장음표시 사용
171쪽
tissimo Poloniae Rege Circulo thuringico praesectus, atque a seremissimo Duce Saxo-vinariensi in numerum Consiliariorum intimo inrum reeeptus, eam tamen cogitationem, quam a pientissima matre, saero se ordini ut consecraret, impres am habebat, ex animo adeo elicere non potuit, ut sepositis commodis, deliciis it dignitatibus laeularibus, traditisque filio unico bonis. accedente vi voti, in clade naumburgensi, a qua ipse non multum aberat, eoncepti, A. I is. in academia tenensi honores peteret, riteque, post disputationem de gloriosa filiorum Dei libertate, obtineret doctorales. Nunc autem in aula vinariensi. quae pietatis aliarumque sedes est virtutum, supremi concionatoris & consistorialis munus gerit, pariterque, ut diximus, consiliarii intimi splendore fulget. Vide D. Buddεἰ Commentationem theologicam de eo, quod in theolo gia pulchrum est, P. 3'. & Lexieon univ. b r. P. IV. έ72.
LIX. Barthol. NASSERI Klaghaus, sive Coneiones sunebres,
editae a Dan. ωtιvvati. Argentorati Is23. Sunt LXXV. conciones .
in historias aliquot. psalmos & dicta scripturae veteris & novi testamenti. In Dedicatione agit de IU. novissimis, docens, earum intuitu debere nos fugere peccata, sedulamque pietati
Bariholomaeus , argentoratensis, philosophiae magister. primum in patria diaconus, deinde pastor, demum theol. proseisor, S praepositus Capituli thomani, reliquit etiam Conineiones passionales & euangelicas, mortemque obivit anno I6I4. aetatis sq. V a Diar. hiograph. L 3. Dan. Gottvvali, philos magister, diaconus erat in aede prin-eipali urbis argentoratensis. EIUSDEM Geistlicher ponunenschaII, Spiritualis sonus tubae, sive XIX. partim elencticae, partim paenitentiales, totidemque au-himnales. & XXIV. conciones in VII. psalmos poenitentiales. A gentorati I623. In Praefatione exponit G uovat is dictum Christi
13, r.& seqq. Ostendens, calamitates non casu obvenire hominibus, sed Dei sapienti ae iusta directione, mediumque evadendi esse veram ae sinceram paenitentiam. Moris autem in
172쪽
Io. CROCII Landiagspredi ten, Contiones comitiales IR
lit. L 4. compendiose tr*ditur doctrina Resormatorum. Io. craeivi, Laspea-witgensteinensis, distinguendus a Ludovico fratre, theoIogo bremensi, S. theol. D. primum Electoris branden- burgiei dein Hassae Landgravit ecclesiastes aulicus, tum professor primarius marpurgensis, luci exposuit Commentarios in Ionam S Epistolas paulinas, Anti - Recanum &-. Responsum ad Epistolam Ernestι Hassae Land- gravit. Conversationem
pruienicam, de Dissertationem de Libertinorum haeresi, obiitque A. 6s'. aetatis sy. Diar. biograph. N n n 4. Cren. Animadv. P. XU. Ii4. Moster de homon. c6s.
EIUSDEM Conciones poenitentiales. Grebens emit I633.
EIUSDEM Aqua sanctuarii. sive Conciones pentecostales.
EIUSDEM Summaria ostensio, Resormatos, qui odiosis
Zsviriliἰ & Calvi.i nominibus infamantur, nunquam in Comitiis S. Rom. Imperii , aliisque conventibus, praevia legitima caunia cognitione, ab universis Ordinibus Augustanae consessionis unanimi consensu condemnatos. aut in Germania a communione Augustanae Consessionis exclusos esse. Geismarae ios. Contadi BRRGII Fundamentum & summa veri ctristianismi, exposita Il. concionibus in Eccles Iz. II-I4. l. Tim. I. 3-7.cum Nie. μου, ii Consultationis sive Iudicii, Concionibua histe oppo siti, resutatione. Francosurti ad Viadrum 1633. Conr. ΒιVi- . stetinensis, a fratre Ioanne in pueritia insormatus . peractis per Germaniam, Italiam, Galliam, Belgium itineribus, S. theol. D. & professor in academia viadrina, & verbi divini minister, anno i629. quo urbs francosuriensis, S tota Maris chia bello. seme, peste premebantur, vocationi Bremensium moiarem gessit, Bremaeque pastoratum in ecclesia collegiata S. Anseharii X a ' & pro-
173쪽
6t professionem theoti in Gymnasio imponi sibi passus est. fineniaque vitae attigit anno Is a. aetatis so. In iuventute scripsit Attifi-eium Aristotelico-Lullio-Rameum, di a Dieterico Sariuarao, ae Ludov. GOcio magnis laudibus ornatur, quae legi possunt apud Ioh. Christoph. Becman um in Notitia universitatis francolari. p. isi. et Genium Animadvers. 7o.
