장음표시 사용
191쪽
MENSIS APRILIS A. M DC LXXXIV. 6
Q Iulium Caesarem, a Ioanne Goduino, anno i67 notis indice lo. cupletatum neglexeramus iteruna insignis facta est accessio doctisimae feminae Ani. Fabri filiae studio quae postquam Florum, Dietvn Cretensem Ic Sextum Aurelium Victorem in Delphini usum concinnatos dedissit,Eutropium istis praestantiorem, , qtiod ait, tenerae puerorum aetati convenientiorem notis emendationibus illustratum
publici juris fecit ' Quod studium tanto majori opera sibi constitis se assirmatiquanto paucioribus ad emoliendum istud niti licuerit praesidiis:quia cum in aliis scriptoribus viam muniverint eo jam labore de-knisti do istissimi viri, in hoc qui industriam exercuisset, neminem sibi videre contigerit. Haud obscura tamen fiunt indicia,clarissimi viri is sophori Cestorii editionem cum Paeanii Graeca metaphrasi anno iv 8accuratam, conspectum ipsius neutiquarii subterfiagiste ut de Vine imidiis taceamus, in auctorem hunc, postquam codicem Burdigalensem naetus esset, collatis cujus editio Pietaviensis, anno tertio ocquinquagesimo siperioris saeculi adornata, ac dein repetiti, quin doctissima feminae visa fuerit, dubitare nos non permittit testimonium e ea depromptum, quod praefixum legitur.
CHRISTOPHORI CELLARII GRAMMAE tica Grais in Tabulis: opticis me. Editios --
EBraeam linguam viginti quatuor horis perdiscendi methodunia
clarissimus Cellarius magno juventutis commodo ante hos tres annos primum evulgavit. Ejus hanc editionem, in pluribus locis corre tam varieque audiam, nunc adornare voluit ipsique novam Rabbinistia institutionem adjungere, quae tanto magis omnium applausum meretur, quanto rarior fuit aliorum industria in excolendo argumento maximae utilitatis. Dixerunt sane antehae nonnulli de Rabbinorum loquendi modo, ejusque cum qua formam grammaticam, tuin qua dictionem ab Ebraismovi Chaldaismo disserentia, sed ea omnia illis vix sufficiunt qui primum his studiis cupiunt initiari. Noster autor, observato conveniente ordine , initio ad lectionem m Y nuducit,
192쪽
nuducit,inq; eum finemvi characteres 3c abbreviaturas communiores, quibus Judaeorum doctores in scriptis frequentissime utuntur,exhibet. Postea, in quarum partium grammatica formatione peculiare quid Rabbinicus dicςndi character habeat, ostendit, cumque ipse non raro Chaldaicas vocum flexiones cum Ebriet .m liceat, de hoc inprimis monendos esse,qui his literis operam navant, duxit, ne qua ipsos confusio morari posset. Ultimo particulas quasdam Rabbinicas, vocabula, quae, quia saepius occurrunt, prae alii disci merentur, proponi A. Sub finem opusculi excerpta nonnulla de Messia e GemaraSanhedrin, Echa Rabbeti,4 Auhad Rochel, de PseudoMessia quodam e libro Iuchasin,de alio e Schebet Iehu da, una cum versione Latina accurata . perspicua, annectit, ut, qui scriptis Rabbinicis destituuntur, habeant nihilominus occasionem, praecepta exemplis illustrandi Quin & Commentariorum Iudaicorum usum,&rationem, cum fruetu eos legendi docet, dum speciminis loco Psalmum secundum pluribus interpretibus invicem collatis exponit.
