장음표시 사용
31쪽
MENSIS IANUARII A. MDCLXXXIV. 1
nono natam,cum inter natium & Photium de Patriarchalucinsaniatinopolitano certaretur, desisse expulsus Romanum Pontificem appellaret Culpam autem schismatis iii Pontifices Romanos reciderest tuit, quod cum primatu sessionis imperium aflectarent, Bulgariae dioecesin Graecis controversam facerent,in turbatoribus aere bellibus sejungerent: etiam id, cum Basilii Macerinis , qui Imperatorem legitimum necaverat, partibus accederent. Resert inde concilia sub colao I&Mriano II, item Johanne IIX habita , quorum aliqua a Latinis, alia a Graecis proiecumeaicis venditantur occasione Iohannis istius de Iohanna Papi a radiat, eamque extitisse , autorum minime suspee orum testimonio probatum videri asserit, elusa Baroma conjectura, II.:imbuetia asseveratione ac si se in nomen Iohanni IIX ideo impositum fuerit, quod Graecis in renunciatione jurisdictionis supremae celsister. ejicit etiana imputationen , quod libri a fariaui S berti, Martini Poloni, qui liistoriam Papissa tradunt,ab haereticis corrupti fuerint quia codices longe ante Lm theram excus, plurima SC. extent, quorum fidem si raptores seculi XIII XIV consensu secuti sint a Flevat etiam tradita a δελcem PapAlagone, quem Maimburgius in historia Graeca sequitur, licet ipse fateatur, inveiliivas eum potius quam historiani scripsiste. Nec Anastasii Bibtiothecari s emin omnibus admittit , seditae fert M. naram, dccilios Excusari non posie Pontifices dicit, quod non obdogmata ded ob solum primatum, si hisma fecerint, nec Graecis, corientalibus Patriarchis, ad conservand.is duas tertias Ecclcsae, cessierint. Hac enim silperbiadi obstinario ne factuna esse, ut Imperium Orientis debilitatum desertumque, Iurcorum rigo subjectum derit. Horrendum etiam esse, quod totam orientale in Ecclesicrin anathemate ob illam primatus quaestionem perculserint, 'uantum in se erat, tot myriades Christianorum orco destin Nerint Cap. III Iris bellorum fontem aperit, in concitatione Principum adhesiastina, sepe recuperandam Pa inam. Id nullo ure fieri potu- illi statuit , sed sub ibi urdae li: perstitionis, a monachis quibus- da mi inter quos Bernardus suit praepollero Zelo l.ibilitae, praetextu, nihil aliud qua situm , quam ut principes, nobiles, populique Christiani,viribus&opibias exhausti, dominatu Pontificio locum facerent,dc Graeci imperii reliquiae penitus comererentur. Narrati cr
32쪽
compendium, quam imprudenter per duo secula pingia illa, v.
eructata, ut' orabantur, suscepta ruerint, stulto aelo, sine consilio, pecunia, commeati quam fi git:Ose isti exercitus omnes vixerint quam mi Iere innumerae hominum myriades perierint, nihil denique tanto sanguine dignum actum, sed Clirutianorum in Oriente conditio, ante illa bella tolerabilis, longe durior facta fuerit. Resutatur passim Maimburgius, ista excusans aut defendens. U. VI quartum bellorum inter Christianos semitem in Estediata suprema Paparum potestate temporali spirituali constituit. In hac enim arcem Papisinu ait consistere nec errores ullos imputari ias, qui hanc agnoscunt necti thodoxiam eos juvare, qui hanc reliciant. Ad exceptionem, quod Galgicanus Clera Pontifici temporalem potestat cm neget, multa respondet, dc respici potitis Itis a/lorum4 Balorum