EIUSDEM Epistola de concordia & discordia Protestanis, ' tium.Bremae Cui adiungitur IJ Collatio marpurgensis A. Isa'. 2 lipsiensis A. i63i. 3 Testimonium Io. Aridani ex eius libro VI. de Euangelicorum concordia. 4) Testimonium Petri Suasu de Protestantium discordia dc concordia. Ioan. B E R GIl Praeparatio ad conciones passionales, ex Eph Iet. Francosurti ad Uiadrum i6χI. EIV S D E M II. Conciones gratiarum actoriae propter insevdationem DucatusPrumiae, I. Reg. 3, 4-Is. ' . EIUSDEM Hypotyposis salutaris doctrinae, quae in aula Bran. denburgicaDucatus prussici huc usque proposita est. Luc. Itiu.Berois lini ica .Ad refellendas calumnias, quibus eum aiebant in praecipuisi. articulis nunquam ex animi sententia docuisse, sed sub verbis Iuth ranis venenum occultasse calvinisticum, in primis in doctrina de. electione di vocatione ad salutem divina. EIUSDEM Conciones comitiales, ex 2. Sam. I8, 1. Lue.IL I.
. EIUSDEM Concordia fraterna, sive III. eontiones ex Ps ianhabitae in conventu lipsiensi A. I i. Francosurti iis. EIUSDEM Voluntas Dei de omnium hominum salute, ex LTim.2 4. Berolini I6s3. Contra quasvis antiquas & novas heterodoiaxias explicata.& ad concordiam theologorum discrepantium adpli-eata. Singula igitur vocabula dicti explicantur. agiturque de v luntate signi & beneplaciti, de voluntate antecedente S consequente de voluntate absoluta di conditionata de mediis salutis, de Cnristi passione pro omnibus, de aeterna praedestinatione & reprobatione. in quonam consistat hodie disputatio inter Euangelicos de aeterna electione . de caussis maioris gratiae Dei erga electos in ipsorum conversione, de IX. capite epistola ad Romanos, de gratia, . aut
174쪽
A RH. Sintiis . res aut ira Dei erga Ethnicos non vocatos, de insantibus Christianorum lc Gentilium non baptizatis, de recto usu huius doctrinae de gratia Dei, tandemque adduntur testimonia Ecclesiarum & Thes
Iogorum reformatae religionis. De quo opere Genius Animadvers. P. II. , sic scribite Bregiis adito da muntate Dei libro tiniversatim quidem gratiam, stoeiali erga electos contradistinctam , cum Amyrad- '. do, contra Supra sariss Ieu Gamaristia, ct Sublapsarios seu Dordraeeis ' ον- statuit ι sed εaudem cum iis ad Paganos , quoia nunquam euangeliis 'um innotuit , non extendit, sed ad Ious eos restringit , quib- vιrbum grais tia eoram anuunciatur , sub hac tamen eanditione , SI non reluctentura suum tamen istis, qui inter vocatos . non μιηι electi, speciatim gratiam. per quam solam queant eredue S regoerari, neget simpliciter. Quam ob causam ct 'βε intar H atheticor , quamquam in peculiari factione. ut Auraldistu eo tradicit, referri potest. Ceterum notandum, P.
296. per iudieiosissimum episcopum Norm. intelligi Ovarassum, S p. 3O2. argentoratensem Censurae auctorem I. G. D. esse Io. Ge
Io. MELII Concio in Perieopen epistolicam festi S. Trinitatis, Rom. I 33-36. Francosurti ad Uiadrum. Cum Praefatione Civium berolinensium & coloniensium ad Spream, testantium, propter ea hane Concionem in publicum edi, ut calumnia non neminis retundatur, qui eum sero venisset, & parum auscultasset, nihilo tamen minus alibi dicere haud sit veritus, eoncionem magno eum offendiculo auditorum habitam, & oratorem dignum esse, qui rogo imponeretur, & vivus cremaretur: blasphemasse enim Spiritum S. dicendo, cum in creatione nudum fuisse instrumentum. Sed hoc nusquam in concione extat.
