & ornamento, nactus est, ut aceris rimi judieii semper suit, ceu apis Gedula, & operosa flores omo nes, optima quaeq; decerpens, in unum locum collegit, atque in is omnibus operibus suis, in his praesertim de poetica libris, quasiis insignia quaedam apto disposita, ubique summo cum decore is inspersit; unum tamen Virgilium, quem sibi prici puὰ in omnibus is ad imitandum proposuit ne ab optimo longe abesset, sequi ma. ,, luit, quom suspiciens, & in eo jugiter fixus, & inhaerescens, is quoad fieri potuit, maximoper4 conatus est, se se illi, quam. is simillimum fingere, omnes illius virtutes imitari. Quod quamis felle iter assecutus sie, poritioribus, qui huius artificii expertes o non sunt, cogitandum, judicandumq; relinquo. Ego it persu
n sum habeo similitudine quadam ingenii, quae plerumq; ab arti
269쪽
se fide sumitur , Poetae omnium excell. miris eam eloquentiae, , indolem, cuncta serὰ praeclare dicta, tanquam quaedam orationis ,, lumina, non adumbrasse modo, sed penicillo etiam imitatum elle,
is atque egregie expressisse. Et ut, quod lentio, semel eloquar, illumis ipsum, quem aemulabatur, effectum fuisse, ut qui Vidam legerit, is Virgilium legere & se, perinde ac si Virgilium legeret, assi ei seno tiat. At quoniam non ex uno virgilii seminario messem sibi Vida is consecit, quaecunq; eximia, & praeclara apud antiquos scriptoresis tam graecos, tum latinos latὰ dispersa leguntur, haec si quis itidem, o ut quqeVirgiliano Poemate deprompta sunt,diligenti animadver. is sone eonsideret, apud unum Vidam, quasi sub uno quodam aspe-n ctu posita, non tam oculis, quam mente,& animo ceinat,& ad - ,, miretur. Rursus hic noster, ubi nulla adminicula seras suppetunt, is & res illi marte suo explenda est, iis opibus, & subsidiis funus,
is quae domi parata habet, de suo orationem conflat tanta rerum,&is verborum dignitate , ut cum illo orationis meae initio dixerim adis antiquitatem proxime accedere, nunc etiam cum antiquorum
, praeitantiis miscertare, nihil prorsus ab illorum laude abesse jcre-is jurando assirmare possim. Quaecum ita sint, quis hoc meum in- ,, stitutum improbet λ Qtii in Poetarum delectu 8 quo unus quis.
ω piam in annuam literarum exere itationem deligendus suit, cum se veteres non deessent ultro nomina daturi, hunc tamen recentem is &8 Musarum sacrario nuper accitum conscribere,& centuriare
si maluerim. Cui nomen elationi tam multos jam subscribere au- is dio, ut me saepe soleam accusare, quod tam sero id muneris obiis verim, praesertim cum quaecumque e Uidae ossicina emanarunt, is perinde haberi eaepta sint, ac si essent ab uno ex antiquissimis va- ,, tibus singulari opera, artificioque elaborata. I .eOX Pont. Max. o summa authoritate, summo judicio, cum ad se a Lasea re Legato,, Regio ut accepi allatum. M. Hieronymi carmen, quo ludi ,, erum praelium describitur, accurate lectitasset, hominis ingenio, es & seribendi tum Deilitate, tum dignitate allectus, persanctὰ assirisse mavit, hunc illum esse, quem summis votis diu expetivisset, euisse jus sublimi,& eleganti itylo GH Riret res gestae mirae,& insignes 1,, nonnullis jam tematae, sed parum luculenter expressae, carmine,, celebrari possent . easque ut versibus attingeret, atque inchoaret, , hortatu suo perfecit. Taceo, quod sit eruditorum omnium, quiri tam Romae, quam alibi gentium versantur, de hoc praestantissi- ω mo Poeta judicium, quae ceIebritas nominis, quae fama ingenii, is etenim cum jam pridem multa habeant, quae admirentur, nuncis etiam, quae laudent, expectant. Ex quo coniecturam facere po- is testis, qualis, & quantus hic Poeta sit, cum illius fama ita soris is celebretur, ut tam externis, quam suis notior factus iit . quanis quam qui tam sui sunt, quam externi cum Omnes, tam ii, quiis illum de facie norunt,quam qui nunquam viderunt, tam charum vis habeant, si e erga illum affecti sint, ut non sicut popularem alius Tom. II. Ii , cujus-