sententiam debere contendit Nam ex hypothesi, quod spiritualis potestas universalis Papae competat, speciose sequi, tempor.dem ei non esse denegandum, quia sne hac spiritualem valides utiliter exercereo titeri non possit. . Dein si Christi vicarius est, nec ullus princeps Christo obsequium, ne in temporalibus quidem denegare ausit, rationem nullam esse, cur id Papa non deseratur. Probare hoc tot .culorum praxi ct exemplis damnatorum a Papis laxati
toratorum Regum Concit ut Turemini dc teranensis decretis invalide objici Constantire Denique esse in Gallia monachos Hesultas, quique eorum partes foveant, Epishopos, qui cum curia Romana, talisque de Hilhanis consentiant L .ipismum autem sive potestatem Pontificiam a religione separatri non posse, licet id tenta Verit auctor quidam recens in libro, in Actis anni 168a mense Octobri pag. Ilo a nobis memorato, cui titulus Medias ris re honesa ad comversendos haerervos Obiter taxat quosdam ex Protestantibus, qui ministris Ecclesiae temporali potestatem in Principes tribuant, eamque sententiam ab Ecclcsia Re b/ L agnosci negat. V. Vm demonstratqtiae dixerat, de ali istato Papis stimino imperio, echistoria rerum inter illos&Imperatores Romano-Germanicos, praeeu.pue adversus Henricos, patrem Elium, gestarum do quae secuta sunt, usque ad I nocentiHII tempora, unde jure eligendi Pontifices &T-piscopos,&supremo in urbem Romam imperio Imperatores exciderint quae omnia quanto finguine constiterint, quantasque clades
33쪽
rei Christianae dederint, ex auctoribus illorum temporum manifestum
esse Persequitur Cap. IIX aquae Ad Ianus de Innocentius IV contra Hericum I II tentarunt, ut Imperatores aiasos suos face. rent, ortasque inde Gibellanorum4 Guelsorum fictiones, immanium bellorum&ctidium causis. Dein refert, ut Rui isti vi I ex succes soribus coronationis ritumin ipsam Itali. in Pontificum metu neglexerint Henricus vero VII accepta coronatione novum praetextum Cleaenti U Pontifici dederit, ut constitutione solenni praetensio nam 'Octagia, sive juramenti fidelitatis ab Imperatore praestandi defenderet, quae nunc quoque inter Clementinas Tit. de Iure urarardoaegitur insistentiora etiam esse, quae successor ejus Iobannes XXII ausus sit: licet Ludoricus Bararus in comitiis Imperii sese opponeret Antichristi de Sanrna titillo Papae impaelo notum tamen esse , quibus calamitatibus ille se exposuerit,&quomodo aemulus ejus atque successe Carolus IV indigni modis Pontifici se submiserit. CVp. IX. X &XI, historia schismatum inter Pontifices ipsos, a seculoquario usque ad decimum quintum epitomen exhibet, in ea u tam bellorum inter Christianos scaturiginem collocat, allegato: ta-Mainburgiod illis, qua ista Antip.rparum certamina utcunque excrisant de fulmina tommunicationum, quibus se invicem persecuti sunt, pro invalidis&nullis habent, aut bona fide alterutri parti adhaereri potiriste concedunt. Cap. XII ita hucusque deduxit,
Papisino, sive asserta potestati pontificiae tribuenda esse statuit, jam
etiam ex dogmatibii quibusdam non orthodoxis ingentes turbas excitatas fuisse commemorat, .g. ex injuncto ericis caelibatu .Nar rat itaque, quae seculo nono desseqq. in Germania, dita aliisque pro Vinciis Europaeo enerint, cum Pontilices uxorum ustim Clero adimerent, hi vero resisterent. Cip. XIII idem ostendit ex ademtione S. calicis c lamitates Bohemiae vicinis provinciis ea occasione illatas recensens; ubi obiter castigat autorem historiae meos nuper ed, tae, cujus mense Novembri superioris anni p. a gradiorum o memi-Nim UIS,praesertim ubi desilao conductis IIuisti Hieroum Pretensidis os et istito, intricate locutus est.