Io. Apelim, Aurbaco-palatinus, vixit saeculo XVII. LXI. Casp. SI BELII Conciones sacrae anniversariae in dies se-stos & dominicos. Daventriae volumina II. Quoram priori praemissa sunt Protegomena de festis Christianorum, in quibus1 aluit atque affrmat, Ecclesias reformatas belgicas recte, pruden. ter , pieque iudicasse, sestos dies Nativitatis, Circumcisionis Resurrectionis di Ascensionu Christi, itemque Pentecostes seu Mis
175쪽
sionis Spiritus sancti) ad publicum Dei cultum solemnemque beneficiorum a Deo per Christum mediatorem acceptorum memoriam. agnitionem atque celebrationem institutos, retinendos observandos Sc celebrandos esse. Textus, qui explicantur in se nativitatis Christi, exstant Luc. I. 8. II. I4. Enech. 34, 2'. 24. Infesto circumcisionis Christi, Lue. 2, 2i. In festo paschatis,
Casp. Sibalim. Εlberseida - montensis, primum ecclesiastes leydensis. deinde ratingensis di iusiacus, demum daventriensis obiit A. I6s8. aetatis 68. Opera eius omnia prodierunt U. Tonus A. i644. Diar. biograph. T. II. 78. A Genia de Furib.. librar. P. I32. accusatur plagii, quod multa e hauserit. Casp. S T R E S O NIS Conciones quaedam miscellaneae. A sterodami iss . Editio secunda, ab auctore recognita, di aliquot concionibus aucta. In illis explicantur sequentes textus: Matth.
ipsiusmet iudicio Sc consessione, concionum & meditationum quaedam semina sunt, edita eum in finem, ut aliquid occasionis suppeditent iis . qui vel excellentius quid meditaturi sunt, vel saltem
in concionibus sormandis suopte utuntur ingenio. Caspar Straμη, ahhaltinus. ecclesiae hagiensis minister, latine commentatus est in Acta Apostolorum. 8c in Epistolam ad Romanos, ediditque Technologiam theologicam, Fundamenta patientiae & sanctitatis, Responsionem ad Appellationem innocentiae luthera nae. i. e. ad disput4tionem Io. flocacia contra Amesium. diesque vitae suae clausit anno Christi Ics . Diar. biograph.
LXII. Ieremiae DYΚΕ Opera omnia, exanglicano belgiee reddita, cum ab aliis, tum a Io. Vbelmana. Amstelodami Is7o. II. volumiris.
176쪽
sunt maximam partem conciones, quas ille haburi. Et in primo
quidem volumine continentur I in Dignus communicans, ex I. Chron.
IL I3. interprete Nie. Arnoldo 2 Recta acceptio sacramenti in s.caena, Coi. 2, 6. 7. 3 Bona conscientia, Act. 23, 4) Fortitudo iustificati, Prov. iῖ, io. interprete Io. Gloria iustificati I. c. 2, 3. Q Perversio iustificari. 3. ao. ) In die ieiunii lepreeum, Heb. Π, 7. 8 Abstinentia ab avaritia, Luc. Ia, Is. 9 Om-cii observatio, Col. 4. II. ro Encaenia ecclesiae eppingensis in Essexta. Exod. 2O, 2 . II Damnum lc miseria scandali, Matth. i8, . ra Exstinctio spiritus, I. Thes I9. ia) Peccatoris petitio remissionis, a. Sain. a , , In secundo i) VI euangelicae historiae, in D. 2, t. a Cor humanum se ipsum decipiens, I r. i , 9.io. 3 Tractatus de conversione. 4 Michael & draco Matis 4 r. Schola crucis, Ps s , ia. 6 Explicatio i-. Explicatio epistolae ad Philemonam. . Ieremias minister verbi divini Eppingae in Essexta. flo- . . ruit initio saeculi XVII. testaturque de eo Nicol. Armidus in Praeis satione, sicut in omnibus suis scriptis excellat, ita in Digno comis municante se ipsum superare: praeterea fatetur se lectione 6c interpretatione huius libri adeo captum Sc commotum esse, ae si ex- . 3tra se raptus foret; nec dubitare se,. quin it alii lectores eandem . . snt vim sensuri lc experturi.