catus,sive Commentariis in Gus Clavem
EDidit ante annos bene multos Guiselmus Duthre tu Elonensis, Collegii regalisCantabrigiae quondam socius, post Ecclesiae Alde-buriensis in agro Surriensi reetor, clarissimus Anglia mathematicus, extant enim passim ejus elogia ut nec dubitari celeberrimus Massio. ss,eundem medium jungere Tetardo Cartesio,luculentumque ipsi O- pus suum Arithmetica infinitorum dedicare clibellum sub titulo CD- vis mathematicae in quo, praeter communia praecepta arithmetica, e- lementa cumprimis tradidit Analyticae hodiernae magistrum suum in iis preste secutus, magnum illum geometram Fr.rmissum I istam Iulo autem ordine eundem contexuit, qui ad pandenda mysteria ma- thematica sibi videbatur appositissimus, ut fit turi Analystae, qui ipsum secuturus esset, animum scientiis mathematicis non Ieviter superfi- cie tenus tingeret quoque velut Ariadnes filo ad adita earum de- . ducerentur, vadoptimos antiquissimosque autores, Euclidem, A chimςdςm Apollonium, Diophantum reliquosque penitius intent- gendos
193쪽
gendos dirigerentur studiosi. perciperent iuriqua solertia quibusque moliminibus prisci illi heroes scientiam hanc pulcherrinaam invene
Hujus opuschili pluries recusi, i cute praefatione ipsius autoris, tertiari quarta editioni praefixa comparet, publicae etiam in academiisAnglicis do strina coniecrati,interpretem in hoe commentario jam ante viginti duos annos typis destinato agit Gilberim Clarc k,ejusque vestigia ubique καταποδι premens,continua ξηγή ri promtiseque exemplis explanat, quaesuginredus strictius nec sine obscuritatis aliquando nota,persequitur.Destinato tamen consilio sparsim inserit,quae non modo oughtredo intelligendo inserviunt, sed facem
praeserim Geometriae Cartesianae.
Subnexa est throlpendi s=ecimini sest ramicorum,adobse rationes planetarumfaciendas, in quibus autor observatorem instruit de instrumentis ad observandum necessariis, hiodo, iisdein commode' citra fallaciam utendi, observationesque instituendi adjuncta propria circa Iovem observatione, aliisque circa Cometam ami68o dc 68 habitis; deductis inde quibusdam potisimatibus Theoriam Cometarum spectantibus, ast erraqtie Repleri hypothesi caudae cometicae Excipit haec descriptio Horologii HoriZoritatis,4 problema catholicum ope Horologii Horizontalis quodvis Horologium comstruendi,duoque alia circa Horologium cujus nullae, nisi lucente Sole,appareant lineae, cylindraceum sive baculi ambulatorii.
or an historical account of the originai, increase,
Quae nominis rerumque gestarum immortali memoriae destinata sunt, aerea lapideaque monumenta, temporum injuriis&ipse lubjacent, ac tandem omnino pereunt, nisi literis seriptisve quodammodo ab interitu vindicentur. .ine proinde operam sibi non inutiliteritim sit se terioris Templi Londinensis Socivi, Henric epelitaeniminutoris nomen, quod titulus libri solis initialibus literis exhibet, dedicatoria subjunctum est, ut e lebre Mausolavin ReguΠ μη
194쪽
PrincipumAngliae describeret,& ex veteri historia,in illorum emptimis gratiam,qui ejus videndi causa ad urbem veniunt, illustraret. Initio originem ac incrementa Templi Petrini Nestmonasteriensis in. quirit, paucisque probat, quod ejus fundamenta non quidem Apostolorum temporibus a S. Petro, prout aliqui, sed nulla probabili ratio. ne ducti, statuerunt, attamen haud multo post,anno videlicet i8s,auspiciis Luci Britannorum primi reguli Christiani, in fidei propagationem jacta fuerint. Inde quoties verae religionis hostes struehirai
sacram dejecerint,ac quoties eam piiMonarchae iterum instauraverint, enarrat. Hoc facto conventus illius formam ac regimen delineat, mutationes exponit,quas a prima Templi aedificatione usque ad haec tempora subiit, quibus a Decano&duodecim Canonicis regularibus gubernatur.Postea templi superficiein eum exteriorem tum interiorem dimetitur,totamque fabricam scribit sermam crucis oblivere, cui pamva quaedam sacella ab iis partibus, quae septentrionem ac meridien L. respiciunt, ad j Lincta sunt, numero omnino quatuordecim. Dehinc omnia sepulchrorum monumenta accurate, e quo l. pide excitata , quibus teistoriis operibus ornata sint, aut quas hermas impositas gerant describit, breviter quoque genealogiam, ortum, ac res gestas si lustrium personarum, quarum ibi corpora quiestunt, commemorat. Quo loco non raro eorum errores corrigit, qui ante ipsum in hoc adigumento versati sunt Postremo epitaphia inscriptiones ac tabulas,
fingulari diligentia collectas adjungit, quem quidem laborem jam olim aliqui subierunt, sed parum feliciter, quie pe qui nimium alienae fidei tribuentes, saepissime ficta pro genuinis, falsa pro veris venditatum Addidit insupet scutorum ac insignium gentilitiorum, quae cuivis epitaphio annexa sunt,explicationem,id quod nec a Camdeno, nee a cevero, ne a Stovio aut quopiam alio antehac factum esse ob
A non vi v of the ancient an modern flare of