Hucusque de primo recγiminationis capite egit. Nunc parte ultima ad duo reliqua progreditur,4 secundum, quod Papisinus in Ruditas erudelitates perpetraverit, lectionibus sive capitibus undecim absolvit
34쪽
absolvidicissilii tamen repetjteribis , quae in praecedentibus narraverat, de riidelitate per suppliciaIrptestan.ium, tanquam haereticorum in in bello civili Gallico a Romano-Catholicis exercita, nec quae ex historia bellorum sacrorum retulerat Scd GF Ι exponit, quae contra V Ureses seu A geos in Aquitania, qui eos tuebantur,regionum dominos, licet Rommc-Catholicos,inaudita saevitia seculo XILI gensint. Cap. II refert continuatam persecutionem seculo Xs de XV usque ad ann.i36i contra reliquia Valdensium, qui se in lales Alpinas, aliqui etiam in deserta Cati ria loca receperant; sinuitque notat, quomodo per meras calumnias Inquisitorum, assicia iis fuerint dogmata, quae nunquam agnoVerint,in ad documenta provocat, eg quibus falsificatio manifeste 3ppareat. Digreditur indec.F. III ad ea, quae . Romano. Catholici adversus Indos eodem crudelitatis spiritu, si ibpraetextu convert:Onum patrarunt , aut Orem L .etraholomaeum de las
sis, monachum: episcopum Hispant: in secutus Cisp. IV transit d nostrum seculum,&inter exempla crudelitatis numeratin narr.it ita mea, quae subterdinando II Imperatore in Bolim ita contra Protestantes decreta, executioni mandata merunt. Cap. V quae ii Hibernia niuato AI, summa barbarie adversius Protestantes Romano Catholicis perpetrata fuerunt, occisis hominum plus quam trecentis millibus, sic quae anno I 63 incolae vallium in Sabandiu p.isii sunt sed haec attingit saltem&Legerι historiam de ista persecutione conscriptam allegat Addiit pauca de Iung.Irorum Proteilanti tim calamitate nupera,& damnatis ad triremes eorum pastoribus Demum es V abstitutissimum summae crudelitatis exemplum producit , , describendo TribunalInquisitionis Q .rnicae, plerisque etiam Romano-Catholicis exosissimum. Cum vero onuris ista s, vitia ea ratione nitatur, quod haeretici morte sint puniendi, ad quastionem illam examinandam Op. VIII accedit, cargumenta pro a Birmativa se: io proponit. Excusat tamen, quod ab adversariis semper objici solet, exemplum Protestantium, qui ipsi quosdam haereticos ad mortem condemnaverunn, ut in Anglia: Generae Delum est,as entientibus ibi Crammero, hic Calpino. Ait enim rigorem illum ex reliquiis Papisii i supersulsi., nec tamen nisi adversus enormiter contra Articulos Symboli Apostolici&cum blasphemia errantes,&in paucos, neque inul lum Pontificilini, qua alcm, exercitum, nec postea continuatum.
35쪽
MENSIS IANUARII A. M DCLXXXIV. 1
ωρ. dein VIII, argumenta pri negativa a fieri ipsius Maimbirrgii verba allegathbr. Hisi. m. vicem iis, si cere ad in Dium D se riso, p.aci DLO, nonprosectae,sed Evangelio contrariae rectionis, si violentis modis stabiliatur, litie sententia hodie a Pontificiis passim dicit subscribi. C. p. IX ex praxi Ecclesiae veteris idem firmat, des p. X ad argu nrent pro assirmativa respondet. me tamen di-
cere videatur, ac si omnino nihil contra haereticos decerni debeat: mcntem suam C ' XI ita declarat, ut magnum haeresium discrimen esse notet adeoque audiendos non esse dicit, qui statuant, nullum errorem circa fidem damnabilena esse, inter quos merito taxat autorem Tractatus desis hamo, a nobis in Actis mens Iulii proximi pag. O relatum Damnandas de inesse statuit ab Ecclesia quidem Omnes haeres . sed magistratum obligari , ut dillidi autoritate sua,
quantium potest,con ponat, cui Cra toleret, gravius vero errantes, si
sententiam mutare nolint, s diem ad silentium adig.rt, is propalatione erroris arceat, praefrciccte autem obnitentes, inon ut errantes indomate, sed ut violatores praeceptis ii quietis pii blica punia .
