장음표시 사용
141쪽
De Construestione Verbi cum Nomine
te particubi, erbor coffocatio. Ob . . 3 augenda significationi a Temporis in niti inredulicatio- causia Can. or ubi pra- veponendi, pune tali ct termit rea duo notanda: nario. Observ.
Can. CCXCIX. Verbum regi post se vel No
men, vel aliud Verbum Erpen p. 7δ. Tros pi . CCC. Verbum regit post se Nomen velim mediate, nulla
142쪽
DE CONsTRu CT VERBI LIB.II.&nomen sequens disponitur, unde multi peculiares
braeis proprii loquendi modi oriuntur, diversaeque unius thematis seu Radicis significationes saepe distinguuntur. Si ire,etiam adiresignificat cum conseruatur, λ- re si cum p*,praeire cum ἐκ ponire P seqvi,s cum id reo Vide biplura.)Can CCCI Verbum regi post se Verbum alterum in Infinito tempore, vel simpliciter ut potuit urg re vel intercedente uti Ust zi cogitarunt cere.
Sedi, his In s Gripsis In niti temporis, O Ena age,
. Can CCC is Tempus Infinitum Verbo suo aut alii ejusdem notionis, vel ex eadem, vel ex diversis Conjugationibus augendae significationis catas. apponitur sive geminatio rei velle mentiam actionis intentionem, celeritatem denotat. Π omnino oblisi, rq ῖς
Circa sun Gn. duo notanda . 1. Verborum Colliscario,Hqua sera. AU. s. Insinit vus absolutus uoVerbo additus Praeteritum Iuturum ple iriamque antecedit, ImperatiVum sequitur, ictum deno
lata bonis continuationem dc frequentationem, si videli
143쪽
disicerptusen. Tr .p.rat.&locutio haec'Vando assii mat1 est,certius&essicacius assirmat, addita negatione vehementius negat. Negatio praeponitur, sepius interponitur. i et plane non moriemini, Gen. R. v. .
cur h: sian non eripuis popul 'i Temporis Infiniti in eduplicatione ponendi puncta
ti, terminatio, de quibus rose. . o. a)In Kal sub I. Radicali occurrit Kamets. Iomnin) e libere eis,puta ex Verbis Perfectis,aut bis LIabi, Perse foro ormam imitantibuου, quod a it Buxtors.
144쪽
CAPu IlI. De Constructione Particula cum Nomine, Verbo, et e Pa/ticula alia.
Can. CCC ID. Particula regit post se vel Nomen, vel Verbum, vel aliam Particulam.
Erpen. s. Ι . Particularum separatarum Syntaxis distichiltatem magnam non habet,&usu facile discitur.
Can CCC iv. Particula In separabilis Nominibus praeposita facit periphrasin Adverbi
Ui pas piter, SV ῖ Vere Tros. pag. MN.Suxi pag. 1.2 sqq. ubi monstrat, idem etiam in aliis lingvis ussitatum este,, in brevisate, ide I, e χiως, De)Vter. In sir tudine hab emit aedes, h. e. aegrλ Plaut. Obs Particula aliquando omittitur, Nomen tam informa Etymologica,quam Symaetica re stionis adverbiascit. lli cons exter,pro Gi r δ' multum, pro Tros pag. IUυCan CCC V. Particula Verbo Infinito praefixa
praestat usum nobilimimum. Et sic Verbima per Gerundia ut pluriinum explicatur, icia in tempora Modi Indicativi vel Subiunctivi resolvitur. Unde Ebraismi inligRe oriuntur. 5 . pag.
145쪽
CAp. III. CuM NOMINE ET VERBO. Caia CCCVI. constituit Gerundium in DO, explicatur per Cli M. ONDO, DUM,&Infinitivus per Verbum Finitum, aut per duos Ablativos, quorum alter Nominis, alter Participii est in dy 'apvenire,
inveniendo adeum thanem. Graece ειντ εισελθῶν προς υ
τον, veniente ad sim cum veniret,laut venisset ad ipsum, η*R a z iv,in congregandostpopulos, Psa Ioa.v. u. congre gantibus se populis, cim congregarent se opust Graece n. CCCVII Explicatur per N*cum , apando, o Z-
quam, ac fere tempus Praeteritum notat, quandoque etiam in duos blativos resolvitur Graecis e 1 κοι, rεaταν, ω Ze
cundums ire Moderatores sos loqvi,hoo AI, P, ταν mi σω ms,cu nirent Pelsinientibus,desinentib-Moderat ribus is i. . P geminature plenam similitudinem .absolutam convenientiam ex omni parte significat.Ut Ξῖῖφ' gys cutissi , sicut impius , ut eatae istin a aensva utrius-qυ conditio, Trop.p. M . Can CCCVIII. Infinito praeposituna facit Gerundi uiri in DIUM et DI,&explicatur perip* , ut b re usprojiciendi pides , vela projiciendum Potest&pe Supinum exponi: amrrexi ego apertum, veta aperiendum.Buxt. pag.FD. Trost. IV. n. CCCII Infinito praepossitum, facit Gerundium in Do , vel i. Negative sumitur, explicaturq; per NE,
146쪽
e II considere in Domino, quam sperare in hominibus, i. e. melius e t confidere in Deo,quam e c. n. CCCX. Particula In separabilis ' aliis Particulis ex indole lingvae eleganter piaeponitur messicit leonasmos varios. in antequam veniat: Alius Uervationes vide apud Buxt. c.aosaepius citato,
e Tros paga0 caesi q. t usi addisci acius uni. CΛPUT IV. ULTIMUM. De A aeorumsubjunctione cum Nominibus, Verbis Partis ulis. Tabula.