195쪽
MENSI APRILIS A. M DC LXXXIV. iri
P Riina haec est pars operis, quod omnium principatuum ac dominiorum ad Augustisiunum Angliae Regem pectantium, descriptionem cum mathematicam, tum civilem exhibebit. Comple etitur autem in genere Br. tanniam magnam, ejusque mutationes, quas cum in
ecclesia tum in statu civili subiit. Autori nomen reticere visum est, hoc ut suspicari licet,consilio,ne dum de regimina forma, ac succelli nis jure contra Monarchomachos liberius scribit, Iontificiorum partibus nonnihil favet, quos a proditionis crimine in Anglia absolve. re videtur, populare odium inde convertat. Priora capita soli fertilitatem, aeris temperiem,ilc quae ad cujusque regionis dei criptionem geographicam pertinent, exponunt. . Deinde de veterum Britannorum institutis, religione legibus lingua navigandi peritia, dc computandi ratione, aliisque similibus tractatur. Quarto capite integro autor de Principatu, ejusque origine ac excellentia agit, eamque digressionem
excusat, quod non potuerit non eorum assertis data occasione se opponere, qua formam monarchicam regiminis, quam a veteribus Britannis semper approbatam fati Te constet, e sola quadam humana conventione, cui pro lubitu renunciari a populo possit,dependere pronunciant. Postea quo successu Caesar Britanniam primunt invaserit, atque
tandem servile jugum injecerit prolixe exponit, ac ostendit, quod peculiari ratione, aliter ac reliquae Romano Imperio subjectae provinciae merit gubernata. unde sequitur narratio, quo tempore illae insulae fidem Christianam susceperint,quo pacto Diocletianus Britannos, qui Christo nomen dederant, persecutus fuerit,in quibus modis Constantinus veram religio ciem instaurarit. Caput Octavum novam Britanniae periodum exhibet, qua ipsa a Romanis deserta, per duo fere seculaeum dimidio suos reges habuit, quos iterum successu temporis Saxones in auxilium contra Barbaros evocati subegerunt 'Caput nonum de Britannicae Monarchiae restauratione per Iacobum VI agit, ac ejus a Cadvvalladar,quem Saxones regno exutum in Walliam ultra Sabrinae fluvium rejecerant, progeniem derivat. Inde ad hodiernum Britanniae magnae statum devenitur, ubi primo generatim Monarchae Bri-eannici potestas ac prierogativae declarantur,desdeinde totum Regium stemma accurate enumeratur. Inprimis celsissimus Eboracensium Dux a malevolorum injuriis vindicatur, depraedicatis illis virtutibus,
196쪽
miliam ex illo tempore,quod addi autorisrelationi mereatur,nihil a eidit,si seremis principis perii mortemquae superiorianno successit, donuptias Regii Fratris Danies cum filia EboracensiumDucis excipias.
laris,ex antiquis Scripturae,ratrum,'Mificum σ
C-ιIIoram monumentis , cum cur ira Iule exmessua rore acobo Boile. in Theologo Parisiens.
utetiae Parisiorum A. t 683. '
Postquam Consessio auricularis in ecclesia,sacerdotum Romanem sum artibus, in carnificinam lege raset constientiarum, Lutherus noster eam primum seculo superiori non quidem abrogandam,sed
abili Un i j LMquo enumeratio omnium delictorum requiritur, tollem duin centuit. 4od ex Aug. Confessare. XL abusit c VII mani. Ri qm est.At somniti qui vocantur, cum Calvino ulterius progres
si, etiam ejus usum in ecclesia improbare ausi sunt quia ejus nec prae Q pium, nec ter emplumina literis extet. Atque horum sententiani
Romanensium argumenta erudite distulit atque resolvis um vorastum lacer dote R. aegre ferrent,quippe non nescientes magnamimporii conscientiarum flectati partem sic minini Ille ut o suprirnomiis natus in gratiatri H run i Opus de eonfessu au ι uiara novum quanta potuit diligentiaco 'oluit, ut ilhun inde abapostolicis temporibus
in ecclesia receptamfuisse persuade et . Quod, n temere sulceFlle viri nisi im0 libri capite,consilium in m e muri salicetintegramisinstituti operi, sui ration hanc esse , ---- ot sintMunkrim: docti arius identes intelligansi ab or in imm Griffama ἡ- He nunquam remissionem si postinilii vinis oscon separasse,praetermissa peccator risior rudeclaratione seu consessio-
197쪽
MENSIS APRILIS A. MDCLXXXIV. i r
Iaei, queis scholastica Pontificiorum argumenta consutaverat,historica ejus argumenta in duobus libris posterioribus proposita potuli. mum convellere nititur. Ferre enim nequit, quod Daltius anno M CC XV ab Innocentio III pontifice R. inconcit. IVLateranensi can. DG o is utrisuquesexin primum institutam fuisse confessionem auricularem contendit. Quapropter contra Dallaeum in hoc libro concilia Trid. Siss. XIV. c. F. decretum ex historia ecclesiasticari Patrum testimoniis probare annititur institutam esse a Domino in eis grammccatorum confessionem 'omnibi ρ'si baptisenum D sjure Pirino necessariam existere. Quod qua felicitate praestitum sit, eri,ditus lector ex collatione libri memorati Dallari judicare potest. Caeterum summa tractationis ejusque connexio, e praemistis libri capi- tum XXX indice cognoici potest.