Nam ut error theoreticus tolerari,ineque conscientia cujusquam constringi possit, ut credat, quae non vult fas tamen est e, linguam 5 marium coercere. Sic recte Arium, Disicorum Erruchen relegatos fuiste, qui prohibente Im errores 1 . diiseminaciant utut tautem advers is haeresiarcham, pio renata severius pro di debeat, nec Genevensium Letum, Servertim punien il:m, ratione atri jure careat non
posse tamen nec debere populum seductum. multo minus totas gentes, eo modo tractari prohiberi post ab initio cultum publicum,at si is semel permissus saerit, aut pacta cum populo errante inita, servari haec omnino debere, nec ob nuit cnapora aut alio praetextu violari;&hanc sententiam a Lecano aliisque Theologis Romanensibus, quantum ex si riptis eorum appareat,probari. Teutam rerenninatio;;is capiat reliqua hujus quartilis riparte per octo sectiones tractatur. Repellit cap. I ut calumniam Sat. illic amia, quod Callainismus rebellionem adversius reges doceat, desinter alia, exemplum allega Rusella civitatis quae extrema potius ab irato Rege suo pati, quam ab eo ad Anglos deficere voluerit. Dein doctrinam lianc ad vel sae partis autoribus imputari jure posse ait, qui parricidia Regum dςsendan eosque monarchia Pontificia subjiciant, pro ar- bitrio
36쪽
bitrio deponendoso tollendos. Speciatim vero Iansienisum, quem senem solitarium &exulem vocat, deoni decrepito ex cavernis rugienti comparat, aggreditur, qui libroRes irristi cujusdam ves adversariorum judicio modestissimi, cui titillus Politica Cle=icia L. cani, pologiam opposuerit, convitiorum pl.Histris resertλiri, ea ,rolixitate, ut
paginis reformati autoris vix ducenti duo ingentia volumina objecerit, repetendo ex libris ii iis aliis, quae toties dixerat Magn.im ejus eruditionem ignoscit,sed culpat eum,ut nimi .im sui estimatorem, qui ambitione&pervicacia sua se suamque familiam, totamque sectam pessundederit Objecerat autem Arnatim is enim cst, que in de-sgnat, quemque tandem capite ultinio aperte nomines Relbriaratis libros Bucbarnaniri Paraei, tum qui sub nomine Junii Boii, I- ne nomine sub rueso, dejure Magistrirtuti insubditos δ subditorum o cio erga Magistratin, editi dud tim fuerrent. Idos poster. Ores dii Os Reformatis tribu posse, autor negat, neqt e propositioncs ecprioribus extractas, ab Ecclesia Reformata agnosci, quanquam longe moderatiores sint iis, quae innumeri ex Romanensibus contra reges
scripserint non diffitetur tamen dari posse regna, ubi regula Barci ide potestate populi supra Reges, locum h.ibeat, tu absoluto etiam dominio. Regibus populum hostiliter persequentibus resisti posese putat. Defendit Articulum o confestonis reformat ubi dicitur, parendum esse Magistratibus, utiam infidelibus, id o tamen supremo DEI imperio nam idem dici ait, quod Scriptiira dicit obediendum esse DEO metis, quam hominibus. Supplicia Mariae Streari. e ct Cariali I R. Britannia, religioni Rescirin minime imputatii post ostendit: Hungaros etiam excusat, si tiost dispia a tam libertatem iri vilegia, conscientiae suae aliter Miuulere nequiverint, quam Turcorum protesilionem implorando nam si cum his ob causis mere politicas foedera a Regibus contrahantur, idem et i im pro religione l. cere iis, qui publica libertatis vindicandae jurat ibent. Ad exempla Suecor m
quam ad Lutheranos per. ineant)rcsbondet ex causis politicis bella ista gesta esse. Posthaec cap. II principia Papisimi proponit de obedientia Pontifici, ut capiti Ecclesiae, debit, de emistibus excommunicationis, per quam omnis potestas principum omnisque obligatio subditorum solvatur sede temporali pontificum in Reges potentia, bulla
37쪽
Bonifacit Ita, quae incipit Una octamdce aperte stabilita, neque ab ullo Pontifice revocata.Frustra hare excusari ab A alis, dum ob dientiam Pontifici debitam ad normam S.Conciliorum Patrum restringit quia norma ista controversa sit,in decreta Concilii Tl rentim&Latemensis sanctissima Romae habeantur, contemtis Comsaatiensi x sileensi, quia populus distinctiones I senisicas non capiat. Hunc articulum de summa Pontificis potestate infallibilitate omnibus in Romana Meses, cum apurantur , comfirmantur, Jacros ordines suscipiunt, inculcari, d juramentici .