sede Accentus se pravia vocali obser anda.
147쪽
secunda, rornrin. prima commvn.
148쪽
D A axo Rura Su B i5. II. Can. CCCXI. Vox Ebraea regit post se Pronomen Infepa' tum seu affxum,quod cum ipsa voce coadestit, uxta se Canu. iogenerales, a. deciales. Caia CCCXII. Probe observetur occentus sedes,' ipsa vocalis, quanasmxum sibi praemittit. Non enim omnia assiXa secum rapiunt accentum, 'od ex Tabesi a xorum patet, unde ex sede accentus demutatione Vel non- mutatione punctorium ferendum est judicium Praeterea vocalis,quam affixum sibi praemittit, ut- plurimum prodit in Nominibus Numerum,in VerbisTem-ι tuis, quae uidem ex bellissub uenae persepatebunt.
Caia CCCXIlI. Vox in od vel ' servile desi
nens, nudum assumit Assixum ut praecepi ti-
siluitur alternativump. D. Cian I.
ace estum assi xi mutatur in juxta an sa. genera suprapositu .SLCan. CCCXV. Vox habens tertiam Radicalem n loco usitatissime assumit quod in nominibus praemittit sibi Zere ut limm Vm. De Verbi vide Tab A .) Observat. . Perpetuum hoc est cum nominibus in for-r. Nomen a lateria Radice frater, a Radrn saepitis habent qua n, ut exseqq.satcbit. Vides.Gr. 2.3. Verba, quae tertiam Radicalem habent 'in tempore Infinito, quando ad terminationem Assixa assu niunt Can.3 1 inter alia o ad mittunt. D P N' juxta avide e
149쪽
CAp. Iv. iuuc Tio NE IN GENERE. 14 ipseMm, cum vidisset ipse,' quod pius legitur,facere
eum, quo emo legitur, I in Exod. S. v. . . Afiixuna jungitur aliis, quae tertiam Radicalem non habens , ut cum o inibis Si u Num 'n' N Iux ejus,pro ' i N. Sic Num ejus, no P parvam peeudem suam, concubina Pub, Buxt.pag. ist. Can CCCXVI Aliixum utplurimitiari cum Nominibus, Vers , T Particulis ponitur pro rarius pro singulari astixo Uav. ἱ e orta e Iista controversia,quomodo , iis capiendum: exponendum in I . . v. Beliarm in Ins rutione Ebraicai Loci alii ascia, ut obtineant codicembraeum aJudaeuisse depra)Patum,interana loca unc producunt, asserentes Judaeospro ei ubuit ut eis. Et nituntur hocsuo, ut putant, solido fundamcnto, mum semper denotet Huralem. Sed ruinosum hoc esse undamentum,no rates probant, re rectissime ita fatuunt interdum Singularem,mterdum vero luralem pro circumsona textussignificare, e utritus meri diversis in focis esse notam. Vide Job. r. v. a/.4 seqq. v. b. Joh. a. v. 2.
Can CCC xvii. Vox Affixum post se regem, biforibis aut est Nomen, aut Verbum, aut Particula, de mi. I x
Hic obite nota Quod omnia Exa in No Binibus Verbu cum antecedentibus Stibstantivis, aut cum re vel persona,de Va sermo habetur, in eodem genere tumero conveniant. Non autem cum iis, qVibus assiguntur. Hinc Nomen vel Verbum Numeri ingularis poten habere a uis Numeripluralis, s vicissim, men vel verbum Generis Mais
150쪽
MEMBRUM PRIMUM. DE AFFIXIS CUM NOMINIBUS. Can. CCCXXux Circa doctrinam de fixis cum Nominibus conjungendis duo lunt notanda: i. Qualitas seu Constitutio ominis, ad quod
a. unctum praevium, quod Assixum sibi praemittit. Can CCCXIX. Non omnia Nomina sub quacunque -gnificatione, forma veniant, Affixa possunt admittere.E.
1,Nomina propria gentilia nulla plane admittunt A fixa. Ut non dicitur pud Jacob mem ae
sequent a Nomina non assumunt Affixa in torma Et mologica sed in ma Syntacticitantum.