' Iiber m. hoc es, cosiectio veterum monumentorem, qua hactenus cutierunt in v.etriis codicibus ac i
tissimi Baiurii nientionem tanto pius faciamus, quanto plura ejus in rem literariam merita existunt. Impraesentiarum nobis ejus Miscellane occurrunt, seu varia antiquitatis ecclesiasticae inprimis monumenta, qualia etiam Henricus Canisius in lectionibus antiquis, Petrus Mevartius in tomo singulari,Leo Antiu in emuαικτοις Lucas
Dacher in spicilegio Phil NM Labbe in bibliotheca manuscriptorum, Iohannes Ambisson in analectis veterum, alii clarissimi viri sub aliis titulorum involucris e variis codicibus debiliothecis in unum syntygma collegerunt.. i Quatuor antem ejusmodi miscellaneorum libros Balmius hae-aenus in publicum emisit, quorum primus anno I678, secundus I67hroti 468o, dc quartus anno proxime elapso 68s prodiit. Verum eum tria priora volamina temporis, intra quod seri ta nostra coni,nς spatium antevertant, de quarto solum pauca referemus
Maximam ejus partem oceri a Iisgonis Hacensis de regia... potestate
198쪽
potestate & sacerdotali dignitate tractatus Henrico Angliae regi dicatus bani Obaa ensis Abbatis vita ab ejusdem discipulo S individuo eo mite tribus libris comprehenta in arr.itio visitationis provinciarum Burdegalensis Sc Bituricens a Simone de B Eo-Dio archii-
episcopo Bituricensi inquitaniae primate facta AE cujus adlis Iacobin Sirmoudis in notis ad capitula Caroli Calvi, Iohannes Mabilis Ensiuis analectis nonnulla delibarunt. Reliqua quae hoc volumine continentur opuscula numero paene septuaginta breviora sunt, ut epistola Vonis Caesaraugustani ad Eugenium Toletanum, Gregorii AL operum ab eo relictorum laudibus referta epistola ad Carolum M. cum septem libros adversus Felicem composuisset,perscripta literaeSigismundiPandulsim- latesta principis Ariminensis nomine ad Mahometem II cum ei opus quoddam rerum castrensium,in insignem pingendi fingendique artificem Ma thaum Pastum Viennensem transmitteret,exaratae; tres Lu- ei Coluti Salutari Florentini cancellarii, septem Anselmi Cantuariensis,dc duae ad Anselmum epistolae; item testamenta assu Nud comite, kRisumundo Cornilio Cadurcensi episcopo condita; Landu=ιι episco. pi Taurinensis charta de parte capitis S Iohannis, talia nec unius aristatis, hec unius generis largumenti si ripta. Qitaedam enim ad Theologiam pertinent, ut duo Theodoriti fragmenta;quaedam ad philologiam, ut incerer autorM, quem Balutius Caroli M. aevo vixisse sit
spicatur,de ceromate epistolica disertatio; quaedam ad poesin,ut non. nullasti uini,WalfrιHStrabi,&RabaviMaur poemina FlodoardiRemensis presbyteri Theoderictbdetensis episcopi, Liberonis itide etensis episcopi, Gauasin archiepiscopi Bituricensis Violis cononis epitaphia,& duo carmina in laudem Anselm Cantuariens archiepiscopi elaborata;quaedam ad genealogiam, ut Gulielmissi astardi Angliae Regis Normanniae Ducis generatio; quaedam ad notitiam publicarum dignitatum, ut Hugonis decueri commentarius de Majoratu: Senescalcia Franciae jam olim a Sirmondo editus, tunc a plurimis mendis repurgatus; i taedam ad politiam ecclesiasticam, ut variae r lationes de electionibus episcoporum quorundam abbatum 6cea dinalium, & plurima privilegia certis ecclesiis&monasteriis conces sa; quaedam ad certamina controversias scholasticorum, ut articuli Ludovico XI a Nominalibαι oblaticium M.Johann Bracardi sc Tli mistarum
199쪽
mistarum impulsu Ochamiac Nominalium doctrinam ita universitate Parisiensi publice doceri prohibuisset.