star esse contendit ex eo vero irres agabiliter sequi, quod Pontifici ius fasque sit, reges ob haeresin deponere , Ac hanc consequentiam aDUenistis ipsi vehementissime Iessitis objici, imo haeresin ex hoc capite illis imputari, allegatis auctoribus, probat Negat autem sententiam illani a Jesulti mper excogitatam, sed antiquam,' a Gregorii VII temporibus hucusque defensam esse; a Pontifice etiam qui
nunc vivit, cujus sanctitatem Arnaidiu celebrat, de ab eo galerum Cardi litium sperare putatur, non minus atque a Praedecessoribus ejus foveri dicit, quod ex resonsione Papae ad Clerumnassicanum pateat ramo Cy. III contra volotissa Catholici assertionem statuit, Clarumnascanum non tantum tempore Liga,vel ut ineptissime objiciatur,ex doctrina Buchanani,seἀomnium doctorum Pontificiorum, eandem sententiam tenuisse, atque etiamnunc, si libere loqui liceat, professurum esse, licet metu regiae potentiae nuper anno I68Leontrarium decreverit. Regem certe pervincere huc usque non potuisse, ut Sorbona Archi-Episcopi Strigoniensis theses oppositas condemnaret Cleri vero decretum auspaniensibu jussu Pontificis condemnatum fiusse,ac ab aliis Academiis atque Episi opis idem exspectari. Verissimum itaque esse, quod Cardinalis Perronius Anno i6I in oratione notissima, de ante paucos annos a Ciero Gallico publice probata, asseveraverit, ne unicum quidem Doetorem Theologum aut Ctum, nullum etiam decretum seu Concilii, seu Partamenti aut Magistratus Ecclesiastici vel Politici cujuscunque allegari posse, quo negetur Pontisci jus esse subditos juramento liberandi, si rex aut princeps in haeresin incidat, sed Calvini tempore negativam opinionem demum enatam esse eundem fateri. Objicit etiam iterum adversario, quod ipse dc Uensa alii hoc ipsum dogma adversus reges, quod Remr- inaus
38쪽
'inatis per Amniam xviiiiniam tribuunt taero imputent, atque adeo falsi4 bilingues sim. Provocat ad tractatum cujusdam , qui se Renrum dieruum t UuratumArchi scopatus Parisiensis nominat. Id quὀque urget , esseri manere nihilominus axioma istud Papisini, etsi vel totus Cleriis GaIlicus, vespars ejus, a caeteris regnis in isto a diculo dissentiat, aut Pontificis potest temonestio sit bjiciat. Neque enim satis tutum ipsium Galliaruna Pegem a periculo dogmatis illius fore qu*d tot moria chi, etiam in Gallia, S innumeri ex pleber tisicidavota, salteiri taciti tacite pro vero habeant,&ad id credendum' Ua i co si rari iacile dc tecte instrui possint nec Im- , ratori, aliisque Regibus Catholicis aut Protestantibus profuturum elae, si cieriis Galliae singulariter discrepet a sententia , omnibus aliisti manensibus ,rbbata ci hinnis nefarius aliquis , jugulum Regis sui, a Pontifice, de ati, petere audeat, heroico hoc facto coelum mer se ito' credat sic firmato theoremate pergito p IV ad praxin od rebelliones contra Imperatores Orientis O J-ui Pon excitatae fuerint, quae
excommunicationes mi re quae exemtiones imi nistat , Cleric se δε ἡ usurpatae contra legitimum
Regum&Principum imperium; quanquam verum sit, Gallia Regies sei damnv 'ex attentatis illis sensisse, sed mascula restitiise. CV v de rebellionibus in Anglia per Pontifices concitatis multa ex empla affert, maxime Thomae Archiep. Carn .re quem Sanctum celebrant, quomodo Papa regnum illud Philippo Augusto Galliae residonaverit, conciliari Iohanni Angliae regi potuerit priusqua, hic proprietatem regni Pontifici resignaret,&seudi nomine abillo, Neognosceret, atque tributarium saceret unde exa stiones secutae sunt, de quibus ipsi eorum temporum scriptores monachi vehementer . qu runtur. Cap. VI narrantur machinationes contra Uisibethum Anglorum Reginam, immissis plurimis, Pontificis auctoritate, scariis. Eidem imputat patratam Guillelura Auriaci caedem , tentatam ctiam tot tu; neque Ligi ,&quae per eam in Gallia crudelissime facta sunt, ex alio principio , quam ex hac de jure Pontificis sententia ρ-bianasse. χυ. vi conserationis pulaeraria in Anglia exemplum ponit,&ut ejus sceleris convicti sinima tamen cum obstinati0- ne supplicium passi sint, ob religionis Calliolicae incrementum, stus' l