177쪽
tel des Η. Εuangelisten Mattheus, Explicatio capitis V. ancti e uis angelistae Matthaei, comprehensa XXIV. in coetu Remonstrantium habitis concionibus. Francterae i666. Eam veso edidit.
orat. sunebri in obitum Limborchii p. Is. i7. Philippus a Limborch, cuius fortasse etiam est Praelatio, in qua docet, sacram Scripturam V. &N. Tti esse pretiosissimum dc incomparabilem animarum humanarum thesaurum, quippe quo informentur in cognitione Dei. sui ipsarum. N Iesu Christi, ad impetrandam salutem aeternam Ireligionem seu cultum Dei consistere in credendis S agendis: credenda comprehendi in Symbolo ut vocatur. apostolico; sin αlos autem eius articulos non tradi ad nudam cognitionem. sed e iam ad praxia esse transferendos: inter agenda, tanquam adamantem in auro. sulgere concionem, a Christo domino habitam tu monte, 6c descriptam a Matthao cap. s. 6. 7. Episcopis has concione non uno fuisse habitas tempore & loco: nam VI. priores rugae Comitis propositas esse A. Isi 8. sequentes Roterodami A. Isaa. I63y. 163 . eique animum fuisse in hoc negotio pergere , & explicare sextum etiam, & stetimum caput, sed aliis occupationibus impeditum non potuisse id perficere: cumque aliquot ante annis ita publieum emissae fuerint eius Homiliae in Ioannis caput I7, 3. ad articulos fidei pertinentes, iust' ordine nune produci eas. quae agunt
de hominis christiani debito in observa is Dei praeceptis, S e
178쪽
ercendis virtutibiis christianis. inique legit hos sermones, taleis bitur. vere scripsisse Ca-riuium . in Conringianis p. 72. Episcopium. quem Amstelodami declarantem audiverit, hominem ede murae facundiae, di acutissimi ingenii disputatorem.
. Germanice. Augustae Vindelicorum'. ut videtur, anno Inr. Antea frequens inter Germanos erat Chronica, res trium saeculorum eo plectens, eaque hoc in libro emendata, multumque aucia exis. hibetur.
. . ri Cresconii CORIPPI de laudibus Iustini augusti, min
ris. Libri IU. Allossii 166 . Multis in i is emendatiores opera desudio Nicolai Rituris, i, qui di parentis sui, di Mich. Asurii Notas adiecit. Atque hi libri IV. sunt earmen heroicum. Due Panegyrieus, quo imperatoris laudes canuntur: dc Auctor eos dicavit Anastasio. Quaestori di Magistro. - , Fl. Cresconius cinium Africanus grammaticus & poeta christiis inus, tempore IV ST IN I Il. Imp. post medium secuti VI. elaruit. et si Rarthis Adversar. s a. credendum, opus quoque scripsit IGhannidos. quod. ut ipsi videtur Viennae asservatur. Neque vem vilis fuit poeta. sed talis, ut idem Barthius existimet. regnum ei poeticum conferendum esse. Ouari , Biblioth. scriptor. eccles T. L i8 . Rae. I xu. & Neu in Accession. ad Whearum in. Mich. Assagrius celtiber. primus Cre ρum edidie. notisque illustravit, clarus versus finem saeculi XVI. Io. Ioach. FRANT ZII Uita Caroli M. Imperatoris romani. Argentinae I6 4. Cum Egintamdi Carolo, S Io. Henr Raee Praefatione. In hac testatur vir clarissimus. se se auctorem fuisse ut scriptionis argumentum sive ab Augusto, 'sive a Conis stantino M. sive a Carolo M. peteret: in horum enim tempora eoἀ- fluere maximarum rerum fata, eventus. consilia, mutationes publiacas, imperiorum translationes, denique quandam quas summa quendam orbem civilis observationis ae prudentiae: illum autem elegisse sibi Caroli M. I istoriam, quam ex diversis monumeniatis in unum corpus coactam, speciminis historici caussa concin-
179쪽
naret, atque ita imitationem quandarn eorum, qui legerat in h6 nis auctoribus, auspicaretur ; neque ineleganter adornasse. Ηane Praefationem altera excipit, quae ipsius eu auctoris: in qua ille indicat scriptores vitae Caroli. quibus ipse, velut instrumentis, imhoe labore usus est. Praecipui eorum sunt Eginhar m Aeciaiolis, Cristimaum: hisce succedunt Atilino benedictinus