270쪽
,, cujusdam loci, sed tanquam apud se genitum, civem suum agno
is scant. Ergo caeteri homines alienum eX petunt, nOS nostrum nruo gligemus 3 absentem requirunt, nos praetentis voce non movebi-
,, mur, cuj Opera, studio, labore, doctiores facti sumus, aut fieri ,, possemusὸ Homerum Colophonii, Chii, Salaminii, Smyrnaei,
se permulti alii etiam post mortem civem suum vendicant, nos,, hunc vivum repudiabimus λ quis his temporibus natus non esset, ,, vota essent nuncupanda, ut nasceretur, aut si e vita quod Deusis omen avertat excessisset, ut revivisceret, qui Romanam lin. D guam fractam, laceram, diminutam resarciret, faedam,& inqui. se natam prii lino decori rellitueret, aut potius pene colapsam abis interitu vindicaret. Qirae omnia a me de summo,&celeberrimo ,, Poeta dicta, nolo in eam partem accipi, me huic tantum attri. n buere, ut caeteris, qui pure,&latine locuti sunt, detractum esse se velim. Sed cum Virgilius in manibus sit, quem non meo, sedis veteri initituto, unus e Poetarum numero in theatrum prodeum
,, tem subsequi consuevit, hunc Vidam, cum proxime ad Virgilia. h nam majestatem accedat, idoneum visum suisse, qui hoc tam is praeclaro munere defungi posset. Cujus lectio quantum frugis, se & rerum copia, & verborum varietate, atque elegantia liberis ,, vestris afferre possit, & si malo a vobis dijudieari, quam 1 men verbis contendi, tamen, quia me tam diligenter attenditis, deis universa re quid sentiam, breviter dicam. Atque primum non se inficiabor, potuisse alios quidem plures graves, nec inelegantes is authores in hac muneris sortione subiti tui, sed aptiorem &qui ,, magis ad noitrae juventutis rem faceret, neminem potuisse, nam se ii Sapientum iniit tuto sancitum est, adolescentes iis artibus non ,, tam ad sermonis, quam ad vitae,& morum elegantiam informam, dos esse, quid tam salubre, & necessarium fuit, quam hujus Ci.,, vis itudio, atq; doctrina praestantissimi,& viri gravitas mi libros
h noliris adolet centulis evolvendos, & perdiscendos proponere ,, ut ex libris apta Sin ventiones, disponendiosum,& pulcherrimas,, dicendi figuras, ex authore virtutum ornamenta praecipiant, o quorum utrunque,&si possunt,d solis libris percipere, aut horis fi tamen ratio ad id praeliandum plurimum valet, nam si contem. fi platione statuarum, & imaginum, quae sunt tantum corporum fi timulacra, ad amplexandas majorum virtutes juniores plerumq;h accendi consueverunt, quanto magis aut horis, in cujus lectioneis versantur, mentem, sensusque,& os cernentes commotum iri, ri credi pare ilὸ ut si minus ad capessendam, colendamq; virtutem ,, studio,&voluntate impelluntur, saltem ne illam refugiant,&,, aspernentur, pudore & verecundia prohibeantur. Quar8 ii is , author propositus est,quidc praeceptis ad eruditionem,&exem-ri plo ad virtutem, quam maxime conferre potest, quid eli, quod ,, ultra requiratisὸ alius fortasse aeque utilis, sed aptior, S commo-
,, dior proponi nemo potuit. Sed hoc amplius dico, quod puto vivis,