39쪽
perseesus il hid eventurum est sibi persuas zrant. neque alio spiritae actum Rarumcum Henrici IV parricitam. Refutat quae pro excu sandis pontificus consiliis afferri selent nec Constantiensis concisi de cretum, quo tyrannicidia improbari videntur, quidquam virium
habere, cum palam excipiantur a Psuitis, aliisque auctoribus Rominensibus, reges aΡontifice condemnati C. F. II iterii ad Britan nica redit,in Carolia supplicium,quod Reformatis Purimis a R manensibus imputari solet, ab his ipsis,qui senaticis sese personatium miscuerint,procuratum esse,allegatis auctoribus, maxime Molinaeipe. gii Cappellani libro , cui nomen Philamo dcinon stratum it Respondet etiam Arn.ildo, qua ista, conjil rationis nuperae Colmanni culpam a Pontisiciua moliri voluit, subornationes testium Pre
byterianis imputatas in Romano-Catholicos, quos nominat, retorquet Multa habet pro detensione D. Oates, Besorii, Dugdubio ali . orum, de quibus omnibus ad Acta tys vulgata provocat. Denique etiam fraudibus istorum factum esset cribit, ut conjurationis cibiaret ommuthio Duci: Comiti Schasberiens anno ior impingeretur detecta tamen postea eorum innocentia a quodam ex complicibus Maxime vero incendia urbis Londinensis maleferiatis isti, attribui debere tradit, quod a Sacerdotibus instruantur,meritorium esse, siquis domum haeretici incendat. Quod vero deprehensi in criminibus, a testibus convicti , naiulomanus pertinaciter negantes moriantur, ex vinculo conscientiae heriast, quo ab iisd Sacerdo tibus ad silentium constringuntur, aeterme felicitatis sire propositata. Notabilem denique narrationem adjicit de Thoma Witte, alias m tet read ProvinciaIi Jesultarum, conjurationis causi supplicium palso, quem R. irtebergensem fuisse scribit, qui multoties mutata perso. n.a, modo Iudaeum, modo Resormatum, modo Anabaptistan aut Quackerum, imo fatuum quoque simulaverit, ut tanto securius sal. leret,&destinata exequeretur in Ham vero admonet librorum
suorum vel sociorum ex Ian senistis, in quibus carnes aliorumque Iesu itarum jactata in Anglia marivria ipsi deriserint sic tandem Maim.
burgio minatur editioncm bisoria Isuiticae, si hac de Apismo non sit
40쪽
v, quo missit ivn quomuidam virorum liuinimia via. ae rati invenit, illius, qui nobiscimini-- poli exigendi, inde praedicendi te oris vicissitudine ramum sit iam judicarunt plures alu ad quam ulterius excolendam atquere ficiendam suas cogitationes& studia consenent. Hine a viginti
circiter armis tot Barometrorum ita enim vocare machinas isti finiae omnHida as l. cuit, formae differentra excogitatae fuerunt quas inter locum haud postremum obtinet ilibus vitreus Dra. Ottonis de Gueritae, qui ligneum quendam,uunculum mesulum gerit,imu que indicem tempestatis. tui vero alii Λu resuliorum invent
tinti undanarenta scriptis diuacide expositerint,laudatus Limen vircaarissi inaestinae sitae oeshumi rationdereuisus es ullumlinquamphiloseplumaminum,nditiariisesi mgnitionem absque sua opera venturum. Quo is perinotus Pro . br quidam Parisensumi. Gersae Ambran parvo opusculo,
quod Mercuri Gallico insertum fuit,erudito orbi Ostendere voluit. bi quoque peripe erum, nec adeo abstrusiam, ut vulgo habeatur, essen odit in parandi illud machinae oenus , in quo imaguncula ionlinis lignea dc pluviasin ventos is sereni Dra tempora tuentibus digito exerto demonstret Tetigisse vero eum rem acu, ac in inventum ue-