In his articulis, praemissa Nominalium commendatione, eorunisdem perlecutiones recensentur. Refertur enim Johannis , ara odium adversus Guliemetum Occam inde excitatum, quod Psychopann chitarum haeresin, cui iste Pontifex favebat, alios ejus errores scriptis refutasset,& in dialogo suo rege Papae non subjectos esse, Scripturae, Patrum&conciliorum generalium autoritate demonstrasset, umdeprima Nominalium persecutio exorta fuerit. Alteram libelli hujus autores in Bohemia contigisse narrant, quae causa fuerit, ut No. minales relicti Praga lapsiam si contes erint,&solenni mam ibi uni verstatem erexerint. Tertiam post caedem Ducis Aurelianensis acci
disse scribunt, do istissimis viris ob bella inde enata in diversas regio ones inrovincias dispersis, donec pace reddita res Nominalium dila psae in Galliis reflorescerent. Et quartam denique anno I Is non aliam ob causam evenisse reserunt, quam quod haec Nominalium secta Thomistas gloria disputandi solertia superasset, iovanien .sis Theologi Petri de Rivo tractat ima, in quo absolutaminiturorum
contingentium incertitudinem assseruit, approbare noluisset. Subjiciuntur his articulis et Parisiensium Theologorum signaturae seu Opiniones, quas Lovaniensis ille Theologus, a Ma istro Henrico de meren Romae accusatus, ad defensionem sui secum attulit. De. scripsit autem haec Baluatus ex antiquis codicibus Bibliothecae Colbe tinae, in quibus etiam libros Petri de Rivo, propositiones Henrici de Zomeren,& Francisci Cardinalis S. Petri ad vincula, qui postea Sixtus I, dictus est, tractatum de futuris contingentibus, cilia ad hanc materiam spectantia contineri, lectorem suum monere voluit.
id est, Animadversiones ad librum, cui titu Ium Praeservati-
γum contra murationem Religionis. Diuitias by Corale
200쪽
Quibus ostenditur exiles parum solidum utoris
illim udinum, dum contra Expositionem Doctrinae Catholicae M ovi inuensis pugna mit de crudeli persecta . tione Reformatorum in Gallia queri uri miris apud Nicolaum ieriure mainar. Mequam aci eritis viis aras in Gallia Ecclesias dura illa Ro- ---Catholicorum molimina erumperent, de quibus nunc acerbae queresae longe lateque audiuntur, D. Bravi in Bossuetus, saepe
nobis pro dignitate&eruditione sua memoratus, tunc Condomensis nunc Meldensis Episcopus, edito libro Expositionis Adei Catholicae, ostendere conatias est non tantum esse dissidiorum inter utramque religionem hiatum, quantus vulgo habeatur, neque adeo tam dissic, lem,ut creditur, ex Reformata ad Rom. Catholicam transitum. Huica docto&eloquenti inter Reformatos viro, oppositus est liber, subtitulo Praeservativi, in quo non tam de dogmatibus ipsis, aut eorum v
ritate, quam de maxima disserentia inter utramque religionem agitur. utrumquescriptumlaudatores si invenit, nec, quod suatur,hucusve fuit, quiPraestreatis mirefutaret sed anno insa --rusAr- , Theologus orbonicus celeberrimus, e Gallia, causamJanse nita rigide defensam exul, Reflexio, es has composuit , dissimulatomidem nomine, sed stylo &anes iis libris suis ita se prodens, ut nec
serio voluisse latere videatur. Cum vero paulo post ad has animadversiones Resormatus quidam responderit, Pras patrii apologiam secerit, quae una cum Arnaldi libello ad nos pervenit, ne bis idem di-
ea 3Jubjuncta apologia, utriusqu libri capita simul referre visum est Titulus vero istius hie est
- Sophi queris. id est, Jansmissa vanorum sopiti sinatum convisius , sive,
Examcn Reflexionu in Arnaldi, ad Prassiervati mςontra mutationem religionis.