ventiain, Sabellicia, Sigonisti, Paulus Aemitiin: N agmen cladunt Bais
roηius ac Turpinus. Et quia horum omnium princeps est γηbarotus, eoque lectoris gratiam auctor sibi conciliare posse videbatur. ideo suae hune destriptioni adiunxit, eoque tanquam unione librum suum ornavit. Postea haec Eginti arti Descriptio edita fuit Helmstadii A. 166 . & Traiecti as Rhen. A. I II. cum Notis Beselii, Pollandi,GOldasti, Sehmi 'ehi S aliorum sicut prius ab Hermanno Comu e Nuenario, qui a quibusdam ereditur interpolasse siginhattum. Coloniae 1sar. Basileae tua. Lipta i6i6, S in Iusti R ubινι Tomo scri-Pibrum rerum germanicarum Marq. Deberi Corpore historiae sanis cic atque Andr. Du ciasne Tom.U. scriptorum historiae Franeorum. Io. Ioachim Frantυ- argentoratensis. Facuri discipulu , erat tune, cum Vitam Caroli adornaret, ac publicaret, humani
tum ae larium studiosus. rectissimeque ita persuasus, nefas esse, amplissimae disciplinae penetralia illotis manibus, di sine scriptio
alicuius commentarii, quo ingenii vire1 tentaret, accedere; ade-ὀque diversus erat a pravo, illorum exemplo. qui e scholis in 'academias delati, neglectis philolosiae S philosophiae lyceis ' illico in altiorum studiorum secrariae irrumpere , nullumque ordinem observare audent
Hἱ,hartus. aliis. Einardin aut Dubardin dictus, ex Ottoniano nemore oriundus, C ARO LI Magni Scriba, Sacellanus . et Archicapellanus . id est . secretarius. Status & cancellarius. nee non inspector aedificiorum Palatii aquisgranensis exstruendorum . adeoque summa Imperatoris gratia florem, S omnium Germaniae Historicorum Vetustissimus, pro ue aetate sua. immo iupra. aetatem suam eleganter. atque ad modum Suetonii scribens. saecularem ae splenaidam vitam cum monasti ea & humili tandem commutavit, monachus factus benedictinus
o. abbas erimus Caenobii mutilenheimensis; ab ipsemet aedificat
180쪽
ad Friae . Struel μ' m. quod postea Seligenstadiense dictum. Atque in Eo etiam vive re deuit anno 843. vel sequente. Idem scripsit Epistolas LXII. . quas Da CFηesee collegit ediditque. S, qui perierunt, libros de
. . Marq. FRE HERI idιλοπονημα de statura taroli Magni. In quo ex Egiubarto resertur, Augustum illum corpore fuisse amplo , atque robusto. stituraque eminenti, quae tamen iustam non excederet: nam septem suorum c puta, Caroli fuisse pedum. Barbae Caroli Minbotis non meminit: unde Mar. I serin inlitiateris ad Freherum scribit, se in ea esse haeresi, Carolum barbam non pavisse; saltem prolixam illam, Qua plerumque exornatur, ad e, uin nihil pertinere: di esse apua se monetam Carolinam vete. rem, nisi fallatur, puro mento. -- lae. STRVCR HUSII Syntagnia historiae sartaeent, turaeitae. Halmstadii Is . Quo a Muhammede l. usque ad Muhamamedem IV. Turcorum Impera em universae propemodum Must Iimicae gentis origines, imperia, horumque vIces, res item vario Marte gestae, o quae a Io a. inde annis in sarracenicia tureteisque regnis memoratu praecipue digna contigere , secundum optimo. rum huius argumenti Scriptorum ductum, praesertim vero Ara. hum Turcorumque annalium fidem, methodo succincta di perspicua traduntur. In Praefatione dicit auctor, neminem v ue ad praesens tempus fuisse, qui peculiari volumine utriusque se tis clatracenicae videlicet, di turei historiam tradiderit, Rein tum in Appendice ad Haythonum intra compendii Ilia vilites se se eontinuisse , Petrum Coelium August. Curi. vam secure descripsisse, se autem in sarracenicis secutum esti
' Iae. Drua lue n. hildesheimensis, tune temporis, eum Syn- ama hoc concinnaret atque ederet, erat in numero studio - eum heimstadiensium, .e tenensi academia reversus. Cumque
amplissimus ordo philosophicus, singulari plane indultu, prio-